NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Foto
Foto

ik ben Loewiesa
ik ben 59
Ik ben "Belgo-Néerlandaise"of "Neder-Waalse"
Ik woon in "Le Hainaut"
In dit blog probeer ik te schrijven
over dingen die mij aan het denken zetten
dingen die mij aan het lachen maken
dingen waarover ik me zorgen maak
en dingen die ik gewoon uit mijn duim zuig
De wil je weten wat echt is of verzonnen-

Categorieën
  • Rodejeweetwelkater (3)
  • Amsterdam (3)
  • dromen (7)
  • ergernissen (9)
  • fijne momenten (17)
  • gedichtjes (14)
  • gefrustreerde vijftigster + luduvudu (12)
  • heksensoep (2)
  • jeugdherinneringen (20)
  • Kerstmarkten enzo (4)
  • kinderen en kleinkinderen (47)
  • mijn broertje (1)
  • mijn mini Belsjiekske (4)
  • Murphy moment (5)
  • ondefinieerbaar (53)
  • onnavolgbare huishoudelijke tips (6)
  • op de sportieve tour (6)
  • ouders (30)
  • soaps enzo (3)
  • toestanden (70)
  • treinperikelen (10)
  • verhaaltjes (18)
  • winterdingen (15)
  • ziek, zwak en misselijk (21)
  • Laatste commentaren
  • Fijne zaterdag gewenst (Nikki)
        op een moeder van de ergste soort
  • Fijne Maandag toegewenst vriendin (Nikki)
        op een moeder van de ergste soort
  • Dikke knuffel xxxxx (Nikki)
        op een moeder van de ergste soort
  • Hallo Loes (Alfy)
        op een moeder van de ergste soort
  • dag Loewiesa ! (ani)
        op een moeder van de ergste soort
  • Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Ik zal m'n vrienden niet vergeten.
    Want wie mij lief is,
    blijft me lief.

    Ramses Shaffy
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Inhoud blog
  • een moeder van de ergste soort
  • om mani padme hum
  • muurtje
  • heldin
  • gedroomd
  • afleiding
  • met alle chinezen, maar ......
  • lief
  • emancipatie
  • plakband
  • de redding nabij
  • een kwestie van interpretatie
  • zei u platonisch?
  • en ondertussen in haar tuin...
  • preventief
  • van die dingen
  • verontrustend
  • caca boudin
  • crisis
  • k*t

    Als je je beperkingen kent,
    kun je daarbinnen,
    onbeperkt te
    werk gaan

    Jules Deelder
    schrijver,dichter

    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto
    Foto

    Don't walk behind me
    I may not lead
    Don't walk in front of me
    I may not follow
    Walk beside me
    That we may be as one

    I'm Out Of Estrogen

    AND I HAVE A GUN!

    Foto
    Foto
    gedachtespinsels, dagelijkse onzin en andere beslommeringen van een jonge vijftigster

    Loewiesa
    Welkom op mijn webblog :-)

    11-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.een moeder van de ergste soort
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Weinig om over te zeuren, sinds het innemen van mijn groen en gele pilletje. Mijn leven is de laatste tijd bijna als….. Een rimpelloze vijver of een rustig kabbelend beekje. (n.v.d.r. want dat klinkt zo mooi.) Heel soms gebeurt er wel eens wat, dan neem ik een geweldig risico door een Powerpointje of een plaatje op Facebook niet te delen, waarmee ik het gevaar loop, op minstens 7 jaren ongeluk of mijn hele fortuin kwijt te raken. Gisteren heb ik zelfs een usb-stick op een onveilige manier verwijderd. Wow.. dat was me wat!

    Maar gelukkig is er nog mijn zoon voor wat leven in de brouwerij. Mijn zoon, slim, sportief, grappig, meestal lief en een ietsepietsie teveel macho (waar heeft hij dat in hemelsnaam vandaan?) Mijn vriendinnen zeggen vaak: "Wow, wat heb je een knappe en charmante zoon, jammer dat hij nog zo jong is en wij al zo oud!" Er zijn momenten dat ik hem het liefst achter drie lagen behang wil plakken wegens zijn eigenwijsheid en zijn, het altijd beter weten. Ik word zo moe van het constant in discussie gaan. Soms denk ik zelfs dat ik in een verkeerde relatie zit. Hij is nu 22 en denkt nog steeds dat zijn kleren vanzelf in de wasmand komen en is verbaasd wanneer hij op een gegeven moment niets meer heeft om aan te trekken en hij denkt dat ik mij de hele dag bezig hou met het verstoppen van dingen zoals zijn sleutels die hij altijd en eeuwig kwijt lijkt te zijn.

    Laatst zaten wij samen aan tafel, het avond zonnetje scheen op het raam en toen sneerde mijn charmante zoon "Je moet de ruiten eens doen i.p.v de hele dag aan je pc te zitten". ( Wat natuurlijk erg overdreven is, want soms zit ik wel eens met een boek in de tuin of ik lig op de bank en kijk naar Clean House.) Ik keek eens op en Goh…! Hij had gelijk! "Ik zal je straks een emmertje met een sopje geven" ketste ik terug. Maar de zoon had andere belangrijker dingen te doen. Moeders zijn er in de ergste soort maar je moet je kinderen ook niet onderschatten. (Of omgekeerd.)

    Ondertussen heeft het al goed geregend op mijn ruiten en ze zijn weer schoon (of proper) wat u maar wilt!

    11-09-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (4 Stemmen)
    Categorie:kinderen en kleinkinderen
    >> Reageer (127)
    09-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.om mani padme hum
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik hoef geen Christen te zijn om te genieten van de stilte in een kerk, het zingen van kerstliedje en mijn naasten lief te hebben. Ik hoef geen moslim te zijn om te genieten van tajines, Marokkaanse koekjes, Turks gebak en andere islamitische kunst. Ik hoef geen jood te zijn om klezmer muziek leuk te vinden en een menora in mijn huis te hebben. Ik respecteer de wet van drie zonder een (echte) heks te zijn en ik hoef geen boeddhist te zijn om te genieten van de vrede die uitstraalt van het serene gezicht van een Boeddhabeeld.

    Met een vriendin het Tibetaans Instituut  in Hoei bezocht, waar zondag het Feest van het Boeddisme werd gevierd. In de grote tempel woonden wij op blote voeten, een conference bij getiteld "Wat is geëngageerd boeddhisme?"

    (n.v.d.r. Een onopgevoed joch van al even onopgevoede moderne ouders zorgde voor de nodige afleiding door constant te lopen klieren.) 

    Na een Tibetaanse maaltijd, waarvan ik maar de helft heb opgegeten, wegens in ene geen trek, nadat ik de maaltijd, volgens Boeddhistische gewoonte (een ietsie teveel) aandacht had gegeven, namen wij deel aan een inleiding tot meditatie. Op een matje met een koninklijk gestrekte rug en mijn benen gevouwen in een halve Lotushouding (n.v.d.r. wat op zich zelf al een héle uitdaging is) naast een pluizige dame in een gebatikte flodderbroek en een kaalgeschoren zweverige en naar zweetvoetenruikende man. Focuste ik mij met half gesloten ogen op mijn ademhaling en op het "nu" en het "zijn." Niet gemakkelijk voor iemand die stijf van de stress staat, maar bijna een makkie voor uw jonge vijftigster , onder invloed van het groen en gele pilletje.De kunst is om naderhand op een elegante manier weer recht te komen.

    Bij het naar buiten gaan van de tempel werden wij bestormd en bijna opzij geduwd door het tegerlijkertijd naar binnen gaan van een groep andere gehaaste toekomstige "verlichten" en reeds "verlichten" met zo te zien, maar een heel klein lichtje in.Vervolgens bleef  mijn vriendin vastzitten met haar schoenen in haar (te) lange wijde flodderbroek en donderde de onderste treden van de trap af "Misschien hebben je engelen (mijn gelovige vriendin heeft er twee, die altijd met haar meegaan) je een duwtje gegeven omdat je "vreemd" ging" grapte Uw jonge gedachtespinnendevijftigster in een mislukte poging om leuk te zijn. "Nee" antwoordde mijn gelovige vriendin ietwat geïrriteerd "Dat doen mijn engelen niet" 
     
    (n.v.d.r. Uw jonge gedachtespinnendevijftigster heeft nog een lange weg te gaan!)

    09-09-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (16)
    03-09-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.muurtje
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    En ondertussen ga ik, hunkerend naar een schop onder mijn kont of een knuffeL (of andersom) bij mapsy. Het is erg prettig om een uur lang tegen iemand te praten zonder je af te vragen hoe het met de ander gaat. Het gaat overigens al een stuk beter sinds ik die groen en gele capsules slik die mijn dokter mij voorschreef. Ik word niet meer afgeleid door trieste gedachtespinsels die ongevraagd mijn hoofd binnendringen en door mensen die alleen maar als stoorzender fungeren. De schop onder mijn kont krijg ik therapeutisch en de knuffel….? Sinds het gebruik van die pilletjes maal ik daar niet meer om. Mijn libido is gezakt naar mijn kleine teen. Ik krijg zelfs geen kippenvel meer bij het horen van een goed song (n.v.d.r. al is het goed mogelijk dat er tegenwoordig gewoon geen goede songs meer zijn, uw jonge gedachtespinnendevijftigster heeft zelfs geen zin in chocola en dat wil wat zeggen voor een chocoladejunk) Verder loop ik de hele dag met een lach op mijn smoel en weet je wat? De halve wereld lacht vrolijk terug! Joepie, wat is het leven mooi, met een paar schuiven dicht.

    Ik heb weer een paar dagen bij mijn vader doorgebracht. Een paar weken geleden ben ik hem eens onaangekondigd gaan bezoeken en ik trof mijn vader in tranen aan. Hij had onlangs een reportage op tv gezien over een man van zijn leeftijd die opgehouden was met eten. Er ging een belletje bij mij rinkelen. Versterven is een methode van zelfdoding die bij de Romeinen en de oude Grieken al bekend was en waar met respect en bewondering naar werd gekeken.. Vooraanstaande oude mannen die gezien hun leeftijd niet meer in staat waren hun functie naar behoren uit te voeren kozen voor deze methode om een eind aan hun leven te maken zonder dat iemand hen daarvoor dodelijke middelen hoefde te verschaffen. Door voedsel te weigeren kozen zij voor een "waardige dood."

    Ik heb niks gezegd. Ik heb niet geroepen "Geniet van het leven, geniet van de zon, geniet van het park en blablabla" Maar ik heb mij afgevraagd of ik zijn wens moest respecteren? Ik heb geen alarm geslagen bij zijn dokter of bij de zorg. Mijn vader heeft ondertussen zijn beslissing weer herroepen.

    Hij huilt nog steeds wanneer ik op maandagochtend weer bij hem wegga en zegt dat hij op mij gaat zitten wachten tot ik weer terugkom. En tegen die emoties zijn mijn pilletjes niet bestand en prikken dwars door mijn oh zo dunne, kwetsbare muurtje….

    03-09-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (37)
    25-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.heldin
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zaterdagmorgen moest ik om 7 uur en 04 minuten op het station van La Louvière zijn, waar een trein mij naar Brussel zou brengen met als uiteindelijke bestemming Aalst vanwaar ik samen met een groepje mensen uit een Facebookgroep waar ik sinds een paar maanden lid van ben, een boottocht zou gaan maken op de Dender en op de Schelde.

     Om op het station te geraken moet ik eerst met een bus. Tussen de aankomst van de bus aan het station en het vertrek van de trein zitten maar 3 minuten. Knappe koppen die hier voor studeerden, hebben berekend dat dit mogelijk is. Het is zaterdagmorgen, 6.25 en dus nog midden in de nacht. De bus komt een paar minuten te vroeg aan de halte, maar hier had ik, geleerd van een vroegere traumatiserende ervaring, rekening mee gehouden en was extra vroeg van huis vertrokken. Een bus die te laat is, is ergerlijk, maar "vrij normaal" een bus die te vroeg aan de halte komt is "abnormaal" en hem dan vanuit de verte zien weg te rijden is vele malen ergerlijker en bijzonder frustrerend. Fijn, denk je dan misschien in je onmetelijke naïviteit. Eerder vertrokken, eerder op je bestemming. Maar hier telt: voor het uur en na het uur zijn in beide gevallen niet het juiste uur en de buschauffeur houdt gewoon even ergens een paar minuten stil om een krantje te kopen en een babbeltje te maken om vervolgens 2 minuten te laat de route richting station te vervolgen. (n.v.d.r. ondertussen tracht uw jonge gedachtespinnendevijftigster kalm te blijven door rustig te blijven adem halen, in uit, in uit...)

    Het is crossen van de bus, de stationshal door, langs het loket, waar zij de lokettist niet zal storen bij het lezen van zijn krantje. Langs de kaartjes automaat, die toch meestal buiten werking is en onlangs werd vervangen en waar de optie "korting voor grote gezinnen" sindsdien lijkt te worden gesaboteerd, de trappen af, en met haar adem in, de naar urine stinkende tunnel door te hollen, de trappen op, om met nog net genoeg adem de controleur, zijn fluitje al in zijn mond klaar om de deuren te sluiten, te verwittigen (n.v.d.r. Oh wat is zij toch weer vreselijk braaf....  al geeft uw jonge gedachtespinnendevijftigster het eerlijk toe, dat het een extra uitdaging is en het een extra kick geeft om als een ordinaire zwartrijdster verder te reizen)

    Yesss! denkt zij, wanneer zij zit en de trein zich in beweging zet en zij, actrice in haar eigen leven, voelt zich als een heldin!


    25-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 3/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:toestanden
    >> Reageer (41)
    23-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.gedroomd
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Ik slaap de laatste tijd weer eens heel erg slecht. En als ik dan eindelijk slaap dan droom ik, soms over de vreemdste dingen. Deze nacht droomde ik dat ik een verfrommeld wit papiertje met zwarte letters verloor. Het danste weg met de wind. Onmogelijk om het te pakken en….. eigenlijk deed ik er in mijn droom ook geen moeite voor, ik was er bij en ik keek erna.

    En nu vraag ik mij af, wat zou er nou toch op dat papiertje hebben gestaan…..?

    23-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:dromen
    >> Reageer (16)
    20-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.afleiding
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Volgens de psychologe waar ik laatst ben gaan uithuilen en om er te horen wat ik al wist, zit ik aan de rand van een gat waarin ik dreig de vallen als ik er niks aan doe. Ik ben overigens al bekend met dat gat en weet dat ik er weg kan blijven door mijn aandacht op andere zaken te leggen en heel veel afleiding te zoeken.

    En zo ging ik pizza eten met een paar kennissen die ik onlangs weer tegenkwam op Facebook. Met twee buurvrouwen van om de hoek, waarmee ik alleen nog maar eens had gesproken aan de poort van het gebouw waar onze zonen, die toen nog zoontjes waren school gingen en die nu ineens sinds kort mijn Facebookvrienden zijn heb ik mij op Maria Hemelvaart nat laten regenen tijdens een wandeling georganiseerd door een wandelclub. Na de wandeling zijn wij gaan opdrogen in een gymnastiekzaal waar een buffet was ingericht en aan de lange houten tafels genoten wij (maar niet echt) van een Quintine een bier dat genoemd werd naar een in 1610 verbrande heks uit Ellezeles. (n.v.d.r. Uw jonge gedachtespinnendevijftigster vond dit bier niet echt lekker en veel te zoet.)

    Verleden week dinsdag hebben mijn Brugse vriendin weer eens een stapje in de wereld gezet en wij spraken af te Gent waar wij voor de zoveelste keer gingen sightseeen en bij babbelen en waar wij behalve een goeie Griek ook een paar terrasjes hebben aangedaan

    In Amsterdam, met een oude schoolvriendin, tevens Facebookvriendin en al jaren woonachtig in het oosten van Nederland en in die week ook in de stad op familiebezoek, afgesproken om onze oude geschiedenis leraar op te gaan zoeken in zijn atelier want behalve mijn mentor, leraar en Facebookvriend is hij geen onverdienstelijk kunstschilder.

    Wij kregen een rondleiding in het gebouw waar nog een aantal kunstenaars hun creatieve ruimtes hebben en stonden gniffelend voor de deur van een atelier dat op last van de brandweer was gesloten. De geur van de verf deed mij weer aan mijn schooltijd terug denken. De school waar creativiteit in een hoog vaandel had gestaan. Wij haalden herinneringen op over vroeger en onze oude leraar vertelde anekdotes over voorvallen, vroeger in de lerarenkamer en wij, zijn oud leerlingen smulden, nog meer dan vroeger toen hij ons in 5 lessen alles vertelde over Filips de tweede. 

    De tekenleraar die een flaconnetje jajem* in zijn bureaula had. De kast waar twee leerlingen door een andere leerling werd opgesloten, waarna de sleutel brak. De twee opgesloten leerlingen werden vijf dagen geschorst omdat men dacht dat ze oneerbaar bezig waren geweest, maar dat waren ze niet, zeiden ze… De laatste keer dat ik zelf nog eens een kwast heb vastgehouden is geweest om het plafond van mijn badkamer te verven, maar dat telde niet mee. Toen ik vertelde dat ik van plan was om het onlangs vernieuwde en heropende Rijksmuseum weer eens te bezoeken, stelde mijn oude mentor mij voor, hem een seintje te geven zodat wij dat samen konden gaan doen, ‘s Morgens vroeg, op een doordeweekse dag. Licht en vrolijk ging ik een paar uurtjes later bij het atelier vandaan.

    Het leven heeft zeker fijne kanten, maar wat moet een mens er verdomd zijn best voor doen…...


    *Jajem = Jenever

    20-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 4/5 - (2 Stemmen)
    Categorie:toestanden
    >> Reageer (18)
    11-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.met alle chinezen, maar ......
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    (Niet voor gevoelige zieltjes.)

    Mijn vriendin heeft behalve een directe lijn met die van hierboven ook connecties met anderen met  bijzondere gaven (n.v.d.r. vandaar haar affiniteit met Uw jonge gedachtespinnendevijftigster.) En zo kreeg ik als verjaardagscadeau afgelopen vrijdagmiddag een "soin quantique" aangeboden. Het is iets mystieks en heeft te maken met energie en stralen. "Met alle Chinezen, maar niet met den deze…."Ik hoor het sommige blogvriendjes al roepen…

    Maar Uw jonge gedachtespinnendevijftigster is altijd in voor een geintje en zolang er geen geesten worden opgeroepen en zolang het geen pijn doet vind ik alles best. Heb ik al eens verteld van de eerste nachten die ik in het huis van mijn ex doorbracht en een entiteit heb waargenomen op het voeteneind van het bed? De geest en ik hadden echter geen van beiden zin in een praatje of een nadere kennismaking en toen mij 's morgens gevraagd werd of ik goed had geslapen en ik zei dat ik "vreemd had gedroomd" vertelde mijn ex over de spirituele zaken waar zijn ex vrouw zich mee bezig had gehouden en dat zij met een paar vriendinnen zelfs aan "glaasje draaien" had gedaan met de bedoeling de geesten van overledenen op te roepen en dat er waarschijnlijk na het "afsluiten" van dit niet ongevaarlijke spelletje eentje is blijven zweven, in dit geval, zitten op het bed. 

    Uw jonge gedachtespinnendevijftigster heeft haar ex vervolgens de hele bovenverdieping volledig laten opruimen en reinigen inclusief het verwijderen van het (hele lelijke) behang (3 lagen) en de (afschuwelijke) vloerbedekking. Ik heb niks tegen (echt) antieke kasten of tafels maar kamers met antieke of gewoon oude bedden waarin mensen ziek zijn geweest en zijn gestorven zijn beladen en niet mijn ding.

    Deze keer was het mijn beurt om "gereinigd" te worden. Na een korte intake waar de vrouw vroeg wat ik precies wilde (mijzelf bevrijden van het "Assepoestersyndroom" waaraan ik volgens mapsy zou lijden. Iets met grenzen, onafhankelijkheid, zonder de mensen van wie ik hou en degenen die echt van mij houden daarmee te verwaarlozen.) Werd er besloten mijn chakra’s eerst te ontdoen van resten ex…

    Wordt wel eens vervolgd

    11-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (20)
    07-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.lief
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Allereerst wil ik de blogmaatjes bedanken voor de felicitaties ter gelegenheid van mijn verjaardag. Goh hoe wisten jullie dat…?



    Op mijn verjaardag de dag begonnen met een bezoek aan mapsy (mijn cadeau aan mijzelf) Waar ik bevestigd heb gekregen, wat ik zelf al tijden wist en tevens nog even mee kreeg, vooral héél erg lief voor mijzelf te zijn. Toen mijn tranen waren gedroogd heb ik in afwachting van mijn nieuwe moi, mijn nagels al vast gelakt in een leuk, hip en trendy kleurtje…..


    07-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:ondefinieerbaar
    >> Reageer (23)
    01-08-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.emancipatie
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Zoals ik hier beneden als schreef, mijn buurman is geen optie…En een andere handige (en gewillige man) heeft uw jonge gedachtespinnendevijftigster zo één, twee, drie niet bij de hand.

    Mijn natuurkundeleraar op de middelbare school, einde zestig begin zeventiger jaren leerde ons behalve alles over de Leidse fles ook stekkers aan elektriciteitsdraden te zetten zodat wij in geval van kleine ongelukjes zelf behulpzaam waren en niet hoefden wachten, tot we een ons wogen of tot iemand anders zo vriendelijk zou willen zijn om hetvoor ons te doen.

    Maar helaas. Toen ging het om dunne draden. De veel dikkere verlengkabel blijkt andere koek.

    "Wat doet Oma?" Vraagt mijn kleinzoon, wanneer hij mij bezig ziet met een schroevendraaier waarmee ik de stekker openschroef om het stukje draad te verwijderen. Ik snij met een aardappelmesje het dikke draad open waarin drie dunnere draden in mooie kleurtjes verstopt zitten. Het dikke draad is stug en ik heb moeite met de koperen draadjes in de drie binnenste draden bloot te leggen, ik haat het gevoel en de geur van het koper aan mijn vingers. Het uiteinde van de nagels aan mijn duimen splijten van het gepriegel en één nagel scheurt behoorlijk in, zodat ik nu overal blijf haken. Ik baal behoorlijk.

    Okay, ik sta best mijn vrouwtje. Ik ben goed in schilderen en behangen, al zeg ik het zelf J ik maai het gras en snoei de heg en andere struiken. Ik kan allerlei apparaten zelf instellen en los  computerproblemen op. Maar ik ken ook de beperkingen van mijn emancipatie. Het zou fijn zijn als er ooit nog een nieuwe man in mijn leven komt die een beetje handig is en het verschil kent tussen al die verschillende tangetjes en sleutels en weet waarvoor je ze gebruiken moet en die ook nog weet hoe je met een zaag omgaat en hoe je passioneel een boor hanteert. Ik zal al dit soort klussen met liefde aan hem overlaten terwijl ik een lekker kopje koffie voor hem zet, en een appeltaart bak of ik schenk iets fris, nu met dat warme weer en ik moedig hem aan door hem te laten blijken hoe knap en geweldig hij wel is, zodat hij zich mannelijk en nodig voelt. Daar bloeit elke man gegarandeerd van op…!

    "Daar bestaan speciale tangetjes voor" hoor ik later van een man (n.v.d.r. Dat bedoelt uw jonge gedachtespinnendevijftigster nou, speciale tangetjes!) Om vervolgens te horen klagen: "Ik moet ook wel eens zelf een knoop aanzetten." Het is nogal een vergelijk!

    01-08-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:onnavolgbare huishoudelijke tips
    >> Reageer (39)
    31-07-2013
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.plakband
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Het is wat minder warm en ik bedenk dat het een goed moment is om de heg weer eens te snoeien want dat is er vanwege altijd iets nog niet van gekomen. Mijn kleinzoon die deze week weer eens bij mij logeert helpt mij een handje met het transporteren van takjes in zijn kruiwagen. Het ventje heeft het er druk mee. Terwijl ik in de weer ben met de elektrische snoeischaar observeert mijn buurman mij vanaf het terras. Mijn buurman heeft ongeveer mijn leeftijd en is vrijgezel en hoewel je statistisch gezien de meeste kans hebt om met je buurman te trouwen is mijn buurman beslist geen optie! Mijn buurman heeft een niet zo heel erge "wijde blik" mist een paar tanden en heeft een buik alsof hij 8 maanden zwanger is en is sinds zijn geboorte nog nooit onder de rokken van zijn moeder uit geweest. Mijn buurman doet iets bij de gemeente waar ik hem al eens bezig  heb gezien. Hij is wèl lief voor zijn moeder, op hun terras staan twee bloembakken, precies dezelfde als die van voor het gemeentehuis. (Maar dààr over zal niemand iets van mij horen.) Hij weet alles over iedereen. Zodat ik mij soms afvraag, wat hij misschien over mij vertelt, Zij wonen hier nog niet zo lang en toen zijn moeder en ik voor het eerst een praatje maakten en hij er bij kwam staan, zei zij veelbetekenend tegen haar zoon. "Die madam hier, is ook alleen!"

    Ik ben bijna op het eind wanneer ik een onhandige te snelle beweging maak en de elektrische kabel door snij. De zon floept uit en het begint zachtjes te regenen. Mijn buurman opgeschrikt van de stilte ineens, staat op uit zijn tuinstoel en slentert naar de heg. "Ben je in panne?" Vraagt hij, ik vertel hem wat er gebeurt is." "Ik kan dat wel even plakken "stelt mijn buurman voor" Plakken….?" Vraag ik verbaast en ik denk: buurman, je maakt een grapje, dat meen je niet? "Ja hoor" antwoord mijn buurman bloedserieus. "Met……. Plakband"!

    31-07-2013 om 00:00 geschreven door Loewiesa

    0 1 2 3 4 5 - Gemiddelde waardering: 5/5 - (1 Stemmen)
    Categorie:onnavolgbare huishoudelijke tips
    >> Reageer (20)


    Foto

    dit blog
    ondersteunt
    oude spelling
    nieuwe spelling
    oude nieuwe spelling
    onnodig Frans
    onnodig Engels
    verkeerd geplaatste leestekens
    stijl en
    spelfouten

    Foto


    Foto

    Welkom bij het bloggershoekje


    OVER VRIJE MENINGSUITING!

    "Het mooie van vrije meningsuiting
    is dat je altijd weer verrast wordt
    door de schaamteloosheid
    van degenen die haar willen beknotten"

    THEO VAN GOGH
    (VERMOORDE COLUMNIST EN CINEAST)




    Foto


    Foto

    Foto


    Foto



    Foto


    Foto

    OVER LIEFDE

    "LIEFDE IS DAT JIJ HET MES BENT
    WAARMEE IK IN MIJZELF WROET"

    FRANZ KAFKA
    (overleden Tjechisch romanschrijver)


    Foto

    Blog als favoriet !

    Foto

    Foto

    ik ben er nog steeds van overtuigd
    dat het moet zoals ik het doe,
    anders zou ik het niet doen.

    Johan Cruijff

    (Nog levende)
    ex voetballer,trainer
    zakenman
    en filosoof


    Foto

    Foto

    Foto


    Foto

    Foto

    Foto

    "I guess nothing could last forever "

    Brian Adams
    "Summer of 69"


    Foto

    to do list

    kasten opruimen
    stofzuigen
    strijken
    ruiten kuisen
    boodschappen
    bloggen


    Foto

    May the sun.
    Bring you new energy bij day.
    May the moon.
    Softly restore you by night.
    May the rain.
    Wash away your worries.
    May the breeze.
    Blow new strenght into your being.
    May you walk.
    Gently through the world and know.
    Its beauty all the days of your life.

    Apache blessing


    Foto

    my favorite doctor


    Foto

    dance

    as though no one is watching you

    love

    as though you have never been hurt before

    sing

    as though no one can hear you

    live

    though as heaven is on earth


    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Foto

    Hier kom ik graag lezen
  • Blanchefleur
  • Mus
  • Hetty
  • Eliza
  • Ani
  • Gabrielle
  • Walter
  • Chrisje
  • Folion


    En hier kom ik ook graag eens koekeloeren
  • Brigitta
  • Frankie
  • Jeske
  • Joyce
  • fjaka


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!