Oma moet getuigen

Twee bowlingteams, de ene allemaal blondjes en de andere brunettes,
charteren samen een dubbeldekkerbus om mee te doen aan een toernooi.

Het team van de brunettes zit in het onderste gedeelte van de bus, de blondjes boven.

Beneden in de bus, bij de brunettes, gaat het er heel plezant aan toe.
Zingen, moppen tappen; de ambiance zit er goed in.

Tot het één van de brunettes op valt dat het boven bij de blondjes wel héél stil is.
Ze besluit poolshoogte te gaan nemen en gaat  naar het bovenste gedeelte van de bus.

Wanneer ze boven komt ziet  ze alle blondjes heel angstig in de stoelen zitten,
allemaal met opengesperde ogen rechtdoor starend, de leuning van de zetel voor hun
zo hard vastklampend dat hun knokkels er wit van zien.

De brunette vraagt : "Wat is hier allemaal aan de hand.

Bij ons beneden zit de ambiance er goed in...!".

Eén van de blondjes kijkt verschrikt op, slikt eens en fluistert:
"JA, MAAR JULLIE HEBBEN WEL EEN CHAUFFEUR"
 

Als ge voelt dat ge energie hebt, dan moet je dingen ondernemen.
En dat voelde ik dus donderdagmorgen: energie...
Dus de fiets op en naar Scherpenheuvel gebold, natuurlijk voor de "moppen van Scherpenheuvel", waarvan ik graag snoep maar altijd te veel!
Voor diegenen die op dieet zijn (wat wil dat woord eigenlijk zeggen, heeft een negatieve bijklank volgens mij), niet kijken naar de foto, en voor diegenen die niet op dieet zijn , alé vooruit, ook naar Scherpenheuvel en een paar pakken van die vrouwentongen (die zijn altijd lang zeggen de mannen), en  pepernoten (nam nam) gaan halen...en dan maar smullen.

Dinsdagavond hadden we geen plannen gemaakt voor woensdag, maar als je dan ’s woensdags ziet dat het weer mee zit, dan wil je toch weer ergens naartoe.

Zomaar opeens dacht ik aan Antwerpen linkeroever.

Dus vlug, vlug naar de markt in Turnhout om met de bus te vertrekken. We hadden het zo gepland dat we ’s avonds met de trein zouden terug komen.

Na een uur met de bus rijden, zijn we in Antwerpen, nu eerst nog een hele weg afleggen voordat we aan het water zijn, om daar via de voetgangerstunnel naar de linkeroever te wandelen .
(We passeren eerst de grote markt , de plaats waar de boten vertrekken (vroeger de “Flandria” genaamd) en Het Steen.

HET STEEN

Dan wandelen we onder het water via de voetgangerstunnel, die vanaf 1933 dienst doet.

Aan de linkeroever aangekomen , doen we een mooie wandeling, het is eens wat anders dan bossen….

Antwerpen, vanaf de linkeroever bekeken, met de O.L.Vrouwkathedraal en de vroegere boerentoren, (nu KBC).

En een lekker etentje hoort er ook bij natuurlijk.
Als we in het treinstation aankomen , nemen we een ticket en vragen aan de baliebediende of deze trein rechtstreeks naar Turnhout rijdt. We krijgen een volmondig 'jazeker".

Maar als we op het perron aankomen vertelt men ons dat we eerst naar Lier moeten, daar overstappen naar Herentals en in Herentals met de bus naar Turnhout worden gebracht...(omdat in Herentals het seingebouw is afgebrand).

Een trein in het station van Antwerpen

Het is door deze toestand heel laat geworden , de trein wordt door ons niet vlug meer genomen, met de bus zouden we op 1 uur rijden thuis geweest zijn (en het is goedkoop!), nu waren we na 2,5 uur thuis!!!!! (en een stuk duurder en met meer ongemakken nl. wachttijden om over te stappen).
De keuze is voortaan vlug gemaakt!

Hij is 80, zij is 20.
Het was het gesprek van de dag toen een oude man van 80 jaar trouwde met een meisje van 20.

Na een jaar beviel ze in het ziekenhuis van haar eerste kindje.
De verpleegster feliciteerde de oude man en zei 'Dit is verbazingwekkend, hoe doet u dat op uw leeftijd?'
Hij antwoordde 'Je moet de oude motor draaiend houden'

Het volgende jaar beviel de jonge bruid opnieuw.
De zelfde zuster zei 'U verbaast mij weer, hoe doet u dat toch?'
En weer zei hij 'Je moet de oude motor draaiend houden'.

Hetzelfde gebeurde in het volgende jaar.
De zuster zei: ''Wel, wel, wel, u kunt er zeker wat van .
'Hij antwoordde 'Je moet de oude motor draaiend houden. De zuster zei: 
"Wel u moet nu zeker de olie verversen, want deze is zwart !!!" 

              Een man en een vrouw zijn 23 jaar getrouwd.

              De sleur en de 'mot' zitten erin en ze gaan te langen leste naar een relatietherapeut...

              Als de therapeut vraagt wat het probleem is, steekt de vrouw een tirade af : ze somt alle mogelijke problemen

en ergernissen op die zich in al die jaren huwelijk hebben opgestapeld.

              En ze ratelt maar door en door... !!

              Plots staat de therapeut op, zonder iets te zeggen...

              Hij loopt om zijn bureau heen, rukt de dame de kleren van het lijf, slaat zijn armen om haar heen en bedrijft

passioneel de liefde met haar !

              De vrouw - haar mond eindelijk gesnoerd - ligt nadien stilletjes nahijgend in een volledig bevredigde roes op

het bureau.

              De therapeut draait dan naar de man en zegt : 'Dát is wat uw vrouw nodig heeft, minstens 3 keer per week... !!'

              De man denkt even na, krabt zich achter z'n oor en antwoordt : “Tja...'s maandag's en 's woensdags kan ik haar

wel brengen, ... maar op dinsdag , donderdag en vrijdag moet ik gaan WANDELEN !...”

Deze wandeling gaat langs de oevers van de Wamp en ook door natuurgebieden.

De uitkijktoren van waarop je een prachtig uitzicht krijgt.

Uitzicht vanop de toren

Langs de oevers van de WAMP is het wandelweggetje zelfs niet meer zichtbaar, precies een oerwoud waar je doorheen moet.

Op en neer

De mais staat hoger dan ikzelf.

Het is een heel mooie wandeling, slechts 1 minpuntje nl. de bordjes zijn niet altijd te vinden. Wij hadden de beschrijving van de route helemaal in tekst mee genomen en waren er achteraf wel blij om, ik denk dat we anders de weg waren zoek geraakt.

Zondag van 10 tot 18 u was er in Ravels, vlakbij Turnhout een unieke oldtimershow van tractoren, stoomlocomotieven, landbouwmachines, legervoertuigen en woonwagens.

We gingen er natuurlijk ook een kijkje nemen.

Met dit warme weertje was er natuurlijk veel volk.

Enkele foto’s:

Stoomtractor die aangedreven wordt door hout.
 
Een Lanz Bulldog

Een pletwals

De honden trokken vroeger de melkkar en de graankar voort.

Even plaats nemen

De tractoren trekken zo hard om meer meters te halen, dat ze soms op hun achterste banden alleen nog staan.

Oldtimer woonwagen(bemerk int klein de oldtimer Solex (brommertje)
Toch weer een dag om niet vlug te vergeten.

Jamu is een acht-jarige leeuw die in een Zuid-Afrikaans dierenpark resideert. Resideren is wel het juiste woord want het beest krijgt elke dag  een uitgebreide pootmassage van zijn verzorger.

“Het heeft me zes jaar gekost om zijn vertrouwen te winnen maar nu beseft Jamu maar al te goed hoeveel deugd hij van mijn behandeling heeft”lacht Alex Larenty.

“Maar ik ben wel de enige die zijn poten mag masseren, Jamu is erg kieskeurig “!!

En dat hebben we ons niet beklaagd. Het was er wel warmer dan we gedacht hadden, maar daar staan de Limburgse witzandgronden bekend voor, daar is het altijd het warmst van heel België.

De startplaats van deze mooie wandeling is Lommel, voor mensen met GPS , Zandstraat Lommel intikken, dan kom je aan de parking aan de molen, waar de wandelingen starten.

Wij volgden de rode wandeling:9,4 km, dat is genoeg met dit warme weer.

Enkele foto’s:

Het is nog jonge heide, daarom is ze zo mooi paars.
 

De Leysensmolen werd in 1960 gekocht door het gemeentebestuur van Lommel , dat de molen afbrak en opnieuw opbouwde in Kattenbos in 1964.
 
8 windmolens. Bemerk de gewassen (rapen), die liggen allemaal plat door de warmte.

Het kattenbos in al zijn glorie.

Deze route vond ik op internet, wij zijn in Wuustwezel vertrokken met de fiets .
Dit traject komt langs de Kalmthoutse heide en het arboretum van Kalmthout, met 6000 verschillende planten.
De heide viel ons wat tegen, je rijdt er niet echt doorheen, maar hier wel enkele foto's van het arboretum, het is daar heel mooi.

De eerste keer dat ik een vliegende vlinder kan fotograferen.



Bij deze bloem lijkt het of zij steekt haar middenvinger op !


Wat vind je van de vlinder op deze mooie bloem?

 
Er staan ook heel veel kunstwerken in het arboretum, dit is er één van



Dit poesje kwamen we op de terugweg tegen, ze was aan het wandelen op straat , ze at bijna een hele energiereep op van ons, en wandelde daarna gewoon weer weg haha.

De route start aan de kerk van Kortessem, en gaat zo over Tongeren, Bommershoven, Borgloon , Rapertingen enz…

Onze knooppunten waren: 122,123,119,109,110,107,129,128,117,118,132,156,155,151,
154,152,136,137,121,145,138,141,143,144,145,121,122.

Heel plezant , die klimmekes daar, en nadien dalen en de wind door je haren voelen. Allen daarheen zou ik zeggen.

 

Opgravingen in het centrum van Tongeren

Haspengouws landschap

De Janssens hadden geen kinderen en besloten een donor te zoeken om moeder
Janssen te bevruchten en zo hun gezin te starten.

Op de dag dat de donor langs zou komen, moest meneer Janssen op zijn werk
zijn.
Dus hij kuste zijn vrouw en zei: "Ik ga ervandoor, die meneer zal hier snel
zijn."

Een half uur later kwam heel toevallig een deur-tot-deur baby fotograaf
langs, en belde aan.

"Goedemorgen, mevrouw. U kent me niet, maar ik ben hier om .......

"Oh, je hoeft niets uit te leggen hoor.

Ik verwachtte je al," onderbrak mevrouw Janssen hem.

"Werkelijk?" vroeg de fotograaf. "Nou, prima! Mijn specialiteit zijn
baby's."

"Dat hoopte mijn man en ik al.

Kom alsjeblieft binnen en ga zitten." uhum. "Waar gaan we precies beginnen?"
vroeg mevrouw Janssen blozend.

"Laat alles maar aan mij over, mevrouw.

Meestal doe ik er eerst twee in de badkuip, één op de bank, en soms nog een
paar op het bed.
Vaak is de vloer in de huiskamer ook leuk.
Dan heb je een groter oppervlak."

"Badkuip, huiskamervloer?
Geen wonder dat het niet werkte voor mij en Harry."

"Nou, mevrouw, niemand kan het in één keer goed doen.

Maar als we verschillende posities proberen, en ik schiet van zes of zeven
verschillende hoeken, dan weet ik zeker dat U tevreden zal zijn over de
resultaten."

"Ik, hoop dat we dit snel achter de rug hebben," piepte mevrouw Janssen.

"Mevrouw, in mijn soort werk, moet een man zijn tijd nemen.
Het kan makkelijk binnen vijf minuten, maar dan weet ik zeker dat U daar
niet tevreden over zal zijn."

"Ik weet het wel zeker! !" riep mevrouw Janssen uit.

De fotograaf opende zijn koffer en pakte zijn album met babyfoto's. "Deze is
gemaakt op de bovenkant van een dubbeldekkerbus midden in Antwerpen."

"Mijn God! !", riep mevrouw Janssen uit, aan haar zakdoek plukkend.

"En deze tweelingen zijn bijzonder goed gelukt, er rekening mee houdend dat
de moeder nogal moeilijk deed." De fotograaf gaf haar de foto.

"Moeilijk?" vroeg mevrouw Janssen.

"Ja, helaas wel. We moesten uiteindelijk naar het stadspark om het voor
elkaar te krijgen.
Overal om ons heen stonden mensen te dringen om het maar goed te kunnen
zien.

"Te dringen?" vroeg mevrouw Janssen, haar ogen open van verbazing.

"Ja. . . " vertelde de fotograaf.". . . en voor langer dan drie uur!
Het mens bleef maar schreeuwen en commentaar geven. Ik kon me amper
concentreren.

Toen begon het donker te worden en moest ik het snel afwerken.
Toen er uiteindelijk eekhoorntjes aan mijn gereedschap gingen knabbelen,
moest ik alles wel weer snel terugstoppen."

Mevrouw Janssen leunde naar voren. "U bedoelt dat ze werkelijk aan uw uhum
gereedschap knabbelden?"

"Jazeker. Nou mevrouw, als U er klaar voor bent, zal ik de standaard
opzetten, zodat we aan de slag kunnen."

"Standaard? ? "Mevrouw Janssen keek nu ontzettend bezorgd.

"Ja natuurlijk, ik heb de standaard nodig om mijn Canon op te laten rusten.

Hij is veel te groot voor mij om vast te houden wil ik goed kunnen schieten

"Mevrouw? Mevrouw? . . Goeie God, ze is flauwgevallen! ! Zou ik iets
verkeerds gezegd hebben?"

Een getrouwde vrouw, een verloofde dame en een

 minnares zijn aan het praten over hun relaties en besluiten alle drie

hun

mannen eens te verrassen. Ze zullen de volgende avond alle drie een

lederen

bodystocking in SM-stijl dragen met hoge stiletto's aan hun voeten en

een

masker over hun gezicht.

Na een aantal dagen spreken de drie vrouwen elkaar weer...

*De verloofde vrouw vertelt: 'toen mijn vriend thuis kwam, lag ik

verleidelijk - compleet in leren outfit, stiletto's en masker - op de

sofa.'

Mijn vriend zei: 'Jij bent de vrouw van mijn dromen, ik hou van jou!' En

vervolgens hebben we de hele nacht seks gehad.

*De minnares: 'Ohh Ja! Ik had die avond met mijn minnaar op zijn kantoor

afgesproken. Ik had het masker over mijn ogen, de leren bodystocking, de

stiletto's én een lange regenjas aan. Toen hij de regenjas opende, zei

hij

geen woord. We hebben alleen superhete, heftige seks gehad op zijn

bureau,

de hele nacht door.'

*De getrouwde vrouw vertelt: 'Ik had de kinderen naar mijn moeder

gebracht.Ik heb de leren bodystocking, de stiletto's en het masker

aangetrokken. Mijn man kwam thuis van zijn werk, haalde een Duvel uit de

frigo, ging in de zetel zitten, pakte de afstandsbediening van de tv en

zei:

 "EN, BATMAN? WAT ETEN WE"?

  
                                          Een vrouw van 46 krijgt een
                        hartaanval en ligt in het
                                       ziekenhuis.
                                       Terwijl ze op de operatietafel ligt,
                        dichtbij de dood,
                                       krijgt ze een visioen.
                                       Ze ziet God en vraagt: "Is mijn uur
                        gekomen?"
                                       God antwoordt: "Nee, je hebt nog 43
                        jaar, 2 maanden en 8
                                       dagen tegoed".
 
                                       Bij het ontwaken uit de verdoving,
                        besluit ze een facelift
                                       en een
                                       liposuctie te laten doen, haar
                        lippen te laten opspuiten met
                                       collageen,
                                       haar borsten te laten corrigeren...
                        kortom: "The Works"
                                       Nu ze weet dat ze nog lang te leven
                        heeft, loont het ruim de
                                       moeite.
 
                                       Na haar laatste operatie komt ze
                        totaal gerenoveerd uit het
                                       ziekenhuis en wordt gegrepen door
                        een ambulance bij het
                                       oversteken van de straat.
 
                                       Dood
 
                                       In de hemel aangekomen vraagt ze aan
                        God:
                                       "Ik dacht dat ik nog meer dan 40
                        jaar tegoed had!
                                       Waarom heb je me laten omver rijden
                        door die ambulance?"
                                       Zegt God: "Meid, ik had je niet
                        herkend!!!
 

De zaterdagnamiddag na onze wandeling van 12,2 km in As, zijn we vertrokken naar ons tweede vakantieverblijf, een Bed and Breakfast in Elen (Dilsen Stokkem).
 
Kerk in Elen

We kwamen daar in een appartement terecht in plaats van in een kamer: er was een mooi lederen salon, een eetkamertje, een ijskast en wat andere kasten om spullen in op te bergen, een mooie witte badkamer met douche ,twee lavabo's en toilet , en een heel mooie slaapkamer met groot bed van 1m80...en een grote kleerkast.
Het eten 's morgens was er ook tiptop in orde.
Er was een boekenkast vol boeken en strips en ook heel veel lektuur van de dingen  in de omgeving.
En topp of the bill: een jacuzzi in de tuin! 

De jacuzzi
De heer des huizes heeft ons diezelfde namiddag nog naar het bos gereden met de auto, en vandaar zijn we dan weer een grote wandeling gaan doen. Met de 12,2 km van in de voormiddag zaten we 's avonds aan 23 km die we hadden gewandeld gedurende de hele dag.

Klimmetje in het bos, het was steeds "op en neer" daar! MOOI!!!!

In dit bos zaten heel veel van deze zwarte kevers, was lang geleden dat ik die nog had gezien.

Daarna zijn we lekker gaan eten in een restaurant in Neeroeteren, vlakbij Elen.
De zondag was onze laatste dag, dan zijn we naar het witte stadje Thorn gereden met de fiets en ook naar Maasbracht.

Guido in het witte stadje Thorn, hier zijn alle huizen wit geschilderd.

Mooie molen onderweg naar Maasbracht.

Na de fietstocht nog even uitrusten en dan ging het terug richting Turnhout, waar onze Minou al op ons zat te wachten in de gang.
Het was natuurlijk een blij weerzien.

Enkele foto's van onze fiets-en wandeldagen

Dit zijn de koeltorens van electrabel langs het Albertkanaal in Genk .De autofabriek Ford Genk is daar vlakbij. Er stonden echter bijna geen auto's meer in voorraad op de parking van Ford Genk !
Krisis overal...

Dit vond ik een mooi zicht, foto is genomen onderweg van As naar Ophoven.

Guido op het gratis voetveer (over de Maas) in Ophoven.We konden er onze fiets ook opzetten natuurlijk.

De lift van de koolmijn in Eisden


Deze foto werd genomen tijdens een wandeling die vertrekt in As, je moet eerst de trap helemaal op , en dan kom je in de bossen.
Het is een wandeling van 12,2 km.
We deden deze op zaterdagvoormiddag, toen was het wat frisser dan de bloedhete dagen voorheen...
We zijn twee dagen en een half gebleven in As, dan zijn we naar Elen gereden om daar de omgeving wat te gaan bekijken. Morgen komen de foto's van Elen op mijn blogje.

Terug van weg geweest

Eindelijk een beetje tijd om nog eens wat te schrijven.

We zijn al terug van zondagavond van Limburg maar eigenlijk had ik gewoon geen tijd en ook geen zin om al vlug terug aan de pc te zitten.

Als je in Limburg geweest bent, moet je toch telkens weer wat “afkicken” van het groen aldaar, de mooie fietsritten en wandelingen…

We zijn nog eens twee dagen in As geweest, waar we overnachting hadden geboekt voor twee nachten ( in de trein ). Daar is weer gefietst en gewandeld dat het een lieve lust was . En ook heb ik er nu Lucie ontmoet in levende lijve zoals ze dat zeggen. Lucie is de eerste vrouw die ooit op mijn blogje heeft gereageerd toen ik het opstartte. Ik heb ze in het begin dikwijls om raad moeten vragen, want ik wist niet eens wat “bloggen” wilde zeggen!! Zij heeft mij toen de “beginkneepjes van het bloggen ” geleerd.

We zijn samen een terrasje gaan doen met Lucie en haar vriend Jef. Het was een plezante ontmoeting: vriendelijke mensen met een echt sappig Limburgs taaltje. Guido en ik hebben ons die avond zeker niet verveeld. Lucie en Jef zijn dan ook echt vlotte praters.

Hier zijn ze:
 

Morgen misschien weer wat nieuws . Dit is genoeg voor de eerste dag terug in het "dagelijkse stresserende leven"...

Dit klein bericht om jullie te laten weten dat wij weer voor enkele dagen "de hort op zijn".

We vertrekken morgenvroeg nog eens naar As in Limburg omdat we het daar twee weken geleden zo goed hebben gehad. Toen konden we spijtig genoeg niet langer blijven.
Dit gaan we nu dus goed maken.

We hebben alvast twee nachtjes vastgelegd om in de trein te slapen, net zoals verleden keer (NIET de trein op deze foto hoor).
Hopelijk blijft het weer ons een beetje goedgezind.

TOT LATER  !!!
(nog één mopke voordat we vertrekken, zie bericht hier onder)

   
Nadat de goeie ouwe  Belgische frank ter ziele was gegaan verzamelden alle munten en  biljetten zich voor de hemelpoort en vroegen om binnen te mogen.  
"Wat willen  jullie?", vroeg  Sint-Pieter.
"Door de invoering van de euro zijn wij  gestorven. Daarom willen wij in de hemel."  

Sint-Pieter opende zijn poort en liet de munten binnen.
Ook  het biljet van 50 frank raakte nog door de poort, maar dan sloot  Sint-Pieter ze met een klap.

 De biljetten van 100, 200, 500,  1.000 frank en meer protesteerden luidkeels:
"Waarom mogen de andere binnen en wij  niet?"

 Daarop antwoordde  Sint-Pieter:
"Het spijt me,  maar jullie heb ik in de kerk nooit gezien!"