Berichten van 20 juli 2009 tot 26 juli 2009

HALLO BLOGGERTJES,

Even melden dat we voor drie dagen weg zijn met de tandem.
We gaan naar Limburg even ons hartje ophalen.
Als alles gaat zoals gepland, dan zullen we dinsdagavond terug zijn.
Tot dan.....

Zegt een man tegen de dokter:
"Ik heb enorme buikpijn!"
“geen probleem."
zegt de dokter. "Ik zal een suppootje toedienen,buig je maar voorover."
De man buigt voorover en de dokter dient het suppootje toe.
De dokter geeft hem een tweede suppo mee om 's avonds zelf op te steken.
Die avond probeert de man om de suppo op te steken maar slaagt er niet in.
Hij roept zijn vrouw. Z'n vrouw legt één hand op zijn schouder en steekt
de suppo in zijn gat.
MILJAARDE!"

Roept de man luidkeels.
"Wat is er, heb ik je pijn gedaan?"Vraagt de vrouw verschrikt.
"Nee.." Antwoordt hij,
  "Maar ik moet er plots aan denken
  dat de dokter vanmorgen zijn beide handen
  op mijn schouders legde!"   

De eerste keer met een condoom kan ik me nog goed herinneren. Ik was 16.
Ik ben een doos gaan kopen in de apotheek.
De (overigens zeer jonge en mooie) apothekeres kon onmiddellijk zien dat het voor mij de eerste keer was.
Ze gaf mij een doos en vroeg mij of ik wist hoe ik dit moest gebruiken.
Ik heb haar eerlijk gezegd : «In feite, neen. Het is voor mij de eerste keer.»
Ze nam een condoom uit de verpakking en rolde het af op haar duim.
Daarbij zei ze dat ik mij steeds moest vergewissen dat het goed bevestigd was.
Ik was serieus aan 't blozen !
Zij heeft rondgekeken om te zien of er geen klant aanwezig was, en zei tegen mij : «Wacht eventjes». Waarna ze de deur op slot deed.
Ze nam mij bij de hand en leidde mij naar de winkelkamer.
Daar heeft zij haar blouse losgeknoopt en uitgetrokken.
Daarna heeft zij haar BH verwijderd.
«Wind ik je op ?» vroeg ze. Ik knikte.
Toen zei ze dat het tijd was om het condoom aan te doen.
Terwijl ik dat deed, heeft ze haar jurk en haar broekje uitgedaan
en ging op de tafel liggen.
«Kom op, zei ze, wij hebben niet veel tijd !»
Dus ben ik snel op haar gekropen.
Het was zo lekker, dat ik bijna onmiddellijk klaar kwam.
Ze keek naar mij, een beetje teleurgesteld.
«Ik hoop dat je condoom goed vast zat», zei ze.
«Zeker», zei ik vol zelfvertrouwen. En ik liet haar mijn duim zien.
Waarop zij bewusteloos viel en ik ben gaan lopen....

Maandag ging de tocht vanuit Brecht naar Kalmthout, Essen, Huybergen, Ossendrecht, Brasschaat. Alleen het Nederlands gedeelte van de tocht was mooi, in België niks dan wijken, villa’s….

Tevens veel miserie gehad met het zoeken naar de knooppunten. Er werden er hier er daar weer veranderd en zoek het dan maar uit. Dit wordt echt wel gedaan opdat je elk jaar nieuwe kaarten zou kopen.

We hadden goed uitgeteld dat de tocht 88 km zou zijn, wel het waren er 104, door al dat zoeken moesten we 16 km extra doen!!!

Maandag werd er ook maar één foto genomen, de rest was de moeite niet waard.

Dit vonden we wel mooi, stond midden in de wei, kunstwerk uit hout.
--------------------------

Dinsdag zijn we met de auto naar BROECHEM gereden en vandaar een tocht begonnen . We deden de dorpjes Broechem, Emblem, Hove, Kontich, Aartselaar, Niel, Schelle, Temse, Steendorp, Rupelmonde, Bazel, Hemiksem, Wilrijk, Edegem, Mortsel, Boechout, Vremde aan.

Twee keer zijn we met een veer overgezet, éénmaal over de Rupel en éénmaal over de Schelde (kallebeekveer).

We hebben de laatste twaalf km (van de 96 in totaal) een donder-en bliksembui (was meer een storm dan een bui) met hagelbollen gratis gekregen.

Ook op deze tocht waren de knooppunten veranderd op sommige plaatsen en  er waren veel ZANDwegen, zelfs kasseien, en meestal door bewoonde wijken..NIKS aan te zien.
Niet echt plezant om zo te rijden, dus ook hier geen knooppunten om door te geven,
Toch enkele foto’s:

Veer over de Rupel
 
Oude brug over de Schelde

 
Nieuwe brug over de Schelde

De Graventoren in Rupelmonde, een middeleeuwse burcht die destijds de Schelde bewaakte.

Windmolens aan de Rupel

We hebben deze twee dagen wel wat geleerd, nl. dat we nooit meer gaan fietsen richting Antwerpen, geef ons maar richting Limburg , daar zijn de knooppunten echt in orde , EN er zijn overal mooie fietspaden en bossen.

De naam Tanorexia is afgeleid van het meer bekende anorexia. Magerzucht en zonzucht lijken op het eerste gezicht weinig of niets met elkaar gemeen te hebben, maar er zijn wel degelijk overeenkomsten. Beide ziekten bestaan al veel langer dan hun naam, maar krijgen nog altijd niet de aandacht die ze verdienen.

En: beide zijn dodelijk!!

De sceptici doen tanorexia af als een hunkering naar het ontspannen gevoel door inname van endorfine die door UV-licht wordt aangemaakt. De medische wetenschap gelooft echter dat er meer aan de hand is: de werking van endorfine ten spijt, zijn zonaanbidders allicht in de eerste plaats verslaafd aan een “mooi kleurtje”. Opvallend is dat vooral meisjes (48 procent) belang hechten aan een bruingebrande huid en bijgevolg ook worden getroffen door tanorexia.

Feit is in ieder geval dat almaar meer jonge meisjes symptonen vertonen van tanorexia.

Wie als jongere veel zont, loopt op latere leeftijd een groter risico op huidkanker.

Preventie blijkt een zeer moeilijke zaak: zonnebaden is zoals roken , we weten dat het slecht is, maar toch doen we het. In de Westerse samenleving hoort een gebruinde huid bij het schoonheidsideaal en wordt het geassocieerd met gezondheid (men spreekt van “een gezond kleurtje”). Ben je wat bleek, dan wordt al gauw gevraagd of je ziek of moe bent.