NIEUW: Blog reclamevrij maken?

De gebruiker mag dit werk kopiëren, verspreiden en doorgeven of remixen - afgeleide werken maken - onder voorwaarde van bronvermelding.

Lees hier de volledige Licentievoorwaarden

Inhoud blog
  • Oeren 2018
  • Saerens Frans
  • Bastin Félix
  • Facebook
  • Mampaey Josephus C.
  • Van de Kerkhof Louis
  • De Deken Jan Jozef
  • Govaerts Jozef
  • De Keyser Eduard
  • Bernard Philemon
  • Verhaegen Jan Augustijn
  • De Cleene Hector T.M.
  • Pickaer Jean G.A.
  • Opdecam Pieter J.
  • Van Slembrouck Jules M.
  • Vlegels Jozef
  • Verhaeghe Cyriel
  • Vanaelst Henricus Franciscus
  • De Beer René
  • Sacré Lucien
  • Buyle Aloïs
  • De Clerck Kamiel
  • Mulders Paul
  • De Cubber Richard
  • Oeren 2016
  • Herdenkingspins Oeren, ze zijn er weer!
  • Lainez Leon
  • Vergauwen Alfons
  • Roggemans Karel J.A.
  • De Smeyter Adolf G.
  • Debouver Michel Jules
  • Mertens Jean François
  • De Winter Victor - monument
  • Van Styvoort Jan - bidprentje
  • Craeybeckx Hendrik L.
  • Joly Joseph
  • 11 november 2015
  • Legerdossier (2)
  • Legerdossier (1)
  • Rouvroy Adelin in Memorieboekje 1915
  • Van Ginniken Antoon
  • De Vusser Jules
  • De Vusser Jules - foto's
  • Van de Maele Henri
  • Seynave Hilaire C.J.
  • Kerstens Corneil
  • Holvoet August
  • Van der Heyden Jan
  • Van Steerteghem Ernest D.
  • De Loof Oscar
  • Bastian Jean Adam Léon
  • Clarisse Georges C.
  • Royemans Filip
  • Oeren, 11 november 2014
  • Clepkens Honoré
  • Tillemans François
  • De Caestecker Jerome en Maurits
  • Eeckhout Louis
  • Gallez Alfred
  • Van den Broeck Joseph
  • De Wilder Antoon
  • De Donder Arnold J.
  • Put Denis
  • Van Der Steen Ivo
  • Dockx Franciscus
  • Alveringem in de Groote Oorlog
  • Alveringem confronteert
  • Index Berichten 2007-2011
  • Ameye Frans
  • Vermeulen Jan Baptist
  • Oproep herdenkingsproject
  • De Coster Hendrik
  • Matheussen Louis
  • Dekerf François
  • Van Oostende Octaaf
  • Loose Pieter
  • Bourgeois Richard
  • Vervaele Leo
  • Minnaert Theodoor
  • Van Steenberge Jozef
  • Vandeweyer Josephus F.
  • Soors Lambert G.
  • Een terugblik op Oeren 2012
  • Demuynck Oscar V.
  • Oeren 2012 - project en uitnodiging
  • Oeren 2012 - update
  • Oeren 2012
  • Wij zoeken nog steeds verder naar verwanten!
  • De Winter Victor
  • Peers Antoine L.M.
  • De Pooter Philibert
  • Dubuisson Jules
  • Doolaege Kamiel
  • Libens Jan Michel
  • Vanoverschelde Jules
  • Meert Pieter
  • Christiaen Hector M.C.
  • Pauwels Hilaire
  • Van Meervelde Hendrik
  • Spillier(s) Emiel C.
  • Poppe François (Francies)
  • Maes Camiel
  • Vanden Berghe Ghislenus
  • De Rycke Petrus A.
  • Alveringem herdenkt WOI met 4 herinneringsplaatsen
  • Project Alveringem 2014
  • Oorlog en poëzie
  • 11 novemberherdenking 2011 in Alveringem
  • De Schepper Joseph F.
  • De Mul Honoré D.
  • De Winne Jean
  • Coppieters Alfred
  • Coppieters Maurice J.M.
  • Gosselin Maurice
  • Spagnaerts Hendrik J.B.M.
  • Weyn Karel Lodewijk
  • Wuytack Nicolas F.
  • Devoet Omer
  • Absil Karel
  • Caubergh Hubert
  • De Vogelaere Frans, Flandrien
  • Kons Camille C.
  • Pereau Gaspard E.
  • Scheerlinck Arthur-Louis
  • Aelgoet Jules E.
  • Vervaet Eugeen
  • Couzyn Jules
  • Waterschoot Pierre J.
  • Deweer Maurice
  • Leemans Hubert
  • Van den Bulck Jozef C.
  • Camu Romaan C.
  • Stuerebaut Joannes B.
  • Vinck Valery
  • Vinck Valery (vervolg)
  • Royemans Filip
  • De Baere Oscar E.
  • Vaes Hubertus Gregorius
  • Coene Kamiel
  • Swerts Christiaan J.
  • Mattheuwsen Louis - kunstenaar
  • Oeren 2010, een terugblik
  • Oeren 2010, in de media
  • Mededelingen!
  • Tweede oproep, Oeren 2010
  • New footage of World War I shows war-torn battlefields
  • INDEX Berichten 2007-2009
  • Uitnodiging met antwoordkaart en programma Oeren 2010
  • Boderé Gustaaf - foto
  • Even voorstellen... Louis Mattheuwsen
  • Even voorstellen... Kaloem
  • 11 november in de Westhoek
  • Spreekwoord
  • Persbericht Oeren 2010
  • 50.000ste bezoeker (hits)
  • Herdenking wapenstilstand op de VRT en andere zenders
  • Herdenkingsplechtigheid op het Belgisch militair kerkhof van Oeren
  • Herdenking met verwanten van de gesneuvelden te Oeren, 11 november 2010
  • Waarom een poppy (klaproos) dragen?
  • Lobbrecht Eduard
  • Van Steenbergh Victor J.M.
  • Van Dycke Jerome C.
  • Roose Kamiel
  • Schittekat Pieter (Schittecat Pierre)
  • Roumeau Mathieu J.J.
  • Boderé Gustaaf
  • Bergé Jean L.M.
  • Develter August
  • Bier aan het IJzerfront
  • Coenraets Adolphe J.F.F.
  • Emery Ernest Henri
  • Vanhex Urbain P. L.
  • Delairesse Pierre J.V.
  • Fourneau Vincentius
  • Vyverman Oscar F.
  • Venmeerhaeghe Pieter F.
  • Van Rentergem Louis S.
  • Verworst Willem
  • Van der Weehe Eduard F.
  • Simoens August
  • Belet Frans
  • Mares Frans
  • Rousseau Hubert H.C.
  • Meirschaut Jozef
  • Raveits Joseph J.
  • Adelhof Emiel
  • Jans Karel J.
  • Haagdoren Jozef
  • Wéry Thomas J.
  • De Backer August
  • Collette Guillaume
  • Bogaert René - bidprentje en foto
  • De Dier Theodoor
  • Dappere helden
  • Droevig lied over den Oorlog
  • Weg met den Oorlog
  • Bel-Memorial
  • Descamps Cyriel
  • Barroit Remi
  • De Keuster Jozef
    Onze favorieten
  • Oeren op Google Earth
  • Forum Eerste Wereldoorlog
  • In Flanders Fields Museum
  • Gefusilleerden en terechtgestelden 1940-45
  • Uit de pen van Jef
  • vzw Grafzerkje
  • Wereldoorlog I in de Westhoek
  • Het Belgische leger 1830-1914
  • Western Front Photography by Michael St Maur Sheil
  • De Eerste Wereldoorlog 1914-1918
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    "Geschiedenis is van iedereen. We zijn er allemaal het product en soms het slachtoffer van. Even terugblikken op een episode zoals de Grote Oorlog zet aan tot bescheidenheid, voorzichtigheid en seriniteit. Een samenleving mag dit niet verwaarlozen."

    Luc Vandeweyer, historicus verbonden aan het Algemeen Rijksarchief Brussel, Knack, 7 november 2007 en VIFF flash 26.2, maart-april-mei 2008.

    De mensen van voorbij

    De mensen van voorbij
    De mensen van voorbij,
    ze blijven met ons leven.
    De mensen van voorbij,
    ze zijn met ons verweven
    in liefde, in verhalen,
    die wij zo graag herhalen,
    in bloemen, geuren, in een lied,
    dat opklinkt uit verdriet.
    De mensen van voorbij,
    zij worden niet vergeten.
    De mensen van voorbij,
    zijn in een ander weten.
    Bij God mogen ze wonen;
    daar waar geen pijn kan komen.
    De mensen van voorbij
    zijn in het licht, zijn vrij!

    Hanna Lam
    http://www.rkwageningen.nl

    In Vlaanderens velden

    In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
    tussen de kruizen, rij aan rij,
    die onze plaats aanwijzen.
    En aan de hemel
    blijven de leeuweriken vliegen en dapper kwelen,
    tussen 't geschut beneden nauwelijks te horen.

    Wij zijn de Doden.
    Enkele dagen geleden nog
    leefden we, voelden de ochtendstond,
    zagen de gloed van de avondzon,
    beminden en werden bemind en nu liggen wij, gevelden,
    In Vlaanderens velden.

    Zet onze strijd met de vijand verder.
    Met falende handen reiken wij u over
    de toorts.
    Aan u haar hoog te dragen.
    Doet gij dit niet, dan zullen wij in deze aarde
    geen rust kennen, ondanks de klaprozen
    In Vlaanderens velden.


    Bron: Wikipedia

    In Vlaamse velden

    In Vlaamse velden klappen rozen open
    Tussen witte kruisjes, rij op rij,
    Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk
    De leeuweriken fluitend werken, onverhoord
    Verstomd door het gebulder op de grond.

    Wij zijn de doden. Zo-even leefden wij.
    Wij dronken dauw. De zon zagen wij zakken.
    Wij kusten en werden gekust. Nu rusten wij
    In Vlaamse velden voor de Vlaamse kust.

    Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand.
    Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel.
    Houd hem hoog. Weest gij de helden. Laat de doden
    Die wij zijn niet stikken of wij vinden slaap noch
    Vrede - ook al klappen zoveel rozen open
    In zovele Vlaamse velden.

    Bron: Wikipedia

    De doden met hun ogen van aarde
    met handen en voeten van gras
    zijn de stilste doden der wereld.
    Zij zijn gelijk halmen en aren
    verbaasd zonder woede gevallen.
    De weerloze akker van Vlaanderen
    ligt van hun aanwezigheid vol.

    Zij roepen hun boodschap van vrede
    met wrede verhakkelde monden
    met modderspatten en wonden.
    De levenden moeten het weten
    het nooit meer moedwillig vergeten
    terwijl zij ademen en eten
    in het heilige rijk der gezonden.

    door priester-dichter
    Anton Van Wilderode (1918-1998)

    Bekijk afloop Eerste Wereldoorlog
    Einde WOI herdacht

    Het is negentig jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog ten einde kwam. Op veel plaatsen wordt dit herdacht. Het aandeel van de Amerikaanse strijdkrachten en de afloop van de oorlog werden prachtig in beeld gebracht door de nieuwsdienst van het Amerikaanse leger.
    Bekijk de beelden hier.
    Bron: VPRO Geschiedenis

    Droeve Tijden

    ’t Zijn droeve tijden als de oorlog woedt,
    Als menschen men slacht ‘lijk dieren,
    Als menschenbloed bij beken vloeit.
    Als vrede en liefde liggen geboeid
    Als haat
    En kwaad,
    Als nood
    En dood
    Grijnzen en vloeken en tieren.

    uit "Uit het Hart"

    De Oorlogsblinde

    Ja kleine, ik kom, ‘k zal je niet laten schreien,
    Bewaar jij je tranen, zoo kostbaar als goud!
    Ke kunt ze gebruiken in latere jaren,
    Als ’t kindje is groot en je vader is oud.

    Wanneer ik vertel dat ik, toen je nog klein waart,
    De plaats van je moeder bij ’t wiegje innam
    Omdat ik eens vechten ging tegen mijn broeders
    En blind en verminkt van het front wederkwam!

    Nu blijf ik te huis en je moeder gaat werken,
    Verdienen het voedsel voor jou en voor mij
    Om ’s avonds te keeren naar twee hulpeloozen;
    Het lichaam vermoeid, maar de ziel ó zoo blij!

    Kom schat, leg je hoofdje maar tegen mijn wangen;
    Je vader zal dragen zijn kindje zoo licht,
    Ik zal voor je zingen de slaapdronken liedjes;
    Dan vallen je oogjes ook spoediger dicht!

    Maar als dan je slaapje is uit, lieve kleine,
    Dan openen d’oogjes en zoeken het licht;
    Maar vader zijn oogen zien altijd het duister,
    Die blijven bij dag en bij nacht immer dicht...

    Maar als je eens groot bent, mijn hulp’looze schat,
    Dan zijn deze oogen twee heldere lichten
    Voor jou in de wereld op ’t duistere pad
    Om beter je werk te verrichten!

    Aan een moeder
    Haar zoon viel op het slagveld

    Je hebt me gezegd: <Mijn zoon is gevallen,-
    jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
    of zijn lippen niet
    of zijn handen; geen van allen
    die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
    maar enkel waar mijn zoon is gevallen,-
    op het veld van eer.
    Als ik stappen hoorde op de straat
    zei ik: zo zal zijn heimkeer
    zijn. Dat luisteren en verwachten hoeft nu niet meer.
    De penningen die ik heb willen besparen
    om hem een jas te kopen,
    liggen nog in de kast, naast de oorlogprentjes
    uit zijn jeugdjaren.
    Je moest voor mijn zoon een gedicht maken,
    dat leg ik dan naast de prenten in de kast.>

    Ik weet, moedertje, je zou graag lezen:
    <Wapengeweld, slagveld, held,>
    want als een eervolle trits, heeft men je die woorden voorgespeld,
    en van je zoon heb je niets meer dan dat.
    Woorden die je troosten moeten,
    omdat je je zoon niet meer zult wekken;
    je zult zijn koffie niet meer bereiden,
    steeds als de klok dezelfde uur slaat,
    hem nooit meer nakijken als hij de straat langs gaat
    en nou moet je niet meer de woorden bepeinzen
    die je hem zeggen zou
    in stervensnood.

    Slagveld, veld van eer,
    vaderland, en de zaak van het recht.
    Maar ook staat dit geschreven:
    Je zult niet liegen, niet bedriegen.
    De laatste kreet van je zoon was: <Moedertje,
    belieg mij niet, belieg mij niet.
    Mijn vaderland is dood, in de zoenegloed
    van mijn moeder die ik derven moet.> -

    Je zoon, moedertje, viel niet voor een gerechte zaak,
    maar zijn bloed werd hem afgeperst door allen,
    omdat ons de menselike goedheid is ontvallen.
    Maar ik, wij, wij allen zijn de moordenaars van je zoon
    en elk woord als eer en held is smaad en hoon.
    Elk soldaat die valt in de krijg, hij werd getroffen
    door een sluipmoordenaar.
    Dit zijn wij allen, allen die het geloof verloren.

    Je zoon heeft me gezegd: dit is de goede weg,
    en ik heb hem gewezen: ja, die weg is de ware.
    Wij hebben gelogen.
    <Demokratie>: wij hebben bedrogen.

    Als je zoons zoen aan de bloednatte Aarde
    nu niet de waarheid heeft vrijgekocht, betaald met zijn warm vlees,
    dan is er weer niets gebeurd.
    Om je zoon, om je zoon die viel,
    werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.
    Als je zoon die viel,
    als mijn broeder die nog in de kiel
    staat van de loopgraven, als al de zoons en al de broers,
    als de miljoenen verlossers,-laatste teken van de visfiguur,-
    die weerom brengen de bloedige offerande op dit uur,
    volgens de oude wet, als de miljoenen kruisen,
    die zij niet te dragen hadden, dan enkel houten armpjes
    en rij aan rij, niet hebben vrijgekocht
    de nieuwe erfzonde van machtbegeren
    en van waan,
    dan wordt dit sakrifisie, volgens de oude wet gedaan,
    weer nutteloos.

    Alles is schoonheid. -Herinner je nog je zoon
    toen hij tegenover je aan de ontbijttafel zat. -
    wij moeien ons eigen geweten, ons begrijpen bevrijden
    van de waanzonde.

    De miljoenen zwarte fatum-kruisen
    zijn zwijgend, maar hun zwarte, wijd-open wonde
    heeft het woord gevonden: Alles is waan, alles is zonde;
    levenden, vergaart de kleine krachten die u nog blijven
    tot geloof in het levende leven.
    Alles is zo grenzeloos schoon, luistert naar dit ontluikend begrijpen
    in ons geweten.


    Uit: Paul van Ostaijen - Het Sienjaal - 1918

    "In memoriam"
    (Moederken)

    Van oorlogswee ’t verdelgen
    Ontvluchtend, met de Belgen,
    Oud-moederken alleen,
    Ging zij met strompelschrêen

    Den weg, den droeve-lange
    Der ballingschap. Zoo lange
    En bevend hield de hand
    Zij uitgestrekt naar ’t land

    Van ’t broedervolk, dat sprekend
    Haar taal, verstond wat smeekend
    Zij bad, in deernis groot:
    "Heb meelij! Och ontbloot

    Van ’t kroost, dat troost moest geven,
    Mijn weduwstaat, verdreven
    Van land en erf beroofd
    Van ’t plekje grond, waar ’t hoofd

    Zoo jaren-zwaar, zoo moede
    Ter rust reeds neigde…." – En goede
    Lief-zachte hande’ om God
    Verlichtten ’t harde lot

    Der arme. En in haar oogen
    Weer glansde, als uit den hooge
    Gezongen licht, een lach
    Van vrede. – Doch haar dag

    Was om! De ziel heur banden
    Verbrak en trouwe handen
    Beschaduwden nog zacht
    ’t Gelaat, dat vredig lacht

    Tot in den dood. – Wij vragen
    Oud-Moederken te dragen,
    Ten God’s-troon, om den vreê
    Voor ’t Vaderland, uw bêe!

    Uit het ‘Geïllustreerd Zondagsblad’
    van de Nieuwe Tilburgsche Courant
    Bijschrift: ‘Aan een arm kinderloos "Moederken", weduwe, naar Nederland gevlucht en daar overleden.’
    d.d. 8 januari 1916

    In Flanders Fields

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    onder het zwart gelid der houten kruisen.
    De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood
    gevederd in de hemel van Diksmuide
    en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden die liefhadden en streden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    tegen de grijze schilden van de zerken.
    De wind waait als een boom boven het groot
    landschap tussen Langemark en Klerken
    dat zich beschermt gelijk een moederschoot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden met leuzen en gebeden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    als roest gespat over verminkte graven.
    De blauwvoet met zijn zuivere vleugels stoot
    tegen de hiërogliefen van de namen,
    de regen leest de zwarte letters bloot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden almachtig aangetreden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    Anton Van Wilderode
    naar John Mc Crae
    uit de bundel: "Zachtjes, mijn zoon ligt hier."
    Facet 1988

    http://users.telenet.be/
    antonvanwilderode/

    Rondvraag / Poll
    Wij vinden de herdenking voor gesneuvelden met verwanten te Oeren een goed idee want
    wij hebben er een familielid begraven liggen.
    de gemeente Alveringem mag dit zeker 2-jaarlijks organiseren.
    alle Belgische gesneuvelden moeten blijvend herdacht worden.
    Bekijk resultaat

    Het soldatenkerkhof van Oeren
    Weest fier, geboortegrond en ouders, op uw zoon.

    © Tweejaarlijks herdenkingsproject met verwanten van de gesneuvelden op het Belgisch militair kerkhof te Oeren, onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Alveringem. Met gewaardeerde dank namens allen verwanten van de gesneuvelden.

    Eerste initiatiefnemers van "Oeren, 11 november 2008" waren Luc Klaps uit Genk (beheerder, in samenwerking met de Dienst Toerisme, cultuur en informatie, gemeente Alveringem), Leon De Winter uit Zulte, Joris Ryckeboer uit Westouter, en Patrick Vancoillie uit Roeselare.

    01-11-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oeren 2018

    Oeren 11 november 2018 - 100 jaar 'Einde eerste wereldoorlog'.

    Herdenkingsmoment met familie en verwanten van de gesneuvelden
    11 november 2018 om 11 u. - Oeren

    Bijgevoegd twee bestanden voor de herdenkingsplechtigheid met omkadering te Oeren op 11 november 2018.

    Wij hopen u weer te mogen begroeten.

    Groeten
    Luc Klaps

    Bijlagen:
    Oeren 2018 - antwoordkaart.DOCX (38.6 KB)   
    Oeren 2018.pdf (4.8 MB)   


    >> Reageer (0)
    02-10-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Saerens Frans


    Graf 364





    Saerens Felix Frans
    geboren te Buggenhout op 18 april 1893
    zoon van Charles Louis en Françoise De Donder

    soldaat
    3de Jagers te Voet 1/1
    overleden te Fortem-Alveringem op 23 april 1915
    oorspronkelijk begraven te Alveringem op 24 april 1915
    herbegraven te Oeren

    Informatie: dhr. Firmin Vermeir uit Buggenhout.


    >> Reageer (0)
    07-09-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bastin Félix


    Graf 342

    Bastin Felix Julien Ernest
    geboren te Amay (Liège) op 24 oktober 1870

    majoor-geneesheer, 1e klasse
    1e bataljonsdokter 8e Artillerie
    overleden te Kaaskerke op 4 november 1917
    begraven te Oeren op 7 november 1917

    In de 'Dodengang' te Diksmuide bevindt zich ter ere van majoor-geneesheer Felix Bastin deze gedenkplaat.

      

    Félix Bastin was vanaf juni 1914 gekazerneerd te Ath, in de provincie Henegouwen.
    Vanaf augustus 1914 was hij als legerdokter actief aan het front te Kaaskerke.
    Tijdens de medische bijstand van een artillerist werd hij dodelijk verwond door een vijandelijke obus.
    Volgens zijn dochter zou de gesneuvelde die ligt begraven aan de linkerzijde van zijn graf, de soldaat zijn die hij probeerde te redden (tijdens de operatie).  [Graf 343: Soldaat August De Velter, ook 8e Linieregiment en inderdaad ook gestorven op 4 november 1917.]

    Bron: Pascal Hyde, achterkleinzoon.
    Familie: Pascal Hyde, achterkleinzoon van de gesneuvelde (tekenregister 2007). Huguette Bastin, kleindochter en Bernard Bastin uit Grez-Doiceau, achterkleinzoon.

    Foto's ontleend via http://albumphoto.org/felix-bastin.
    Op de website http://felix.bastin.info/ vindt u meer foto's en informatie.


    >> Reageer (0)
    08-08-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Facebook

    Facebookpagina 'De Vrienden van Oeren'
    http://www.facebook.com/pages/De-Vrienden-van-Oeren/171041986255440?fref=ts

    Facebookgroep 'De Vrienden van Oeren'
    http://www.facebook.com/groups/166381898228/


    Tags:gesneuvelden, oeren, alveringem
    >> Reageer (0)
    30-07-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Mampaey Josephus C.


    Graf 206

    Twee gesneuvelden uit Boom: Mampaey Josephus Constant
    geboren te Boom op 10 augustus 1894
    zoon van Joannes Franciscus (Jan Frans), steenbakkersgast, en Petronella Leontina Leemans

    soldaat 2de klas, milicien 1914
    6 Linie / 3 Cie
    overleden te Kaaskerke op 15 september 1917
    begraven te Oeren op 17 september 1917

    Bron: Dhr. Marc Verlinden probeert uit te zoeken of er nog afstammelingen of familieleden in Boom wonen.  Bericht via [ABL_History].

    Extra informatie (gezinssamenstelling): http://www.tenboome.webruimtehosting.net/phpBB3/viewtopic.php?f=2&t=1895


    >> Reageer (0)
    23-06-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van de Kerkhof Louis


    Graf 487

     

    Van de Kerkhof Louis
    geboren te Overpelt op 12 november 1893
    zoon van Peter Jan en Elisabeth Berben
    gedomicilieerd in Neerpelt
    ongehuwd

    adjudant, B.V. 1911
    5 Jagers te Voet / 4 Cie
    overleden te Kaaskerke nabij Diksmuide op 28 januari 1918 om 14.00 uur ten gevolge van "d'eclat d'obus au coeur"
    begraven te Oeren op 30 januari 1918.

    Verwanten: De gesneuvelde is een oom van Jeanne en Leon Van de Weijer.


    >> Reageer (0)
    05-05-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Deken Jan Jozef


    Graf 278

    De Deken Jan Jozef
    geboren te Anderlecht op 3 mei 1886
    gehuwd met Josephina Clement

    soldaat 2e klas, mil. 1906
    1 Linie 2/3
    overleden te Stuivekenskerke op 30 oktober 1914
    oorspronkelijk begraven te Alveringem (kerkhof ten zuiden van de kerk, centraal graf nr. 80)
    herbegraven te Oeren

    Bron: Dhr. Herman Declerck - http://pervijze.skynetblogs.be/


    >> Reageer (0)
    08-04-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Govaerts Jozef


    Graf 74

    Govaerts Pierre Joseph (Jozef)
    geboren te Tielen op 15 februari 1895

    soldaat 2de klas, oorlogsvrijwilliger
    5e Linie (Cie Eerherstel 5 D.A.)
    overleden op 5 augustus 1917

    Verwanten: Dhr. Patrick Meynen uit Kasterlee (tekenregister). Er zijn meerdere verwanten bekend bij de gemeente Alveringem.


    >> Reageer (0)
    01-03-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Keyser Eduard

    Graf 203

    De Keyser Pierre Eduard Jacques
    geboren te Sint-Katelijne-Waver op 24 december 1892
    gehuwd

    soldaat 2e kas, milicien 1912
    6 Linie / 10 Cie - 2 Genietroepen
    overleden op 14 september 1917 om 02.00 uur
    begraven te Oeren op 15 september 1917

    Het is opmerkelijk dat er drie gesneuvelden De Keyser te Oeren begraven liggen.

    Verwanten: Dhr. Ronald De Keyser uit Mechelen is een kleinzoon van de gesneuvelde.

    Bijlagen:
    De Keyser Eduard.pdf (99.9 KB)   


    >> Reageer (0)
    06-02-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bernard Philemon


    Graf 110

    Bernard Philemon
    geboren te Lembeke op 25 juni 1887
    zoon van Leopold en Philomena Van Vooren
    gehuwd met Leontine Leonia Neerinckx 

    soldaat 2e klasse, V.M.P.
    7e Linie / 6e Cie
    Hij raakt op 4 november 1917 gekwetst in Diksmuide en wordt met meerdere schedelbreuken geëvacueerd naar het Belgisch militair hospitaal, dat gevestigd is in het Gasthuis Clep.
    overleden te Diksmuide op 5 november 1917 om 21.00 uur
    begraven te Oeren op 7 november 1917

    Bron: Leon De Winter via internet - Foto Eddy Lambrecht
    Verwanten: dhr. Rudy Pauwels, de gesneuvelde is de broer van zijn overgrootvader Casimier Bernard.


    >> Reageer (0)
    22-01-2018
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Verhaegen Jan Augustijn

    Graf 220

    Verhaegen Jan Augustijn

    geboren te Baal op 25 oktober 1889 
    zoon van Theodoor Louis en De Ryck Lucretia
    ongehuwd
    wonend in de Doornstraat te Baal

    soldaat Eerste Klasse mil 1909
    5 Li 3/1 (9 Cie)
    stamnummer 105/55119
    overleden op 30 september 1917 te Alveringem (vliegtuigbom op het kantonnement Kruisaebele)
    begraven te Oeren
    nota: Zijn familie is bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog gelvlucht naar Glasgow in Groot-Brittannië. In mei 1916 krijgt Jan toelating om verlof te nemen en zijn familie in Glasgow te bezoeken.

    Verwanten: dhr. Steven Volckaerts

    Zie ook: http://www.oorlogserfgoedalveringem.be/nl/verhaegen


    >> Reageer (0)



    Archief per maand
  • 11-2018
  • 10-2018
  • 09-2018
  • 08-2018
  • 07-2018
  • 06-2018
  • 05-2018
  • 04-2018
  • 03-2018
  • 02-2018
  • 01-2018
  • 12-2017
  • 11-2017
  • 10-2017
  • 09-2017
  • 08-2017
  • 07-2017
  • 06-2017
  • 05-2017
  • 04-2017
  • 03-2017
  • 02-2017
  • 01-2017
  • 12-2016
  • 11-2016
  • 10-2016
  • 09-2016
  • 08-2016
  • 07-2016
  • 06-2016
  • 05-2016
  • 04-2016
  • 03-2016
  • 02-2016
  • 01-2016
  • 12-2015
  • 11-2015
  • 10-2015
  • 09-2015
  • 08-2015
  • 07-2015
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007

    Contacteer ons!

    Bent u een afstammeling, een verwante, of zelfs een ver familielid van een gesneuvelde die begraven ligt te Oeren? *** Hebt u bijkomende informatie over een gesneuvelde?


    Gastenboek
  • herdenking van oeren
  • bezoek
  • edmond deketelaere zedelgem
  • herdenking
  • Vraag

    Wilt u een berichtje achterlaten dat iedereen kan lezen? *** Spam wordt onverbiddelijk gewist.


    Het kerkhof te Oeren
    is wellicht de meest pittoreske Belgische militaire begraafplaats. Ze is immers gelegen rond het kerkje uit de 16de eeuw. In Oeren richtte het Belgische leger tijdens de oorlog kantonnementen in voor troepen op halve rust. Vermoedelijk werden de eerste doden er begraven vanaf 1915.


    Werk mee aan dit blog!
    Beoordeel ons blog.
    Doe mee aan de poll.

    Last Post

    Oorspronkelijk werd de Last Post gespeeld als afsluiting van de dag, tijdens de inspectie van de posten. Tegenwoordig wordt de Last Post vooral gebruikt bij militaire herdenkingen en begrafenissen.
    Sedert 24 juli 1927 wordt iedere avond om 20.00 uur onder de gewelven van de Menenpoort te Ieper de “Last Post” geblazen als eerbetoon aan de honderdduizenden gesneuvelden.
    De Last Post wordt geblazen door de klaroenblazers van het stedelijk brandweerkorps van Ieper.

    Beluister de Last Post


    Oeren
    is een plaats en deelgemeente van Alveringem, gelegen in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Oeren ligt in de Westhoek aan de Lovaart. Oeren was een zelfstandige gemeente tot in 1971 en werd toen aangehecht bij Alveringem.
    Het landbouwdorp heeft geen echte dorpskern, maar bestaat uit de voormalige parochiekerk en enkele verspreide hoeven.
    De kleinste deelgemeente van Alveringem heeft een oppervlakte van 2,89 km².
    Oeren verloor in 2008 twee inwoners en telt er nu nog 51 (toestand per 31 januari 2009).


    De kollebloemen van Vlaanderen

    Vlaanderens hart bloedt in zijn kollebloemen open,
    tussen de kruisjes door, die, rij naast rij geplant,
    het simpel teeken zijn, waaronder wij steeds hoopen,
    dat onze milde dood de vree werd voor dit land.

    Bij rooden dagerad volgden wij in het blauwe
    den zoeten leeuwerik, wiens jubel werd gestoord
    door schroot en vloek en klacht. Tot men ons kwam houwen
    en op dit Vlaamsche veld ons streven werd gesmoord.

    Gij, die nu na ons leeft, wij reiken u de toortsen,
    verheft ze naar het licht, elk roepe een nieuwen held:
    verbreekt gij onze trouw, dan wordt in wreedste koortsen
    ons 't heilig verbod te slapen in dit veld:
    in elken kollebloem zouden wij blijvend bloeden!
    In Vlaanderens velden

    Bron: Wikipedia


    In Vlaanderens velden

    In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
    Tussen de kruisen, rij aan rij
    die onze plek aangeven; en in de lucht
    vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
    ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder
    aan de grond.

    Wij zijn de doden.
    Enkele dagen geleden
    leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan
    beminden en werden bemind en nu liggen we
    in Vlaanderens velden

    Neem ons gevecht met de vijand weer op:
    Tot u gooien wij, met falende hand
    de toorts; aan u om haar hoog te houden
    Als gij breekt met ons die sterven
    zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
    in Vlaanderens velden.

    Bron: Wikipedia


    “Waar is nu toch mijn arme man?
    ‘k Verga van angst! Ik sterf ervan!
    Ach! wat verschil bij’t voor’ge jaar!
    We zaten hier zoo blij te gâar.
    Bij ’t wiegsken van ons jongste kind.
    En nu zoover door sneeuw en wind.
    En vorst…en dan! …
    Och God! Och God!
    Heb meêlij met mijn bitter lot!"

    uit "Uit het Hart"


    ’t Sneeuwvlokje

    Weer daalt de sneeuw in dikke vlokken neder
    In de enge hut, gezeten bij den haard
    Wiegt de arme vrouw haar lieve wichtje teder;
    ’t Heeft buur en vriend zich al bij ’t vuur geschaard.
    Is alles stil... een ieder schijnt de droomen,
    Elk vraagt zich af: “men hoort geen Pieter meer,
    Waar blijft hij toch, wat is hem overkomen?”
    Helaas! Hij ging en nummer keert hij weer!

    Refrein:
    Daal, koude veder,
    Op aarde neder,
    Daal, blanke sneeuw, als troosting voor ’t verdriet!
    Ja, dekt de graven
    Van al die braven
    Die op het veld den eeuw’gen slaap geniet.

    Weer daalt de sneeuw, de vlokken volgen elkander,
    Leest Rosa in haar woning ’n vroeg’re minnebrief
    Van hem die door de grillen van een ander
    Op ’t slagveld stierf –haar een’gen minnaar lief-.
    Bij ’t minst gerucht verschrikt zij, angstig luist’rend,
    Doch nutteloos, haar treuren helpt niet meer;
    En d’arme meid, zij stierf, zijn namen fluist’rend:
    “Vaarwel mijn vriend! Gij ook keert nimmer weer!”

    Refrein

    Weer daalt de sneeuw.. en als een zinnelooze
    Dwaalt Lena rond, wanhoopend, ongetroost;
    “Waar”, roept zij steeds, “Waar schuilt de laffe booze
    Die me ontnam de vader van mijn kroost?”
    Doch niet een straal van hoop strekt haar ten rade
    Haar kleinen zelf begrijpt de moeder zeer
    Zij schreien ook, en vragen na hun vader,
    Hij stierf op ’t slagveld, nimmer keert hij weer!

    Refrein

    Nog daalt de sneeuw... en vijf gemeene moorders
    Voert men naar ’t somb’re strafuitvoeringsplein,
    Zij waren eens de vuur’ge rustverstoorders
    Hun straf bereid omdat het schurken zijn.
    Zij die weleer voor ’t recht te velden trokken
    Tot ’s menschen heil, waren zij eens de tolken;
    Zij vielen ja, doch moedig onverschrokken
    Met d’heil’ge kreet voor Vaderland en Volken!

    Refrein


    Lied van de vrede

    Kanongebulder en straatgezang.
    In een vuile stadsregen fiets ik door de straten,
    helder in 't licht van de schitterende uitstalramen.
    Gelaten
    doe ik onverpoosd mijn fietsschel gaan,
    en kronkel ik tussen soldaten,
    bourgeois en parvenu's
    onder glimmende paraplu's
    als uitgespreide vlerken van vledermuizen.
    Tegen de gevels van de huizen
    in de halve duisternis, mat
    van 't regenwalmen,
    slaan de golvende galmen
    uit het tumult van de vredevierende stad.

    Op de grote mart,
    onder bengalese verlichting van de katedraaltoren,
    en de elektriese lampions
    van het kiosk, getemperd door neteldoeken regen,
    speelt de muziek van het tweede lansiers
    marseillaisen en brabanconne's,
    meegezongen
    met vervrongen
    mond door eene oude patriot
    naast me, met groenomrande
    brokkeltanden.

    O de psyche van dat volk te voelen
    in de regenavend. Hoor het juichen,
    hoor het joelen!
    en 't klapperen van de natte vlaggen langs de gevels.

    De nooit rustende psyche van dat volk staat bloot
    en massaal als een grazende koe,
    die maalt en herkauwt, nooit moe
    de wijde wei verslindend poot vóór poot.
    De oproerige psyche van dat volk hangt boven
    en in de stad,
    maar in de zijsteeg, die ik binnenzwenk
    en waar het ruikt naar ammoniak,
    komen de kreten verdoven
    en zit het weer in zijn dageliks pak.

    Mijn schel blijft rustig
    en ik word door de laatste straten gewiegd
    op het stille druipen van de regen
    - hitteverdrijvende betting
    op deze straten -
    en 't monotone ruisen van de ketting.

    Nu is de laatste lantaren voorbijgeschoven.
    Vóór me ligt de landelike weg.
    Nog even komt gerekt bazuingeschal
    kreunend verdoven,
    en ver klokkegelui sterft weg.
    als de klank van een vingertik tegen kristal.
    Nog even klinkt in mijn oor de stem
    van het oudje met de groene tanden.

    Vóór me ligt de landelike weg,
    niet zichtbaar in de zwarte korelanden,
    niet hoorbaar in het vreedzaam ruisen van de regen.
    Mijn hand die schelt haakt soms in de doornen van een heg.
    Ik voel de weg,
    geleid door 't licht - als uit de duimpjessprook
    onder de tinnen
    van een verwijderd dorpskasteel...
    't Is leeg! 't Is goed. Is 't niets hier niet zoveel...
    zoveel...
    En schellend fiets ik de vrede binnen...


    Uit: G. Burssens - Liederen uit de Stad en uit de Sel
    (Nederlandsche Boekhandel - Antwerpen - 1920)


    De IJzer

    Eerbiedig opgedragen aan Z. M. Koning Albert

    Ik weet een klein, een klein Rivierken,
    Rivierken in het Vlaamsche Land:
    't Is krom en slom, maar wijkt geen zierken
    Hoe 't aan zijn oevers spookt en brandt.
    Het komt voor eigen Vrijheid uit:
    't Rivierken weert, 't Rivierken stuit
    Den vloed van vuur, van grauw venijn
    Der duivels van den Rijn.

    Dat klein Rivierken is zoo
    Hoezee! 't Rivierken is de IJzer!

    Ik weet een klein, een klein Soldaatken,
    Soldaatken in het droeve oord...
    't Rivierken is zijn trouwe maatken;
    Soldaatken wordt het hart doorboord...
    Rioeit op zijn graf een bloemken teer,
    Soldaatken leeft in 't bloemken weer,
    En brengt zijn Landjen nog een groet
    Met 't bloemken van zijn bloed.

    Dat klein Soldaatken is zoo groot!
    Hoezee! 't Soldaatken van den IJzer l

    Ik weet een Koning van klein Landje,
    Ik weet een kleine Koningin.
    Hun beeltnis straalt er op elk santje,
    En 't santje straalt elk harte in...
    De Koning en zijn Vrouwelijn,
    Ze waken bij 't Rivierken klein,
    Ze waken met 't Soldaatken mijn ..,
    En als hij valt, ze planten 't kruis,
    En weenen stil in 't Duinenhuis,
    En plukken later 't Bloemken rein,
    En vlechten 't Bloemken rood en schoon
    In eene wondre Vrijheidskroon:
    Voor 't Land, als 't Land weer vrij zal zijn!

    Die Koning en die Koningin! Wat zijn ze groot!
    Hoezee! de Vorsten van den IJzer!

    J. De Maegt - juni 1918


    Anton van Wilderode
    uit de bundel: "Zachtjes, mijn zoon ligt hier
    "
    Facet 1988

    Bij avondschemer is hij uitgedragen
    haastig en stil als werd hij weggeroofd;
    de zachtste klok snikte driemaal gedoofd
    alsof driemaal een deur dichtviel met doffe slagen.

    Achter zijn uitvaart staan de zuivere dagen
    des zomers puilende van groen gereed
    om met zacht gras, traag als het menselijk leed,
    de plek te dempen die zijn naam zal dragen.

    http://users.telenet.be/
    antonvanwilderode/



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!