Mijn geest is vrolijk maar mijn ziel is triest (Andrew Lang)

Dinsdag jl werd de Vlaamse Feestdag gevierd...Je weet wel, de herinnering aan de strijd in Kortrijk hoe de Vlaamse burgers ( ook poorters genaamd...) de Franse edelen in het zand deden bijten.We vragen ons af of de bewoners van Kortrijk daar hun eventuele arrogantie hebben gehaald al vinden we in de annalen weinig terug omtrent de moed van de Kortrijkzanen in die strijd wat dan weer over Bruggelingen en Gentenaren niet kan gezegd worden. Die feestdag werd op kostschool erg gevierd.... Dat kwam omdat de vakantie eigenlijk maar op 15 juli begon en de vier dagen na de proefwerken diende gevuld met
Is het glas nu halfvol...of halfleeg...?
het zwaaien van vlaggen en brullen van strijdlustige liederen als daar zijn... " Geen roekelozer wagers"..., maar dat is allemaal lang , zeer lang voorbij. Vandaag de dag is het zo ver gekomen dat we soms geeneens meer weten welke dag we zijn...Vooral het besef van feestdagen is voorbij, gelukkig is er nog de Druivelaar, die ons daarbij helpt, bovendien schrikken we nu vaak dat er zoveel feesten zijn ter ere van ene Heilige Maria, de Moeder Gods...Ze is inderdaad ook op vele plaatsen verschenen en ze wist ook precies waar ze moest verschijnen, want geef toe Lourdes is een prachtige streek, nietwaar.Nu wat dat allemaal aan het overpeinzen zijn, schiet ons plots te binnn dat we in onze jonge jaren soms vreemde kronkels maakten. Eigenlijk konden we nooit echt vrolijk zijn. Neem nu bijvoorbeeld bij een overwinning van Briek Schotte in Valkenburg, Nederland: het wereldkampioenschap...Dan droomden we weg en werden triest, want wat zal het volgend jaar worden..., want wie wint er twee jaar na mekaar het WK, laat staan drie keer na mekaar...?Is dat een vorm van pessimisme? Wellicht wel. Vanaf 15 augustus genoten we niet meer van de vakantie, want het volgende schooljaar dreigde reeds. Na Nieuwjaardag zakten we ook weg in een vorm van "weltschmerz " daar de meest erge trimester van het schooljaar , de eerste, opdaagde. Het is niet te geloven, maar bij iedere vrolijke gebeurtenis daagde het spook van een mislukking op...Vreemd, wellicht vandaar dat we niet meer willen weten of het nu weekend of vakantie is..., want wat doet het er toe.... Is het glas nu halfvol...of? We weten het niet, maar het is wel mooi weer vandaag...en morgen?



Jorge Luis Borges (1899-1986) , Argentijns schrijver...