Archief

Vorige zondag was een heerlijke dag...Neen, niet wegens de verkiezing, want daar hebben we een heel andere mening over. Vooraleer we eigenlijk definitief van start gaan, toch maar even onze mening...Verkiezing  heeft niets met democratie te maken, maar alles met gekonkelfoes, achterbaksheid, leugen en bedrog.  We zouden ze niet te eten willen vragen alle dames en/of heren die veruit de meeste voorkeurstemmen mochten begroeten, dus de populairsten van de stad of dorp waren, maar toch  netjes opzij worden geschoven.Dat heet dan politiek, zeggen de foefelaars en nemen meteen het woord democratie in de mond. Zielig, maar waarom was de zondag dan weer heerlijk? We zijn op bezoek geweest, wij, de twee jongste van de hoop, naar de oudste, lichtjes dementerende zus. We waren thuis met vier: twee zoons en twee dochters. Onze oudste broer is nu bijna dertig jaar geleden overleden...Juist, je kon het raden: kanker. De drie die overbleven onderhielden nog een behoorlijke band...de gebruikelijke ansichtkaarten sturen, wel 's samen eten, maar de jaren schreden voort en het werd hoe langer hoe duidelijker vooral des morgens bij het opstaan. Nu was er een neef, de zoon van de oudste zus, die vond dat we nog's samen moesten komen...verkiezing of geen verkiezing...en gelijk had ie . Het gebeurde in Ieper, de vredesstad, niet speciaal gekozen, alleen maar omdat zus daar woonde. Het Sint-Jozefshuis.Geef toe die Jozef moet nogal werk hebben gehad...als die huizen, kerken, instituten, straten...Een prachtig gebouw overigens, maar niet zo oud, de Grote Oorlog weet je wel...Maar wij vonden het er binnen allemaal zo akelig wit...voor de rest heerlijke koffie, malse koekjes voor de kunstgebitten..., maar vooral het babbelen, vertellen. Het was zo erg, om halfzes moest zus gaan souperen, maar het was halfzeven als ze haar kwamen halen..." We zouden de tafel willen opruimen"...We hadden geeneens de hele middag lang gevoeld, gezien dat zus dementeert...Achteraf stelden we vast dat vooral de oorlogstijd ons hechter aan mekaar had gelijmd, de vlucht uit het dorp, maar spijtig ook hoe alles ten einde kwam toen we naar kostschool werden gestuurd...zodat we een heel stuk van ons opgroeien, van kind naar volwassen niet samen hebben beleefd, wellicht de moeilijkste tijd. We kwamen wel tot het besluit dat we een heerlijke jeugd hadden gekend en vooral dat Mulisch gelijk heeft: " Familie duurt het langst". Naar het schijnt, zou, volgens de kenners, dementie ophouden als de patiënt over  het verleden kan praten. Het was zo, maar wat ook waar is? De nostalgie die je des anderdaags bespringt na zo'n heerlijke zondag. Daarom dat stukje, maar er is alweer een stukje jeugd weg, want verleden week vernamen we dat een echte jeugdvriend waarmee we opgroeiden in het dorp der dorpen gestorven. Hij ruste in vrede...

Eigenlijk zijn het vervelende tijden..., want binnen een paar dagen zijn er verkiezingen en wat gebeurt er?: de ene helft vraagt om wat ze zelf voordien "vergaten" te realiseren en de andere helft belooft wat ze nooit zullen verwezellijken. Dit gezegd zijn duiken we toch maar even het verleden in...en stellen vast dat we dat vroeger eigenlijk eerder leuke tijden vonden. De eerste keer dat we ter stembus toogden, herinneren we ons nog zeer goed. Het is vandaag de dag bijna niet meer te geloven, maar we voelden een zekere fierheid over ons heen dalen. Aan de schoolpoort , het stemmen vond in de dorpsschool plaats, stonden meerdere kandidaten en allemaaal drukten ze ons de hand wat heel vreemd was, want iemand de hand drukken deden ze in een dorp niet zo vaak. Wel in de hand kletsen om een verkoop van een koe of paard te bevestigen, maar handjedruk? Zelden. Bovendien volgde er hier en daar een schouderklopje, een knipoog...of  " Je weet wel, eh"...In het stemlokaal  heerste een gezellige drukte, het kiesbureau bestond slechts uit gekende gezichten, groepjes kiezers stonden nog na te kletsen en de koddebeier stond aan een bierflesje te lurken. " Voor de goeie stemmen voor de  eerste keer," zei de voorzitter die onze postbode was, want hij kon lezen en schrijven. In het stemhokje maakten we het bolletje zwart ( toen nog) achter de naam van een marginale man, die op de lijst stond als laatste man om de hoop te vullen, de naam lijstduwer was nog niet uitgevonden en niet velen waren bereid om laatste te staan...We voelden ons fier dat we daar eens iets konden doen tegen alle geplogenheden in. Later hebben we nooit kunnen begrijpen dat mensen voor iemand kozen, want " We durfden niet anders"...Later zijn we dan nog  gaan plakken...en dat was leuk, want we plakten dan affiches van kandidaat A op de schuurgevel van kandidaat B en omgekeerd. Leuk, maar achteraf toch ook een beetje ontgoocheling, want we hadden de bizarre gezichten  willen zien en de vreemde commentaren..., naar echt waar, het bleef rustig in het dorp. Zouden we mogen besluiten dat al het geplak en gekalk niet zoveel indruk maakte...Toen we in Leuven studeerden, was er ook in oktober verkiezing. We vernamen dat je met je kiesbrief gratis een treinkaartje naar huis kon krijgen. We stelden dus de aanvraag van het jaarabonnement  een tijdje uit en spaarden alzo  ( voor een student een aardig sommetje) uit. Dus geloof je het nu, dat verkiezingen vroeger leuk waren..., maar nu...het verstoort heel onze zondag. Bah!

Je hebt zo van die dagen...er staat niet veel zinnigs in de krant, want er zijn verkiezingen op komst en dan weet je het wel. Er wordt geluld tot het niet mooi meer is en er blijken slechts fantastische mensen op onze aardkloot te leven. Bovendien hebben  die supermensen slechts één euvel, ze lijden aan geheugenverlies, want straks zalhet allemaal anders zijn, maar ze vergeten , schijnheilig, dat wat ze nu beloven , ze vroeger ooit hadden kunnen realiseren. Een slogan die het steeds opnieuw goed doet is: " De rijken moeten betalen", maar zo lang we reeds met slogans rond de oren werden geslagen om de juiste stem uit te brengen , al 61 jaar, werd boven genoemde kreet steeds geuit, maar geen partij die het realiseerde en één partij, ze zijn tenminste eerlijk, de liberale partij doen er alles aan om de rijken nog rijker te krijgen...en toegeven het lukt hen, hoe klein ze ook zijn , best aardig. Het in zo'n tijd dat een mens verpozing zoekt en wat gebeurde er...plots viel uit één van de boekenrekken een werk van de uitgeverij Athenaeum - Polak &  Van Gennep: " Rome in Verval" van  Gajus Sallustius Crispus  - " De samenzwering van Catilina" en " De Oorlog  tegen Jugurtha". Jawadde, de herinneringen borrelden weer op, want eerlijk in de derde latijnse lazen we graag Sallustius zoals ie meestal kort en bondig werd geheten, nochtans Romeinen hadden drie namen: de voornaam: Gajus,  de familienaam :Sallusius en tenslotte de toenaam: Crispus ofte Kroeskop...We lazen Sallustius dus graag, maar veel was het ook niet, want de schrijver leidde een nogal goor leventje en dat was uiteraard nog niet bestemd voor de brave oortjes van de scholieren in een bisschoppelijk college. Een beetje over Jugurtha Koning van Numidië (Welvarendkoninkrijk  in Noord-Afrika ( deel van huidig Noord-Algerije en stuk Tunesië ), maar Marius (1) ... wel raad mee wist en voor  Catilina moesten we wachten tot in de Retorika, toen ze Cicero op ons loslieten. Terug naar onze Kroeskop. Hij werd in 86 voor Chr. geboren in Amiterium, 80 kilometer noorsoostelijk van Rome in een gegoede familie en voelde zich van jongsaf aangetrokken tot de politiek en koos partij voor ene Clodius (2) , een tegenstander van Cicero. Hij stierf in 35 voor Chr in Rome.  Sallustius leidde een nogal liederlijk leven  en toen ie betrapt werd bij de dochter van Sulla (3) ,Fausta, bleek  zijn loopbaan gedaan, maar de sluwe Gajus sloot aan bij Caesar en dat legde hem geen windeieren. Caesar beloonde zijn discipel en hij werd  propraetor (4) in Afrika. Hij maakte het daar zo bond, buitte de bevolking zo uit  dat Caesar er zelf moeite mee had en toen zijn beschermheer in 44 werd vermoord , trok Sallustius zich uit de politiek terug en ging zich aan de geschiedschrijvinf wijden...en met succes.   Zijn korte politieke carrière had hem wel een fortuin opgeleverd, want hij liet een luxueus buitenverblijf buiten Rome optrekken wat later onder de naam " De tuinen van Sallustius" bekend werd. We zijn dan weer beginnen lezen in Sallustius en geloof het of niet, maar in feite voelden we onszelf weer een beetje meer gelukkig, want eigenlijk treffen we het nog wel met "onze" politici...Het zijn best aardige kerels, ze liegen veel, zijn een klein beetje corrupt ( maar in vergelijking met Rome is dat te verwaarlozen) , maar ze vermoorden elkaar toch niet al hadden de Romeinen daar ook wel hun mannetjes voor  om hetzelf niet te moeten doen . Al mogen we uiteraard de namen Cools en Vanderbiest hier niet vergeten, dus daarom schreven we: een beetje meer gelukkig. Besluit: voor de eerste keer gaan we blanco stemmen of toch voor PVDA...?

(1) Gaius Marius (157 v.Xus - 86 v.Xus) gekend Romeins generaal die in 102 met de Kimbren en Teutonen afrekende in Aquae Sextae 'Aix-en-Provence) en ook Jugurtha te grazen nam  . Behoorde tot de partij Populares( partij die de belangen van het plebs verdedigde) en na een nogal succesvolle politieke carrière trok ie zich ontgoocheld terug op zijn landgoed

(2) Publius Clodius Pulcher ( de Schone) (93 v. Xus - 52 v.  voorvechter van de Populares  Xus), voorvechter van de partij Populares en verstoorde menige keer de openbare orde. Werd in een straat gevecht gedood

(3) Lucius Cornelius Sulla (138 v.Xus - 78 v.Xus) generaal en behoorde tot de partij der Optimates ( verdedigde de belangen van de vooraanstaanden). Hij was zelf van 82 v.Xus - 79 v. Xus) dictator en hervormde nadrukkelijk het openbaar bestuur en gaf de senaat weer meer macht. Hij trad in 79 af en stierf kort daarna, sommige bronnen zegden dat ie aan een venerische ziekte overleed. Hij was vijfmaal  gehuwd

(4) Propraetor: de praetor was een hooggeplaatste juridische ambtenaar in Rome en werd na de loopbaan stadhouder in een hem toegekende provincia met als titel propraetor...( bv Pontius Pilatus) 

Een tijdje geleden was er op FB iemand die zich ergerde aan de beperkte kennis bij de meeste mensen wat de geschiedenis betreft. We waren van plan die mens toe te juichen, maar bij het verder lezen van zijn "boodschap" schrokken we ons een hoedje...Juist, want ie begon van ene Leopold II van Saksencoburg een heilige te maken, want hij ergerde zich alweer omdat vele mensen de tweede koning der Belgen als een onmens gingen voorstellen. Uiteraard  ergerden wij ons dan om de beperkte kennis der geschiedenis bij die man die zich tweemaal ergerde. Wie was hij eigenlijk en bij nader onderzoek kwam de aap uit de mouw: de ergeraar was een rijkswachter. Dus zijn kennis van de geschiedenis zal allesbehalve de historische kritiek kunnen doorstaan. Zoals in de lager school hoorden wij ook "niets" dan goeds omtrent de Coburgs en de rijkswachters zullen wel ook op die wijze gebrainwasht zijn. Nochtans...Leopold I kwam uitvoerig aanbod in de BBC-reeks over Queen Victoria: Uncle Leopold ! De grootste rokkenjager van de 19de eeuw, bovendien een gerenommeerd koppelaar opzoek voor alle Coburgers naar een rijke, machtige huwelijkspartner. Op alle Europese tronen zat nagenoeg een Coburger. Leopold II spande wellicht de kroon...Hij was verwant met Louis XIV, maar dan wel als bastaard nazaat van hem en Madame de Montespan...Daar kan ie zelf niets aan doen, maar ja, spijtig voor alle dappere Belgen, hun Koningshuis stamt dus af van bastaards...Zoals gezegd dat had Leopold II zelf niet in de hand, maar zijn eigen sexuele escapades dan weer wel, bovendien zijn zogezegde strijd tegen de slavernij was tamelijk hypocriet. Hij bestreed de Arabische slavendrijvers omdat ze in de weg stonden voor zijn ivoorsmokkel en later de rubberhandel. Hij schonk "zijn" kolonie aan België, want ze bracht niet genoeg op en was dat dus niet eerder een vergiftigd geschenk..?.Gelukkig is er nog Albert I, door zijn kordate houding heeft ie vele soldatenlevens gered...Zijn gemalin daarentegen was dan weer met andere zaken bezig al kon ze de schijn wel hooghouden. Zo komen we geluidloos bij Leopold III...Hij bedroog de model koningin, Astrid, reeds tijdens de verloving en idem dito prinses Lilian,  echte Vlaamse die het later vertikte nog Nederlands te spreken daarbij vergetend dat Vlaanderen de dynastie in 1950  redde...Terzijde Leopold III deed  er alles aan zelfs via zijn zus Marie-José om bij ene Adolf Hitler op de koffie te raken...Wel...Boudewijn daarentegen was een heilige , maar Rome blijkt het te vergeten en gelijk hebben ze , want hoe heilig zijn de vrienden van Mobutu en Franco..?Over Albert II weet iedereen dat ie niet de trouwste echtegoot was , maar naar het einde de meubels wist te redden en dan schijnheilige toespraken begon te houden. Over Koning Philippe zullen we de geschiedenis laten overdelen, maar wat de Coburgs betreft  is het al erg genoeg en we schreven geeneens over de roddels van Marche-les-Dames omtrent de dood van Albert I en het ongeluk in Küssnacht waar Astrid stierf. Stel dat de boven geciteerde rijkswacht dat allemaal leest, zou hij zich nog ergeren om de berperkte kennis der geschiedenis...?

PS. Andere Europese vorstendommen doen het niet veel beter: Oranje  heeft zijn Willem III ( ofte Koning Gorilla) en Bernhard van Lippe Bietserfeld, Spanje Juan Carlos die niet alleen op olifanten joeg en de Hannovers van UK zijn ook befaamd...

Binnen een maand, eigenlijk binnen 32 dagen, zijn er gemeenteraards- en provincieverkiezingen. Het wordt weer leuk, want ze (...) gaan ons met allerlei gekke dinges rond de oren slaan en vooral zal er weer geen woord meer dan het woord  " democratie" verkracht worden. Hoewel er stenge  straffen op verkrachten staan, toch mag dat zo maar gebeuren. Democratie? Wat is dat eigenlijk...Het zou in Griekenland begonnen zijn al herinneren we ons nog de zin , die Prof Willy Peremans in zijn college " De Oudheid" uitsprak: " In Griekenland ( Hellas zei ie)  is de democratie wellicht geboren, maar echte  democratie was het toch niet" Athene was de bakermat, want in Sparta ging het er anders aan toe. Athene dus. Het volk ( demos) had het voor het zeggen of t.t.z de mannen ouder dan dertig jaar konden vanuit de ekklesia ( soort volksvergadering)  de stad besturen...De vrouwen telden niet mee, de metoiken ( vreemdelingen) ook niet, de perioiken ( de omwonenden, hadden weinig rechten en zwoegden op het veld...) en de slaven ( doulos) waren tenslotte voorwerpen...Naar het schijnt waren er zo'n 400 stemgerechtigden...Met die stemmingen liep het ook niet altijd vlot. Nemen we nu het ostracisme. Een Athener die zich misdroeg: de stemmers kerfden de naam van de slechterik op een potscherf  en bij meer dan de helft werd ie verbannen. Een anecdote: Toen in 471 v. Chr. Themistokles( 524-460 v. Chr. - vlootadmiraal er overwinnaar van de Perzen bij Salamis) in ongenade viel om zijn corruptie moest er gestemd worden...We weten dat er stemmers waren die niet eens wisten over   wie het ging, want ze moesten vragen : " Hoe spel je die naam"...Er waren ook stemmers die zich graag lieten betalen om te stemmen. De grote bloei van de democratie kwam er onder Perikles (495-429 v. Chr), de eeuw van Perikles, maar eigenlijk bestuurde Perikles als een zachte dictator, want hij was een  echte demagoog en vele van zijn tegenstrevers vielen ook te prooi aan het ostracisme. Hij stierf aan de pest en na zijn dood was het deerlijk gesteld met de democratie. Wat stelden we eigenlijk vast...dat de democratie best meeviel bij een vaste hand...De Romeinen benoemden zelfs in crisistijd , zoals bij de inval van Hannibal, voor een korte tijd een dictator die orde op zaken moest stellen. Kijken we naar de geschiedenis: de grote bloeiperiodes waren ook niet echt toppunten van democratie: Karel de Grote, Keizer Karel, Lodewijk XIV, Napoleon...USA is vandaag de dag het voorbeeld van een democratisch geleide staat. Kom zeg, een president die verkozen wordt door nog geen 50% van de bevolking, democratie...??? Poetin is ook een grote democraat, als je hem mag geloven...Zou de echte democratie eigenlijk wel bestaan en luister straks maar eens naar de politieke bonzen als ze weer de tv-studio's onveilig maken...In de Koningin der Badsteden komt er een partij op: recht door Zee. De lijst werd door loting vastgesteld met op de derde plaats een meneer die in al de teksten behoolrijk wat fouten schrijft..., maar toch democratisch. Wat wil Recht door Zee? Alle inwoners moeten mee beslissen over alle projecten van het bestuur ( dus de macht aan het Grauw...). Hoe kan dat nou?  Hoe zal het gebeuren? De vraag rijst of de mensen nog in staat zullen zijn om een serieuze dagtaak te vervullen..., want er zal wel altijd ergens een vergadering zijn over één of ander project waarover dient gedebateerd. Is er een zaal groot genoeg om al dat volk op te vangen  en is er tijd genoeg om elkeen aan het woord te laten...Moeten we nog doorgaan? We doen het niet, maar we vinden dat Recht door Zee de mensen blaasjes wijs maakt, want hun manier van besturen kan gewoon niet...Bovedien vooraan op de lijst staat een individu die zich uitgeeft als schrijver, historicus, heemkundige een geen tekst van drie regels kan schrijven zonder spelfouten...De politici verwijten dat ze de massa bedotten is één ding, maar het zelf vooraf doen is nog erger. Tot binnen drie weken. 

Het is moeilijk te geloven, maar eigenlijk is september onze favoriete maand. Wie regelmatig onze stukjes op de Blog leest, weet dat we nooit zo graag schoolliepen en toch vonden ( vinden we nog steeds) september een heerlijke maand...Het verdriet dat we voelden toen we in september terug naar school moesten, werd later ruimschoots gecompenseerd  door onze heerlijke jaren in Leuven...

Zoals zo dikwijls is onze liefde voor iets of iemand moeilijk onder woorden te brengen...We willen toch eventjes proberen en mocht het gaan vervelen met één klik is de tekst verdwenen nietwaar...Geef toe dat september soms heel mooie dagen levert  wat het weer betreft, bovendien is de zon dan ook heelwat beter te verdragen en geef toe  een septemberavond buiten is zo stil en rustig. Zelfs als we nog klein waren en de school (...) alweer was begonnen konden we ons hartje ophalen, want na school was er nog tijd genoeg om het aardappelloof in de fik te steken en alle "gevonden" aardappelen te roosteren zodat moeder niet begreep dat we zo weinig aten bij de avondboterham. Niet alleen de geroosterde aardappelen zorgden daarvoor, maar ook de appels en peren die bij het plukken in het gras waren gevallen zorgden voor de juiste afwisseling.Eigenlijk weten niet hoe het kwam, maar de mensen waren blijkbaar ook tot rust gekomen...De gejaagdheid van de lente, alles moest geplant en gezaaid worden, de druk  van de zomer, zou het weer om te oogsten meevalleen... het was voorbij en de rust van de winter wenkte. Niet dat er in september niet gewerkt werd, maar het weer liet het altijd toe en de aardappelen en de bieten werden rustig ingekuild. Wat meer was, het einde van de aardappeloogst werd steevast gevierd met een grote "pannenkoekenbak" en geef toe wat is er Vlaamser dan dat, want zelfs Marc Sleen had het begrepen...Dat bakken van pannenkoeken was bovendien een ritueel...Vader zorgde voor het nodige hout en vooral lange latten die dan in de lange buis van de langebuiskachel werden gestoken zodat de buis opwarmde. Moeder zonderde zich af naar een rustige plaats om   het deeg te maken...Emmers vol, ja zeker, we we wisten ooit dat er eens iemand zesentwintig pannenkoeken meester had gemaakt, maar hij moest stoppen, want ze wachten om te kaarten...!!!! Met het restje van het deeg goot moeder dan een vent op de buis: eerst een klein rondje als hoofd, dan een grote ronde buik en tenslotte  twee streepjes voor de benen . We hebben nooit geweten hoe ze erin slaagden het  hele geval te keren om de bovenzijde ook te bakken...maar elke keer opnieuw probeerden ze het. Na het eetfestijn, gingen de mannen kaarten en de vrouwen en kinderen spelen: vb: al wat vogel is vliegt, de duif vliegt, de mus vliegt , de hond vliegt...en wie dan vliegbewegingen maakte was eraan...en moest een straf ondergaan: Een suikerklontje van een draadje proberen te pakken...Toen je met open mond  bezig was goten ze een leper zout in je mond....!Na zo'n septemberavond zagen we het Noorderlicht...We waren voorop gegaan, wij en  de meester. We stonden te wachten aan de achterdeur op vader, moeder, broer en de zussen toen we het zagen. We wisten niet wat het was , maar de meester wel en legde het uit....Op school had een oud nonnetje gezegd dat in 1914 en 1940 ook het Noorderlicht was verschenen en dat het telkens het sein voor een oorlog was. De meester zei dat het larie was en we geloofden hem...en vreemd genoeg, als we eerlijk zijn, daar is het reeds begonnen, om aan alles te twijfelen wat niet tastbaar bewezen kon worden zelfs de lessen metafysica van Prof Gerard Verbeke in Leuven hebben  er niets kunnen aan veranderen...en Gerard  was dan nog een West-Vlaming met een heerlijke sk-uitspraak tot ergernis van de Signoren, maar Gerard nam dan wraak in juli...September , gouden roos en we hebben nog geeneens over de verkleuring vna het lover gespraken...Komt misschien nog!!!! 

Gisteravond keken we naar "Dank u dat je bij ons was"...De redactie van Eén wou op haar manier hulde brengen aan degene die door de jaren heen het nieuws ( nu is dat nws) hadden gebracht. Ooit waren we verplicht  om aan leerlingen uit te leggen wat nieuws was, want politici vinden steeds maar "nieuwe" vakken (1) uit en zo kwam plots PAV  op de proppen. Wie PAV? Project algemene vakken...Zo moest de leraar rond een bepaald thema alle algemene vakken aan bod laten komen: taal, wiskunde, aardrijkskunde, geschiedenis...Ga d' er maar tegenan...We waren met het thema pers bezig...dus wat is nieuws. We moeten toegeven dat  " Spoedbericht" een boek van Gaston Durnez ( uitgegeven door het Davidsfonds) me aardig op weg heeft gezet.Voor de lezer die zich Gaston niet (meer) herinnert, hij was de man die vaak aardig uit de hoek kon komen en zo vond ie dat nieuws op die manier kon worden verduidelijkt..." Hond bijt man desnoods de postbode , is géén nieuws, want een meerdere dagelijkse gebeurtenis,  maar man bijt hond is dan wel nieuws, want dat gebeurt niet zo vaak..." Volgens het boven genoemde programma  waren  er verder nog twee soorten nieuws: het nieuws wat de redactie belangrijk vond en het nieuws wat de kijker wenste te zien. VTM koos voor het laatste soort nieuws, met aanvankelijk succes, helaas of gelukkig ( kies maar) is de kijker wijzer geworden en Eén scoort nu ruim beter dan VTM,zelfs het laatavond journaal soort in komkommertijd beter dan VTM-nieuws. Wij vonden het allemaal leuk, de goeie dingen van weleer, doch  schrokken wakker  nadat we een interview met een sportman in "de Zondag " hadden gelezen...Daar beweerde de man dat de media beslissen over het welslagen in de sport en wij voegen er de politiek aan toe...Zo kunnen bepaalde trainers fouten opstapelen, maar aan boord blijven,  doch anderen daarentegen na de kleinste misstap ontslagen worden omdat de pers de eerste steeds blijft beschermen , de misstap van de tweede extra uitvergroot. Hij gaf voorbeelden: Michel Preud'homme en Hein Vanhaezebrouck. Dat Michel verliest tegen Eupen, niet erg, want " ze deden niet wat we zegden" ,  zei Michel en applaus op alle banken. Hein krijgt de Anderlechtspelers niet op dreef, maar dat is dan de schuld van de spelers, alweer applaus...De macht van de pers, het is zelfs zielig hoe de pers  Cercle doodzwijgt of ten hoogste eens iets negatief "verklapt"...Naar het schijnt zou de reden zijn omdat AS Monaco Cercle overnam..Chinezen, Russen, Maleisiërs , doe maar en zeker een Vlaamse tafelspringer. Een jonge Vlaamse ref , Nathan Verboomen, zorgde er  voor dat Cercle enkele jaren geleden uit Eerste vloog nadat ie in de slotminuten VK Mechelen( zo kon Cercle niet meer terugkomen...) uit buitenspel liet scoren en nu floot ie twee strafschoppen ondanks er duidelijk in het reglement staat dat de fout wordt bestraft waar de fout werd begaan en niet waar de speler valt. Nathan lapt reglement aan de laars, bovendien waren het nog niet zo'n duidelijke fouten. Een Cercle penaltyclaim lachte ie hooghartig weg. Noch in de maandagkranten, noch in Extratime werden er woorden vuil aangemaakt. Verboomen daarentegen wordt als een opkomend talent aangezien.We schreven dat het ook in de politiek zo is...Het is niet mooi meer hoe NVa steevast worden aangevallen. Laten we eerst duidelijk zijn: onze politieke voorkeur: opgegroeid in een CVP-nest,  later communist geworden ( ieder gelijk voor de wet), maar na de frapatsen van Jozef Stalin, het socialisme verkozen als het meest rechtvaardige systeem, doch Claes, Vandenbossche, di Rupo, De Baetselier, Gennez , Daerden, Spitaels, Janssen, de Keizer van Oostende maakten me een politiekdakloze.... Dus de NVa treft, volgens de pers, alle schuld. Geef toe nationalisten hebben uiteraard tonnen boter op het hoofd...Een voorbeeld : Ene Louis Tobback zegt in "de Zondag" (alweer ) " Vroeger bevoordeelden de ministers hun  partijburgemeesters in alle stilte, maar de NVa doet het open en bloot en dat is onaanvaardbaar" Denk je dat er één politiek correcte , ene analist, één krant, één weekblad daarop gereageerd heeft? Besluit foefelen mag alleen onder tafel, in achterkamertjes ( of bordelen...). We gaan hier niet alle socialistische schandalen opsommen. Om te kotsen. Zouden ze niet beter de muil houden met Crombez op kop? Bah! Stel dat je nu nog PAV moet doceren, dan breng je je  job in gevaar, want wie durft de pers dan nog onder handen nemen...?

(1) Straks komt er een nieuw vak...wat het ook mag zijn  het mag NOOIT  Nederlands vervangen, maar ja met ene madame Gennez als onderwijsspecialiste

Het regent...en dat is lang geleden . De herfst kondigt zich dus aan...en de eerste schooldag nadert weer. Eigenlijk weten we het al lang, want de warenhuizen zijn al bezig van midden juli om in de reclamefolders die "heuglijke" dag aan te kondigen. Vandaag is er dan nog extra  niet alleen de regen, maar in de krant komen dan "de kenners" goeie raad geven omtrent die eerste schooldag. Kinderen mogen niet wenen op die eerste dag, ouders moeten in het klaslokaal toegelaten worden...en zo gaat het lullen maar verder . Waarom zou een kind niet mogen wenen? Waarom moeten de ouders in de klas komen? Gaan de mensen ook mee naar een werkatelier op de eerste werkdag...Wat een gelul allemaal, maar wat wij het ergste vinden? We weten ons niet te herinneren hoe onze eerste schooldag verliep...

 Het is verbazend nochtans hoe we verre jeugdherinneringen kunnen oproepen, maar die eerste schooldag : noppes. Wat we wel weten, we gingen niet graag naar school. Een voorbeeld? Tijdens de achttiendaagse veldtocht in mei 1940 werd het dorp waar we woonden nogal bij het oorlogsgebeuren betrokken. Duitse stuka's voerden meerdere aanvallen uit op het dorp en de kerk werd met brandbommen getroffen en brandde uit. Ons woonhuis bleef overeind , maar de stallingen gingen ook in vlammen op. Nadat de Duisters dan het dorp hadden ingenomen  kwamen ze van deur tot deur de mensen aanmanen het dorp te verlaten, want ze verwachtten een tegenaanval van de Belgen ( verboden te lachen) . Echt nu, de Belgische legerleiding stuurde inderdaad een licht pantser voertuigje om  de situatie in het dorp te bekijken, doch de Duitse voorpost maakte het onschadelijk...de chauffeur en de co-chaufeur konden wel heelhuids ontsnappen...We  ( vader , moeder, broer en twee zussen ) trokken naar Groot Burkel en vonden onderdak op een boerderij. De Koning der Belgen vond ondertussen dat het allemaal al lang genoeg geduurd had en sloot vrede zodat we na één nacht al naar huis konden terugkeren. Fietsen van vader en moeder weg, stal met dieren  afgebrand, winkel geplunderd, maar pur le reste tout va bien madame la marquise...Na de thuiskomst zaten mijn jongste zus en ik door het raam van de slaapkamer te kijken  naar de dorpsstraat die vol met wagens en paarden stond. "De oorlog is voorbij" zei mijn zus en ik vroeg: " en morgen alweer school zeker"... Dus. Moeder heeft het steeds bevestgd dat het elke morgen een drama ( licht overdreven uiteraard) was van..." Welke dag is het vandaag?" Steeds antwoordden we : " 'k Ga niet naar school". Slechts als het zaterdag was zegden we " 'k Ga wel naar school..." 't Was maar een halve dag. Je moet niet vragen hoe graag we dan naar kostschool gingen...Amaai...Vier jaar Leuven daarentegen was dan wel een heerlijke tijd en eerlijk een carrière van meer dan 35 jaar als docent heeft me ook aardig bevallen en toegegeven, we konden aardig overweg met de leerlingen, want de reacties die we vandag de dag nog krijgen bevestigen het. De eerste schooldag daar herinneren we ons NIETS meer van, dus zal al de zever die de geleerden vandaag de dag over ons hoofd spuien  weer wel licht overdreven zijn. Tot slot: de verste herinnering van de dorpsschool  het zetten van de pokken . Het gebeurde in de sacristie van de kapel van de school door de huisarts die later de arts werd van het voetbalteam en dit laatste was leuker dan het eerste. We vinden, eerste school dag of niet, doe gewoon, maar dat is vandaag het grote probleem, de mensen kunnen niet meer gewoon doen en dat is eraan te merken. Tot slot, het is triestig als het regent in de herfst, bovendien het is geeneens herfst, je moet niet vragen...! 

We vragen ons af of de komkommertijd nog bestaat...? Je weet wel de tijd dat de journalist pijnlijk op zoek gaat naar het grote nieuws vandaar dat de zegswijze " man bijt hond" ontstaan is.Vandaag de dag is er blijkbaar geen gebrek aan nieuws of ze doen alsof het zo is, want sedert de "vercommercialisering " ( wat een woord...) moet een man geen hond meer bijten, want een welriekende sceet van één of andere babe is voldoende...In de weekendkrant  kon je een hele pagina lezen over de dochter van een voorzitter van een voetbalclub ( wie zou dat in godsnaam  kunnen zijn) die op haar elfde een handeltje in juwelen was begonnen. In onze tijd waren we op ons elfde nog met knikkers, bikkels en  hoepels bezig, maar de vader van ons was ook maar een gewone   duivenmelker, maar wel een goede, want we hebben hier wel nog het diploma: " Kampioen vluchten boven Parijs 1957". Vandaag lazen we dan als hotnews  dat vele werknemers die minder dan tien kilometers van het werk wonen  de auto nemen om er naartoe te rijden...Jawadde.We herinneren  ons nog steeds de eerste werkdag. Vooraleer we onze dienstplicht moesten doen ( Voor vaderland en Boudewijn) konden we een jaar latijn doceren in een nabij    -- 15 km ver --  college.Op een maandagmorgen  vertrokken we netjes gewassen en geschoren in een nieuw pak per fiets naar het werk zoals we fier konden zeggen. Onze buurman en notoir kastelein riep ons nog na : " Jij hebt nogal eens geluk, zo' schoon werk en bij de deur!" Juist toen was 15 km  bij de deur.Nu blijkt het  fietsen te lastig, niet op zondag, maar dan wel verkleed als sportman met dure fietshelm, extra sportkledij en een in-het-oog-springende -velo. Plots schiet ons een boutade van een politicus te binnen. Juist we lopen niet hoog op met politici en van de man die we nu bedoelen hebben we helemaal geen hoge pet op, want het is Kris Peeters extra voorbeeld van een windhaan , maar wellicht heeft hij deze keer wel gelijk...Wat zei Kris, die probeert burgervader van Antwerpen te worden? " We leven boven onze stand" Wie durft er te beweren dat Kris loog? Zeker de vakbonden niet, want er gaat geen maand, wat schrijven we week, wablief, dag voorbij of er wordt ergens gestaakt  , want we verdienen met zijn allen veel te weinig. Stel dat de vakbonden gelijk hebben, gemakkelijk praten van de vakbondbonzen met lonen van meer dan 500.000 euro plus ectra wagen en dito chauffeur...Maar goed, stel: hoe verklaar je dan dat de  weinig verdieners niet meer per fiets naar het werk peddelen, dat ze twee- tot driemaal per jaar op vakantie gaan, dat ze hele zomers lang van de ene festivalweide naar de andere hossen en niet ééns meer de moeite  doen om de kampeertent weer mee naar huis te  nemen..??? .Als je daar over nadenkt, dan krijg je toch de indruk dat de vakbonden niet dienen te staken, want "men" verdient genoeg...of moeten ze toch staken , maar we leven boven onze stand...? Wij weten het niet, maar gelukkig we dienen de problemen niet op te lossen, maar niet getreurd de heren Calvo, Crombez  of misschien wel weer ene di Rupo gaan het wel oplossen. Smeergeld zal weer normaal worden en dat is dan leuk voor sommige mensen!  

Morgen is het Onzel-Lieve-Vrouwehemelvaart of zoals ze in het dialect van ons geboortedorp zegden" Olf Oest". Als we er vandaag de dag over nadenken bleek dat de feestdag van het jaar te zijn. We weten het wel: Kerstmis en Pasen, waren ook belangrijke feestdagen, maar 15 augustus had , naar onze mening iets speciaal. Op het moment dat we het beleefden stonden we daar zo niet bij stil, maar nu we er over zijn gaan nadenken vinden we van wel...Waarom was het dan zo speciaal? De mensen trokken nog 's het beste pak aan en de mannen haalden, wellicht voor het laatst van het jaar, de strooien hoed met zwart lint boven.  Het kon behoorlijk warm zijn, want zo herinneren we ons dat tijdens de Maria Processie de kaarsen op de kandelaren, die we als koorknapen droegen, slapjes heen en weer hingen te slingeren. De processie dat was me wat.Weet je dat de pastoor ooit een wielerwedstrijd kon verbieden omdat ie over het parcours van de processie zou rijden...Op "Olf Oest" was er kermis in een wijk van het dorp en zeg nu zelf, een kermis in een Vlaams dorp dan moet er koers zijn, nietwaar...maar de koers kon niets anders dan over dezelfde weg van de processie komen, want het dorp was niet zo groot, maar dat was zonder de pastoor gerekend..., want die was blijkbaar niet" koersminded".De helft van het dorp stapte mee in de prcessie, verkleed als maagd of heilige, de andere helft stond te kijken en wiskundig bleef er niemand meer over, maar toch zaten er een paar in de herbergen en kattenkroegen. De huizen waren bevlagd met de driekleur, niemand durfde de Vlaamse Leeuw ophangen, want de oorlog was net voorbij. De straten waren met bloemen bestrooid, want de kinderen uit het dorp waren bossen en velden ingetrokken om " stooisel" te zoeken. Het dorp was mooi. Later, toen we in Zuid en Noord het stukje van Albert Helman (1) " Een Volksfeest in Spanje" lazen dan dachten we steeds met veel heimwee aan het dorp...en de processie. Aan het begin van de dorpsstraat en ook aan het einde was een altaar opgetrokken en daar werden dan door de pastoor de gelovigen met de monstrans gezegend. Het einde. Moeders gingen naar huis, vaders op café en de kinderen mochten het stooisel opruimen..."Olf Oest" was voorbij, september dreigde om de hoek, de aardappelen moesten gerooid, de bieten geoogst...en wij naar school. Was het de laatste stuiptrekking van de zomer, de vakantie die aan het feest een extra dimensie gaf?   Later kwam er nog iets bij: de voetbalcompetitie startte, nog niet echt, maar toch: de beker van West-Vlaanderen en dat was steeds leuk, want je kon een grote broer treffen uit een hogere reeks en dus een pandoering krijgen, maar ooit lukte het ook dat je " een prame" deed en de grote boer op de plek zette. De lezer zal wel vermoeden dat het allemaal niet makkelijk ging, want als de pastoor een wielerwedstrijd kon verbieden, dan kon ie dat ook met een voetbalmatch. Zo kwam ie ooit tegen moeder zeggen, toen ie van het voetballen had gehoord: " ...en dat het met Uw kinderen moet gebeuren"...Een doordenkertje, blijkbaar had me vader ook iets te zeggen thuis. Morgen weer "Old Oest"...we krijgen er koude rillingen van, maar 't is voorbij, want de poetsvrouw vindt het een dag als een anderen en komt doodgewoon poetsen. " Waarom ook niet" zei de vrouw. Waarom eigenlijk niet en zeggen dat de wijk van de Koningin der Badsteden waar we wonen toegewijd is aan Onze-Lieve- Vrouw...Vroeger was er zelf zeewijding en nu nog om 23 uur vuurwerk..." Om onze nachtrust te storen", zegt de vrouw. De tijden zijn veranderd,maar de maneschijn der dingen, daar houden we ons aan vast! 

 (1) Albert Helman (1903-1996)  schuilnaam van Lou Lichtveld uit de roman uit 1933 " Waarom niet?" - Volksfeest in Spanje:Zon over daken en gevels; over het rasterwerk der balkons en de tapijten , de veelkleurige doeken, de vlaggen en wimpels waarmee de ramen versierd zijn!