Ik ben Jan, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Jean-Jean.
Ik ben een man en woon in Vosselaar (B) / La Magdeleine (F) (België / Frankrijk) en mijn beroep is Technisch leraar autotechniek/carrosserieherstelling op pensioen.
Ik ben geboren op 05/09/1948 en ben nu dus 61 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Onze drie Drentsche Patrijshonden, tuinieren, klussen, auto's repatriëren voor VAB.
Ik ben sinds 1971 gehuwd met Simonne.
Sinds 1983 heb ik gans Europa doorkruist tijdens de vakanties om gestrande reizigers en hun auto's te repatriëren in opdracht van VAB. Momenteel doe ik dit nog enkel vanuit zuid-west Frankrijk.
Dwaze belevenissen van drie prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden
20-11-2009
Hot dog…
Hot dog…
Hoe ze het volhouden begrijpt geen mens, een hond waarschijnlijk ook niet maar toch doen ze het. ‘In’ de kachel zouden ze kruipen als ze konden.
Belle hebben we destijds zo gevonden, samen met moeder Freya en zus Ella voor een kachel die haast rood stond te gloeien. Ze lagen dan ook nog op een pelsje, waarschijnlijk om geen kou te hebben (?)
Terwijl de buitentemperatuur tijdens de dag zo rond de 18° C schommelt is de kachel enkel ’s avonds aan om het wat gezellig te maken. Het trio maakt dan ijverig gebruik van de ruimte vlak voor kachel. Welke temperaturen daar heersen willen we niet weten maar het is er vreselijk warm. Ook de buiken en de ruggen die naar de kachel gekeerd zijn voelen gloeiend aan.
Vragen wij ons af, wat gaat dat worden als het eens echt koud gaat worden, zo ’n graad of tien vorst. Vorige jaren stonden Bas en Belle dan in de vijver en braken ze het ijs om in koud water te staan. Hera en Heros hebben al wel een winter achter de rug maar die tellen we niet mee omdat ze toen als pup van drie maanden nog over beschermd werden.
Ondertussen spelen ze hier de enige echte Hot Dogs na, enkel de mosterd en ketschup mankeren !
Katrien en Peter zijn in de badkamer.Terwijl Peter onder de douche staat en Katrien zich aan het afdrogen is, gaat de deurbel.
Katrien slaat een handdoek om, rent de trap af en doet de deur open. Het is Jan, de buurman. Voordat ze een woord kan uitbrengen, zegt Jan: 'Ik geef je 500 euro als je nu die handdoek laat vallen'. De vraag brengt haar in verwarring, maar even later denkt ze 'Wat een buitenkansje!'.
En Katrien laat de handdoek op de grond vallen. Jan staart even naar haar en geeft haar een biljet van 500 euro.
Katrien drapeert de handdoek weer om zich heen en gaat terug naar de badkamer.
'Wie was dat?' vraagt Peter. 'Jan, de buurman,' antwoordt Katrien. 'Aha,' zegt Peter, 'zei hij nog iets over de 500 euro die hij me schuldig is?'
Moraal:als je kritische informatie op tijd met je collega's deelt, kun je pijnlijke situaties tegenover anderen voorkomen
Op bladzijde 55 … daar staat het bericht dat in België grote koppen haalt op de frontpage !
De kersverse president van Europa Herman Van Rompuy haalt in Frankrijk bladzijde 55 van de krant Charente Libre.
Zo zie je maar dat alles relatief is, voor de Belgen is het een opkikker dat een Belg, een Vlaming nog wel, mee gaat spelen in de wereldpolitiek. Op zulke momenten gaan ze in Belgenland toch nog eens met de neus in de wind lopen, zo van “ziede wel dat we nog meetellen”
Even meer zuidelijk, voorbij Lille en Valenciennes is het enkel de Nicolas die naar zijn Carla belt vanuit Brussel met de melding “ ’t is den Herman geworden, ja dien Belg, ‘k bel maar omdat ge het misschien niet gaat vinden in de franse gazetten”
En nu maar hopen dat “den Yves” niet terug op Herman’s stoel gaat zitten, want die haalde wel de eerste bladzijden van de Franse gazetten.Maar met minder fraai nieuws en dat moesten wij dat hier gaan uitleggen aan de “plaatselijken”. Die dachten gelijk dat in België, Vlamingen en Walen elkaar naar het leven stonden en elkaar te lijf gingen met pas gescherpte messen !
Neen , voor ons is dat geen goei zaak, dat “den Yves” maar in ’t buitenland zijn zegske blijft doen…
Is het aan het sneeuwen in de Charente ? Het lijkt wel zo als je de foto’s ziet. Ons baasje heeft zich er ook zijn kop al op gepijnigd en is tot het besluit gekomen dat het die hele fijne, haast niet merkbare motregen moet zijn in combinatie met de flits van het “kodakske”.
Het was nog vrij vroeg de ochtend nadat wij waren gearriveerd in La Magdeleine en we waren benieuwd hoe de tuin er bij lag. De motregen of vallende dauw, meer was het niet, heeft voor dit sneeuweffect gezorgd.
Het blijft overigens schitterend herfstweer met zachte temperaturen en enkel een beetje ochtendnevel. We gaan ons geplande werk in de tuin ruimschoots klaar krijgen tegen de tijd dat we terugkomen naar België.
Maar terug naar België is pas voorzien voor eind volgende week, we hebben dus nog even de tijd om ons keimoe te maken in de tuin…
Daarstraks toen het baasje de gladiolen, dahlia’s en Cana’s uit de grond aan het halen was heeft ‘m nog een prettige verrassing opgemerkt.
Toen hij onder het olijvenboompje aan het werk was en omhoog keek zag hij daar toch wel rijpe olijven aan hangen zeker !
Nu staat dat boompje daar toch al wel zes jaar en buiten het eerste jaar, toen het baasje het boompje kocht bij Marechal in Turnhout, heeft het nooit vruchten gedragen.
Nu zijn olijven direct van de boom niet te eten. NTV (niet te vreten) kwalificatie krijgt dat. ’t Baasje heeft dat ooit geprobeerd, op dat punt is er geen verschil met ons, en hij doet dat nooit meer. Gans zij mond trok samen, zijn speekselklieren kwamen in opstand en tijd om de olijf door te slikken heeft ‘m niet genomen. Direct uitgespuwd heeft hij die olijf !
om er achter te komen hoe hij die 8 olijven, die er dit jaar aan het boompje hangen, moet prepareren om ze eetbaar te maken. Want volgend jaar zijn hetmisschien wel zestien olijven en voor je het weet zit je met bakken, misschien wel truckladingen olijven !
Als Fons het niet weet, wat haast ondenkbaar is, dan zal het baasje er mee naar de olijvenveiling moeten of ze persen om van de olijven een “Super Vierge” olijfolie te maken.
’t Zal een klein flesje olie worden is zo ons gedacht, wat denken jullie er van ?
Wanneer je bij de dokter in de wachtkamer komt dan vraagt de receptioniste altijd: 'Waarvoor je de dokter wilt zien.' En dan moet jij haar vertellen, in het bijzijn van al die anderen die in de wachtkamer zitten, wat er verkeerd is met je. Soms is dat erg moeilijk en geneer je je zelf om dat zo maar even te zeggen. Er is niets erger dan zo'n dokters receptioniste die beslist wil dat je het haar vertelt in een wachtkamer vol met andere patiënten Ik weet dat de meesten van ons dit wel hebben meegemaakt, en ik heb genoten van de manier waarop een oudere man dit oploste:
Een 86 jaar oude man komt de propvolle wachtkamer binnen en gaat naar de receptioniste. Die zegt: 'Ja meneer, waarvoor wilt U de dokter vandaag zien?' Er is iets verkeerd met mijn lul', zegt hij. De receptioniste werd verbolgen en zei, "U kunt hier niet binnenkomen en zulke dingen uitkramen in een volle wacht kamer.' 'Waarom niet? U vroeg mij wat er verkeerd was en ik heb het u verteld', zei hij. De receptioniste antwoordde, 'U heeft de hele wachtkamer in verlegenheid gebracht. U had moeten zeggen; ' Er is iets verkeerd met uw oor of iets dergelijks en bespreek het probleem verder privé met de dokter ' De man antwoordde, 'U zou de mensen geen vragen moeten stellen in een wachtkamer vol met vreemden, als het antwoord ze in verlegenheid kan brengen.' De man liep naar buiten, wachtte een paar minuten en ging weer naar binnen. De receptioniste lachte zelfgenoegzaam en zei, Ja??? 'Er is iets verkeerd met mijn oor,' zei hij. De receptioniste knikte goedkeurend, wetend dat hij haar advies had aangenomen. 'En wat is er verkeerd met uw oor, meneer?' 'Ik kan er niet uit pissen', antwoordde hij. De wachtkamer barstte uit in luid gelach.
Dan bedoelen we eigenlijk ‘in de weg lopers’, ‘wanorde makers’ of gewoon ‘herriemakers’.
Gisteren was het weer zo ver, de baasjes waren ijverig aan het werken in de tuin, het baasje aan de slag met de zitmaaier en het vrouwtje verwelkte bloemen en planten allerlei aan het “kortwieken”.
Overal, maar dan ook OVERAL, krijgen ze het klaar om tussen jouw en het werk te komen staan of nog beter met hun wild spel achteraan in je benen te knallen! Wat je dan in je handen hebt gaat gegarandeerd eerst in de lucht om dan toch nog tegen de grond te smakken.
Omdat het baasje het gazon ook heeft gemaaid en de afgevallen bladeren van de fruitbomen heeft opgeruimd is het nu niet meer zo nat en vuil ’s morgens in de bedauwde tuin. Ze kunnen zich nu ook wat properder houden als ze weer kopje over gaan. Hera is daar specialiste in… Heros rent in volle snelheid van haar weg en zij, die lichter en iets sneller is, hapt dan naar zijn poten. Het resultaat is dan een kluwen Drentsche patrijshond dat over het gazon rolt.
Vandaag belooft weer zo’n schitterende dag te worden wat weer betreft. Dat kondigde zich gisterenavond al aan met een prachtige sterrenhemel. Zo snel het overige deel van het gazon wat opgedroogd is gaan we terug aan de slag en kan de grasmaaier zijn “grote onderhoudsbeurt” voor de winter krijgen, dan staat ‘m klaar voor een volgend seizoen !
Dagelijks oefenen we nu met Hera en Heros, voornamelijk Hera moet het super doen want op het einde van de maand moet ze naar de keuringvan de Koninklijke Maatschappij Sint Hubertus.
Voor het bekomen van stambomen voor pups zijn de reglementen nog maar eens gewijzigd/aangepast. Zo moeten de ouders van de pups minstens een “goed” behaald hebben op een keuring /show erkend door de St Hubertus vereniging.
Nu heeft Hera op de laatste clubmatch wel een “uitstekend” bekomen maar die uitslag is niet erkend omdat de Drentenvereniging maar een B attest heeft en geen A. Dat we dit jaar een TOP Drentenkeurmeester hadden zal St Hubertus & co een zorg zijn.
Dus gaan we op 29 november naar Beringen waar er een keuring plaats heeft voor honden diegeboren zijn na 01.01.2008. De honden die voor die datum zijn geboren ontsnappen aan de maatregel.
We gaan daar zus Hadise ook tegenkomen, want ook de baasjes van Hadise zien het fokken van een nestje misschien ook wel zitten, net als wijzelf want het is nog niet zeker dat er een nestje komt met Hera. Maar als we in orde zijn met de reglementen dan is dat al een zorg minder waar we niet meer mee hoeven te zitten !
En daar zijn we nu aan het werken, een beetje ringtraining kan nooit kwaad, en tegelijk brengen we de lessen van de hondenschool ook nog eens in de praktijk .
Op 29.11.2009 weten we meer en zijn we weer een ervaring rijker.
Mijn vrouw en ik zaten op de sofa terwijl ik zapte met de TV besturing.
Ze vroeg: Wat is er op de TV ?
Stof, zei ik. Toen is de ruzie begonnen... --------------------------- Mijn vrouw bekeek zich in de spiegel en was niet tevreden met wat ze daar zag.
Ik voel me verschrikkelijk, ik vind me oud, dik en lelijk. Ik heb het werkelijk nodig dat je me onmiddellijk een compliment maakt. Ik antwoordde: Je zicht is uitstekend. Toen is de ruzie begonnen... --------------------------- Mijn vrouw en ik waren op een samenkomst van oud-leerlingen van haar school. Een van de aanwezige mannen was kompleet dronken en nam het ene glas na het andere. Ik vroeg mijn vrouw of ze hem kende. Zeker wel, zei ze zuchtend, wij zijn lang een koppel geweest en toen we uit elkaar gingen is hij beginnen drinken en is nooit meer gestopt. Ik zei: Wie had ooit gedacht dat hij dat nu nog aan het vieren zou zijn. Toen is de ruzie begonnen...
------------------------------ In de supermarkt vroeg ik mijn vrouw of we een bak bier van 25 euro zouden bestellen. Ze zei nee en zonder mijn advies te vragen kocht ze een pot revitaliserende crème van 15 euro. Ik zei haar dat een bak bier me veel meer dan de crème zou helpen om haar mooi te vinden. Toen is de ruzie begonnen... ----------------------------
Enkele dagen geleden vroeg ik mijn vrouw waar we heen zouden gaan voor onze huwelijksverjaardag. Ergens waar ik in lang niet meer geweest ben, antwoordde ze. Ik stelde toen voor om naar de keuken te gaan. Toen is de ruzie begonnen...
Voor een niets worden ze kwaad, begrijp het maar.......
’t Ziet er goed uit voor de vooruitzichten van vandaag, De zon komt boven de horizon is door geen wolkje gehinderd. Een strakke blauwe hemel zonder één wolkje dat is het voor vandaag.
Dat het gisteren nog motregen gaf na dagen van flinke buien (zegt men ons) in combinatie met een frisse nacht geeft uiteraard een door nevel toegedekt landschap.
Wij kunnen ons weer lekker smerig maken want het gras is flink bedauwd. Net als gisteren toen de baasjes meer dan een uur bezig zijn geweest om dat ingedroogde slijk uit onze frak te kammen. Heros heeft dan nog eens goed naar zijn voeten gekregen van ’t baasje toen het baasje wat hard moest trekken aan de kam en hij gromde.
Daar heeft het baasje korte metten mee gemaakt en op een vloek en een zucht nam het baasje hem bij zijn nek en lag ‘m op de grond te spartelen (Heros hé, niet het baasje). Toen heeft het baasje Heros eens goed de levieten gelezen en was ‘m al heel wat kalmer en onderdaniger. Die heeft zijn lesje wel geleerd !
Ondertussen heeft Heer Heros dat nieuwe stuk vasttapijt in zijn bench, (nieuw van gisterenavond)ook alweer een eigen “touch” gegeven. Inderdaad ook hier zit alweer een gat in. Voor ons geen probleem niet meer, als mijnheertje denkt beter af te zijn met in lompen te slapen…hij doet maar. Eer het parket omgebouwd is naar zagemeel zullen we wel enkele maanden verder zijn is ons gedacht .
het lieve baasje is gevonden! Zo te zien zal deze rakker een even fijn leven tegemoet gaan als ons Morriske .... Ja, inderdaad, door de mailactie die vorige nacht nog op gang kwam met de hulp van vele dierenvrienden is vandaag al fijn gezin gevonden voor het katertje!
Riet uit Tielen ging vanmiddag kijken bij Laathi en was onmiddelijk verliefd. Ze nam hem mee naar de dierenarts en noemde hem ... Mauriceke!! Zij had vanmorgen bij de slager een affice gezien voor een verloren gelopen hond en die noemde toevallig Maurice. Vanmiddag besloot zij spontaan haar katertje ook zo te noemen zondert enige weet te hebben van mijn Morriske! Zelf noemde ik Morriske naar mijn grootvader Maurice. Is dat niet straf! xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />
Vanavond belde ik met Riet en alles gaat daar geweldig. Ik vroeg haar welke verjaardag hun dierenarts opgeschreven had in zijn boekje ... bleek dit 9 september te zijn, 09-09-'09 dus, en dat is ook de verjaardag die onze dierenarts opgaf voor ons Morriske!
Twee katers, twee morriskes, die hun leven als schooiertjes begonnen ... ongewenst en verwaarloost, leven nu als echte prinsjes.
Als alternatief voor de zachte lekker warme kussens die hij telkens in de vernieling helpt heeft Heros deze namiddag van het baasje een volhouten en eikenhouten parketvloer in zijn bench gekregen. “Gene krot” zegt het baasje, topkwaliteit... zoals zij zelf hebben liggen in de living, onverslijtbaar ook en vooral “Heros resistent”.
Als ‘m dit nu ook nog stuk krijgt dan laat ons baasje een betonvloer gieten of een gietijzeren plaat maken voor zijn bench. Over dat hout komt een stuk op maat gesneden stuk vast tapijt. Als de bench nu nog niet genoeg geïsoleerd is tegen koude uit de grond dan weet het baasje het ook nietmeer. Alles wat nog beter tegen de kou isoleert is niet Heros bestendig, hier zal hij het dus mee moeten doen !
Overigens is de herfst hier ook ingetreden, het staat nog wel niet zo ver als in België. De kleuren van de bomen zijn dus nog iets frisser. Onze baasjes hebben deze namiddag de afgevallen bladeren van de lindeboom geruimd. Voornamelijk om de schoenen proper te houden want onder deze boom heeft onze sigarenproductie nog al eens plaats…
Om de miserie voor te zijn hebben ze de koer voor het huis dan maar netjes opgeruimd. We starten hier dus met een propere lei.
Als het om dieren hulp gaat mogen ze ons contacteren dat is geweten. Deze oproep kregen wij deze morgen in onze mailbox in Frankrijk. Graag helpen wij en daarom deze keer eens geen Drentjes in nood maar hulp aan medebloggers Viva en Laahti en aan een klein lief katertje, in het voor ons nu verre “Hertals”
Dringend hulp gevraagd...
Jonge kater gevonden in 't centrum van Herentals. Grijze tijger met witte buik.
Het diertje is heel aanhankelijk, spint bij de minste aanraking en is zeer speels. Hij is denkelijk 7 à 8 weken oud, eet zelfstandig en gaat op een kattenbak.
Als het baasje niet opdaagt is er dan iemand die hem eventueel wil adopteren?... Kontakteer Laathi op laahti@hotmail.com
Het was een rustige, droge rit vandaag van Vosselaar naar La Magdeleine, een beetje wind en bij aankomst in het donker nog steeds 14° C.
Enkel in Parijs op de périférique deden ze wat moeilijk met het verkeer. Daar hebben we 25 minuten gedaan over het stuk van de porte de Vincennes naar de porte d’Italie. Dat kan normaal op minder dan 10 minuten, maar ja… die gepensioneerden moeten maar eens inzien dat ze toch tijd genoeg hebben, ook in het verkeer, zelfs met een dik machien onder hun krent !
Wij zijn zelfs twee maal mogen uitstappen om te plassen, ook niet de baas zijn gewoonte want die zijn motto is “als de tank leeg is kan je de rest ook best leegmaken” Wij hebben al dikwijls met een volle blaas gezeten terwijl die (diesel)tank maar niet leeg wou geraken.
Vanavond hebben we ons al goed laten gaan in de tuin, het is er wel aardedonker maar geen zorg, wij redden ons wel. Nu het buikje nog vol en we gaan plat tot morgenvroeg. Dan hebben we in elk geval genoeg rust gehad om er een week tegen aan te gaan .
Vanaf deze avond geven we terug verslag uit zuid-west Frankrijk. ’t Basje brengt ons en ’t vrouwtje gaat ook mee.
Het hoofdbestuur gaat om te werken zeggen ze. Het huis moet klaar gemaakt worden voor de winter leggen ze ons uit. De centrale verwarming inschakelen, spuletjes die kunne bevriezen binnen zetten, pompen voor het sproeien van de tuin en van het zwembad leeg laten lopen net als de grote zwembadfilter.
In de tuin moeten de gladiolen, cana’s en dahlia’s uit de grond, nog eenmaal gras afrijden en bladeren opruimen. Als er nog tijd overblijft nog en paar “abri’s “voor de egels maken met lekker veel droge bladeren in om de egels te laten overwnteren (als ’t al maar niet te laat is zegt ’t baasje).
Ze gaan dus nog goed hun werk hebben, want we hebben gezien dat er op de almanak weeral afspraken in België staan voor eind volgende week.
Als alles naar behoren werkt van ’t internet hebben jullie vanavond verslag vanuit La Magdeleine in de Charente, tot zolang…
Proficiat aan Patrick en Ilse Suys - De Boelpaap en aan Steffie, hun Duitse staande langhaar.
De foto hierbij maakt alles duidelijk, 11 pupjes heeft ze, en alle van een mooi gewicht en in blakende gezondheid. Daar is ambiance in huis op dit moment, want buiten hun “Stefke” en haar 11 pupjes hebben Patrick en Ilse nog vijf Drenten in huis.
Ilse is penningmeester van de Belgische Drentenvereniging en Patrick is commissaris in dezelfde vereniging.
Wij zullen jullie dan ook niet moeten vertellen dat bij hen alles om de honden en de jacht draait denken wij.
Nogmaals proficiat aan Steffie, Pat, Ilse en de vijf Drententantes.
Tijd om in de zetel te kruipen, de verwarming hoger te zetten en de ogen te sluiten om het miserie weer buiten niet te zien !
Dat is onze mening nadat we terug binnengekomen zijn na onze ochtendplas en na het rekken en strekken. Overal lekt en drupt het water vanaf en tussendoor draaien ze daarboven de douche open met een krachtige straal.
Gisteren wou het baasje ons nog in ’t bad zetten, nu is hij blij dat ‘m het niet gedaan heeft. Veloren moeite zou het geweest zijn, de poetsbeurt die het vrouwtje de vloer gisteren gegeven heeft is van dezelfde orde… over te doen met andere woorden.
We hopen dat we deze namiddag onze koppen toch eens kunnen buitensteken. Maar dat er veel verbetering in de lucht hangt (letterlijk en figuurlijk) daar ziet het voorlopig niet naar uit !
Een man solliciteert voor de vacatures bij de politie in Brussel.
De inspecteur die het interview afneemt zeg : «Uw kwalificaties zijn allemaal erg goed, maar er rest u nog één test die dient te worden afgelegd alvorens wij u kunnen aannemen bij de politie ».
Hij legt een revolver op tafel en zegt: “Neem dit pistool, ga naar buiten, schiet 6 immigranten, 6 drugdealers, 6 extremistische moslims en één konijn dood”.
“Waarom het konijn?”.
“Goede instelling” zegt de inspecteur, “Wanneer kunt u beginnen?”.
Test of u geschikt bent voor een Drentse Patrijshond ?
Test of u geschikt bent voor een Drentse Patrijshond ?
Ga eens wandelen op straat met 1 arm zover mogelijk uitgestrekt. Probeer na een aantal passen om je arm nog verder uit te strekken. Zeg met een vriendelijke stem een aantal keren het commando "volg". Roep nu een aantal keren wat harder het commando "volg". Schreeuw nu een keer "stop nu eens met trekken', negeer de blikken van de voorbijgangers!
Vergeet de luxe BMW maar en koop maar gelijk een stationwagen of bus. Koop wat koekjes en wat botjes. Stamp de koekjes fijn, op de bekleding van de stoelen en ook in de achterbak. Gooi de botjes los in de auto. Ga naar de kapper en vraag daar of je het vloerafval van de afgelopen week mee mag nemen. Strooi dit in grote hoeveelheden in de auto over de bekleding. Maak nu met modder nog een paar mooie afdrukken op de bekleding. Maak nu met een hark nog wat krassen op de buitenkant van de auto. Zo, perfect! Maak je klaar om weg te gaan. Probeer zo stilletjes mogelijk weg te sluipen. Loop tot halverwege het tuinpad, kom dan terug. Probeer het vijf minuten later nog eens. Ga maar weer terug. Zet de radio aan en maak kalmerende geluiden. Probeer het nog eens. Ga maar weer terug en bel je vrienden maar op of ze naar jou kunnen toekomen i.p.v. jij naar hen! Heeft u net de tuin zomerklaar, vraag dan of u buurkinderen in de tuin komen voetballen! Oefen eens om op niet meer dan 1/8 van jouw stoel te zitten. Probeer verschillende manieren uit om een kopje met koffie op de leuning te laten balanceren. Probeer eens om stilletjes een koekje er bij te eten. Geef het maar op en strooi de rest van de kruimels over de zitting van de stoel! Bind twee vorken aan de hondenriem en hang deze aan de deurknop. Probeer meerdere malen om de riem stilletjes te pakken. Wanneer de vorken rinkelen, krab je jezelf hard aan je scheen met de vorken. Herhaal deze procedure meerdere keren! Herhaal alles wat je zegt tenminste 5x, herhaal alles wat je zegt minstens..................! Als er visite binnenkomt laat deze op de bank gaan zitten. Gooi gelijk een zak met aardappelen van 30 kg op hun schoot en wrijf meerdere malen met een natte spons in hun gezicht ! Ga eens oefenen om iets heel snel uit de ijskast te halen. Bedenk van tevoren wat je precies wilt hebben en waar het staat. Doe de deur open pak wat je wilt hebben en sluit gelijk de deur weer. Duurt dit langer dan 10 seconden, helaas dan ben je de inhoud van de koelkast voor een groot gedeelte kwijt!
Hoe wen je eraan hoe je huis eruit ziet als je aan het schoonmaken bent? Begin met het zemen van de ramen. Zijn ze schoon? Prima, maak nu je handen lekker vet en doe deze tegen de ramen. Herhaal dit minstens twee keer per dag. Maak met een stofzuiger de vloer schoon, pak daarna een pot met zand en strooi deze over de vloer heen. Maak de vloer weer schoon. Herhaal ook dit minstens twee keer per dag! Ga eens op bezoek bij mensen die al een Drentse Patrijs hebben en vraag hoe het in godsnaam zover is gekomen dat ze toestaan dat hun hond af en toe zich zo idioot gedraagt. Vraag hoe ze het voor elkaar hebben gekregen dat de pup wat langer wil slapen, hoe ze de pup zindelijk hebben gekregen. Hoe ze de hond tafelmanieren hebben geleerd en hoe ze Uberhaupt de hond manieren hebben geleerd. Geniet er maar van.Het zal de laatste keer zijn dat u antwoord krijgt op al u vragen! Om eens te ervaren hoe u nacht eruit ziet als u een Drentse Patrijs heeft (de meeste Drentse Patrijzen slapen in bed ), ga dan om tien uur 's avonds naar bed. Zet de wekker op middernacht en gooi jezelf met geweld op de grond. Leg een zware zak aardappelen op het dekbed en probeer weer om onder de dekens te komen. Zet de wekker op half zes en sla net voor je wakker wordt jezelf in het gezicht met een natte spons! Kun je tegen de rotzooi die een Drentse Patrijs maakt ? Omdat uit te vinden probeer je het volgende : Zorg eerst dat je heel je huis heb schoon gepoetst. Gooi een emmer met modder over je net gedweilde keukenvloer. Smeer de rest van de modder aan de zijkant van de keukenkastjes, van de koelkast en van de oven. Maak ook met modder een paar voetstappen op de vloerbedekking in de woonkamer en in de hal. Steek je vingers in een bloempot en veeg ze af aan de muur. Zo, hoe vindt je dat het eruit ziet! Heeft u na dit te hebben gelezen nog geen zenuwinzinking, neem dan gerust een Drentse Patrijs. Veel plezier met de Drentse Patrijs !
Deze test stond een tijdje geleden op het Nederlandse Drentenforum, gisteren stuurde ik deze test naar enkele vrienden en Drenteneigenaars en dit positieve antwoord op de test sprong er duidelijk bovenuit, het komt van Anita, de eigenaar van Wiebe die jullie nog konden zien op de foto “doggy dance op ’t strand” van 10.11.2009
Bedankt, oh zooo verschrikkelijk herkenbaar dat we kletsnatte zakdoeken gelachen hebben van "ellende" !
Maar laat het ons vooral ook van de positieve kant bekijken...
- de vaat hoeft niet meer gespoeld te worden (besparing van tijd en water) - eetrestjes worden efficiënt verwerkt i.p.v. in de koelkast te verpieteren en dit zelfs nog voor je de kans hebt om de koelkast te openen (alweer besparing) - de hond zorgt ervoor dat de baas beweging krijgt i.p.v. onderuit gezakt voor de TV te zitten (gezondheidsvoordeel) - hij helpt ongevraagd met lastig tuinwerk zoals snoeien en graven (wat je van een echtgenoot niet hoeft te verwachten) - hij leert de kinderen aan tafel te blijven en hun spullen op te ruimen (want op = op en weg = weg) - krassen op de deur van kloeke hondenpoten = anti-inbraakbeveiliging
Misschien kunnen je bloglezers dit rijtje nog met heel wat andere voorbeelden uit "het leven zoals het is" (met een Drent) aanvullen.
Al gans de morgen is het hier een lawaai en kabaal in de tuin. Eerst dachten we dat ons trio stonden te blaffen naar de jagers die tussen ons en de snelweg waarschijnlijk de eenden aan het afknallen waren.
Die geweerschoten daar reageren ze gewoonlijk wel eventjes op maar vandaag moest er meer aan de gang zijn.
Het geluid van een elektrische compressor en hogedrukreiniger, dat was de reden van hun blaffen. Toen we in de tuin eens poolshoogte gingen nemen bleek Ronny, de achterbuur bezig te zijn op het dak van zijn woning. En die hadden onze drie in het vizier….
Nu gebeurt het niet zoveel hier in de buurt dat er daktoeristen rondlopen, zo’n tweemaal per jaar hebben wij daar “last” van. Eenmaal is dat de periode voor 6 december en de tweede keer wanneer de buurmannen hun dak gaan ontmossen of repareren. Af en toe zit er een op zijn dak met een zak zout, die stookt allerlei rommel in zijn “allesbrander kachel” en heeft dan ook regelmatig last van schouwbrand. Die werkt dan wel iets gehaaster dan Ronny met zijn hogedrukspuit.
De goede Sint die kortelings zijn tocht weer gaat beginnen is gewaarschuwd. Hij zal heel stillekes moeten zijn bij het passeren bij ons aan huis, er zitten drie Drenten te wachten om ons te waarschuwen. Vandaag hebben we generale repetitie gehouden…
Maar geen foto’s wegens te goed bezig. Dat kunnen we besluiten na de les op de hondenschool vandaag. Ondanks de eenden op de vijver, de honden aan de andere zijde van de afsluiting, deden Heros en Heraprima hun werk.
De bevelen , voet, lig, zit voor,werden aangenomen en uitgevoerd alsof ze nooit anders gedaan hadden. Enkel het bevel “blijf”is nog voor veel verbetering vatbaar. Ze willen nu eenmaal dicht bij de baasjes zijn zegt het baasje. Het vrouwtje antwoord daar dan op “dat zien we wel in ’t bos” en ze heeft gelijk. Van ’t moment dat we los mogen sprinten we als een pijl uit een boog weg, achter de konijnen aan !
Wat helemaal nieuw op het programma stond was “los volgen”. Tegen alle verwachting in ging dit “als een fluitje van een cent”. Netjes naast de voet volgden Hera en Heros de baasjes, draaien links en rechts werdmoeiteloos opgevolgd, zodat we met een uitstekend resultaat en opgelucht naar huis konden. Als het met zo’nresultaat gaat, is het voor hond en baas een prettige belevenis dat “lessen”
"Vertel eens wat er scheelt," vraagt de psychiater aan de overspannen man... "Het is allemaal gekomen door mijn huwelijk. Ik trouwde met een weduwe die een volwassen dochter had. Zij werd mijn stiefdochter.
Mijn vader kwam op bezoek,werd verliefd op mijn stiefdochter en trouwde met haar. Zo werd mijn stiefdochter mijn stiefmoeder... Mijn vrouw kreeg een zoon. Die werd automatisch de schoonbroer van mijn vader,want hij is de halfbroer van mijn stiefdochter, die met mijn vader is getrouwd. Aangezien mijn zoon de broer is van mijn stiefmoeder, is hij ook mijn oom. De vrouw van mijn vader kreeg ook een zoon. Dat is dus mijn broer, want hij is de zoon van mijn vader. Maar hij is ook mijn kleinkind, want hij is de zoon van mijn stiefdochter. Mijn vrouw is mijn grootmoeder, omdat ze mijn stiefmoeders moeder is, waardoor ik de kleinzoon van mijn eigen vrouw ben. Aangezien ik getrouwd ben met mijn grootmoeder, ben ik niet alleen de echtgenoot en kleinzoon van mijn vrouw, maar ben ik ook mijn eigen grootvader! Daarom ben ik een beetje overspannen."
Meer dan 300 bezoeken hebben we gehad gisteren, hier op het blog, ’t was een komen en een gaan van jewelste. Maar ook op de mailbox en op het Nederlandse Drentenforum http://drentschepatrijs.messageboard.nl/portal.phpstroomden de felicitaties toe. Het is zelden zo druk geweest hier op ’t blog.
Het baasje herinnert zich enkel zulke bezoekersaantallen op ’t moment dat Bas gestorven is en naar de aanloop van onze geboorte. Maar da ’s ook alweer meer dan een jaar geleden.
Op naar jaar nummer twee zegt het baasje. En het baasje heeft toch weer heel wat in petto voor ons.
Zo gaan we nu kortelings onze gehoorzaamheidskursus afmaken en daarna in het voorjaar heeft het baasje plannen om met ons naar de jachttraining te gaan. Niet dat hij ons nu de ganse dag met dood wild in onze bek wil zien apporteren, helemaal niet want onze baasjes zien de diertjes liever levend, maar we moeten onze “aanleg” onderhouden zegt hij. We moeten weten wat de natuur met ons van zin was in oorsprong.
Maar we zullen maar niet te ver vooruitlopen op de gebeurtenissen en plannen, dat heeft het baasje eergisteren ook gedaan toen hij optimistisch was met het nieuwe kussen van Heros, en dat was de bal ook flink mis geslagen. En dat zegt ‘m van zichzelf, dan zal het wel waar zijn denk je niet ?
Het was geen verjaardag als een andere, de duivel was er mee gemoeid vandaag. Het is weeral een hele tijd geleden dat ze zo tegendraads waren, alle drie, zonder uitzondering.
Het begon al vanmorgen met het nieuwe kussen van Hero’s. Hij lapt het dan in het midden van het kussen en gat te bijten, Arcil doet dat ook naar het schijnt maar die bijt een hoek(en) van zijn kussen wat makkelijker te repareren is zegt het vrouwtje.
Als het baasje dan terug aan de slag is aan het hond/houthok dan heeft Hera het verlengsnoer van de zaagmachine ontdekt. Nog een geluk dat het baasje het gezien had of we hadden een “punk” Drent of een morsdode Drent gehad. 220 volt op een hondengebit laat wel de stroomverlies schakelaar uitspringen maar tegen dan zijn er toch al rare dingen gebeurt …
Belle op haar beurt is dan tijdens de wandeling nog maar eens de fabriek van Janssen gaan verkennen. Uiteraard aan de andere zijde van de afsluiting dan de zijde waar de baasjes stonden. En komen als het baasje ze zag lopen was er niet bij vandaag. ’t Baasje is dan moeten rondlopen tot aan de poort van de parkingingang. Daar liet ze zich uiteindelijk toch aan de leiband doen. Er was op dat ogenblik veel en snel verkeer van zich naar huis spoedende werknemers en dus niet bepaald de best mogelijk moment om in de weg te gaan lopen op zo’n parking.
Het baasje was te boos om er een foto van te maken, en tot slot moet ‘m dan zijn boosheid nog verbergen voor haar omdat ze dan toch nog gekomen is. Onze baas gaat toch nog eens gefrustreerd geraken denken wij zo. Hoe dat komt daar gaan we nog eens over nadenken…
En niet alleen bij ons gaat er gefeest worden. Ook bij onze Harry, Hercule, Harko, en Hadise gaan ze iets speciaal voor onze zus en broers doen. Onze jongsten worden vandaag één jaar oud.
Als er twee op dezelfde dag jarig zijn dan is het al zeker een reden om er een feestje rond te bouwen. Heros heeft eergisteren, toen hij mee in de Zoomart was, al een nieuw kussen gekregen.Hera krijgt vandaag ook nog een extra’tje maar dat zal in de vorm van een kalfsknook zijn. Belle en Heros krijgen een gewoon kauwbeen.
De extra lange wandeling zal niet voor vandaag zijn, die van gisteren van meer dan twee uren ziet nog in hun poten. Niet dat ze dat niet aankunnen, maar gisteren was het in een vreemde omgeving voor hen, en er stond weer geen rem op de actie.
Ondertussen is het terrein tussen “de Klotteraar” en de vliegplein van Weelde wel opgeruimd van krengen van dode dieren. Het baasje heeft zo wel een stuk of vijf “rottigheden” moeten afnemen en onderstoppen. Er komen daar blijkbaar weinig Drenten wandelen …
Soms denkt het baasje dat het meer feest is voor hen als ze zo iets smerigs vinden dan alle zorgen die de baasjes voor hen in petto hebben.
Dat was de begroeting van ons baasje aan ons deze morgen toen ‘m de deur van de living opende…
Reden van die uitspraak, in plaats van “een gelukkige verjaardag mijn pupjes” was het spiksplinternieuwe kussen in de bench van Heros. Eergisteren namiddag heeft hij het gekregen omdat hij er in de Zoomart op ging liggen. Nog geen 48 uur later zou het in verzekeringskringen geklasseerd worden onder “Perte totale”, voor de NL lezers “Total loss”.
Kan je nu verstaan dat de baasjes zeggen “nu krijgt ‘m niks meer dan een stuk waardeloos vast tapijt”. 29€90 In de vernieling, die kwiebus denkt zeker dat het baasje“ezeltje strek je is”.Het eerste is ‘m zeker en vast niet, want een ezel laat zich maar éénmaal vangen, wij zijn de tel kwijt in het aantal keren dat ’t baasje zich heeft laten vangen door een nieuw kussen aan te schaffen.
En wat zo raar is bij Heros, het is alleen dat kussen in ZIJN bench dat er aan moet geloven, nu ligt hij dikwijls genoeg in Hera’s bench en daar doet ‘m niks aan. Ook met speelgoedjes is Heros spaarzaam, daar is het Belle die alles kapot wil krijgen…
Soms krijgt een baas kop noch staart aan zo’n Drent !
Voor al wie ooit overweegt van een Drent als huisgenoot te nemen behoort eerst dit te lezen en is hij of zij dan nog steeds liefhebber van het ras dan hebben we te maken met een “echte”.
Deze namiddag zijn we met 4x4 gaan wandelen, 4x4 wil zeggen… 4 bazen en 4 honden. Niet achter de fabriek deze maal maar het uitgestrekte landbouwgebied Turnhout Noord, voor de kenners de omgeving van “de Klotteraar”, had vandaag de voorkeur.
Lange zandwegen met weinig verkeer, links en rechts, geoogste maïs- aardappelvelden en weiden. Aan het einde van de weg de afsluiting van het militaire vliegveld van Weelde Statie. Dat was “the place to be” vanmiddag.
Dat het al een paar dagen geregend had moesten we er maar bijnemen en voor Drenten is dat een welkome afkoeling. Dan klagen de baasjes dat we smeer- en vetlappen van honden hebben . Als je dan zoals ik, het voorbeeld aan de pup’s geef, en je ziet op de foto’s hoe grondig ik dat doe, dan kan je toch niet anders verwachten dan vier vieze vuile honden in de koffer van de auto aan het einde van de wandeling.
Dat we ondertussen aan Yndhi ook dat vieze voorbeeld gegeven hebben is gelijk “meegenomen”. Of “ozze Dré” ook zo enthousiast is over zijn hondje is niet ons probleem zeggen wij dan. En zo is het maar goed ook, zo’n wandeling is niet voor schoot- of salonhondjes.
Twee Antwerpenaren zijn na jaren werkloosheid en met wat politieke steun dan toch eindelijk aan een jobke geraakt bij de Belgische Spoorwegen.
Daar beseffen ze al na een paar dagen welk vlees ze in de kuip hebben en zoeken ze wanhopig naar een plek waar onze twee zo weinig mogelijk in de weg lopen.
Uiteindelijk neemt een ploegbaas ze mee naar een stuk spoorlijn die al lang niet meer in gebruik is. Samen met de twee gaat hij midden tussen de rails staan. 'Mannen, nu moet ge eens goed kijken', zegt hij tegen de Antwerpenaren 'Kijk maar eens in de verte tot zover ge het spoor nog kunt zien.'
Samen turen ze naar de verre horizon tot waar de rails in één punt samen lijken te komen. 'Mannen, ge begrijpt hoe gevaarlijk zoiets is, hé', zegt die ploegbaas. ' Dus ga daar onmiddellijk naartoe en zorg ervoor dat de rails overal netjes even breed zijn'
'Inderdaod leuvesgevaorlek' zeggen de twee en gewapend met een meetlat trekken ze richting horizon.
De twee stappen en stappen, af en toe zorgvuldig metend. Kilometers en uren later blijft het gevaarlijke punt nog altijd onbereikbaar.
Vermoeid en niet begrijpend drentelen ze verder, tot de ene Antwerpenaar zich eventjes omdraait, in de verte tuurt, schrikt en roept : 'Shit 't is nie waoar é! We zen der al verbaai!
Tegen alle traditie in is er een nieuw kussen in de bench van Heros dat nu al een periode van 18 uur overleefd heeft !
Ligt het aan de stevigheid van het kussen of is ‘m zijn leven aan het beteren ? Of is er een derde mogelijkheid? Is het baasje niet te vroeg victorie aan het kraaien? We houden jullie op de hoogte van de stand van zaken .
Aanleiding tot de aankoop, (we waren totaal niet van plan hem nog een kussen te geven) was de aankoop van twee extra benches voor gebruik in Frankrijk. ’t Baasje was het grondig beu van de drie benches telkens mee heen en weer te zeulen. Telkens die aanhanger achter de auto was er ook al te veel aan. Want in de auto konden de benches niet wegens te groot en te veel plaats in nemend.
Dus toog het baasje met Heros naar de Zoomart waar benches “in aanbieding” waren. Terwijl het baasje de benches nam ging Heros op de kussens liggen. Stoere vent als ‘m is koos hij een kussen in camouflage kleuren, alsof ‘m de stoere militair wou spelen. Vermits het kussen ook nog de afmetingen had van de nieuwe bench heeft het baasje dan toch maar besloten van dat nieuwe kussen mee te nemen.
En zo heeft ‘m de eerste nacht op zijn nieuwe en nu definitief laatste kussen doorgebracht. Als ‘m dit nu ook in de vernieling helpt heeft hij het zichzelf aangedaan.
xml:namespace prefix = v ns = "urn:schemas-microsoft-com:vml" />
Doggy Dance op het strand
"Doggy dance" onder die titel kregen we deze foto van Anita, het baasje van Wiebe. Wiebe is de grote Drent rechts, hij die de dans leidt. Wiebe de mooie grote Drent die altijd mee op het voorplan treedt als er wat te beleven valt. Wiebe is drie weken ouder dan Hera en Heros en één van die Drentjes die vorig jaar geen stamboom kreeg omdat moeder Gipsy zich te vroeg liet verleiden door haar huisgenoot Felix, beiden ras Drenten “pur sang”. Gipsy was echter geen 15 maanden oud als zij haar 9 pupjes kreeg en zo bleef ook Wiebe een “sans papiers”.
Niet dat je het er aan ziet want nu hij haast volgroeid is kunnen we spreken van een prachthond, zo eentje waar Anita en gans de familie reuze trots op mag zijn. Een fijne hond en kameraad om mee te ravotten zeggen wij in koor.
Het gaat weer snel met de teller van de fotoreeks van de strandwandeling van zondag laatsleden. Het baasje ging daarjuist eens even een kijkje nemen en zag de teller doordraaien naar 450 bezoekers.
Nu was er vroeger een gezegde in de reklame wereld van “dat is snel, het lijkt de Overtoom wel” maar hier komt de Overtoom veel te kort, hier kunnen zij zelfs niet volgen!
Het is toch steeds plezierig dat er belangstelling is voor de foto’s en voor de honden in het algemeen. Ook de overige foto albums trekken nog steeds veel bezoekers, zo staat de teller van de 2008 clubmatch http://fotoalbum.seniorennet.be/Bas_en_Belle/Drentenclubmatch_2008op 18.146 bezoekers. Ook de drie albums van Bas & Belle die er vlak voor staan halen boven of rond de 10.000 bezoekers.
Er is een fotoalbum over de Strandwandeling van de Belgische Vereniging van de Drentsche Patrijshond aangemaakt op het seniorennet. Door op d volgende link te klikken kan je de reeks bekijken:
Geen regen vandaag, geen strand vandaag maar ons goeie, ouwe, eigenste bos om te gaan wandelen. ’t Baasje heeft ons moeten wakker maken om te gaan wandelen daarstraks, wij lagen nog in de armen van Morpheus, en volgens ’t vrouwtje was ik aan ’t dromen van die vrijer van mij, van de Zeppos.
Er zijn na de regenbuien van de laatste week ook veel paddenstoelen opgeschoten in het bos. Van die paddenstoelen is er één soort die het baasje danig fascineerd, hij zegt dat het de uiterst lekkere cantarellen zijn maar van ’t vrouwtje mag hij ze niet plukken en gereed maken. Zijn boek over paddenstoelen ligt in Frankrijk dus controleren is er voorlopig niet bij. Als het nu nog wilde weidechampignons waren dan was er geen probleem, die is hij vroeger met den bompa meer dan eens gaan zoeken in de weiden waar paarden stonden, of gestaan hadden.
Om het vrouwtje gerust te stellen zegt het baasje tegen ’t vrouwtje dat alle paddenstoelen eetbaar zijn, maar sommige maar éénmaal… Dan is ze niet goed gezind, als ‘m daar zo de draak mee steekt.
De laatste weken gaan wij met de auto naar het bos, eigenlijk al sinds het baasje met zijn pijnlijke knie rondhuppelde. Het trekken aan de leiband kon ‘m niet goed hebben. Ondertussen hebben we wel gemerkt dat Heros van het kwijlen in de auto verlost is, hij heeft al in maanden niet meer overgegeven in de auto. Voor degene met een hond die regelmatig ziek is in de auto een goede raad. Neem Pukkie, Blakkie, Tarzan of Max regelmatig mee in de auto nar een plaats die hijgraag heeft (bos bvb) en na een tijdje is het euvel vanzelf over. Ook met mij is het destijds zo gegaan en ik heb ook geen last meer van wagenziekte.
Een goede raad die onze ouders ons destijds gaven, “slik nooit je kauwgom door”. Onze goeie vriend Louis stuurde ons een mail mét foto die laat zien wat de gevolgen zijn als je niet naar je ouders luisterde.
Zowel honden als baasjes hebben gisteren bijgeleerd of althans laten zien dat bij de vorige strandwandeling in Rockanje zaken waren die ze niet meer mochten doen.
Zo is Belle waarschijnlijk toch wel in paniek geweest omdat ze de baasjes niet dadelijk kon vinden na haar tocht door de Nederlandse duinen. Het feit dat ze zo’n 500 meter van de groep terug uit de duinen kwam heeft blijkbaar indruk gemaakt op haar.
Gisteren is ze geen 100 meter bij de baasjes vandaan geweest, ze kwam ook telkens terug kijken waar de baasjes bleven. Ze moet er toch lessen uit getrokken hebben….
Ook Heros, die in Rockanje op zoek naar zijn baas terug liep naar het strandcafeetje (?) is niet ver weggeweest van de bazen gisteren. Tussen het ravotten met zijn broers en zussen en de andere rasgenoten, kwam ‘m telkens terug zijn snuit in baasjes hand duwen om te zeggen “’k ben er nog, je moet me nog niet komen zoeken”
’t Baasje wist niet dat de honden uit hetzelfde ook na maanden elkaar nog zo goed kennen. Zelfs Hercule, die in zijn vader Zeppos toch een huismaatje heeft, kwam meedoen als de overige vijf en Belle achter elkaar hingen en speelden op het strand.
Ze blijven verbazen die Drenten, tot groot plezier van zichzelf en de bazen.
We zeggen wel dat onze schatten pompaf zijn maar de bazen zijn dat evenzeer, dat wil zeggen: “de Faes” gaat het bericht dat ‘m nog wou plaatsen over de wandeling met extra foto’s morgen plaatsen en nu …. Nu gaat ‘m plat, horizontaal tot “meurregen vruug”
De eerste dag met nachtvorst is dit jaar ook de dag van de jaarlijkse strandwandeling van de Belgische Drentenvereniging. ’s Morgens was het krabben en anti-vries spuiten op de ramen, maar eens vertrokken steeg de temperatuur netjes richting tien graden.
Wij met ons trio, Louis en Agnes met hun duo, Jos en Dymphna, Maurice en Rita, en “ozze Dré en Marleen, ieder met hun solo. Met vijf auto’s uit de Kempen vertrokken we dan richting Blankenberge waar we te 9u40 arriveerden
Na de kennismaking in de duinen togen we richting strand waar al die brokken energie de vrijheid kregen. De nieuwelingen op een strandwandeling stonden erbij , keken er naar, en wisten niet goed wat ze nu zagen. Een 40-tal honden, velen kenden elkaar niet, anderen kwamen dan weer uit hetzelfde nest, maar allen genoten van de ruimte, het water en de groep.
Al mijn puppies , (nog 4 dagen en ze zijn een jaar oud, en dus puppie af) kenden “ons moe” nog. Prachtig was het zoals Harko, Harry, Hadise en Hercule met mij meeliepen en kwamen spelen. Ook het baasje kende een ongekende populariteit bij de 4 die niet bij ons gebleven zijn. En dan was ‘m zijn zak met snoepjes nog vergeten in de auto. Dat bewijst dat een Drent ook lief kan zijn zonder steeds snoep te krijgen.
De traditionele citroenjenever van voorzitster Monique werd graag achterover gegoten, de baasjes hadden al een vijf kilometer gewandeld en die waren slimmer dan de honden, de baasjes dronken niet van dat zoute water!
Na de pauze in Wenduine togen we terug richting Blankenberge waar de baasjes met drankjes allerlei, terug op krachten probeerden te komen ? ? ?
Wij zijn in de auto een poosje gaan tukken terwijl de baasjes een hapje gingen eten, nadien mochten wij nog eens op het strand laten zien dat we nog overschot aan energie hadden. (het baasje zegde wel dat we heel wat kalmer waren) En we hebben de baasjes deze maal niet met rode kaken gezet, we zijn maar eventjes door de duinen gelopen, het baasje keek nog niet meer naar de deugnieten en we hebben deze keer geen rotte meeuwen opgespoord. Knap van ons hé, we kunnen het wel hoor, luisteren !
Al van gisterenavond staat alles klaar om vroeg te vertrekken naar zee. Blankenberge here we come… Het zal toch weeral een behoorlijk sliertje auto’s zijn die richting kust vertrekt vanuit de Kempen voor de jaarlijkse “Strandwandeling van de Vereniging Van de Drentsche Patrijshond” want zo heet het voluit, voorwaar een mondje vol.(maar da’s weer iets anders volgens die mop over moeilijke woorden).
We gaan er dus voluit voor vandaag, ons baasje heeft mij al de les gespeld, ga ik de duinen in, dan kan ik mijne plan trekken zegt ‘m. Niet terug zoals in Rockanje waar ik hem voor schut gezet heb terwijl er 50 Hollanders op stonden te kijken. Ook geen rotte meeuwen aanzeulen van op de vloedlijn. Niemand staat daar op te wachten en iedereen gaat fatsoenlijk eten achteraf, rotte meeuwen zijn “not done”
Voor als we braaf zijn heeft het baasje een volledig zakje training snoepjes in de rode tas gestoken. Daar weten we wel weg mee en die andere Drentjes , groot en klein zullen ook wel aanschuiven bij ’t baasje, da’s ook al traditie.
Zeppos, Hercule, Harko, Hadise, Harry, Arcil, Floyd, Joris, Wiebe, Cobe, en al de anderen, here we come, en ze zullen het geweten hebben daar op ‘t strand !
Mooi is het bij het binnenkomen van de wijk bij ons, de beuken- en eikenbomen van de toegangslaan kleuren prachtig. Een spijtige zaak omdat er geen streepje zon door schijnt.
Moet je zeker eens doen wanneer de zon schijnt, vanaf het rondpunt aan afrit 22 van de E34 richting Vosselaar. Het is altijd al een mooie dreef, maar in de lente en de herfst zoals nu is het één van de mooiste dreven van de provincie.
Zelfs met de fiets is het mooi om rijden omdat de fietspaden regelmatig geruimd worden van bladeren.
Maar toch even een streepje zon door de nu wel schaarser wordende bladeren aan de bomen .
Is het om elkaar bang te maken ? Om de baas of ’t vrouwtje ongerust te maken ? Eénmaal per dag moeten ze zich zo eens kunnen uitleven met gegrom en geblaf.
’t Baasje zegt dan, “ga maar buiten branie maken want daarvoor is ’t kot te klein”. Dan hangen ze achter elkaar in de tuin zo dat het zand, (op dit moment slijk, na de regenbuien) tot tegen de vensters vliegt. Dan steigert het vrouwtje weer, en zo blijven we aan de gang.
Bang om naar hun poten te krijgen hebben ze helemaal niet. Ze kijken dan eens op, kijken de baas vrank aan, en doen gewoon verder… Tot ze weer eens bij hun kraag genomen worden . Maar tegen die tijd zijn ze gewoonlijk al zo moe dat ze gewoon in slaap vallen in de bench of zetel.
Moesten we niet elke dag zo een wandeling naar het bos kunnen maken, je zou wat meemaken met die twee pubers in huis…
Vorige week zat ze nog in de lappenmand met haar geopereerde teen en naaiwerk aan haar achterpoot. Vandaag moet ze weer haantje de voorste zijn in het afstruinen van het struikgewas.
En als dat dan nog gewoon struikgewas is nog tot daar toe, maar Hera en Belle, de twee teven, hebben een voorkeur om onder de bramenstruiken rond te crossen.
Als ze dan ’s avonds bij je komen liggen in de zetel dan voel je de afgebroken doornen in hun vel vastzitten. Tegendraads strelen helpt dan niet meer, maar het vrouwtje moet er dan aan te pas komen, want met de dikke vingers van het baasje lukt het niet. Daar komen vrouwenvingers aan te pas.
Ondertussen heeft Hera dan weer twee wondjes van uitgebeten teken waarvan de kop is blijven zitten. Daar moeten we dan weer een zalfje aansmeren met cortisone om alles weer in de goeie plooi te krijgen.
Als die twee teven nu maar eens enkele dagen een rustig leven wilden leiden, ’t zou een opluchting voor de baas zijn in ieder geval !
En dan komt heros bij ’t baasje staan om zo te vertellen “baas ze zijn weer bezig” of “baas ken je het telefoonnummer van ’t Binnenhof nog uit je hoofd ?” Dat laatste is een overbodige vraag, dat nummer kennen we al een hele tijd uit ’t koppeke.
Een dwergvrouwtje gaat naar de gynaecoloog omdat ze vaak pijn heeft tussen haarbenen ter hoogte van haar schaamstreek. Na lang onderzoek kan de arts nog steeds niets vinden en begint vragen te stellen :'Heb je er altijd pijn aan ?' Nee, niet altijd,' zegt het vrouwtje. 'Heb je er momenteel last van ?' 'Nee, momenteel niet.' Zijn er dan bepaalde momenten dat je er wel last van hebt ?' vraagt de arts. 'Meestal als het regent,' antwoord het vrouwtje. De arts stelt voor om terug te komen als het regent. Enkele dagen later, bij regenweer, komt het dwergvrouwtje terug bij haar gynaecoloog. De arts vraagt het vrouwtje om op het ligbed te gaan liggen, neemt vervolgens een schaar en begint te knippen. 'Is 't nu niet beter ?' vraagt hij. 'Ja,' zegt het vrouwtje, 'de pijn is weg, wat hebt U eigenlijk gedaan ?' 'Wel, een stukje van uw kawtsjoe bottekes afgesneden !' zegt de arts.
Deze namiddag om 16u15, tijdens zijn wandeling heeft Bas een hartinfarct gekregen en is in de armen van de baasjes overleden.
Zo begon een jaar geleden, op 6 november, het bericht* op dit blog. Ik was juist terug van het crematorium te Viersel waar ik Bas heenbracht, toen ik dit schreef.
Het kwam onverwacht en zeker plots, hoewel we leefden met de gedachte dat het kon gebeuren.
Je vertrekt op wandeling met een hond die zin in zijn dagelijkse wandeling had en je moet de auto thuis gaan halen om hem dood terug thuis te brengen. Je bent er niet goed van, dat kan ik jullie verzekeren.
Een geluk dat ik niet alleen weg was met Bas en Belle, Simonne was er ook bij en is bij Bas gebleven terwijl ik met de toen hoogzwangere Belle de auto ben gaan halen. Ook Dré , het baasje van Tibo, blijven we eeuwig dankbaar dat hij op dat moment bij ’t vrouwtje en Bas gebleven is.
Een jaar geleden alweer… ondertussen is er veel gebeurt in onze roedel. Zo is Heros bij ons gebleven, enkel omdat zijn karakter zo op dat van Bas geleek. Het lijkt wel alsof Bas plaats heeft willen maken voor die andere schat van een hond, onze Heros.
Ondertussen staat Bas hier nog altijd in zijn doosje op de kast. Uitstrooien zoals voorzien was, zal er de eerste tijd niet van komen denken wij zo. Hij kijkt over onze schouder mee als we aan dit blog bezig zijn en het stoort ons niet, dus laten we het maar zo. Als we één van de dagen in de buurt van Viersel en het crematorium komen gaan we toch eens binnen om een passende urne te kopen voor onze Bas.
Bas, die hier nog elke dag vernoemd word en waar dit blog nog steeds naar vernoemd is.
Jan
*Lees het hele bericht in “archief per maand” in de linkerkolom van dit blog onderaan. Klik op 11-2008 en scroll naar beneden op 6 november.
Begonnen als Bas & Belle blog is de hoofdrolspeler Bas noodgedwongen vervangen in de cast . Bas was de oudste met zijn vijftien jaar en toen hij overleed op 6 november ’08 stonden we in twijfel. Houden we de naam als Bas & Belle of gaan we hem aanpassen aan de actualiteit ?
In samenspraak met de lezers hebben we dan besloten het blog met dezelfde naam te laten voortbestaan als hulde aan die fijne kameraad die Bas steeds geweest is.
Nog geen week na het overlijden van Bas heeft Belle een prachtnestje gekregen met zes prachtpup’s. Vier reutjes en twee teefjes behoorden vanaf 12 november tot onze roedel.
In2008 moesten alle rashonden een naam krijgen die begon met een letter H. Zo kregen we een Hercule, Heros, Hera, Hadise, Harry en Harko. Hierbij zijn Hera en Hadise de teefjes.
Hera en Heros zijn bij ons gebleven zodat we het blog het Belle, Hera en Heros blog zouden kunnen noemen. Dat gaan we echter niet doen… Het is Bas & Belle en het blijft zo. Wat we wel gaan doen is de ondertitel aanpassen. “Dwaze belevenissen van twee prettig gestoorde Drentsche Patrijshonden” gaan we aanpassen naar “drie prettig gestoorde” en dat prettig gestoord”is met die twee jonge nieuwkomers niet eens overdreven…
Ik ben Jan, en gebruik soms ook wel de schuilnaam Jean-Jean.
