
Renainssance putten 1 en 11 aangeduid zijn met twee cillinders van blauwsteen. En hier zie je dan ook die eerste put.
Hier nog een liedje ter ere van al die mijnwerkers die hier ooit gewerkt en gezwoegd hebben, in de jaren begin 1900 en ervoor.
Het zwarte goud.
-----------------
Ze dalen diep in de schachten, Waar nooit eens een zonneke lacht.
ze zwoegen er dagen en nachten, terwijl hun gezin angstig wacht.
En diep in de schoot van de aarde, waar menig gevaar wordt doorstaan,
Ontluikt als een blijvende waarde, 'n vriendschap die nooit zal vergaan.
Het zwarte goud van onze mijnen, lokt jong en oud, diep in de schacht,
er zal voor hen geen zon meer schijnen, want in de mijn regeert de nacht.
Gluck auf, gluck auf, klinkt als een groet,
gluck auf, kameraad het ga je goed.
In de mijn zijn in 1855, 7 mannen verdronken, toen de Geul die er vlak naast loopt over haar oevers trad.
3 reacties op dit bericht
k'wens je een aangename namiddag lieverd
Dat is geven zonder nemen.
Het is helpen als het kan.
Het is meer dan woorden zeggen.
Vriendschap is heel veel houden van!
maak er een mooie dag van
wij komen met zijn allen een beetje
verfrissing aanbieden met dit
onweerstaanbaar ijsje.
Veel liefs van Patty en Freddy
en een dikke knuffel van onze
drie kleine rakkertjes
hoikes