Archief

Gisteren, maandag, brachten we een bezoekje aan de stadsparkfeesten hier in Turnhout. Het krioelde er natuurlijk van het volk zodat we amper een plaatsje konden vinden om een verfrissing te drinken. De zon scheen genadeloos op ons bolleke, we zijn dus niet lang gebleven, want daar krijg ik barstende hoofdpijn van (waar zijn de jonge jaren heen dat ik uuuuren in de zon kon zitten of liggen...).
Er was ook een bijeenkomst van oldtimers aldaar, een paar foto's heb ik nog kunnen maken, dan was de batterij van mijn camera leeg.


Dezelfde auto vanvoor en vanachter bekeken.


Kevers heb ik altijd mooi gevonden.

Een zeer oude brandweerwagen

Die kutbaank

Ne gast komt bij de Fortis binnen en gaat naar het eerste loket.   
Ik wil 'n kutrekening openen ba dees kutbaank...' 
 Pardon? ' zegt de dame...   
Zeddegij doewf of wa, ik wil een kutrekening openen bij aa kutbaank..' 
 Maar allez, Meneer, beleefd blijven alstublieft...' 
 Miljaaaar trut, wilde gawa toekken op aa bakkes?' 
 Luister mijnheer, ik ga nú de directeur erbij halen..' 
 Awel ja doe da, lilijk foorwijf, roept da kutdirecteurke erbaai...' 
 Even later komt de directeur van het kantoor erbij: 
 Is er een probleem mijnheer?' 
 Kweitnie, ik wul gewoen 'n kutrekening openen bajaa kutbaank, want kem 
 just 'n kutarfenis ontvangen van fokking tien miljaard.' 
 Waarop de directeur verbaasd antwoordt: 'En dees teef doe moeilijk, of wa?'   
         
  

Een vrouw van 87 sterft en komt bij St.Pieter.
'St.Pieter, ik ben nu 87, ik ben al 5 x getrouwd geweest en nog altijd
maagd.
Dat is toch wel een speciaal plaatsje waard ?'.
Vijfmaal getrouwd en nog altijd maagd', antwoordt St.Pieter 'leg dat
maar eens uit'.
 Mijn eerste man was een *CD&V*-er, die durfde niet. Hij draaide altijd rond de pot...
 Mijn tweede man was een *socialist* ---altijd staken.
 Mijn derde man was ene van de *VLD* ---veel beloven maar niets doen.
Mijn vierde man was ene van *GROEN* !Die mannen plukken geen bloemekes.
 En de vijfde: ja, die was van lijst De Decker:
 Een grote bek, dat wel... helaas, zijn 'partij' was te klein

Ik heb enkele dagen getwijfeld om dit om mijn blog te zetten, maar uiteindelijk vond ik dat dit toch moet geweten zijn.

Het gaat om het volgende.

Enkele dagen geleden zijn wij gaan wandelen met mijn zus en schoonbroer.

De jonge maïsplantjes staan momenteel overal op de velden.

Natuurlijk pikken de kraaien er wel eens wat van mee.

De boeren hebben hier nu iets op gevonden (denken ze).

Ze binden een dode kraai(die ze dan eerst doden met het geweer??) ondersteboven aan een paaltje, zodat de andere vogels dit zien  als ze weer eens wat willen “stelen”.

Dit zou dus dienst moeten doen als afschrikmiddel zoals ze vroeger “vogelverschrikkers” op het veld zetten (welke overigens ook maar TIJDELIJK de vogels weg hielden).

Ik heb tevens van iemand gehoord dat ze die kraaien er soms LEVEND aan hangen met hun hoofd naar beneden , zodat ze op die wijze een trage dood tegemoet  gaan.

Nu heb ik niks  tegen vogelverschrikkers maar dit gaat toch mijn petje te boven.

Waarom moeten vogels die gewoon hun instinct volgen en wat eten komen halen, zo “gestraft” worden…

Het is pure dierenmishandeling.

Ik werd er onwel van toen ik dit zag.

Weet iemand hier meer van of deze “werkwijze” algemeen aanvaard wordt???

Jef en zijn vrouw zijn met vakantie in de Ardennen. Op een dag bezoeken ze Bouillon en komen in de buurt van Bouillon een wensput tegen. Beiden staan een tijd in stilte te staren naar de wensput als plots de vrouw in de put valt.

Jef: “Verrek, die dingen werken echt”.

Een rijke Belg wil zijn vrouw kwijt en zoekt een oplossing. Zijn vrouw is niet zo een goede chauffeur en dus koopt hij haar een Porsche. Twee dagen later gebeurt het al: de Porsche is Total loss maar zijn vrouw heeft geen schrammetje.

Zijn vriend geeft hem een goede raad. “Deze keer moet je een jaguar kopen”.

Onze rijke Belg koopt een Jaguar voor zijn vrouw”. Enkele dagen later komt hij zijn vriend tegen en die vraagt naar het resultaat.

“Van de eerste beet was ze dood” zegt de rijke Belg.

Jeanine is op vakantie geweest en komt vandaag terug. Jef staat haar op te wachten op het perron. Als de trein aankomt en Jeanine uitstapt, geeft hij haar een kus.

“Dat is maar een flauw beestje” zegt Jeanine.”Kijk eens naar die vrouw daar, hoe passioneel die gekust wordt!”

“Ja maar dit ligt wel anders. Jij komt aan en zij gaat weg!”

Jef komt om vier uur ’s nachts thuis, hoewel hij beloofd heeft om voor elf uur thuis te zijn. Hij sluipt de trap op als plots de koekoeksklok vier keer “koekoek “roept.

Hoewel hij enkele pintjes op heeft, werkt zijn verstand nog redelijk en hij krijgt een goede inval.

Hij roept nog zeven keer “koekoek”

’s Morgens zegt zijn vrouw: “We moeten dringend die koekoeksklok van ons eens laten nakijken want die doet heel vreemd.”

“Hoezo” vraagt Jef “ik heb nog niks gemerkt.

“Jawel, deze nacht deed onze koekoeksklok heel raar, eerst koekoekte ze vier keer, toen boerde ze heel luid, riep vervolgens “verdomme” en daarna koekoekte ze nog tien keer.

Een Vlaamse landbouwer wordt bezocht door de Economische Inspectie.
Hij wordt gecontroleerd omdat hij zijn werknemers niet correct zou betalen. 

" Ik zou graag de lijst zien van jouw werknemers en hun lonen", zegt de controleur.

"Wel", zegt de landbouwer, "er is mijn meesterknecht die nu drie jaar hier werkt.
Ik betaal hem € 400.00 per week plus vrije kost en inwoon.
Dan is er de kokkin.
Zij werkt hier 18 maanden en verdient € 300.00 per week plus vrije kost en inwoon."

"Dan is er nog ene die wat simpel is.
Die werkt ongeveer 18 uur per dag en doet 90 % van het werk op de boerderij.
Hij verdient € 10.00 per week, betaalt zijn eigen kost en inwoon en ik koop hem iedere zaterdagavond een fles whiskey. Af en toe slaapt hij bij mijn vrouw."

"Dat is de kerel waar ik mee wil praten, diene simpele" zegt de controleur.

 Hij staat hier voor je", zegt de landbouwer, "want dat ben ik".

De Japanse tuinen in HASSELT en

BOKRIJK 
 

Dinsdag zijn we met de trein naar HASSELT gereden, we hadden gehoord van de “ Japanse tuinen “aldaar.

Omdat we er nogal veel van verwachtten, viel dit avontuur ons toch wel tegen. Er waren heel weinig bloemen te zien, en die  er wel stonden, waren uitgebloeid en toch wel “alledaags” zoals de vele rododendrons.

Wat wel de moeite waard was, waren de koi –vissen, ze kwamen zomaar naar de kant zwemmen en uit je hand eten (al zuigend).

Ook het watervalletje was wel mooi.

Maar in het algemeen was het de inkom van 10 euro niet waard vonden wij.

Enkele foto’s:

 
De KOI vissen komen uit je handen eten

Op een steen voor de waterval
 
Als Guido naar het bruggetje ging, kwamen de vissen achterna om nog eten te krijgen

Algemeen zicht

We zijn dus maar even in deze tuinen gebleven, nadien zijn we richting Bokrijk gereden. We wilden daar een mooie wandeling gaan maken maar voor we het wisten, hadden we de inkom al betaald om de oude huisjes aldaar te gaan bezichtigen, wat niet de bedoeling was.
 
Maar we zijn daar dan het middagmaal maar gaan gebruiken, twee keigrote bloedworsten met appelmoes en brood dat ze daar zelf hadden gebakken, heeeeeeeeeel lekker.

Na dit stevige maal, konden we aan de wandeling beginnen, startplaats buiten aan het domein van Bokrijk, aangeduid met gele pijlen.

Dit was pas het hoogtepunt van de dag: mooie bossen, mooie lanen, mooie vijvers en last but not least het arboretum, mijn fotoapparaat heeft er niet stil gestaan .Allen daarheen als je van de natuur en mooie tuinen houdt!!!

Een drukke Rynair vlucht was geannuleerd.

Is daar toch één assertieve hostess, echt niet op haar mondje gevallen aan ’t werk,

bezig met het herboeken van een lange wachtende rij passagiers.

Plotseling duwt en wringt een boze passagier zich zijn weg naar haar desk.

Boos kletst hij zijn ticket op de desk en zegt:

“ik MOET op deze vlucht zitten en het MOET eerste klasse zijn”!!!

De hostess antwoordt:

“Sorry mijnheer, ik zal u met veel plezier helpen, maar eerst moet ik de mensen die voor u waren verder helpen, dus , als u achteraan wil aanschuiven dan zal ik u straks met veel plezier helpen”.

De passagier was niet onder de indruk.

Hij vroeg zéér luid, zodat de anderen in de rij achter hem, hem konden horen:

“HEBT U ER ENIG IDEE VAN WIE IK BEN”!!!

Zonder aarzelen nam de hostess glimlachend haar intercom microfoon :

“Mag ik even uw aandacht alstublieft” weergalmde haar stem door de volledige vertrekhall, “we hebben hier een passagier aan Gate 14, DIE NIET WEET WIE HIJ IS.  ALS IEMAND HEM KAN HELPEN OM ZIJN IDENTITEIT TERUG TE VINDEN, GELIEVE NAAR GATE 14 TE KOMEN”!!

Terwijl de mensen in de rij achter hem hysterisch begonnen te lachen, liep de man hoogrood op, staarde naar de hostess en riep luidkeels:

“FUCK YOU”!!

Zonder te verpinken lachte de hostess en zei:

“Het spijt me, meneer, maar daar moet je OOK voor aan-schuiven ."