Angeltjes
16-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Het kruis van Sinterklaas
Klik op de afbeelding om de link te volgen

 

Wij hebben er eerlijk gezegd lak aan, of Sinterklaas een kruis draagt op zijn mijter of een swastika, net zoals we de ontvangst op het Antwerpse stadhuis door burgemeester Slaapmans catalogiseren onder de talrijke reclamestunts waarin deze figuur gespecialiseerd is.

We hadden niet de bedoeling dit jaar enige aandacht te besteden aan de commerciële en partijpolitieke manifestatie die de intrede van de Sint geworden is, zeker niet toen we vernamen dat er door een groepje zou gemanifesteerd worden omdat de Sint verschijnt zonder kruis. Zover zijn we dus gekomen, dat zelfs de illusiewereld van onze kleintjes ontsierd wordt door de politisering die de islamsocialisten de maatschappij opleggen en die begrijpelijke reacties uitlokt.

Ware het niet dat vandaag in de Standaard een persslaaf een artikel bijeengesprokkeld heeft uit Wikipedia om aan te tonen dat Sinterklaas géén kruis mag dragen op zijn mijter.  De journalistieke sukkel van dienst heeft allerlei historische en religieuze elementen geklutst onder de modieuze titel De dresscode der heiligen. 

Het is bijna gênant kennis te nemen van de inspanningen die geleverd worden,  om het Sinterklaasgebeuren te ontrafelen zodat het ingepast kan worden in de multiculturele waanzinmaatschappij.

Uiteraard piept de broodschrijver met geen woord over de échte reden waarom Sinterklaas, gekleed en gesponsord door de linkse VRT, geen kruis op zijn mijter heeft : omdat de moslims zich gekwetst voelen door dit religieuze symbool.  Punt. Verdere pseudo-uitleg is overbodig. Wees eerlijk en duidelijk : de dresscode van de heiligen wordt aangepast, omdat de islamsocialisten bang zijn de lastposten van deze planeet te irriteren.

Ray


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Hava Nagila (laten we ons verheugen) en The Banana Boat song

 

 

.


15-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Lieve bij de trappisten

 

Onze collega-blogger Lieve worstelt met een "writers block", althans dat maken wij op uit haar commentaren. Vroeger gebruikten wij deze Engelse uitdrukking niet, die zo veel betekent als de muze laat ons in de steek, de inspiratie staat droog, we kunnen geen drie zinnige zinnen na mekaar op papier krijgen en er een samenhangend verhaal mee vormen, we strompelen over taal, stijl en we vinden niets nog de moeite om er wat over te schrijven.

Daarom trok Lieve naar een abdij, waar zij tot rust wilde komen en waar zij de paters tot onrust bracht.  Zij bonkten voortdurend op haar kamertje en wilden haar laten proeven van het abdijbier. Ja, ja.

U moet maar even gaan lezen bij Lieve, want die schrijversblok heeft niet lang geduurd : Lieveke is, al dan niet gestimuleerd door de Achelse bierleveranciers, behoorlijk op literaire dreef. 

Als de muze bij ons op zwier is weten we nu dat we naar een nonnenklooster kunnen trekken.  Desnoods in Viëtnam.

048 Da Nang - Kathedraal, warm ontvangst bij moeder overste

http://blog.seniorennet.be/vroeger/

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Prosit, op het onnozel volk !

 

vlaamse regering voert bam en arup sum trace definitief af

 Geen onderzoekscommissie voor BAM, oef !  Daar drinken wij op.

De kleine mag nog niet meeklinken, maar hij zit aan het dessertbuffet

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Antwerpen : mobiliteit of immobilisme ?
Klik op de afbeelding om de link te volgen

 

Het Masterplan voor de mobiliteit in en om Antwerpen heeft sinds het referendum van 18 oktober over de Oosterweelverbinding lood onder de vleugels. Dat is de conclusie die zich opdringt op basis van de huidige stand van zaken zoals te lezen in de pers van de laatste dagen.

Voor wie het dossier minder van nabij heeft gevolgd: nadat tijdens de volksraadpleging de kiezers zich massaal hadden uitgesproken voor de oplossing met tunnel ten nadele van deze met brug, werd er een interministerieel comité opgericht voor het uitwerken van een uitweg voor de sindsdien ontstane patstelling. En het klinkt bijna ongeloofwaardig, maar het is de werkelijkheid: de eerste vergadering zou intussen normaal plaats hebben gehad op 13 november. In aanwezigheid van enkele werkgroepen die speciaal voor hetzelfde doel werden samengesteld. Dat is bijna niet minder dan een volle maand later!  Krijg zoiets maar verkocht aan een buitenstaander. Beseffen zij dan niet dat Antwerpen het kloppend hart is niet alleen van economisch Vlaanderen, maar van heel belgië? Hebben zij zich een langgerekt krokusverlof gegund? Zijn de betrokken leden zich dan niet bewust van de hoogdringendheid van het project? Elke dag vertraging betekent immers dat Antwerpen almaar meer dichtslibt en brengt ons telkens een stap dichter bij een totaal verkeersinfarct. Waarvan de rampspoedige economische gevolgen niet te overzien zijn. Niet meer of niet minder. De schaarse berichten die doorsijpelen zijn weinig geruststellend en wijzen eerder op een tegengestelde visie dan dat ze in de richting van een oplossing gaan. Zo zouden de CD&V en de NVA een bijkomende oeververbinding voorstaan op het grondgebied van de stad, terwijl de sp.a meer de kant opgaat van beperkte ingrepen in de noordelijke polder en het Waasland.

Meer en meer wint de vrees veld dat de discussiegroepen de allures aannemen van een praatbarak van jewelste, stilaan een belgisch fenomeen met grensoverschrijdende bekendheid. En dat de gruwel van een algehele verkeersstilstand met de dag dichterbij komt. Wie roept die mensen tot de orde? Men kan niet anders dan bang afwachten, of wie leeft, zal zien.

 
Pion Liber

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Rompuy, Europresident ? Uitslag Angeltjes-poll

 

WIE WORDT VOLGENS U DE DOOR NIEMAND VERKOZEN EURO-PRESIDENT ?

Eindstand:

Herman van Rompuy (B)  12 % (18)
Tony Blair (GB)  10 % (15)
Jean-Claude Juncker (L)  12 % (18)
Wolfgang Schüssel (A)  1 % (2)
Vaira Vike Freiberga (Letland)  12 % (18)
Jan-Peter Balkenende (NL)  5 % (8)
Een andere zwanslap  49 % (77)

Totaal aantal stemmen: 156

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Fairplay in de sport ? Jazeker, als er vrouwen bij zijn.

 

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Il est cinq heures : Paris s'éveille ...

 

Zonet kon u genieten (zie hieronder) van een verfrissende wandeling door de straten van Wembleystan (een Londense wijk) en in het raam van de zondagse reispromoties die wij u gratis aanbieden, gaan wij thans flaneren langs de boulevards van Parijs, meer in het bijzonder in de omgeving van Le Champs de Mars.  Een "belgisch" internetbedrijf had beloofd duizenden euri uit te delen maar de simpelen hadden de toestand in la Ville Lumière lichtjes fout ingeschat.  De 0000 (VRT) besteedde gisteren enige aandacht aan dit feit en de kween van de Nieuwsdienst,  Martine Tanghe, grijnsde na de beelden alsof het om een grapje ging. Oordeelt uzelf.

 

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Op stap in Wembley of Wembleystan

 

 

.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mao in de aanbieding

 

VIETNAM-CHINAREIS 22-10 TOT 10-11-2009 236 
VIETNAM-CHINAREIS 22-10 TOT 10-11-2009 364
.
 
Mao in de aanbieding op de rommelmarkten in Shangai


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In plaats van de Zevende Dag : Daniela Santanché op Zondag 5 (Domenica Cinque)

 

 

Eerst een woordje uitleg vooraleer u kijkt en een waarschuwing : zet het geluid NIET te ver open ! Er zijn Engelse ondertitels bij dit debat met de vurige rechtse politica Daniela Santanché (1961) en een imam over de kwestie van kruisbeelden in de scholen. Mevrouw Santanché was parlementslid voor de Alleanza Nazionale, sloot vervolgens aan bij een nieuwe partij La Destra (Rechts), die geen enkel zetel haalde bij de laatste verkiezingen en stapte over naar il Movimento per l'Italia (Beweging voor Italië). Op dergelijke manier debatteren, is bij ons contra-productief maar in Italië is het dagelijkse kost.  Deze uitzending die vorige week zondag 8 november plaatsgreep,  heeft de gemoederen flink bezig gehouden. In Italië weet nu zowat het kleinste kind dat Mohammed 9 vrouwen had waaronder eentje van 9 jaar.

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De sprookjes over de regularisatie door Guy Tegenvolk
Klik op de afbeelding om de link te volgen

 

Hoe voelt het om een gans professioneel leven door te brengen als journalist met het produceren van kwakkelverhalen en sprookjes voor volwassenen die de leugens en de onkunde van het regime blijvend goedpraten ? Guy Tegenbos zal het ons niet vertellen, want dankzij zijn functie als politiek fabulateur bij de Standaard,  maakt hij deel uit van het establishment dat zichzelf nooit zal verloochenen.

Aan de slag met rustige vastheid

Het gruwelsprookje van de regularisaties dat jarenlang in de pruttelpot van de federale regering heeft gesudderd, werd finaal "opgelost" door Van Rompuy. De journalist doet er alles aan om dit sprookje overeind te houden tegen de overtuiging in van velen die de buik vol hebben van journalisten zoals Guy Tegenvolk.

De premier vond zogenaamd een middenweg tussen de uiteenlopende meningen in zijn regering. De finale beslissing over de regularisaties is in handen gegeven van o.m. de Waal Wathelet,  die onmiddellijk liet weten, zeer breed te zullen interpreteren. Met andere woorden, Van Rompuy verkoopt aan de goegemeente een zogenaamd compromis, dat vrij spel laat aan  de voorstanders van een generaal pardon.

Sprookjesman Tegenvolk vindt er evenmin graten in, dat vermoedelijk tweemaal zo veel aanvragen zullen binnenlopen dan voorspeld.  Voor hem is het duidelijk, dat al wie een dossier indient, dat plus minus beantwoordt aan de vereisten, probleemloos zal aanvaard worden.

Over de illegalen die hier stiekem verbleven tijdens de twee jaar aanslepende federale onenigheid over hun lot, zegt hij dat ze niet meer weg hoeven. Tegenvolk beslist dat even vanuit zijn door niemand gemandateerde bevoegdheid.

Het politiek-correcte denken verbergt vaak zwakheid en aanvaarding, het is de weg van de gemakzuchtigen, de uitvlucht voor de geestelijke luiaards, de onverantwoordelijken die na de tragedie uitroepen : ich habe es nicht gewusst, ik heb enkel de bevelen van het regime uitgevoerd en nageleefd. Mijn naam is Guy Tegenvolk en dat spreekt voor zich.

Ook over de centen maakt Tegenvolk zich geen zorgen : "Enkelen zullen vrij snel aan de slag raken of hun zwarte baan in een witte kunnen omzetten. De meesten zullen terechtkomen bij de OCMW's. De leefloonuitkeringen die deze verstrekken, krijgen ze terugbetaald door de federale regering. De rest moet gedragen worden door de gemeentelijke belastingbetalers."

Wie dergelijke redenering neerpent, zou moeten terechtstaan voor valsheid in geschriften. En zou tevens zijn beroepskaart als lid van de pers moeten inleveren wegens bewuste misleiding van de openbare opinie. Beschikt de federale regering, Mijnheer Tegenvolk, over gelden die soms niet afkomstig zijn van ons, de belastingplichtigen ? Stoppen de regeringsleden een deel van hun eigen kapitaal in een reservefonds dat zij gul gebruiken om de gaten in de staatskas te vullen ?

Welk openbaar of semi-openbaar bestuur dan ook, kan enkel geld uitgeven dat afkomstig is van de burgers. Het is dus niet de rest die zal gedragen worden door de belastingbetalers : ALLES valt ten laste van de burgers.

Vlaanderen kan geen "kwalitijdskranten" bezitten, omdat het geen onafhankelijke journalisten heeft. Gemakzuchtige regimeschrijvers zijn er in overvloed.

Ray


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Halali, halalo, uw Platenruiter is hiero !

 

 

 

Beste lezers van deze onvolprezen blog, waarin politiek incorrecte praat de boventoon voert, afgewisseld met melige grappen en veel geblaat, wat hebben wij genoten de voorbije weken van de rust en kalmte in de anders zo nerveuze redactiekantoren.  Alleen met Juffrouw Ellen, op zoek naar romantische muziek om uw harten te beroeren en het hare te ontdooien.  Ho, lieve Juffrouw Ellen, wat zou ik graag op u staan wachten op de heuvel in Hong Kong terwijl u naar boven klautert zoals Jennifer Jones in haar strakke verpleegsteruniform en William Holden vanuit de hemel voor ons zingt met zijn lichtjes door alcohol en drugs benevelde stem "Love is a many splendored thing ..." en dan volgt een innige omhelzing waarin u mij in het oor fluistert "Platenruiter, gij zijt niet om aan te zien, maar kom, er zijn hier geen andere venten". 

Het was slechts een ijdele droom.

Vandaag hebben wij voor u de gekende 3de beweging uit Johannes Brahms' Vioolconcerto in D opus 77 uit 1878 uitgezocht, gespeeld door de Berliner Philharmoniker  onder leiding van Claudio Abado, met de Israëlische violist Gil Shaham. Een van de prettigste bezigheden voor deze blog is het uitkiezen en vergelijken van fragmenten om op zeer subjectieve wijze de meest geschikte uitvoering te selecteren.  Als je voor dit repertoirestuk de Berliner en Shaham samenvindt, is verder zoeken overbodig.  Deze slotbeweging wordt door Brahms omschreven als allegro giacoso ma non troppo, licht vrolijk maar niet te veel.  Het is een temperamentvol rondo, waarbij de solist het gepassioneerde hoofdthema direct aanvat met korte aanzetten. Daarna volgen twee lyrische, lichtjes ingehouden tussenspelen die uitlopen in enthousiaste passages rond het hoofdthema. Het slot is triomfantelijk en er wordt niet  gesleurd naar een bombastische finale. De opname gebeurde dit jaar in het Teatro Massimo, de prachtige Opera van Palermo.

Toen Juffrouw Ellen me vroeg of dit stuk niet kan uitgevoerd worden met accordeon, was ik even blij niet in Hong Kong op een heuvel te staan wachten op haar.

Uw verkleefde Platenruiter


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Manten weet van wanten : Tom Lanoye

 

.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Zwijgen kan niet verbeterd worden (Willem Elsschot - aflevering 26)

 

Olieverf door Elsschots kleinzoon : Willem Dolphyn

 

‘Doodzwijgen zal het beste zijn’, zegt Laarmans in Tsjip over de inhoud van een brief. En zijn vrouw Fine erkent: ‘Ja, zwijgen kan niet verbeterd worden.’

Ook De Ridder kende de kracht van het woord én de macht van stilzwijgen. Als zakenman beoefende hij de topsport van het praten – voor een lijmer is zwijgen uit den boze. Als privé-mens was hij het andere uiterste.

Elsschot was een man van weinig woorden, de huisvader-echtgenoot ook.

‘Stilzwijgendheid is een geweldig wapen’, schrijft Alfons De Ridder aan zijn zoon Walter over ‘de Pool’, Bennek Maniewski, die niets meer van zich laat horen. Dat betekent dat hij evenmin informatie krijgt over zijn eerste kleinzoon Jan Maniewski, alias Tsjip. ‘En zo lang hij dat hanteert komen wij niet verder.’

De passage dient gesitueerd te worden in 1938: na een derde vakantie dat jaar bij zijn vader in Polen, keert de kleine Jan, tegen de afspraak in, niet terug naar België.

Elsschot wist al langer hoe vervelend het kan zijn wanneer iemand geen mond opendoet. In Tsjip beschrijft hij hoe zijn vrouw hem tergt met een absolute stilzwijgendheid, die vreselijk op zijn zenuwen werkt.

De Ridder kent het wapen, hanteert het geregeld zelf. Wanneer zijn vrouw hem berispt omdat hij weer eens te laat is thuisgekomen, zwijgt hij als vermoord.

Als we zijn literaire verwoording in Tsjip mogen geloven, antwoordt hij soms niet omdat hij de moed niet heeft om zijn eigen stem aan te horen.

Er zijn vele soorten van zwijgen bij De Ridder. Een heeft in alle geval te maken met zich terugtrekken. Dat formuleert de Elsschot in De Ridder het krachtigst in de openingsalinea van Het dwaallicht: 

Maar eerst nog een krant voor vanavond bij ’t vuur, want als ik niet lees werkt mijn zwijgen verkillend op mijn huisgenoten. Och, ik begrijp dat niets zo drukkend is als de aanwezigheid van een die voor zich uit zit te staren alsof hij alleen was, die nooit een grap vertelt noch iemand op de schouder slaat om hem moed te geven in zijn kwade dagen, die nooit vraagt hoe gaat het, of ben je gelukkig. 

Jan De Ridder, zoon: ‘Pa was zwijgzaam. Ik denk dat hij verbitterd of teleurgesteld was. Hij had bovendien die stilte nodig om te schrijven.’

Willem Dolphyn, kleinzoon: ‘Pa hield zijn mond over de hele lijn. Hij lurkte maar aan zijn pijp. Als hij wat zei waren het van die mysterieuze antwoorden: “Ja, als jullie het nog niet weten, hoe zou ik het dan weten.”  Zijn antwoorden waren altijd gevat en voor de goede verstaander. Als hij vond dat je ongelijk had, zei hij niet dat je ongelijk had, maar: “Het wordt tijd dat ik ga slapen.” Gesloten als een huis.’

Paul en Alice Claessens, huisvrienden: ‘Hij zei niet veel, maar wat hij zei was ad rem.’

R.F.Lissens, emeritus hoogleraar Nederlandse letterkunde: ‘Hij sprak rustig, egaal, met vaste stem. Hij was blijkbaar niet erg spraakzaam. En met een lichter Antwerps accent dan de taal van zijn praatgrage, geletterde stadsgenoten Baekelmans en Schmook.’ 

De Ridders zwijgen staat haaks op zijn dagtaak, ‘waar spreken goud betekent en stilte overeenkomt met het naar adem happen van een drenkeling’, zoals hij het ‘lijmen’ beschrijft in het gelijknamige boek. Duidelijke, heldere taal, soms een paar vleiende woorden als aftrap voor het niet te remmen orakel. Want stilte is gevaarlijk. 

‘Elsschot was au fond geen orateur’, zegt Willy Clijmans – zoon van Elsschots vriend Fritz Francken -, die de schrijver in 1947 uitnodigde om voor de balie een spreekbeurt te geven over eigen werk. Elsschot opteerde, zoals meestal, voor de letterlijke interpretatie van het woord lezing en las uit eigen werk.

Ook in literaire kringen valt hij op door zijn afwezigheid en stilzwijgen. De schrijver is lid van de Vereniging voor Letterkundigen en van de Maatschappij voor Nederlandse Letterkunde, maar hij wil niet meespelen ‘in de poppenkast der literatoren’. Hij is nominatief redactielid van het Nieuw Vlaams Tijdschrift, zit in de jury van de Kryn-prijs omdat hij het niet kan maken nee te zeggen tegenover Angèle Manteau, maar vooral tegenover de weduwe van Kryn, maar verder: niet of nauwelijks is hij te vinden in de literaire scene.

Wanneer Gerard Walsschap hem vraagt te bevestigen dat dat uit vrije wil is en niet omdat hij zich miskend voelt, antwoordt hij: ‘Al die ruzie, al die herrie waarbij mijn naam gebruikt wordt en die ik niet gevraagd heb, vervelen mij in de hoogste mate want bij dat alles moet ik ten slotte, door mijn eigen stilzwijgendheid, een belachelijke rol spelen.’

Willem Elsschot is een man van weinig woorden. Wat zijn literaire werk betreft, zou je die woorden bij wijze van spreken kunnen tellen. Hij zegt veel, met weinig woorden. Zijn verhalen zijn kort, een uitweider kan hij niet bepaald worden genoemd. Zelfs brieven aan vrienden en geliefden zijn kortregelig, afgemeten, haast zakelijk.

Zijn Amsterdamse vriendin, de journaliste Flora Meyer, verwijt hem verbitterd ‘de kuise kortheid’ van een van zijn brieven. Het is aan haar dat hij met gevoel voor understatement schrijft: ‘Praatziek ben ik trouwens niet.’

Flora Meyer werd door Willem Elsschot meegenomen op een ‘Dwaallicht-wandeling’ door Antwerpen, ten bewijze haar verhaal ‘Wandeling met Willem Elsschot’, verschenen in de Nieuwe Rotterdamse Courant van 9 april 1955. Van 1948 tot 1955 is er zeker contact geweest, zoals blijkt uit onlangs teruggevonden correspondentie in privé-bezit. Ze heeft het in een brief over ‘de onwettige wandeling’ en neemt het woord passie in de mond.

Flora is ronduit teleurgesteld als de zeer geachte heer De Ridder haar in 1953 een kaartje stuurt. De Ridder zit op dat moment met ‘echtelijke complicaties’  Meyers ‘passie’ lijkt hoe langer hoe meer over te hellen naar sympathie, schrijft ze.

De ‘oude rakker’ had haar wel expliciet gepolst hoe het zat met haar huwelijkse of andere staat. Op 16 juli 1953 antwoordt ze hem, hem wellicht parafraserend:

Ja, ik ben een onbeheerd gebleven juffer, ik heb geen clandestiene man of een echte. Het spijt me oprecht, hoewel de journalisten zeggen dat ik voor zoveel, zes kinderen bijvoorbeeld (het aantal van De Ridder) gespaard ben gebleven.

Ze sluit af met een handdruk en veel gedachten aan hem.

Flora Meyer overlijdt enkele jaren later na Elsschot.

Raymond

(Vrij bewerkt naar ‘Een Man van Woorden” door Martine Cuyt)


14-11-2009
Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.In onze brievenbus : Festijnen
Klik op de afbeelding om de link te volgen

 

Op Facebook ben ik bevriend met VB'ers die in de politiek zitten. Al wat ik zie, is dat ze praten over plezierige zaken, een Breugelfestijn langshier, een uitstap naar het buitenland, op diner bij vrienden. Maar over ernstige zaken spreken ze niet, terwijl wij hier tenonder gaan van de allochtone criminaliteit, wat weinig of niet bestraft worden. Kunnen zij daar niet beter mee bezig zijn, dan al die feestjes.

Ik was al vanaf het begin een kiezer voor het VB, enkel de laatste keer heb ik dit niet gedaan, omdat zij ook niets meer voor ons doen. Maar nu op Facebook zie ik met wat ze bezig zijn, dat is geen echte reclame om de volgende verkiezing mee te winnen. Als ze mijn stem en nog vele anderen willen, dan vind ik dat ze minder moeten praten over hun festijnen, maar meer over het beleid tegen de vreemdelingen.

Met vriendelijke groet,
Chris

Reactie Angeltjes : wij weten niet of facebook de meest geschikte plaats is om over de grote maatschappelijke problemen van gedachten te wisselen.  Misschien komt Angeltjes volgende keer bij de verkiezingen op en  dan mag u voor ons stemmen. Wij doen niet ingewikkeld : geen leden, geen inspraak, en vermoedelijk geen verkozenen, maar wel een duidelijk programma en in de vrije tijd festijnen en orgieën, georganiseerd doro Juffrouw Ellen. Ziet u er wat in ?


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De hypocrisie van de NV-A in het Euro-parlement : links, linkser, linkst

 

We komen nog even terug op de stemming in het Euro-parlement van 21 oktober over de persvrijheid in Italië. Frank Vanhecke licht een en ander toe en zo vernemen we, hoe Frieda Brepoels slaafs de linkse standpunten van haar fractie volgt, terwijl in Vlaanderen de NV-A zich keurig in het rechterhoekje opstelt. Dat die partij zichzelf in onmogelijke posities wringt, is haar eigen verantwoordelijkheid : zich overal binnenwringen om te participeren aan de macht en smekend om erkenning, gaat evident gepaard met dubbelhartigheid en principeloosheid.

 

Gisteren werd in het Europees Parlement gestemd over de resolutie "Berlusconi", een initiatief van Italiaanse socialisten en communisten die mordicus de Italiaanse premier aan de Euroschandpaal wilden nagelen (zie deze blog 9 oktober jl). Het ging zogezegd om de "vrijheid van informatie in Italië", een land nota bene waar wellicht de breedste opiniewaaier van heel de Europese Unie in de grote media aan bod kan komen. Bovendien kan men zich de vraag stellen of het wel aan de EU ligt om zich te bemoeien met de interne keuken van een - vanzelfsprekend - democratische lidstaat; ooit van "subsidiariteit" gehoord?

Omdat Europees links er een hoogdag van de politieke correctheid wou van maken, werd het stemuur gisteren vrijgehouden voor enkel de resoluties over Italië; een bij mijn weten nog nooit eerder gebruikte procedure. Het liep echter niet als verwacht. De gematigde resoluties van rechts werden weliswaar weggestemd, maar bij de eindstemming over hun eigen gemeenschappelijke linkse resolutie (groenen, socialisten, communisten én liberalen)  bleken ze voor één keer nipt geen meerderheid te hebben; bij de laatste stemming was het zelfs 338 voor en 338 tegen, dus verworpen bij gelijkheid van stemmen. Nooit eerder gezien in het Europees Parlement: zegezeker progressief en links Europa bijt in het zand. De geplande feestjes werden afgezegd, de kurken bleven op de champagneflessen.

Een nederlaag voor links, en zeker ook een persoonlijke nederlaag voor Guy Verhofstadt die ("zijn" liberale fractie helemaal het links-progressieve kamp insturend) zich fel had geëngageerd in deze zaak tegen Berlusconi, en nu moet vaststellen een flink aantal dissidenten in eigen liberale rangen te tellen. We hebben de voorbije week trouwens flink wat informatie verspreid over de manier waarop Verhofstadt en de VLD in Vlaanderen kritische journalisten aanpakte...

En de Vlaamse Europarlementsleden? Daar valt vooral het stemgedrag van NVA'ster Frieda Brepoels (inmiddels lid van de extreemlinkse groene fractie) op: links, linkser, linkst. Amendementen die bijvoorbeeld wezen op de problemen in andere Europese lidstaten (Duitsland waar de SPD meerderheidsaandelen heeft in heel wat mediaondernemingen, Portugal waar de socialisten journalisten onder druk zetten) werden door haar systematisch mee weggestemd, alle extreem-linkse amendementen werden door haar gesteund, en ook bij de eindstemming stemde ze mee met links. Voor wat de Vlamingen betreft was het dus "rechts" (Vlaams Belang, LDD, CD&V) tegen "links" (SPA, Groen, NVA en Verhofstadt-VLD). 't Is maar dat U het weet.

Frank Vanhecke

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Holland, met je koetjes en je weiden, ik mag jou zo gaarne lijden ... in 2 versies

 

 

 

 


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Gezellig winkelen bij Delhaize

 

 

De linkse kerk samen met de moslims lossen bij Delhaize het Midden-Oostenprobleem op.


Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.45% Walen werkt in volle of semi-openbare dienst

 

De voorbije 20 jaar is het verlies aan jobs in de industriële sector vooral gecompenseerd door een groeiend aantal werknemers in de openbare sector en in de non-profit. Momenteel werkt zelfs 45 procent van de Walen in de openbare of niet-commerciêle  dienstverlening. Dat blijkt uit een studie van de Waalse  arbeidsbemiddelingsdienst Forem naar de evolutie van de werkgelegenheid in Wallonië.

De resultaten van het onderzoek staan zaterdag te lezen in La Libre Belgique. Net zoals in andere delen van het land is het aantal loontrekkenden sinds 1993 gestegen. Voor Wallonië gaat het om een stijging vna 19 procent. Maar die stijging heeft zich niet in alle sectoren doorgezet. Zo zit het aantal jobs in de industriesector in dalende lijn. Tegenwoordig werkt nog maar 22 procent van de Walen in de industrie. Dat is 4 procent minder dan in 1993. Voor heel België bedraagt de daling van het aantal jobs in de industrie zelfs 11 procent.

De daling van het aantal jobs in de industrie wordt vooral opgevangen door twee andere sectoren. Eerst en vooral door de dienstensector. Sinds 1993 is het aantal jobs in de tertiaire sector namelijk met 32 procent ofwel 77.000 jobs gestegen. Ook in de quartaire sector, de sector van de openbare dienstverlening, kende een groei van 85.000 jobs sinds 1993. Momenteel werkt 45 procent van de Walen in die sector.

Vlaanderen treedt op als sponsor.

 




Golfbrekers

Verbonden maar niet aan banden. 

KLIK HIER OM NAAR GOLFBREKERS TE GAAN


Foto

Deze blog leeft van de liefde, de wind en veel enthousiasme. U kan onze werking steunen via 

 banknr 610-5790800-88 

 IBAN BE56 6105 7908 0088 

 BIC DEUT BE BE




Archief Freddy Van Gaever : hier klikken


Opera, Belcanto - Operette en populair klassieke muziek
  • Hier klikken

  • Stuur ons uw reactie



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!