Archief

De donkere weken zijn begonnen...het is geen tijd om vrolijk van te worden en steevast lopen we verloren in het verleden. We ergeren ons dan te barsten over de schijnheiligheid...in mijn straat flikkert alom de  kerstverlichting en hangen kerstmannen als opgeknoopten door de ramen...We vinden dat de moderne mens ( wat die ook mag voorstellen) meer zou dienen te luisteren naar Dimtri Verhulst als ie zei: " Ik vier de geboorte van Jezus niet vooral als je weet wat die geboorte  van ellende heeft te weeg gebracht...." Maar ze vieren het toch zelfs in de socialistisch blad van de Bond Moyson  stond er: " Hoe Kerstmis vieren?"...Vreemd...Het is allemaal een beetje als de kunst, maar wat is kunst eigenlijk. We weten het niet...Volgens Willem Kloos: " de aller individueelste expressie van de aller individueelste emotie". Juist, maar dan mogen wij ( het individu) ook bepaalde kunstwerken NIET waarderen zoals de rode koekendozen op het Zeeliedenplein in Oostende, maar ze kosten wel miljoenen en straks  nog een keer zoveel om ze op te smukken. Kloos zou zeggen: " Het aller individueelste geldgewin" We  zeggen nu kunst is inderdaad individueel  en wat wij mooi vonden, moet een ander niet mooi vinden. Men zegt dat " Het Verdriet van België" het Magnum Opus van Claus is...We slaagden er niet in het volledig uit te lezen...en de TV-reeks vonden we na de eerste episode ook al voldoende. Wie las er alle werken van Eco uit? Of Ulysses van James Joyce...?nochtans is dit de echte kunst...Wie bepaalt dit...? Het doet ons terugdenken na de tijd toen moeder stierf...Vader was al vele jaren voordien gegaan...en nu zou alles verdeeld worden...We mochten op zijn beurt kiezen...wij kozen de oude wandklok, borden aardenwerk, koper platen. Een arrogante nicht met veel à plomb (1) koos voor de "sécretaire"( 2)...Je kan niet alles willen, maar we zagen het node gebeuren, want wij kozen voor het sentiment: de oude wandklok die moeder kreeg van een buurvrouw die naar Brussel verhuisde en dat past daar niet. Past nog steeds in onze woonkamer. De borden van aardewerk (3) . We willen niet beweren dat die oude klok en die borden ( alhoewel...)  kunst zijn, maar telkens we er naar kijken ontroeren ze ons een beetje, dus voor ons van grote waarde zoals gedichten van Gezelle, Marsman, Vande Woestijne, Jotie Thooft ons ontroeren. Claus daarentegen minder. We vinden "Langs de Wegen" van Streuvels een veel betere roman , dan "de Vlashaard". Cyriel Buysse mag gerust de voet naast Stijn plaatsen en de novelle " Groten Broos" vanBuysse  is van het beste wat in het Nederlands werd geschreven...Besluit: Kunst is individueel...en laat de anderen maar drenzen... 

(1) Was ook de madame met pikante uitspraken. Toen moeder in november stierf vond ze dat moeder iets langer had mogen wachten, dan hadden we nog "onze" nieuwjaar gekregen. Toen het laatste stukje landbouwgrond verkocht was vroeg ze : "Hadden we niet meer kunnen krijgen". Buiten  het geld komen innen had ze NIETS gepresteerd...

(2) We spraken steevast over "  't burootje" . We hadden er zo vaak ons huiswerk aan gemaakt...De dorpstimmerman had het gemaakt. Degelijk. Is nu reeds in de open haard van madame geraakt

(3) In het TV-programma " Tussen Kunst en Kitch" zagen we dezelfde borden...Dat bleek echt Torhouts aardenwerk te zijn. Torhout van in de middeleeuwen bekend voor het aardenwerk en vooral later uitvoerend naar UK en USA. Was vooral bekend voor het   meerkleurig typisch kleurenpalet. Ze zijn nu nogal prijzig, maar voor mij zijn ze nog steeds hetzelfde waard...Heimwee doet het hart verlangen...

Europa stond het voorbije weekend weer op stelten of beter geschreven de wijze politici deden het ons weer geloven, zelfs ene wonderdokter als Karel De Gucht kwam ons tijdens de Zevende Dag waarschuwen...In Wenen zouden ze een ant-Europa president kiezen en in Rome een pro-Europa-premier buitenzwieren...We lagen er niet wakker van en bovendien vonden/vinden wij dat diezelfde politici i.p.v. te waarschuwen beter zouden zorgen dat Europa bij de burger als geloofwaardig zou over  komen, maar neen, ze proberen slechts de goed gevulde graaipot in leven te houden. Wat ons daarentegen wel wakker hield ( bij wijze van spreken uiteraard..)  was de naam van één van de Oostenrijkse president kandidaten: Alexander van der Bellen. Geen journalist die daar iets wist over te vertellen...en wij zelf hadden al meteen een vermoeden daar moet Vlaams of Nederlands bloed door Alexanders aders stromen...We bleven op de honger zitten tot we doodgemoedereerd gingen googlen. Wat bleek in 1700 vertrokken de voorouders van Alexander uit de Spaanse Nederlanden naar Rusland...Toen er in de krant alsnog stond dat ie dus Nederlands bloed had,  zijn we nu zo vrij dit tegen te spreken , want in  1700 waren de Spaanse Nederlanden Vlaanderen, want Willem van Oranje had de  Koning van Hispaniën buitengezwierd en in 1648 was dat internationaal bekrachtigd in het verdrag van Westfalen...Dus. De zwerftocht van de Van der Bellens was nog niet teneinde, want tijdens de Russische burgeroorlog trokken ze naar Estland  en toen de Russen Estland annexeerden vluchtten ze naar Oost-Pruisen en na de oorlog kwamen ze via een Vluchtelingenkamp in Wenen terecht waar Alexander geboren werd, maar zijn jeugd bracht ie in Tirol door...De kenners - alweer - zeggen dat Van der Bellen pro Europees is, wat na zo'n zwerftocht met de familie te begrijpen is...Wij meenden - zo schreven de kranten het indertijd...- dat de oergedachte van het verenigd Europa was,  de vele vetes in Europa tussen Frankrijk en Duitsland weg te werken of te verijdelen. De vaders van die gedachte waren ene Robert Schuman (1886-1963) en Konrad Adenauer (1876- 1967), der Alte Fox, We herinneren ons nog 2 februari 1956 (1) hoe beide heren in Leuven tot Doctor honoris Causa werden gepromoveerd en zo maar op de Oude Markt tussen drommen studenten wandelden. We waren er bij. Wat waren dat nog heerlijke tijden, we zagen geloof ik, geen ene pandoer  (2)... Hoe is het allemaal zo erg kunnen veranderen...? We zeggen niet dat er niets overblijft van de oorspronkelijke gedachte, maar ze maakten ons toch veel blaasjes wijs, want zo dachten wij dat alles in Europa hetzelfde zou zijn, een slof sigaretten zou even veel kosten in Brugge als in Straatsburg...Dag, Jan...De Europese politici zijn al even erg ( wellicht nog erger) dan hun nationale collega's...De burger is niet belangrijk, maar wel op de eerste plaats het eigen postje en daarbij aansluitend de eigen partij...  Ze schreeuwen moord en brand  over Brexit, Marie Le Pen, Hofer etc..., maar wat doen ze er aan om Europa goed te besturen...?De Gucht kwam in de Zevende Dag,  alarm schreeuwen, want straks is ie wellicht zijn vele duizende euro's kwijt omdat ie ooit Europees commissaris was.... Van der Bellen was wellicht een Vlaming om Vermeylen eens na te zeggen Vlaming zijn om Europeeërs te worden ...De graaiers zijn echter niet goed bezig...

(1) Dies natalis van KU Leuven ( opgericht 1425) Sedert 1834 2 februari ( Maria-Lichtmis) naamdag van de univ,  waarop de oorkondes aan de doctores honoris causa worden overhandigd...

(2) Pandoer in die tijd studentenjargon voor agent

Fidel Castro is dood...We weten het niet zeker, maar vermoeden dat er weinigen zijn  waarover de meningen zo verschillend zijn. Loftrompetten enerzijds, maar anderzijds ook de grootste vernederingen. Het verbaasde ons geenszins , maar ene Donald Trump gebruikte de meest gemene woorden om Fidel te typeren, waarmee de verkozen-president van Amerika bewees dat  de inhoud van zijn hersenen inderdaad zo groot zijn als die van die andere Donald...We bedoelen Duck een niet al te slimme eend...We moeten toegeven dat we de start van Fidels carrière een beetje gemist hebben en we moeten nogmaals toegeven dat we daarop geenszins fier  zijn. Eind jaren vijftig van de vorige eeuw startte Fidel met zijn compagnon de route, Che , de mars om Fulgencio Batista Zaldivar in Cuba  van de macht te verdrijven. Als we ons niet vergissen waren ze , toen ze begonnen,met zijn achten ongeveer. In die tijd worstelden we in Leuven ons laatste academische jaren door ...en hadden we andere katten te geselen...Later, de jaren van verstand  komen dus nooit te laat, zijn we het wat van nader gaan bekijken en werden zelfs een fan van Fidel. Dat was in de tijd dat we nog droomden en vonden dat het communisme de beste maatschappijvorm bleek. Iedereen gelijk, de arts  die evenveel verdient als de vuilnisman...Fidel had toch het corrupte zwijn Batista die zelfs met staatsgrepen in 32 en 52 aan de macht was gekomen ,van Havanna DE gokstad van de wereld had gemaakt, de rode loper uitrolde voor de mafia en de Amerikaanse bouwpromotoren vrij  spel liet...en dan weet je het wel verdreven. De coup vonden de Amerikanen maar niks en begonnen Fidel te boycotten, hij koos eieren voor zijn geld bij de Russen  en dat werd hem dan weer kwalijk genomen. Eigenlijk  treft de USA zelf de meeste schuld...Fidel zorgde wel voor gratis gezondheidszorg, onderwijs...degelijke sportopleidingen...Wie is er nog steeds recordhouder hoogspringen? Wie hield Yvo Vandamme van de gouden medaille... (1) Dus Fidel deed het bijlange zo slecht  niet. Wat zou er gebeurd zijn als het Westen hem had gesteund, maar ja hij was een communist, nietwaar en geef toe de communisten bakten er ook niet veel van...Al moeten we zeggen dat de democratie ook niet het ware droombeeld is. We vragen ons af of de mens wel bekwaam is een degelijke bestuursvorm te scheppen...? Wie droomt er van Donald...? De Keizer van Oostende, Luc Vandenbossche en laat het nu precies degene  zijn die het hardst roepen...We hebben vele vrienden die naar Cuba reisden en allen zeggen: "Vreemd, er is veel te kort in Cuba en toch schijnen alle mensen er gelukkig!!!!". Bij Batista was het wel eventjes anders althans bij de gewone mensen. 

(1) Wereldrecord hoogspringen: 2m45 nog steeds Javier Satomayor ( Cuba). Alberto Juantorena  (Cuba) klopte Yvo Vandamme op de 800 meter...

 We vinden dat Van de Woestijne gelijk heeft, want het regent vaak in de herfst...en dan zijn er nog die herfststormen, nochtans het zou zo'n mooi seizoen kunnen zijn...Herfst doet ons steeds de zaterdagen herinneren. De school was iets vroeger uit ( omstreeks elf (?)) en dan moesten we steeds de herfstbladeren samenvegen en het waren er wat (1) en dan nog een hele kist  aanmaakhoutjes hakken. " Nu mag je gaan spelen" , zei moeder dan steeds net alsof we de hemel verdiend hadden. Als bladeren gevallen zijn en samengeveegd kwam de advent. We moeten eerlijk zijn, maar al die religieuze dingen maakten weinig indruk op me, maar het  "Rorate caeli desuper et nubes pluant iustum" vonden we enig mooi. De muziek, de woorden, daar dachten we niet bij na. Dat gebeurde meer...het laatste jaren van de humaniora  moesten we in februari voor een week op retraite  naar de abdij van Zevenkerken. We hadden een boekentas vol boeken mee: Minnehandel van Steuvels, The end of the  affair van Graham Green, Adriaen Brouwer van Timmermans en Agnes van Van Hemeldonck,  dus veel bezinning en geestelijke lezingen zijn er niet van gekomen , maar toch elke avond was er bezinning in de kapel en dan kwamen alle benediktijner monniken, in de donkere kapel slechts met een paar kaarsen verlicht zingend naar voor: " Salve regina , mater misericordiae". We kregen er kippenvel bij...toch zegt de de tekst van het lied ons niets. Toen niet, nu helmaal niet meer . We werden vaak ontroerd, maar nooit geraakt  door, de Heilige Geest, laat ons zeggen en zoals het moest van al  degenen die het zogezegd goed moet ons meenden. We moesten bidden, maar we konden het niet. Zo herinneren we ons nog dat we ooit aan het ziekbed van een oom stonden en hij vroeg: " Zou je eens willen bidden voor broeder Isidoor" . We wisten geeneens wie het was, zegden uiteraard ja, maar deden het niet. Hoe langer we verder studeerden hoe meer het geloof achteruit boerde...als het er ooit was geweest, want toen iemand de dag voor onze eerste comminie in de klas stond te lullen over ons zuivere zieltje dat des anderendaags de heer zou ontvangen, begrepen we er niets van. Hoe langer hoe meer kregen we een afkeer van alle schijnheiligheid...In ons laatste jaar van de humaniora woedde er in Vlaanderen de schoolstrijd. De ziel van het kind diende gered en daarom zou men betogen in Brussel tegen ene minister Collard (2). Wij beslisten ,hoewel we  niet mochten de kostschool in het geheim te verlaten en naar Brussel te gaan betogen. Eigenlijk de internen trokken naar Brussel, maar de externen bleven thuis  om te studeren, want de proefwerken stonden voor de deur. We hebben het geweten, want de proefwerken waren zo afschuwelijk moeilijk dat we met  zeer veel moeite  slaagden en dan vooral door die korte derde trimester. We hadden de ziel willen redden.  Daarna gingen we naar de universiteit, naar Leuven, maar de zonen van degenen die voorop stonden te schreeuwen dat de ziel van het kind diende gered te worden togen  naar Gent...precies of dit geen rijksuniversiteit was. Later tijdens de carrière voerden collega's van de rijksuniversiteiten, nochatns in vrije scholen, het hoge woord in de lessenroostercommissie, examencommissie, directieraad, bovendien noemden ze ons de gefrusteerden...We hadden het vlug geleerd  er telt maar één leuze in het leven: Luitser naar mijn woorden, maar kijk niet naar mijn daden...Neem de grote christen democraat: Wilfried Martens . Die in Leuven de passie preekte over kuisheid en gezin..., maar hoe verliep zijn liefdes leven?  De grote socialist Vandenbossche, wie heeft er een groter kapitaal bijeengegraaid...?Neen, we hebben nooit in iets geloofd, gelukkig maar of  toch een beetje ( veel)  in de familie...!    

(1) In oktober 1960 deden we het nog 's  opnieuw, want tijdens een paar vrije dagen als soldaat hadden we in de Brugse Langestraat een gendarm vergeten te groeten...Een week kwartierarrest ...en driemaal daags blaren samenvegen...

(2) Toen we in Leuven geschiedenis studeerden kwam ooit de Nederlandse historicus professor  Rogiers ( Nijmegen ) spreken voor Historia ( vereniging van de geschiedenisstudenten) Naderhand mochten we vragen stellen en toen vroeg de praeses" Wat ie vond van de wet-Collard?" ...Hij vond de wet zeker niet slecht, later zullen jullie het wellicht begrijpen"...Juist, de ziel van het kind diende niet gered, maar de macht van de kerk beschermd en/of gevrijwaard...

 Geen woord dat meer verkracht werd/wordt dan het woord democratie en vandaag de dag zijn ze weer aan de gang. We zijn bang dat ons stukje te lang zou uitvallen als we alle "verkrachtingen" zouden opschrijven en daarom zullen we het maar beperkt houden.  Het begon uiteraard met de verkiezing van Blaaskaak Trump, die ook te pas maar vooral ten onpas het woord democratie in  de mond  neemt, maar toch maar verkozen wordt met een kwartmiljoen minder stemmen dan de tegenstreefster; dat heet dan democratie zeker. In ons dierbaar ( alhoewel...) België was er een politica die het ook niet kon laten  om van leer te trekken...We bedoelen ene Joke Schauvliege...Ze vond dat de verkiezing van Trump een ramp zal zijn voor de opwarming van het klimaat. Moet dat nu juist de madame zijn die in Vlaanderen bossen laat kappen dat het niet mooi meer is, altijd de kant van de sterkste ( zeg dus rijkste) lobby kiest. In het  tijdschrifje van de Vogelbescherming " Mens en Vogel" krijgt  madame Schauvliege er telkens stevig van langs , genoeg om het op te geven, maar niet madame Schauvliege, ze gaat de anderen zelfs nog de levieten lezen. Zouden we niet beter het woord democratie uit de lijst der Nederlandse woorden schrappen? Griekenland...waar de democratie ontstaan is , hoe vaak moeten we dat horen...?We weten ondertussen wel beter, de democratie in het klassieke Griekenland was uiterlijke schijn en zo was het ook mogelijk dat figuren als Themistokles, Alkibiades en zelfs Perikles een kans kregen. Over Sparta zullen maar wijselijk zwijgen. De democratie in Rome, laten we zeggen dat ze aanvankelijk er alles aan deden om naar het volk te luisteren, maar in hoge nood benoemden ze een dictator om de problemen op te lossen...Bovendien lees eens de triologie van de Brit Robert Harris die de secretaris van Cicero, Tiro, aan het woord laat, dan zal je ook wel anders gaan denken over de Romeinse democratie: eerzucht, geldzucht, corruptie...vandaag de dag ook wel aan de orde , nietwaar. Keizer Napoleon wou ook het volk raadplegen...met plebiscieten. Hij stelde zijn raadplegingen zodanig op in twee vragen dat het volk het minst slechte koos, maar dat toch nog goed uitkwam voor de keizer...Is Poetin ook geen democraat...? We vragen ons af of er geen andere democratie moet komen...?We spraken daar net over een keizer, wel wij hebben ook een Keizer en die wou plots burgemeester worden, maar zonder het volk te raadplegen werd hij het...Een staatsgreep of beter: een stadsgreep? We beseffen het, we zullen met onze huidige democratte moeten blijven  leven , maar dat ze ( de politici en andere politiek correcten) dan hun mond houden, want de pot en de ketel, nietwaar en luister naar de woorden en niet kijken naar de daden...Om te eindigen: zat bij een panel om de verkiezing van Trump te becommentariëren: ene Willy Claes. Hoe is het mogelijk? Het voorbeeld van hoe democratie niet mag werken, zijn dochter heeft het nog eens proberen over te doen. Op ons netvlies staat het toppunt van schijnheilgheid gebrand. Het lijk van koning Boudouin  werd op het vliegveld door Belgische politici opgewacht. Toen de koningin te voorschrijn kwam sprong een excellentie uit de rij om haar als enige te begroeten: Willy Claes. Logeman en socialist. Bestrijder van alles wat naar God en religie ruikt. Fabiola, religieuse "dibbe" in het kwadraat. Toppunt van hypocrisie. Leve de democratie!  

We hebben er een tijd laten over gaan... maar nu willen we het er toch over hebben...Allerheiligen is voorbij en we vinden dat het niet meer is als vroeger...We kunnen er met ons arm verstand niet bij dat het feest als Allerheiligen door een miskraam  komende uit Amerika van zijn glans verloren heeft...We ijlen er van als een vader met een bebloed mes doet alsof ie het strot van zijn zoontje gaat oversnijden en dat heet dan , naar het schijnt, Halloween en is dus een manier om de doden te herdenken.Het zou een oud-Keltisch gebruik zijn , maar de Amerikanen zouden er de had opgelegd hebben en naar een utopie geleid hebben die niet mooi meer is en uiteraard de commercie rook de kans en het hek is helemaal van de dan...Zoals je weet Vlaanderen is ondertussen ook al enkele commerciële TV-zenders rijk en dat  ondervinden we ondertussen wel...Geleerde psychologen waarschuwden ons vaak dat we kinderen geen angst mochten aanjagen, maar nu blijkt dat te moeten. Of toch niet. Een paar jaar geleden belden ze op een donkere oktoberavond, vlak voor Allerheiligen,  bij ons aan de deur. We waren ons, toen nog niet, van geen kwaad bewust en liepen de trap af om de deur te openen. Sloeber, onze huisvriend, liep mee...De deur zwaaide open en voor ons stond een groep griezelkinderen ...De geschrokken hond vloog er met, opstaande nekharen en dreigend witte tanden op af en de griezelhoop stoof uiteen...We dachten dat het voorbij was, maar de huisgenoten zegden dat het waarschijnlijk kinderen waren die Halloween vierden.Het was juist, want des anderendaags kwam een ouderpaar zijn beklag maken , want we hadden de kinderen aan het schrikken gebracht. We wilden leuk zijn en zegden dat het wij niet waren, maar de hond, maar ze konden niet lachen. Op onze vraag waarom zij ons dan wel  mochten schrik aan jagen wisten ze geen antwoord...Halloween is aan ons niet besteed, maar pretparken en andere commerciële instellingen koesteren het gebeuren als een financiële opsteker en de overheid kijkt toe...en applaudisseert. Vreselijk...! We vinden dat je kinderen niet de angst op de leden moet jagen, want we weten het zelf maar al te goed, want hoe dikwijls was het niet: " Ga eens de appelmand wullen" Kan je  je voorstellen, een dondere winteravond, een steile donkere zoldertrap, een grote zolder met overal rommel en vele appelen op bruin papier uitgespreid...en een dansend kaarsvlammetje. Steevast  begonnen we dan te fluiten en waren wat blij als het kwarweitje geklaard was.. Psychologen zegden dat je kinderen geen appelen op donkere zolders moest doen halen...Nu MOET het om de doden te eren. Bah!

Bijna niet te geloven, maar de liefde voor boeken is ons met de paplepel als het ware ingegeven...Waarom niet te geloven...? Moeder kwam uit een typisch middenstandsgezin waarbij steeds de vraag rees: " Wat schuift het af" of nog duidelijker: " Wat is er aan te verdienen"...Vader was de derde zoon uit een boerengezin, maar daar werd gelezen...De anecdote gaat dat zijn vader, grootvader dus, zat te lezen bij de lange buiskachel, waarop grootmoeder pap stond te koken. Toen vroeg ze hem kolen op te scheppen en dat deed ie, maar deponeerde de kolen niet in de kachel, maar wel in de pap, want hij was zo verdiept in de lektuur dat hij vergat de pappot opzij te schuiven...wellicht kwam vandaar de liefde voor het boek en we moeten toegeven dat vader ook veel las, wellicht kwam daar de uitspraak uit de zeer prille jeugd vandaan: " Ik verlang om  al die boeken te  lezen" wijzend naar het bescheiden bibliotheekje van vader, waar hij de boeken van het Davidsfonds bewaarde. Kwam daarbij dat we bij elke gelegenheid ( verjaardag, kerstmis, nieuwjaar) als geschenk een boek kregen wellicht op aanraden van de oudste broer...We waren negen toen we met nieuwjaar "Dit nieuw Seizoen - Winter" kregen . Een klepper met harde kaft van 20 bij 50  centimeters. Het was een uitgave van J. Lannoo uit Tielt en onder de redacrtie van H. Bauweraerts S.J., L. Monden S.J.   en J. Van Laer S.J. Een groot aantal auteurs werkten eraan mee, we herinneren ons nog  F. R. Boschvogel, M. Brauns,, Reninca, S. Streuvels, H. Jespers.  We geloven dat dit boek de start werd van onze leeswoede...de Vlaamse Filmkes, de Sterrekes (1) en vooral het jeugdboek uit Nederland  "Bob Vredeveld werd Man" gaven dan de doorslag...Het uitte zich dan nog verder zodat we hoe langer hoe meer met onze schamele spaarcenten vele boeken aankochten Over Streuvels, Claes, Timmermans, naar Buysse, Boon, Vanaken, Claus, Vestdijk, Walschap, Brouwers, Mulisch, Hermans, Van Schendel, de Hartogh, de Pillecyn , Ruyslinck, Lampo, Van Aken, Van de Loo, Matthijs,  naar Brusselmans ...Griet op de Beeck en al degenen die ons nu niet te binnenschieten...Het was dan ook niet te verwonderen dat zo'n twintig jaar geleden een oud leerling onse vroeg of we in boeken geïnteresseerd waren . Natuurlijk, want bleek nu een tante van zijn vader overleden en het huis puilde uit  van de boeken, want die tante bleek de eerste vrouw te zijn van Karel Jonckheere, een notoire Oostendse schrijver. Twee volle koffers van de auto van een vriend waren er nodig...om alles thuis in kasten te krijgen...Nu kwam de vrouw, onlangs,  op het idee om een oude kast op te ruimen...en wij moesten dat doen...en we ontdekten weer een schat  van boeken. Jonckheere was een erkend criticus en vele jonge schrijvers zonden hem hun eerste drukken met de vraag om het werkje te becommentariëren (2)...Bovendien was ie abonnee van "Het nieuw Vlaams Tijdschrift", "Nieuwe Stemmen" etc...   We zullen weken zoet zijn bij het ruimen van de kast... maar we blijven ook op ons Blog actief, dus houden jullie op de hoogte

(1) Sterretjes. Een plaatselijke drukker uit Beernem, Maurice De Prest, was na de oorlog begonnen met een weekblad " De Ster" en in het kader daarvan schreef Alfons Ryserhove, beet zich jaren later in de vast moorden van Beernem, verhaaltjes in de trant van de Vlaamse filmkes. Ze lagen bij ons te koop in de winkel...en juist, we lazen ze uiteraard. We herinneren er ons nog een paar "Uit bange Dagen" (Hoe een jonge boerenzoon , op  verplichte arbeid in Duitsland terug naar het vaderland kwam en " De circusjongen" ( Een  ontvoerd  knaapje werd een beroemd circusartiest, maar vond uiteindelijk de ouders terug...)

(2)  Sommige boeken, die moesten becommentarieerd worden, waren nog niet eens opengesneden...Oudere lezers zullen het wel meegemaakt hebben, het  was een heel werk vooraleer je met lezen kon beginnen...Terloops het zegt toch ook iets over die grote critici, nietwaar... 

We zouden overdrijven indien we zouden schrijven dat we uit een "politiek" nest kwamen. Toegegeven vader was wel actief  in een politieke partij en aanverwante organisaties, maar zijn duiven kwamen toch wel op de  eerste plaats...Gelukkig maar! Maar zo gebeurde het wel 's dat één of ander "kopstuk"  van de partij ( i.c. de CVP) bij ons op bezoek kwam...Zo herinneren we ons nog steeds dat de voorzitter van de plaatselijke afdeling, een baron N.B., tijdens het premierschap van ene Achilles Van Acker, die besloot de bossen en landerijen van de adel te belasten , zei: " We geloven , Hector ( naam van vader), dat we nog verplicht zullen zijn om voor de Liberalen  te stemmen"...Dat zinnetje speelt ons vandaag de dag voortdurend door het hoofd. Bovendien lazen we vandaag nog een boutade: " Het leger is er gekomen om het systeem te beveiligen, niet om de mensen te beschermen"...Dat alles schamen...doet ons walgen. De SPa die weer van leer trekt tegen de regering omdat ze alleen maar de zwakken treft...Juist denk je dan, maar dan ga je doordenken...Zeg, de hele 20 ste eeuw waren de socialisten aan de macht en waarom hebben zij die rijken niet aangepakt? Bovendien waarom hebben ze er niet voorgezorgd dat die wegvluchtmethodes niet mogelijk werden? Erger nog zijn  die vakbondsbonzen . Wijlen Prof . Blanpain zei van die vakbonden: " Ze zien alleen zichzelf graag." Dus de syndicale bonzen ...Verdienen  1/2 miljard per jaar ( zonder de à côtés...wagen, chauffeur, zitpenningen...)...We vinden dat een normaal iemand bloedrood zou worden als ie steeds over de zwakken in de maatschappij  zou spreken...Hoeveel verdienen die zwakken dan? ... en die rijken.We vinden dat de bonzen niet de zwakken verdedigen, maar hun vakbond , want als die er niet meer zou zijn dan zou hun riante en zelfs onethisch loon er niet meer zijn. We zouden kunnen schrijven dat de vakbond er is om hun loon te beschermen...Wouter Beke, om eens een naam te noemen, doet niks anders  en ook vele van de partijgenoten  dan de NVa zwart maken, misschien terecht, maar niet om de mensen te beschermen maar wel in de hoop de partij te verstevigen...Schijnheiligheid regaaert  de wereld...Stel dat we over de verkiezingen in Amerika zouden moeten schrijven...Jongens toch. Democratie...geeneens 50 % van de Amerikanen gaat straks kiezen voor een seksmaniak of een zieke vrouw...Laten we echter hier blijven...De Waalse premier doet stoer...Waarom? Omdat ie bang is van de linkse rakkers in Wallonië, want er wordt aardig aan de poten van de PS-stoel gezaagd en bovendien kan ie ook zijn libarlae tegenstrever treffen...Dus alweer als voor de partij. Politiek is dus zich anders voordoen. SPa, vakbondbonzen, Waalse premier doen zich anders voor : voor de minstbedeelden, zegegn ze, doch duidelijk alleen om zich zelf te beschermen...Bah, tot slot gelukkig, kon de hele wereld nu zien dat er met de Walen niet samen  te leven valt als ze hun zin niet krijgen...Waarop wachten we ? Er zijn nog te veel echte Belgen, maar als er om voor iedereen evenredige belastingen worden gevraagd trekken ze naar het buitenland. Echte vaderlandsliefde... neen, eigenliefde! 

De VRT haalde een programma van onder het stof: panorama...Natuurlijk mocht het niet onder die naam, we begrijpen zelf niet waarom, maar het moest moderner: dus werd het Pano...Wat is er daar modern aan? Wel was het weer een schot in de roos, want er werd over gesproken, wel niet zo erg als de fameuze " Dure Elektriciteit" van Maurice Dewilde...maar toch. Persoonlijk vinden we  de reportage over hoe de Vlamingen zich voelen tegenover moslims een beetje te veel van de ene zijde bekeken. Om het eens scherp uit te drukken die goeie moslims tegen die slechte ( want racistische) Vlamingen. Het is normaal dat de reactie nogal fel zullen zijn in een dorp waar ze geeneens, bij manier van spreken, weten hoe moslims er uit zien...De reacties waren inderdaad nogal fel, maar een bepaalde dame moest inderdaad niets van moslims weten, maar dieper onderzoek toonde aan dat die bewuste dame voordien elders midden moslims woonde en er door jonge moslims werd weggepest. Dat beide moslims zich nogal duidelijk opvallend kleedden verhoogde uiteraard het wantrouwen, maar dan zo maar bij de kapper binnenvallen en een aparte ruimte vragen...dat er dan een verkeerde reactie komt hoeft niet racistisch te zijn, maar eerder economisch...We komen uit een middenstandsgezin en daar is altijd de eerste vraag: " Wat gaat dat opbrengen?"...Wij vinden dat de twee vriendelijke mosims verkeerd startten...Hadden ze zich niet moeten aanpassen om in de Tremelose maatschappij opgenomen te worden...?Gewone westerse kledij en naast de gewone klant in de kappersstoel gaan zitten... Eigenlijk willen ze steeds dat elkeen naar hun pijpen gaat dansen... Kijk maar eens wat er in Nederland gebeurde. De befaamde voetbalkenner Johan Derksen zei ooit eens op tv ( was het niet in "de Wereld draait door "?) dat te veel Marokkaanse jongens in een voetbalteam steevast nefast eindigt. Ze stellen altijd  maar meer en meer eisen...!" Uiteraard, heisa, want ook in Nederland zijn er politiek correcten...Derksen is niet van gisteren  en een bevriende journalist van allochtone afkomst ging Marokkaanse voetballers opzoeken en...ze beweerden dat Derksen meer dan gelijk had, dat ze met opzet steeds meer Marokkaanse vriendjes in de ploeg lieten opnemen om dan toe te slaan en de autochtonen verlieten de klub...wat zelfs vaak tot het einde van ce klub leidde...en dat vonden ze dan wel weer spijtig.  Besluit: We moeten durven zeggen hoe het er aan toegaat en hen niet steeds gelijk geven, want anders kan het faliekant aflopen... zoals met de voetbalklubs en dat was zelfs van hen de bedoeling niet. Zelfs  de onverdachte politicus,  Luckas vander Taelen, legde de vinger op de wonde...Er is een Molenbeek niet meer te leven met de Marokkanen, we hebben ze veel te veel gepamperd en ze nemen steeds meer en meer het heft in handen en denken nu dat alles is toegelaten . De  politiek correcten  keren zich af van  Luckas en zetten hem zelfs uit de   partij...De waarheid kwetst en het gaat al lang niet meer over racisme...want Marokkanen en Turken zijn veel erger racisten dan blanken, vraag dat maar eens aan Gentenaars!     

We hebben de latijnse dichter, Marcus Valerius Martialis vroeger verfoeid, want zijn teksten waren niet van de makkelijkste, doch nu moeten we toegeven dat ie vaak gelijk heeft en we koesteren vaak onze herinneringen. Een trouwe lezeres (1)  en bovendien vaak helpend-kritisch bezorgde ons een paar brieven die ons weer deden mijmeren..." Thuis heb ik nog een ansichtkaart, waarop een kar met paard"...  kortom ons geboortedorp. Brieven uit de woelige veertiger jaren van de vorige eeuw. De oorlog was voorbij, dat dachten wij al waren er nu andere soldaten in het dorp en of het betere waren dat wisten we toen als kind niet ( "Ik was een kind hoe kon ik weten...) . De hele oorlog lang had moeder er voor gezorgd dat we geen (Duitse) soldaten ingekwartierd hadden. Er zijn er zelfs anderhalf jaar in het dorp gebleven om naderhand naar het gevreesde oostfront te vertrkken, waarbij bijna allen omgekomen zijn. Hoe we het weten, wel de ba,nd met die soldaten was in het dopr zo innig gegroeid dat  eind de jaren vijftig er zelfs een oud-soldaat teruggekeerd is naar "t Vewtkermesse" . Hij had zijn dochter mee, een beeld van een kind en alle jongelingen van het dorp waren op slag verliefd..Dit terzijde, maar de overredingskracht van de Britten moet sterker geweest zijn dan die van de Duitsers, want in 1944 werden twee Britse ( Schotten eigenlijk) officieren  bij ons ingekwartierd. Eerst Ian kapitein Stracey, een grote vriendelijke man, die niet zo eervol aan het einde kwam, want hij reed met zijn motorfiets op 27 juni 1945 (2)  in Gent op een brouwerswagen. Hij overleefde het ongeval niet...De tweede was luitenant Denis John Mallagh, een kleine pezige kerel, maar heel vrolijk. Hij overleefde de oorlog en stierd op 9 augustus 1997 . Hij werd 82 jaar. De eerste brief is de brief van de moeder van Stracey die Meester Vyncke ontving waarin ze het tragisch einde van haar zoon meldde en hem ( de meester) , maar ook onze hele familie bedankte voor de goede zorgen die we hem aanboden. Van luitenant Mallagh zijn er meerder brieven, waarin hij zelf schreef dat ie moest schrijven bij dansend kaarslicht in een loopgraaf . " We zijn op vele plaatsen geweest in de oorlog, maar nergens waren de mensen zo joviaal als in Oostveld schreef ie" Wat opviel? Dat Oostveld correct gespeld was...voor een Schot. Chapeau en sommigen zullen zeggen, dat deed ie om te vleien, misschien wel, maar dat ie in zo'n woelige tijden toch de naam had onthouden is toch aangenaam...Op een zondagmiddag zijn ze vertrokken, Denis en zijn soldaten  kranig marcherend in kilts ( waar het grut van 't Vewt  giechelend naar keek...) met de doedelzakken op kop. Mooi en nu beseffen we pas, dat we op dat moment eigenlijk de ernst van de zaak niet begrepen...en des anderendaags was het alweer school...!

(1) Het gaat om Christine de dochter van mijn tweede vader...meester Vyncke, we schreven een stuk over hem in het Jaarboek van de Heemkundige Kring Bos en Beverveld.

(2) Stracey stierf  15 dagen na zijn verjaardag want hij was op 12 juni 1918 geboren ...

PS We willen er nog een triviale anecdote aan toevoegen...Al hadden we geen soldaten ingekwartierd, toch vetten de Duitsers twee varkens in één van onze stallen...Dat was leuk meegenomen... en nog : nu nog herinneren we nog voornamen van de Duitse soldaten  Willy ( de kok), Johann ( bezorgde aan mijn broer  een catapult) de legerarts Wolfram verzorgde onze zus toe ze gevallen was...Herinneringen...