In het algemeen heeft elk land de taal die het verdient...( Jorge Luis Borges)

Het schooljaar zit erop...en we hebben het geweten...Je kan het niet gek genoeg bedenken  welke festiviteiten er plaatsvinden om het einde te vieren...Festivals, danspartijen, vreetorgieën alsof we het einde van een era dienen te vieren. Zoals gewoonlijk, gingen we zitten mijmeren, hoe het vroeger was...en dat mag natuurlijk niet, want dan ben je een ouwe zak enz...Bij ons in de dorpsschool viel het nogal mee. De houten boord van de lei werd witgeschuurd en veilig opgeborgen in een kast tot volgend schooljaar. Toen reeds waren er profiteurs: ze schuurden  niet al te hard, maar zes weken later zetten ze wel een grote mond op en gingen met de properste lei aan de haal...Eigenlijk gingen de gedachten -- alweer -- naar de kostschool. We herinneren ons niet dat we ooit intenser bepaalde uren beleefd hebben...dan de vooravond van de grote vakantie. Wat je niet mee naar huis kon nemen werd in  je koffer op de kofferzomder weggeborgen : kopkussen, dekens, schoenborstels, drinkbeker, atlassen, spraakkunsten (  latijn, Grieks, Nederlands, Frans, Duits, Engels)  kruisbeeld , lampetstel...Je bracht de laatste nacht voor de grote vakantie door in een lege alkoof en van slapen kwam niet veel in huis, draaien en keren en de tijd wou maar niet vooruitgaan...toch kwam de bel...en de grote dag: de prijsuitdeling al dienen we direct te zeggen: veel prijzen vergaarden we niet, of toch één keer: de prijs van sportverdienste.... Na de gedialogeerde mis, ontbijt ( geen hap door de keel) naar de feestzaal en wat we vooral herinneren :de leraars-priester waren op hun paasbeest met een extra versierstuk op de rug. We kennen er de naam niet meer van, wij noemden het " de lattestoor". Meters lange dunne repen zwarte stof  die bovenaan aan een stevig verticaal stuk waren vastgemaakt en aan het uiteinde van dit stuk waren aan beide kanten een koord die dan   voor de borst werd dichtgeknoopt...De lattestoor dus...Die prijsuitdeling duurde uren, er werden toneelstukjes gespeeld, de beste dichter uit de poësis droeg gedichten voor die steeds aan Gezelle , Rodenbach of zelfs eens Kloos of Marsman herinnerden...en dan de afroeping beginnende met de eerste studiejaren tot met de retorica...Eeuwen ...en dan naar huis. We herinneren ons nog steeds dat we thuis alles zo klein vonden, dat de bomen weer in het groen stonden...en verder steeds hetzelfde ritueel: naar grootvader, want die "vierde" op 15 juli zijn naamdag ( Henricus) en dan met vader de tuin in om de laatste aarbeien te plukken...De vakantie kon beginnen...maar ergens in het achterhoofd doemde de akelige gedachte op dat zes weken niet lang was...!! 

Steeds weer jaagt dat zinnetje van Paul Van Vliet door ons hoofd: "...en dat zijn leuke dingen voor de mensen"...uit zijn act hoe ie een ouwe boer beschrijft die stadsmensen ( onwetende uiteraard ) wegwijs door het boerenleven leidt. " Boer, mogen we eens een bevruchting zien....?"  Hoe we nu plots op Van Vliet kwamen? Niet te geloven, maar dat kwam door het aanstellen van ene Gérard Linard als voorzitter van de KBVB...Juist.We waren meteen weer in de 19de eeuw beland en dus weten we (...) wat te doen...

 De nieuwe voorzitter van de KBVB...past in het kadertje van de geldwolven...en de rest is bijzaak

Eigenlijk voelen we ons nu een beetje als Nest Claes...thuis werd er nooit aan "Grote Politiek" gedaan, maar het Davidsfonds zorgde voor de lektuur en al vlug lazen we Conscience, Jozef Simons ('Eer Vlaanderen vergaat'), Boschvogel, Weyts, Van Hemeldonck en bovendien  werd op familiebijeenkomsten nooit erg lovend over België gesproken. Steevast werd  over de "Brave Zoon" gesproken als de Brabaçonne bedoeld werd. De aangepaste en zeer triviale woorden die ze dan zongen laten we hier dan maar achterwege. Op kostschool, de school had de naam anti-Belgisch te zijn, dus deden ze er alles aan om die naam kwijt te raken, maar de Vlaamse drang groeide toch verder...In Leuven liep het nogal vlot, want de academische overheid had het mooi geregeld en de twee gemeenschappen leefden volledig naast elkaar en de tijd van weleer zoals bij de Slag van Matadi (26.02.1926) (1) was niet meer aan de orde...Eens per jaar bij de Sinterklaasstoet van de Walen kon het nogal 's uit de hand lopen, maar de meeste Vlamingen bleven dan binnenshuis ( clublokaal) en speelden met de kaart, want de meeste Walen waren toen toch te zat om te vechten. In het leger was het anders, want in de jaren zestig van de vorige eeuw was de legertop, ook in de Vlaamse eenheden, franstalig...Ze hadden ons goed in het oor geblazen sta op je rechten en bestudeer het militair wetboek... Bij de eerste wacht was het al prijs.Een peleton Walen marcheerde voorbij en wij kwamen in geef acht ( zoals het hoorde) en toen moest een Waal zeggen: " Comme il danse bien le Ménapien"Dat laatste woord  was een scheldwoord in Leuven dat we nooit over ons lieten heengaan en we trapten de Waal in de kont...Geen kwartier later stonden we reeds in het wachtlokaal met een hele vloot sterren en strepen achter de tafel en een KRO (2), Pecsteen, hield er een discours in het Frans NB...en wij zwegen, toen ie uitgeraasd was, zeiden we: " Als beklaagde eisen we dat het hier in het Nederlands verloopt"...Boeken  toe en " 't Ies kij kunt kaan". Nooit meer iets over gehoord. Terloops later hebben we die Pecsteen  als toerist op de dijk in Oostende nog teruggezien . Hij kon lachen met de hele zaak, wij niet en negeerden hem volledig...We willen maar bedoelen dat het inderdaad leuke tijden waren voor de mensen...In het ziekenhuis in Keulen was er een Waals KROO (3) dat sergeantje probeerde met de voeten van de miliciens te spelen...hij bulderde in het Frans, maar wij liepen rechtdoor...Eén keer kwam de zaak voor, maar wij dienden bevelen in het Frans niet op te volgen ( 1914-1918 was lang voorbij) en het sergeantje werd overgeplaatst naar een Waalse eenheid...Dus toch heerlijke tijden...Je kan je kostelijk amuseren. We hopen dat de Vlaamse journalisten  Gérard zoveel mogelijk voor schut zetten...

(1) De Slag van Matadi: onder leiding van Stefaan Coene, praeses van Moeder Kortrijkse, de West-Vlaamse Gilde en de studentenfanfare namen op 26 februari 1926,  duizende Vlamingen wraak op de Walen die twee Vlaamse studenten gemolesteerd hadden...De Walen vluchten naar de bouwerf van de nieuwe woonwijk  Matadi...Deze 'veldslag' werd in menig cnatus herinnerd met het klassieke studentenlied: " Moeder West-Vlaamse was gedaan al met een speech van vriend Stefaan...etc..." We herinneren ons nog dat in onze studententijd  Stefaan Coene, toen ingenieur het verhaal omtrent de slag van Matadi op een studentenavond is komen vertellen... 

(2) KRO staat voor Kandidaat Reserve officier, dus een dienstplichtige

(3) KROO Kandiaat reserve onderofficier...

La Liekens deed een ferme uitspraak: " Het wordt hoog tijd dat de BV's in Vlaanderen afgeschaft worden..."We hadden het aanvankelijk niet zo goed begrepen en de enige BV's die wij kenden, waren de B(eroeps)V(rijwilligers) van tijdens onze legerdienst en eerlijk gezegd, die mochten ze van ons part afschaffen, want grote lichten waren het allemaal niet, maar ze konden wel sloten bier verzetten...en geef toe, in Vlaanderen de commercie moet draaien, nietwaar. Maar eigenlijk bedoelde madame Liekens met BV's de B(ekende) V(lamingen) en om niet uit de toon te vallen: die tweede soort BV's mogen voor ons inderdaad ook afgeschaft worden, want welke zoden brengt een Bv aan de sociale dijk?

Goede Liekens...de BV's MOETEN verdwijnen

.

Neem nu, een notoire wielrenner, kan wellicht een aardig stukje fietsen, leuk, maar omdat ie goed kan fietsen wordt ie dan te pas en ( vooral) ten onpas in allerlei praatprogramma's gepresenteerd en dan moet ie zijn mening geven over de  opwarming van de aarde, het seksleven  van de bultrug, de toekomst van de ligusterheg als afsluiting van de tuin en vooral de onafhankelijkheid van Vlaanderen. Vooral bij dit laatste gaan ze steigeren, want ze hebben altijd een argument klaar: " Vlaaderen is al zo klein...etc..." De BV's weten nooit dat het precies die kleine landjes ( Monaco, Lichtenstein, Luxemburg, Vaticaanstad (?) Andorra...etc) zijn die zo goed boeren. Dus om een lang verhaal kort te maken, België MOET blijven bestaan. Juist. Laat het nu precies die BV's zijn die met heel hun hebben en houden naar die kleine landjes vertrekken en eigenlijk België in de steek laten, waarom moet het dan blijven bestaan? Dus Liekens heeft gelijk, de BV's moeten verdwijnen, zelf La Liekens zelf, want ze komt over alles haar mening zeggen en in haar eigen vakgebied kan ze het goed zeggen, maar de praktijk lijkt helemaal anders, want  ze kon geeneens een relatie in standhouden...Ons vragen ze nooit wat en al wisten vele kenners vroeger, dat we het niet ver zouden brengen,maar  ondertussen zijn we al 55 ( vijfenvijftig) jaar getrouwd...Om toch maar eens op die BV's terug te komen. Vandaag de dag is het mode om twee BV's in een zware wagen te deponeren, gevolgd met een heel konvooi, en daar dan zogenaamde interessante praat te vertellen...en een programma over te maken. Kan dat gewoon niet in een klein hokje met kaarslicht? Dat zou nog eens kosten besparend zijn...en misschien een beetje helpen om de opwarming van de aarde tegen te gaan, bovendien de armoede in de wereld zal ook niet opgelost raken zolang BV's in arme landen op bezoek gaan en geen afstand doen van hun onethische lonen...   

De politici deden tijdens het weekend weer van zich spreken. Ene Wouter Beke, burgermeester van Leopoldsburg, sprak de goegemeente toe vanuit een pretpark, want hij had daartoe het recht, vond ie, want "zijn partij", CD&V, is de enige partij in ons geliefd land (...) die het gezin ( de familie) op de eerste plaats stelt...We zijn zo vrij Wouter, om dit tegen te spreken, want we hebben al te vaak ondervonden dat het vaak anders was...

 Wouter spreekt  halve waarheden...

Toen we in 1955 ons laatste jaar humaniora doorworstelden, ontbrandde  in dat geliefde land de schoolstrijd. Ene Collard viseerde het vrije onderwijs en dat mocht niet, maar eigenlijk bedoelde Collard het niet zo slecht, maar ie wou de MACHT van de kerk onder controle krijgen en dat werd dus voor bepaalde heren gevaarlijk. Later hoorden we een notoire Nederlandse historicus zeggen dat de wet-Ccollard (1) niet zo slecht was en dat wij - toekomstige historici - het later wel zouden begrijpen ...Dit terzijde, maar in 1955 trok de kerk en de CD&V ( heette toen de CVP) ten oorlog, want de ziel van het kind en het gezin werden bedreigd...De vereniging "School en Gezin" (2) werd opgericht , maar er was meer. De laatste jaars van de humaniora werden gebrainwashed om zeker naar een Katholieke univ te gaan. Van onze klas trokken er twee naar Leuven, we hadden weinig andere keuze, maar de telgen wier vader op de barricades stonden tegen Collard en met groene CVP-vlaggen wapperden togen naar de rijksuniv  Gent...om zielen te redden zeker.Was het allemaal voor het gezin? We waren met zijn tweeeën in Leuven en beiden kwamen uit een gezin waar hard voor de centen diende geknokt , de Gentenaars kwamen uit gegoede families, die verdraaid niet aan  de ziel van het kind dachten, maar aan de portemonee, want Gent was veel goedkopere...Het ergste was dan nog dat vader en moeder nog eens extra bijdroegen toen tijdens de hoogmis jaarlijks een omhaling gebeurde voor de KU Leuven...Moeten we doorgaan? Nog eentje;  Na lang sparen konden we met het gezin eens met de diensten van CM een reis naar Zwitserland maken. Leysin was de bestemming. We kenden er niets dan tegenslag, de oudste zoon liep een zware knieblessure op, de jongste een zonnesteek en lag meerdere dagen in het ziekenhuis...De medereigers en het personeel van het hotel had medelijden en stelden voor om er een tweede periode te blijven..." De reis was toch betaald en een zestal mensen extra voeden in een grote hoop moest kunnen, bovendien kwam een kamer vrij..."  Met lood in de schoenen togen we naar de directeur...en hij vond dat we gelijk hadden, we hadden niks gehad aan onze reis, we mochten blijven, maar hij vroeg meer dan we al betaald hadden of m.a.w. we moesten het reisgeld nog eens ophoesten...Leve het gezin...We hadden ook vastgesteld dat het personeel in Leysin nogal bestond uit collega's en vroegen om een beetje uitleg.  "Maar natuurlijk, doet je aanvraag en je kan met je gezin een vakantie in Zwitserland verblijven mits een beetje werken..." We deden de aanvraag en kregen als antwoord: " Je gezin is te groot"...Foei Beke, hou dus maar je wafel over het gezin, nietwaar...Om te sluiten. Eindelijk hebben de mensen het begrepen, althans in Frankrijk, zei een Fransman op tv:" De meeste politici zitten al meer dan 20 jaar in de kamer en weten niet meer dat ze corrupt zijn . We hebben voor nieuwen gestemd"...Eindelijk. Gehoord , Beke? U bent niet corrupt: burgemeester van Leopoldsburg, Voorzitter CD&V en kamerlid...Wat schuitf dat af?  

(1) De wet-Collard: leraren meten een erkend diploma hebben , leraren worden door de staat betaald, de staat wil leraren inspecteren,...Veel priester leraars hadden niet de erkende diploma's, de staat betaalde voordien de school en de directie betaalde de leraar... Moeten we de verhalen vertellen wat er in bepaalde scholen gebeurde toen ze de eerste keer door de staat betaald werden? De directie bepaalde hoeveel je verdiende...de gatlekkers het meest...!

(2) De leden van School en Gezin deden maandelijks omhalingen bij de mensen om het vrij onderwijs te steunen...het geld verdween in de beurs van de bisschoppen, die dan nogmals Domus dei oprichtten om scholen te bouwen...Doe mij niet lachen!!

In de Westhoek was het weer feest, want de Britse Prins  William en de Belgische Prinses Astrid met een hele sliert elleboogwerkers kwam de honderdste verjaardag van de "Mijnenslag" van Mesen vieren. Of dat eigenlijk wel een feest was, daar denken we helemaal anders over. We zijn steeds geïnteresseerd  geweest in de Grote Oorlog, maar vonden het NIMMER een feest. Integendeel, bovendien moest de Grote Oorlog er nooit gekomen zijn, want toen Gavrilo Princip, in juli 1914  de Aartshertog van Oostenrtijk Frans Ferdinand neerknalde  moest het zo'n vaart niet gelopen zijn, want al die Europese gekroonde hoofden waren familie van mekaar en naar het schijnt waren ze allen aan het feest in de modaine Vlaamse badsteden, doch ene Graaf Leopold Berchtold, Oostenrijks minister van buitenlandse zaken, vond dat de eer ( wat dat ook mag zijn) Oostenrijk gekrengd was en dat moest gewroken, bovendien wou ie de Serviërs wel een lesje leren...en daarna begon er een Amerikaans opbod, van als jij dat doet, dan wij dat en 't spel zat op de wagen. België is het enige land ddat er zonder het zelf te willen ingerold is, want Duitsland had een Schlieffenplan en dat  hebben wij geweten...Waar de interesse voor mij dan vandaan kwam...Druppel per druppel . In ons leesboek in de dorpsschool lazen we het verhaal hoe een Vlaamse boertje, aan wie de Duitsers om  weiland vroegen , naar zijn eigen weide trok al vonden de Duitsers het gras op de weide ernaast veel mooier en malser, maar zei het boertje: " Dat is mijn wei en die daar naast is die van mijn buurman..." Dat trof me enorm...Daarna kwamen dan de winterkaartavonden bij ons thuis en na het kaarten, kwamen de verhalen. Nooit heldhaftige verhamen, maar steeds  over hoe de soldaten van alles probeerden om van het front weg te komen. Er was er zelfs één die bij de compagnie " sans floche" (1) ondergebracht was.

Wellicht ligt Emile Kesliek hier in dit massagraf begraven

Reeds als kind kregen we een afkeer van oorlog en daarom vinden we dat het stukje van Gaston Durnez in zijn boek :" Zeg mij waar de Bloemen zijn..." (2) over " Het Vrouwtje uit de Rue de la Paix"voor iedereen verplichte lectuur moet zijn en vooral voor de gekroonde hoofden. We vatten het verhaaltje samen:" In de zomer van 1964  komt een sjofel oude vrouwtje de horeca zaak De Hollemeersch op de flank van de Kemmelberg in Dranouter binnen. Ze vraagt aan de waard of ie weet waar de Franse soldaat Emile Kesliek begraven ligt. Ze toont een briefje: " Emile Kesliek, tué à Dranoutre, Belgique, soldat à la 9ième compagnie du 413ième d'infanterie , le 25 avril1918, n° matricule 1540" Ze hebben het me toen laten weten.Emile was haar verloofde en zesenveertig jaar had ze gespaard om hem te komen zoeken. Ze vonden het graf niet al deed de kastelein er alles aan...Madame Colombat keerde terug naar Troyes in Frankrijk waar ze in rue de la paix woonde en voor ze vertrok zei ze nog dat de Franse graven wel beter verzorgd mochten worden.  Op haar hotelkaart stond dat ze ongehuwd was en 64 jaar oud..." Was er een reden om feest te vieren in de Westhoek, zouden die gekroonde hoofden aan madama Colombat denken??? We betwijfelen het.

(1)  De gestraften, vooral deserteurs maakten deel uit van deze compagnie. Al hun eretekens werden afgenomen...ook "de floche" die vooraan hun soldatenmuts ( sjako) bengelde. Ze moesten veel zeer gevaarlijke karweitjes opknappen

(2) Gaston Durnez (° 1928 Wervik) Vlaams journalist bij de Standaard. " Zeg mij waar de Bloemen zijn" Davivdsfonds 1988

Gisteren was het Pinksteren, dus vandaag Tweede Pinksteren... Die tweede dag van een hoogdag was in het geboortedorp steeds een belangrijke dag indertijd, want op tweede paasdag waren er paardenwedrennen en op Tweede Pinksteren motorcross. Eigenlijk vonden we Pinksteren steeds een heerlijk feest en we weten geeneens waarom. Het verhaal met die vurige tongen maakte geen indruk, zou het dan toch de plechtige communie geweest zijn.?We weten het niet, we weten wel dat het nu precies zeventig jaar geleden is...Het was me wat. We waren de jongste van de hoop en moeder en vader hadden besloten een groot feest in te richten, tenslotte de oorlog was voorbij, nietwaar. Een hele week lang werd er geschrobd en geschuurd, geslacht, gesneden, gebraden en gekookt...Bezoek bij de kleermaker, voor een nieuw pak met golfbroek (1) in Engelse stof ( wat dat ook mag zijn...), maar ook veel te vaak in de kerk om op de dag voorbereid te worden. Eigenlijk hadden we  geluk, want er was zopas een nieuwe catechismus ingevoerd  en daarom was er geen tijd genoeg om hem volledig uit het hoofd te leren, wat vroeger met het oude geval wel moest gebeuren, maar dat nam niet weg dat de pastoor ons met alles over daadwerkelijke  tot heiligmakende genade om de oren sloeg.

Zie ze stappen de communicanten...en als je goed kijkt, de ene kaars is mooier versierd dan de andere. Op de buitenste rij ( nummer zes) draagt een golfbroek

Verder was er dan ook nog het gevecht met moeder wat we uiteraard verloren. Het was toen mode, ook bij de jongens, dat het haar in permanent werd gelegd. " Nooit", zei moeder en het was nooit. Wij kwaad, maar achteraf waren we wel gelukkig. We moesten ook een grote waskaars dragen in de optocht van school naar de kerk, maar aan die kaars werden kunstbloemen gevestigd." Niet nodig", vond moeder, maar onze doopmeter  vond van wel, " want wat gaan de mensen anders zeggen"...Dus....!Het ergste moest nog komen, want de broer en zussen hadden in de proeven voor de plechtige communie steeds de eerste plaats behaald, nu waren er geen proeven..., maar we werden alfabetisch gerangschikt, dus kwam het goed uit, nietwaar. Helaas...er was ook de zoon van een schepen en Moeder Overste vond dat die op de eerste plaats moest zitten en de nodige dingen, zoals hernieuwen van de doopgeloftes, moest doen. De hemel viel in boven het hoofd van moeder, wij voelden ons gelukkig...Weet je wat er ons het langs bijgebleven is? Een polshorloge en het missaal. Het horloge kochten we met ons eigen zakgeld en hebben het in  de lade van onze nachttafel gelegd...als de mobieltjes in zwang kwamen...Het missaal ligt hier ergens in het bureau...stille getuigen. Heerlijk toch...!

(1) Golfbroek : de broekspijpen werden onder de knie  met een band vastgemaakt en " golfden"  naar beneden...Ze werden smalend drollenvangers geheten...We vermoeden dat ze in de vijftiger jaren van vorige eeuw uit de mode raakten...We zaten toen gevangen op kostschool en beleefden alles niet al te intens!

Het was weer warm de laatste tijd...maar wat kunnen ze daar een drama van maken.Vooral de media kunnen daar een drukte over maken. Zo kunnen we zien in de krant of zelfs nog erger : zien op tv dat de leerlingen in het vijfde studiejaar zitten te puffen in de klas de fles water bij de hand, want weerman Frank zegt dat we veel moeten drinken. Het kan nog erger, want een slimme leerkracht trok naar buiten met de klas en te pas ( en naar we denken vooral ten onpas)   konden de verhitte discipelen met het hoofd in een emmer water duiken om  weer op temperatuur te komen. We zijn geen weerman, verre van, maar we weten wel dat steeds einde juni begin juli de hitte toeslaat...Zelfs, we weten het nog goed de vlucht naar buiten moeten nemen  om door de Middeleeuwen van Prof Dr. Jan-Arthur Van  Houtte te moeten worstelen...Achter de kerk onder de lindenboom...We begrijpen nog steeds niet dat Jan-Arthur prof kon worden, want hij worstelden met een spraakprobleem en vooral de r lag hem niet goed...Als de studenten over "zijn" cursus spraken was het steeds  over: " l

Onder de lindenboom...

" De lol van  de Gelmanen in het Lomeinse Lijk". Misschien was het allemaal niet zo erg, want de professor werd naderhand zelfs nog voorzitter van de jury in een tv-programma....en wij vonden dat het er niet op verbeterd was. Maar goed, wij zochten ook de friste op om te blokken, nu moeten ze samen hokken in grote ruimtes, als dat maar niet te warm is...? Er was  vroeger nog meer: je diende alle examens (1)  mondeling in twee voormidagen af te leggen, bovendien moest je verschijnen in prachtige plusfour ( zoals de Hollanders zegden) met mooi gesteven hemd en das...Er werd meer dan één student huiswaarts gestuurd om de kledij aan te passen. Niet te vergeten datWe zijn geen weerman, verre van, maar het is wel een vast gegeven  dat de warmte steeds toesloeg einde juni toen het blokken begon...We herinneren ons nog dat we de buitenlucht opzochten: eenzaam en alleen achter de kerk onder die heerlijk brede lindenbomen met de zon veilig verborgen achter de grote kerk. Het staat ons, echt waar, nog fris voor de kop hoe we daar door de 600 pagina "Middeleeuwen" van Prof Dr. Jan-Arthur Van Houtte worstelden. We vragen ons vandaag de dag nog steeds af hoe die man ooit professor was geraakt, want hij sukkelde met een fameus spraakgebrek. Hij had nogal wat problemen met de "r"! Over zijn college "De Middeleeuwen" werd steevast één phrase geciteerd: " De lol   blikjes en andere verfrissingen nog niet bestonden, slechts kauwgom was een tijdelijke redding..., want waagde het niet kauwend binnen te gaan.We lukten er ooit eens in om het vak latijn van Reekmans een week vroeger te laten plaatsvinden: een wereldwonder...en we waren gelukkig, dus Swift heeft gelijk: profiteer elke dag van je leven...en wees gelukkig en maak er zeker geen drama van.

(1) Het waren 11 vakken (gezien latijn voorop geplaatst werd): psychologie, geschiedenis Middeleeuwen, Moderne geschiedenis, Geschiedenis van de Oudheid, Historische Kritiek, Kunstgeschiedenis, Nederlandse letterkunde, Middelnederlands, Middeleeuws Latijn, Encyclopedie van de geschiedenis en aardrijkskunde.

De kritische 16de eeuwse Franse dichter moest wellicht nooit naar het Vier programma " Komen eten" kijken, wij daarentegen ook niet, maar op een druilerige meimiddag, wat meestal heerlijke lentedagen moeten zijn, werden we er toch mee geconfronteerd...We zaten te lezen in de biografie over Luc De Vos, toen het gebeurde...We beseffen nog  steeds niet hoe de tv op Vier was beland, maar eigenlijk wat doet het er toe. "Komen eten". Het lijkt een programma te zijn waar vier mensen , elk op beurt, de anderen bij hen thuis ontvangen  en een maal bereiden. In de achtergrond komt nu en dan een gastcommentator i.c. Herman Verbuggen, de nodige info spuien . Zo vernamen we dat deelnemers gewone mensen zijn: magazijnmeester, kapster, garagehouder, technicus  in de pretpark ( wat dat ook mag zijn)...maar eigenlijk wel goed boeren gezien hun nogal protserige interieurs en dito keukens...Of zou het ook allemaal  fake zijn...?Met zijn allen blijken ze geen al te hoge opleiding achter de rug te hebben, want ze spreken met zijn allen een stevig dialect...wat soms voor problemen zorgt, want ze begrepen mekaar niet altijd...Voor de kijker geen probleem, want er waren onderschriften. Maar toch, want bleek daar één van de deelnemers uit onze geboortestreek te komen...en de maker van de onderschriften kende blijkbaar het dialect niet zo goed, want ie sloeg de bal meer dan eens mis. Al vlug hadden we door dat ze met zijn allen deelnamen om de wedstrijd te winnen, want het was een wedstrijd en de beste kreeg een stevig mes...Zo zie je maar.

Nicolas Boileau

De hele uitzending door zaten ze op mekaar te katten , sluwe kerels kunnen dat mooi verpakken, maar hier was het anders, het werd er dik overheen gesmeerd. Ze gebruikten woorden, waarvan ze dachten ze passen hier in het kraam, maar kenden er de juiste betekenis niet van...Het woord cuisson kwam veel aan bod, maar over de cuisson van een borrelhapje beginnen, klinkt wel vreemd...vooral als je weet dat couisson baktijd betekent en borrelhapje niet zo vaak gebakken worden... Toen een gastvrouw zei dat ze haar menu in Lingala had opgesteld , reageerde onze streekgenoot: " Ooit heb ik dat gegeten"...De commentator vroeg zich dan af of dat niet moeilijk was, want Lingala is de Bantoetaal...Stilte.Het woord  etiquette (viel ook meerdere keren, ze ) leken er alles van te weten, helaas bewezen ze steevast meerdere keren dat ze over het onderwerp niets afwisten. Meteen kwam de kostschooltijd weer opdagen. Elke zaterdagavond om zes uur in de studiezaal beklom de subregent zijn katheder om les etiquette te onderwijzen . We herinnerden ons nog veel: NOOIT je mes aflikken, niet zwaaien met het  bestek in de discussie, mond proper vegen voor het drinken, ook na het drinken etc...De gebruikers van het woord  overtraden de etiquetteregels , nog meer dan dat ze het woord gebruikten. Als het dan eens gebeurde dat ze een gerecht goed vonden dan zegden ze: " Een vier sterren restaurant waardig"...  Terloops in Vlaanderen zijn er geen vier sterren restaurants en dan nog hoe vaak zouden ze ooit in een sterren restaurant geweest zijn? Eigenlijk zaten ze daar voortdurend hun domheid te demonstreren en wie er soms leuk van achter de hoek kwam.? Herman, want we vrezen zelfs dat ie de teksten zelf niet schreef... Vele kijkers waarderen die domheid  , want we lazen van de week in een TV-blad dat het maar moest uit zijn met de dwaze commentaren van de heer Verbruggen, want hij stoorde de "interessante" gesprekken...Dwaas om te zeggen dat Lingala de Bantoetaal is, kom nou...Naar  het schijnt zou Komen eten niet meer zo succesrijk zijn, Vlaanderen toch slimmer dan je denkt..., maar Nicolas Boileau had toch gelijk , dwazen bewonderen zichzelf zo graag...

(1) Niet de Fransen maar "onze" hertog van Bourgondië vond de etiquette uit. Filips van Bourgondië (1396-1467) , hij stichtte op 10 januari 1430 te Brugge ook het Gulden Vlies, gaf aan alle aanwezigen op zijn gala's een kaartje ( une etiquette) waarop de gedragregels stonden om hen te helpen geen "faux pas" te maken of m.a.w. te zondigen tegen de etiquette (juist)...!!

P.S.Een  lezer deelde me mee dat het nog erger kon...Gisteren zei een deelnemer: " Lezen is tijdverlies", maar naast zijn haard waren de boekenplanken gevuld met gemaakte lege dozen met op de rand in gouden letters titels  van bekende meesterwerken ...om de schijn te redden. Zalig de armen van geest...!

a

 "Mijn kind, mooi kind" is blijkbaar een zegswijze die vandaag de dag nogal letterlijk opgevat wordt. Al waren de mensen vroeger meer met spreuken bezig al beseften ze ook dat het maar spreuken waren, nu is het allemaal anders. Naar het schijnt als zoon- en/of dochterlief op school een straf gekregen heeft en  moeder en/of vader, per mobiel verwittigd, staan reeds voor de schoolpoort... 

waar is de tijd toen de straffen nog binnen kamers bleven...

...en de directie wordt op de juiste manier  belaagd , als volgt : " Mijn kind zal die straf niet ondergaan". Ze hadden er niet eens aan gedacht waarom de straf werd gegeven en dus slechts op het verhaal van het eigen kind ( want niet alleen mooi, doch ook wijs ) voortgegaan,. We schudden meewarig het hoofd, want wat was het vroeger anders. Geen haar op ons hoofd dacht eraan om thuis te melden dat we straf hadden gekregen, want straf op school bracht het verloop van de dag ernstig in diskrediet, dus zwijgen was de boodschap. Bovendien hadden we het nog moeilijker dan anderen, want een onderwijzer van de dorpsschool woonde bij ons thuis in...maar eerlijk, de brave man ( dat was ie) heeft thuis nooit iets over mijn schoolleven verklapt. Gelukkig maar en we zijn er hem nog steeds dankbaar voor . Later, beroepshalve, werden we uiteraard ook  met straf geven geconfronteerd. Kwam een boze vader op je afgestormd: " Wat is me dat, mijn zoon kreeg straf omdat ie zijn liniaal liet vallen..." Toen je de man uitlegde wat er gebeurd was, klaarde de hemel op. Eventjes het verhaal, je kwam  na het zwijgsignaal voor de rij en zoonlief moest nog een heel verhaal doen,  aanmerking, de trap op naar klas en zoonlief,  trapt op de hakken van de voorganger ( tweede aanmerking , iets luider) in klas zoonlief heeft huistaak vergeten en terwijl je de lesaankondiging op bord schrijft laat zoonlief met groot misbaar de liniaal vallen. Straf! Nu tegen de boze vader: " Je hebt gelijk, eigenlijk had ie driemaal meer straf dienen te krijgen..." De man liet me geeneens uitspreken, want hij had het meteen begrepen...We zijn later zelfs samen nog  een  glas gaan drinken. We willen slechts zeggen dat de ouders beter thuisblijven om vele misverstanden uit de weg te gaan...Laten we eerlijk zijn: hoe vaak kregen we in onze hele schoolcarrière  onverdiend straf en hoe vaak kregen we geen straf als we er WEL verdienden...Het laatste antwoord zal wel met een grootste cijfer zijn .In Leuven kregen we een onverdiende straf, alhoewel. De buurman van het kot waar een vriend logeerde, was me een nummer. Als Engelsman had ie de landing van Normandië meegmaakt en naderhand in Leuven blijven plakken...Hij kwam vaak een glas drinken met ons en dan vaak een  Engels lied  kwelen. De buren vonden dat minder leuk en wij moesten naar de vice-rector... het was nochtans de Engelsman die zong (...)...Natuurlijk zijn we niet gaan klagen bij vader en moeder omdat de vice-rector ...We kregen zelfs geeneens een staf, slechts een aansporing minder lawaai te maken. De Engelsman is nog triest aan het einde gekomen, althans voor iemand die D-day meemaakte. Op een avond kwam ie laat naar huis en wou via de regenpijp naar binnenklimmen...de pijp brak en hij viel, morsdood op de stoep... RIP.  Om te eindigen: beste ouders in 99% van de gevallen heeft zoon- en/of dochterlief een fout verhaal verteld...Blijf  dus thuis en voor de directie als vader en/of moeder vinden dat de straf niet moet gemaakt, stel ze voor de keuze: indien je je niet aan het schoolreglement wenst te onderwerpen, kies een andere school, maar hier zal weer het schoentje wringen, want elke leerling is geld...!!!

Moederdag is voorbij...en de commercie maakt zich op voor de volgende hoogdag...al weten we zelf begot niet wat het zal zijn...Vaderdag toch niet? Wist de lezer, wellicht wel, maar toch, dat ze (wie...?) eigenlijk niet goed weten wanneer moederdag "begonnen " is? Het zou in Amerika begonnen zijn...in Philadelphia in 1915, maar toen hadden ze in Europa wel andere dingen aan het hoofd, nietwaar. Eigenlijk was Antwerpen al een tijdje eerder, want in 1913 had één of andere schepen ( zoek ' s op)  de gedachte om op 15 augustus ( O.-L.-Vrouwhemelvaart - het Mariafeest bij uitstek) niet alleen de Moeder van God, doch alle moeders te vieren.

(Frans van Kuyck 1852-1915)  Liberaal schepen

Hij voegde er aan toe dat Maria al sedert eeuwen( van 1124) de patrones van de Stad aan de Schelde was. Dus, vandaar uiteraard ook de O.-L.Vrouwkathedraal , waar ene La Esterella over "bromde" ...Bovendien de Signoren vieren moederdag nog steeds op Halfoogst. Daar de Nederlanders de zorgen van de Grote Oorlog niet zo intens dienden te beleven, zou moederdag  vanaf  de jaren twintig  van de vorige eeuw daar reeds gevierd worden...In België zou het vanaf 1930 gebeurd zijn al zijn er bronnen die vermelden dat het  in Wallonië ( Charleroi) vanaf 1927 begonnen zou zijn...!  Het klinkt vreemd dat we daaromtrent eigenlijk geen zekerheid hebben al weten wij met zekerheid dat in onze jeugd in ons geboortedorp moederdag niet gevierd werd...We vermoeden dat  het in de late vijftiger jaren begon...Iedereen moest verder studeren en in de  meisjesscholen zal er dan wel één of andere leerkracht  met die gekte begonnen zijn...Vermoeden we, maar schiet aub niet op de pianist. Eigenlijk vinden we moederdag niet kunnen: om het met een reuzengrote cliché te zeggen: moeder vieren we elke dag en dat deden wij dan ook, want we luisterden naar moeder en deden (meestal) wat ze vroeg of gebood...Nu lappen ze de raad van moeder en/of van vader aan de laars , maar een tuiltje bloemen de ene dag zou alles  alles goed maken ...Loop naar de pomp. Mijn schoonvader gaf nooit bloemen aan zijn vrouw , want zei ie:" Jij bent mijn moeder niet"...en nu jij. Las ik op FB: " Ik had zo graag bloemen gegeven aan mijn moeder, maar het is elf jaar te laat"...Zijn  moeder was elf jaar geleden gestorven...en de schrijver raakte het juiste punt: hij had zijn moeder meer moeten eren, waarderen tijdens haar leven en niet op de ene dag in mei...Terloops moederdag is één grote commercie geworden en daar krijgen we steeds het schijt van om Brusselmans eens te citeren. Dat de kindjes dan geen tekeningen meer mogen maken zoals in die Brusselse school daar krijgen we dan ook...Juist Brusselmans twee keer citeren is viermaal te veel. Besluit: weg met de commercie!

HHet was me weer het weekend en vooral "La douce France" kwam alweer op de voorgrond al dienen we toe te geven de meeste Fransen denken nog steeds dat ze op de eerste plaats komen, want geef toe, denken ze, wie won er de Grote oorlog en zelfs Wereldoorlog II...Wie, toch wel de grote Charles..., nietwaar.Nochtans  werden we op de TV met allerlei programma 's over Frankrijk overspoeld en daaruit leerden we heelwat anders. Wilfred de Bruijn leerde ons op VPRO  dat het niet zo vlot liep met Frankrijk en Andrew Graham vond in " The Art of France" dat zowel  Lodewijk de XIVde en Napoleon Frankrijk veel roem hadden bezorgd , maar dat ze naderhand door hun beider toedoen het land op de grond van de afgrond brachten...en ze nog steeds in de waan verkeren dat ze groot zijn, maar Amerika en  Duitsland namen het roer over...en vooral dat laatste is een Frnasman des duivels. Ook Eén deed een duit in het zakje, want daar konden we "La vie en rose" bewonderen van ene Annemie Struyf. Mevrouw Struyf heeft een stem om cokes mee te kloppen (1) en toch mag ze tv-prgramma's maken, bovendien moet ze steevast in beeld komen en de meest stupiede vragen stellen: in de aard van:" ' t Is wel erg om een kind te verliezen zeker?" en daarna doordrammen tot de geïnterviewde begint te janken. Joepie. Struyf overgoot het programma met een sausje wat is het heerlijk in Frankrijk, maar de goede kijker, al of niet beïnvloed  door de Bruijn of Graham en die tussen  de lijntjes luisterde hoorde hoe de kinderen zegden dat het toch heerlijk was bij oma in België, of dat het zo moeilijk was om administratief iets te verkrijgen in la douce France en bovendien dat het onderwijs niet zoveel voorstelde en dat de leraren opdaagden als het hen paste...Maar voor de rest geen problemen alleen maar dat boeren in bosjes zelfmoord pleegden...maar boeren klagen altijd, nietwaar. Struyf moet ingezien hebben dat ze de bal missloeg, want ze gaat een nieuw programma  maken over Spanje en Portugal, wellicht dromende van Franco en Salazar...

Dit alles om te zeggen  dat er zondag verkiezingen waren in Frankrijk...en de Belgische politici moesten dringend hun mening zeggen. Een tijd geleden mochten Turken dat niet doen, hun mening zeggen over Turkije, maar nu mogen de Belgen dat wel , maar wel over Frankrijk...In Parijs liggen ze wellicht wakker van die meningen. Toppunt van die meningen was wat Miet Smet uitkraamde..." François Fillon was te veel vroom-katholiek om te winnen, dat sjoemelen met geld dat wordt nog vergeven.." Miet kan het weten want ze trouwde met de grootste hypocriete katholiek van de 20ste eeuw, ene Wilfried Martens (2) want wij hebben hem in Leuven meegemaakt en zijn zedenpreken in " Ons Leven"  moeten doorworstelen. De leden van het Senioren Convent ( waaronder wij) misdroegen zich schromelijk vooral op "zedelijk" vlak ( wat dat ook moge wezen). De meeste SK'ers zijn later allemaal deftig getrouwd, de heer Martens deed het dan op zijn zedelijke manier. Eindelijk was er dan nog een antwoord over de pensioenen. We hadden niet verwacht dat er nog meer schijnheiligheid mogelijk was, maar jaweL. . Ene Van Quiceldinges vond de pensioenregeling slecht...Hij was zelf minister van pensioenen geweest. Waarom had ie ze niet goed gemaakt...Kwam dan nog madam Timmermans van de SPa...Ze gaf de Quick gelijk, maar haar partij had ons dierbaar land toch bijna een halve eeuw bestuurd, maar geen tijd gevonden om de zaken te regelen? We vragen ons af of de titel " Leve het weekdend" een goeie titel was? Beter ware wellicht " Leve de schijnheiligheid" en zo Annemie er geen programma kunnen over maken...Zij in close - up, zonder klank en met haar vijf spruitjes, die ze in de steel liet, in de achtergrond...Leve? Wie eigenlijk?

 (1) Spreuk uit ons geboortedorp over iemand met een afschuwelijke stem  na een nacht doorzakken

(2) De vrome katholiek kreeg een standbeeld in het geboortedorp...zonder zijn drie vrouwen. Spijtig  

   We hebben eigenlijk altijd van 1 mei gehouden...al is het vandaag de dag niet meer wat het ooit geweest is...Voor zo ver we ons kunnen herinneren was 1 mei geen feestdag, maar er werd wel veel gewerkt. Als kind begreep je het eigenlijk niet zo goed, maar later ging je het wel beseffen, want de dorpsbewoners die uit werken gingen hadden een vrije dag, maar toen dacht men er niet aan  op stap te gaan, maar wel aan kwarweien doen: de deuren en ramen moesten in de verf, de boontjes geplant, want bonen moesten twee keer de mei zien (1) .

Toen we op kostschool zaten vertikte de directie het om op 1 mei een schoolvrije dag te geven  en daar hadden ze het volgende op gevonden: de schoolreis. Het was best indrukwekkend in het provinciestadje om een sliert van 30 bussen te zien vertrekken , naar Antwerpen, Brussel, Cap Gris Nez, De grotten van Han. Om het nuttige aan het aangename te paren ( of omgekeerd) vonden ze onder weg, het was immers 1 mei, start van de Mariamaand, een bedevaartsplaats waar om 3 uur een plechtg lof werd gebeden ( Tantum ergo Sacramentum)...Het is niet te begrijpen waar we overal de rozenkrans hebben gebeden...Helaas het sorteerde weinig effect.... In Leuven kwamen in mei de Bierkeekfeesten en de eindejaarsclubs ...met de Oude Roldersklachten ( O jerum, jerum jerum...). Een stap naar het echte leven en vandan af werd 1 mei de Dag van de Arbeid...Vandaag de dag is het genen vetten meer. In Oostende stond Crombez te liegen dat ie zwart zag, want alles wat ie aanklaagde werd de volgende dag in de Tijd tegengesproken. In Gent, de stad van vader Anseele, kwam er een madam voor de micrafoon en het eerste wat ze riep: " Het moet gedaan zijn met de graaicultuur..."  Waarschijnlijk was die mevrouw op wereldreis geweest en de graaicultuur van de socialistische familie gemist , maar om het nog erger te maken kwam de dochter van de koning der Graaiers, Freya , wat clichés, die ze ergens uit speeches van vroegere tijden had gesprokkeld, rondstrooien...en iedereen ging weer over naar de orde van de dag...Gelukkig was er nog een domme Turk die een mes in de dij van  de echte vriend van de arbeiders , Hedebouw, stak of 1 mei 2017 was een zaak voor niks geweest...Waar gaan we heen, zelfs de spreuk van in mei legt elke vogel een ei is lang voorbij, want in de tuin fladderen reeds volop jongen van de merelaan, des avonds als het duistert vogens Gezelle!

(1) De bonen moeten tweemaal mei zien: ze worden begin mei geplant om dan eind mei boven te komen...Toegegeven dat de ondervinding ons leerde dat het anders ook kon... 

Vandaag komt Frankrijk  nogal in het nieuws al is het enigszins "anders" dan de 19de eeuwse Franse schrijver de Bornier ( zie titel) bedoelde...Eigenlijk hadden we het niet beseft, maar in meerdere TV-programma's waren ze al een tijdje bezig om Frankrijk door de mangel te nemen...Eerst kwam de Nederlander Wilfred de Bruijn(1) op de VPRO op de proppen met " Op zoek naar Frankrijk".We keken op de eerste plaats met verbazing  vooral  daar die Nederlander verdraaid goed Frans  praatte en vervolgens dat ie vinger op de wonde legde...Frankrijk was/is de pedalen kwijt. Het platteland loopt leeg en de steden zijn aan het verkommeren en vooral Frankrijk is niet meer de leidende natie in de wereld...Engels is de voertaal geworden en Duitsland dirigeert Europa...en dat doet pijn.

Op Canvas kwam dan " The Art of France" van Andrew Graham  (2). Met Lodewijk de XIVde  en later Napoleon Bonaparte breikte Frankrijk weliswaar de absolute top maar beide heren brachten "la douce France" telkenmale  op de rand van het faillissement...en daar moest het zich telkenmale weer van herstellen.Toen die andere Napoleon III nog meer hoogmoed aan de dag legde dan zijn grootoom en door Bismarck in 1870 de rekening gepresenteerd kreeg werd de weg naar het einde ingezet. De twee wereldoorlogen brachten geen soelaas al redde ene de Gaulle voor de schijn nog eventjes de meubelen ...doch het werd toch steeds erger en erger, maar het ergste is dat de Fransen nog steeds denken dat Frankrijk het middelpunt van de wereld is...Helaas. Sommigen , zelfs buiten Frankrijk, hebben het nog niet  begrepen. Zo kwam ene Annemie Struyf op Eén met haar programma " La vie en rose"...Wie de moed opbrengt om Annemies stem te trotseren, want zij denkt dat het moet dat zij steeds zelf aan het woord komt en in beeld, ziet enkele Vlamingen die denken  hun geluk in Frankrijk te moeten vinden. De aandachtige kijker verneemt dat " la douce"  eerdere bittere ernst is geworden...Ze willen nooit naar België terugkeren, maar  het lukt niet zo makkelijk om iets administratief in orde te krijgen, de scholen op het platteland stellen ook niet veel voor...en wie dag en nacht werkt komt er wel...Vraag:moet je daarvoor naar   de vreemde trekken? al zijn het meestal mensen die veel op een gat zitten met de armen gespreid en de handen open. De kinderen zitten er meesat ongeïnteresseerd bij en zei er een meisje: " Het is wel leuk bij oma en opa in België...Alweer een vraag: " Willen de kinderen wel wat jij leuk vindt?" Bleek niet aan de orde. We kregen hoe langer hoe meer de overtuiging dat stemverkrachter Struyf voor haar eigen plezier door Frankrijk trok en dat op kosten van de besparende VRT. Foei! 

(1) Wilfred De Bruijn (1974) Studeerde kunstgeschiedenis in Leiden en woont sedert 2003 in Parijs. In 2013 was hij slachtoffer van homogeweld in Parijs

(2) Andrew  Graham (1960)  Brits Kunsthistoricus

We zijn er eventjes tussenuit...tot straks wellicht...!!!

Maandagmorgen ( 10 april) zei mijn vrouw aan het ontbijt: " Vandaag begint de Goede week". We werden er bijna vrolijk van, alhoewel, maar meteen dachten we, hoeveel zouden er de term " Goede Week" nog kennen, laat staan gebruiken? Eigenlijk is het niet te begrijpen , de teloorgang van de katholieke gebruiken ...Het moet voor de gezagdragers hard aankomen, want ze beseffen toch wel dat ze ergens gefaald hebben...De meest Vlamingen lopen school aan katholieke scholen en wie dat niet doet volgt dan soms nog godsdienst...dus. Vragen ze zich af waar ze gefaald hebben? Neen, ze blijven rustig verder van op hun Ivoren Toren arrogant op het plebs neerkijken...Ze worden daarbij rustig gevolgd door de CD&V die nog steeds doet alsof we in de vorige eeuw leven en "zij" de volstrekte meerderheid hadden. Hun voorzitter, ene Beke, vraagt excuses omdat anderen napraten wat "zijn" partijleden al gezegd hadden...Hoe wereldvreemd kun je zijn...?Maar goed, dat allemaal terzijde...De Goede Week dus..De eerste Goede Week die we ons nog echt herinneren is die van 1943.Hoe dat kwam? Wel in die week in 1943 deden we op de donderdag (22 april) onze eerste communie, bovendien op de tweede paasdag ( 26 april) was het onze verjaardag ...we werden zeven. Jawadde. Allemaal gebeurtenissen  die het herinneren wel makkelijker maken, bovendie "viel" Pasen in 1943 zeer laat en eigenlijk kan   het nooit later. Dus. Eigenlijk was die eerste communie niet zo speciaal, we bedoelen er werd niet gefeest, het was ook oorlog en we moesten zelfs nog gewoon naar school...Er is echter nog een ander "Goede Week" die op de harde schijf van ons geheugen staat...1955...De kostschool was zo groot geworden dat de directie verplicht was afdelingen te maken en aan elke afdeling kwam aan het hoofd een perfekt te staan. We hadden geluk, "onze" prefekt vond dat sporten op zondagmiddag heerlijker was dan een vespers en lof bijwonen.Zo kwam ie op het idee dat we de diensten van de goede week moesten doorbrengen in een verre parochiekerk waar we te voet door de velden heen moesten. Na de dienst kregen we dan ontbijt in de parochiezaal en dan lekker terug naar school...

Het deed ons denken aan Gezelle in zijn Kerkhofblommen: "'t was de ure dat de leeuwerk zoet  heur hoge zeevaart moet "en we  herinnerden ons dan ook hoe we indertijd door de velden van het dorp als misdienaar met de pastoor de "hoogdag"(1) gingen ronddragen en ook gefascineerd naar "de hemelwerker"(2) keken...De Goede week...veel is er niet van overgebleven, maar toch die zoete herinneringen, helaas de koude wereld rondom ons trekt er zich niets van aan, maar wie zijn schuld zou dat we kunnen zijn. Wedden? Van de NVa of toch de socialisten?

(1)Ter gelegenheid van de Hoogdagen ( Pasen, Pinksteren...etc...) droeg de pastoor de H. Communie naar de zieken aan huis...

(2) Zo zie je maar in elk dialect had de leeuwerik  een andere naam. Gezelle sprak van leeuwerk, in ons dorp van de hemelwerker... 

Euripides (480 v.Chr-406 v.Chr)

We herinneren ons nog van een hele tijd geleden dat enkele "verlichte" (?) geesten een politieke partij oprichtten  om de belangen van de ouderen ter harte te nemen..." Waardig Ouder worden" ( WOW!!!) Klinkt niet onaardig zelfs een beetje agressief, vinden wij.We waren toen nog jong, vergeef ons, en we besteedden er toen ook niet veel aandacht aan, dus wat zouden we nu gaan memmen over ouderdom nietwaar...WOW is eigenlijk nooit echt van de grond gekomen , onderling gekibbel zorgde daarvoor ( ook geen reclame voor de ouderen...), bovendien voegen we er nu nog aan toe :  de grootste activiteit van de partij was: begrafenissen bijwonen, want vele leden stierven nogal eens...Wat nu eigenlijk willen zeggen? Er is voor zo'n partij geen vaste voedingsbodem, maar de anderen mogen zich wel om de ouderen bekommeren, nietwaar, maar tot  veel grote woorden in nog veel grotere praatprogramma's komen ze niet. Euripides heeft gelijk, de ouderen zijn een stem in de schaduw of m.a.w. tellen niet meer mee...!Onlangs kregen we een folder in de bus van het stadsbestuur ( ...Bovendien ondertekend door de Keizer himself...) ...dat er een oplossing is voor de derde leeftijd want elke zaterdag zou er ophaling van tuinafval ( afgemaaid gras, snoeisel etc...) zijn. Joepie...kalm, want de oplossing is geen oplossing, want de ophaalwagen zou telkens op enkele ophaalplekken in stad te bereiken zijn...Voor ons een goed kwartier lopen met een zak groen op de rug...Foei. Erg, maar veel erger is dat de "verkozenen des volks" en de Keizer de indruk geven dat ze naar de stem in de schaduw luisteren...Er zijn nog vele voorbeelden te geven: waar staan de glascontainers ?, probeer maar eens op een bus, tram of trein te klimmen...Heksenwerk. Allemaal erg, heel erg, maar het het ergste is dan nog de felle reclamejongens die er een zootje van maken...Het is altijd voor iedereen een voor alleman te bereiken. We zouden wel een speciale spamknop op de PC moeten plaatsen om de reclame voor leningen van alle banken te weren...We hebben eens voor de grap een lening aangevraagd  bij een 8-tal financiële instellingen zoals dat zo mooi heet...Roversbenden had ook gekund, maar kom ,al zei  ooit eens een notoir jurist tegen mij: "Niet de grote bandieten zitten in de cel, neen die besturen de natie, want het zijn de bankiers"...Jawadde. Van alle acht kregen we als antwoord: " Gezien je leeftijd kom je niet in aanmerking voor een lening..." Dat is toch discriminatie...Huisdskleur, religie telt daarvoor, leeftijd niet...Waar  blijven de politiek correcten...?  We willen nog een toegeving doen, dan moeten ze in hun reclameteksten toegeven   dat het voor ouderen niet kan. We weten het wel  als je oud bent heb je wellicht de tijd niet om ze af te betalen, maar kan dat dan niet testamentair geregeld worden...?Eigenlijk hebben we misschien nog geluk, want ze zijn nog een  stem, in de schaduw weliswaar en voor een stem doen de heren (...) verkozenen veel, helaas niet voor elke stem. Foei!

De Engelse schrijver heeft meer dan gelijk, slechts de toneelspelers zijn eerlijke huichelaars...wellicht kwam de overtuiging van William er daar ie zich in de 19de eeuw inzette om het werk van Shakespeare weer in de actualiteit te plaatsen...Het belerende vingertje van de Vlaamse politici was verleden week weer van de partij. Wij vinden dat zo erg dat ze (...) jan en alleman steeds de les willen lezen , maar steevast vergeten dat ze heeldere klodders boter op de al of niet kale kop hebben. Bovendien dienen we er aan toe te voegen  dat ze ook het vingertje naar bovenhalen als bepaalde "collega's" iets doen wat eigenlijk niet zo slecht is, want  in de politiek kan een tegenstever nooit iets goeds doen, alleen de eigen partij kan dit. Zo trok ene Wouter Van Besien (45) van leer tegen de burgemeester van Antwerpen omdat ie een persconferentie had gehouden..." Hij bracht de burger in gevaar...", meende Wouter. We hoorden het hem zeggen en vroegen meteen: " Leg eens uit Wouter hoe hij de burger daarmee in gevaar bracht?" , maar ja, de antwoord-tv bestaat nog niet, nietwaar. Nu de deining omtrent de persconferentie voorbij geëbd is, komen hoe langer hoe meer stemmen naar voor om te zeggen dat het nog niet zo'n slecht idee was...Nu zwijgt Wouter, uiteraard... Kampioen van de terechtwijzing is ene Kristof Calvo y Castana (30), de man met Catalaans bloed in de aderen...Zou ie de roep van de Catalanen om onafhankelijkheid  steunen? We vermoeden van niet, want nationalisme is des duivels.Eigenlijk moet Kristof het vingertje laaghouden, want ooit liet hij zich sponsoren om op kosten van een Tabaksgigant ( Philip Morris) GRATIS ( en nog meer faciliteiten) naar To Morrowland te trekken. Wie als groene jongen met tabaksgiganten in zee gaat...juist, is een tophuichelaar). Wie er ook niet vies van is..Meyram Almaci (41) . WIJ doen alles verkeerd, maar als wij dan eens iets willen zeggen over de genocide  op de Armeniërs van 1915 door de Jonge Turken, dan kon madame niet aanwezig zijn , want ze moest confituur maken of zoiets...Zwijgen madame vooral nu de Baas van de Turken weer begint door te draaien...of beter nog  hier met het vingertje beginnen zwaaien, want het is nodig. Het toppunt van huichelarij: Dirk van der Maelen. " De Vlaamse regering MOET stoppen met wapens te leveren aan, zeg maar, Saoedi-Arabië, maar ondertussen gaan zijn Waalse broeders lustig door , want de tijd van het gebroken geweer van ene Camille Huysmans is al heel lang voorbij... Juist, dat was het dan weer... en we weten er zal niks veranderen. Wellicht schrijven we ooit nog eens een stuk over discriminatie...Weet je wie gediscrimineerd wordt?  Oudjes...want probeer maar eens een lening af te sluiten...No way...! Joepie! 

We dachten weer aan de oude Iuvenalis (1)...die ons meedeelde dat de Romeinen in de keizertijd slechts aan brood en spelen dachten. We zagen ons weer zitten in het  bouwvallige nummer 18 in Maria Theresia. Peremans doceerde er " Geschiedenis van de Oudheid" en Reekmans als jonge lector ter vervanging van een oude prof Latijn , waarover de meest gekke verhalen de ronde deden, maar wij hebben het geweten...Reeds na vijf minuten wisten we dat we de volledige Germania van Tacitus moesten vertalen tegen het einde van het academiejaar...dat was nog lang maar toch..(2).Achteraf vonden we de colleges van Reekmans best aardig...Wat Iuvenalis vertelde leek veel op Belgische toestanden: het chique doen in Rome was Grieks spreken, het plebs broebelde latijn of wat er moest voor doorgaaan...(3)Het was allemaal om macht te doen, wie des morgens  veel clientes(4)   voor de deur had staan , genoot veel aandacht en macht.... De clientes kwamen bij hun heer brood ( eigenlijk voedselbonnen ) en toegangskaarten voor het circus ( de spelen) halen. Een mens ( client) die geen honger had en naar de spelen mocht dacht niet na over de echte problemen die zich in Rome voordeden...en bleef dus rustig...Daaraan dachten we toen in Oostende de hetze rond de finale Beker van België  uitbrak...Heel Oostende zou Brusselwaarts trekken, maar wij hebben daar niets van gemerkt, want in onze straat is er inderdaad één naar Brussel getogen ...en hij ging nog meer doen..., want als "ze" wonnen dan ging ie een beker en de kop van de voorzitter op zijn borst laten tatoeëren. Soms denken wij dat we de Romeinen in gekte al lang voorbij zijn gestoken. We ergerden ons eigenlijk te pletter, want het was alsof er niets anders bestond op de wereld dan het voetballen: de werkloosheid in Oostende troont triomfantelijk als hoogste top in België, de Keizer van Oostende, wou perse burgemeester worden ( zijn  liedje is nationaal uitgezongen) en duwde de zittende en goeie burgemeester ondemocratisch op zij,...Hij start met een nieuwe partij om zijn herverkiezing in 2018 veilig te stellen dus het panem et circensis komt hem goed vanpas...Of zou het zijn om   te voorkomen wat zijn discipel, de huidige voorzitter van SPa zei: " Wie aan politiek doet voor het geld, hoort niet thuis in onze partij"... Gelukkig is het nu allemaal voorbijgewaaid ( aan zee is er steeds wind) alleen een nukkige Oostendse trainer trapt nog een beetje om zich heen: " De ref was volledig verkeerd"...Alle journalisten vonden de ref uitstekend, zelfs de beste man op het veld...De  Oostendse trainer vond het bv niet kunnen dat een speler van hem na één minuut geel kreeg...Als we even doordenken, dan mag je in het begin een tegenstever van het veld trappen, want zo vroeg mag de ref geen kaart tonen...Vreemd... Brood en spelen...Voetbaltrainers horen daar bij, want velen denken dat ze het centrum van de wereld zijn...Helaas!

(1) Decimus Iunius Iuvenalis (60 - tussen 133/140) Groot Romeins dichter en ook de one liner: mens sana in corpore sano was van  hem... In zijn vele satires soms ironisch , vaak sarcastisch haalde ie iedereen over de hekel : Grieken, Joden, gezagdragers ( vooral), religieus fanatisme, het bestaan van schandknapen in hogere kringen  etc...

(2) Bij Reekmans lazen we Sallustius "Concuratio Catilinae", Cicero "In Verrem' , Plinius " Epustilae"  ( over de uitbarsting van de Vesuvius)

(3) Er waren zelfs clientes ( klanten zeg maar) die rijker waren dan de heer, maar steevast elke morgen aan de deur stonden...Er waren zelfs heren die moesten lenen om de clientes te helpen...

(4) Zoals Vlamingen chique wilden doen: (Hors de mon chemin ( uit de weg) ...j'ai encore une montre  ( ik heb nog een uur werk) 

De one liner van de in 1962  overleden Britse auteur, Richard Aldington (1), zou ons tot diep nadenken dienen te leiden, want geef toe er lopen vandaag de dag nogal wat nationalistische klootzakken op onze aardkloot rond...en wie een beetje geschiedenis kent, weet wel waartoe nationlisme ons kan leiden of nog beter gezegd: geleid heeft...In Amerika heeft het volk een president  gekozen ( alhoewel...)(2) die er alles aan doet, waarschijnlijk weet ie het zelf niet , om op ene Benito Mussolini  te gelijken. Telkens als Benito een camera ontwaarde blies ie als het ware zich zelf vol lucht en perste de borst vooruit en de nek achteruit.  De nieuwe Amerikaanse president  doet precies eender...Heeft ie de films over Benito bestudeerd... of is hij ook voorstander van de Chaplins film,  "De great Dictator",  waar ook dat ander nationalistsich varken , Den Dolf, weg van was. Wat er ook van zij, telkens als we Donald ( 3) zien moeten we lachen...en hij moet nog geeneens zijn mond openen ...en inderaad dan wordt het nog erger...Vandaag de dag is er echter nog een stevige concurrent komen opdagen: de heer (...) Recep Erdogan. Wat die allemaal uitkraamt, tart elke verbeelding...Het zijn vooral de Nederlanders die volgens hem de boter hebben gegeten. We willen ons niet moeien, maar de Hollanders hadden goeie boter, want in ons geboortedorp werd er indertijd nogal wat tonnen boter over de grens gesmokkeld...De Nederlanders zouden in Srebrenica 8000 onschuldige mensen vermoord hebben en geef toe dat is niet netjes...maar als er ergens ter wereld een mens een woord durft te uiten over de houding van de Turken tegenover de Armeniërs, dan  is het kot te klein. Zelfs de voorzitster van Groen, Meyrem Almaci, kon dringend niet aanwezig zijn toen in het Belgisch parlement over de Armeense kwestie werd gesproken...Zielig van een madame die steeds de indruk geeft politiek correct te zijn...vooral als het over anderen gaat...Eigenlijk zouden we een paar vragen willen stellen...maar we zullen wel nooit antwoord krijgen

1) Waarom kwamen zoveel Turken naar Europa als het bij hen toch een paradijs was?

2) Hoe kan een mens twee mensen zijn of m.a.w. je bent Turk of je bent Belg, maar niet alle twee of is dat dan een vorm van tweeslachtigheid?

3) Waarom moet je stemmen over iets in een ander land waar je niet woont...of anders moet je er weer gaan wonen, bovendien het si er zo goed al vlieg je er vlug in de bak..?.

Wedden dat we geen antwoord zullen krijgen...en dat we voor racist zullen uitgescholden worden...Dan moet het maar . Laten de hanen maar kraaien, want steeds komt er een andere haan die de eerste verjaagt... 

 (1) Beroemdste werk: "Death of an Hero" 1929

(2) Haalde wel het minst aantal stemmen, maar is toch verkozen...Moeilijk te begrijpen, maar toch...

(3) ...toch familie van die andere Donald...Duck, vriend van Mickey Mouse sinds 1931...?