NIEUW: Blog reclamevrij maken?

De gebruiker mag dit werk kopiëren, verspreiden en doorgeven of remixen - afgeleide werken maken - onder voorwaarde van bronvermelding.

Lees hier de volledige Licentievoorwaarden

Inhoud blog
  • Holvoet August
  • Van der Heyden Jan
  • De Beer René
  • Van Steerteghem Ernest D.
  • De Loof Oscar
  • Bastian Jean Adam Léon
  • Clarisse Georges C.
  • Saerens Frans
  • Royemans Filip
  • Oeren, 11 november 2014
  • Herdenkingspins Oeren, ze zijn er weer!
  • Index gesneuvelden op dit blog
  • Clepkens Honoré
  • Tillemans François
  • De Caestecker Jerome en Maurits
  • Eeckhout Louis
  • Gallez Alfred
  • Van den Broeck Joseph
  • De Wilder Antoon
  • De Donder Arnold J.
  • Put Denis
  • Van Der Steen Ivo
  • Joly Joseph
  • Dockx Franciscus
  • Alveringem in de Groote Oorlog
  • Alveringem confronteert
  • Index Berichten 2007-2011
  • De Clerck Kamiel
  • Debouver Michel Jules
  • Ameye Frans
  • Van Oostende Octaaf
  • Vermeulen Jan Baptist
  • Legerdossier (2)
  • Legerdossier (1)
  • Oproep herdenkingsproject
  • De Coster Hendrik
  • Matheussen Louis
  • Dekerf François
  • Bernard Philemon
  • Loose Pieter
  • Bourgeois Richard
  • Vervaele Leo
  • Minnaert Theodoor
  • Van Steenberge Jozef
  • Vandeweyer Josephus F.
  • Soors Lambert G.
  • De Keyser Eduard
  • Een terugblik op Oeren 2012
  • Demuynck Oscar V.
  • Oeren 2012 - project en uitnodiging
  • Oeren 2012 - update
  • Oeren 2012
  • Wij zoeken nog steeds verder naar verwanten!
  • De Winter Victor
  • Peers Antoine L.M.
  • De Pooter Philibert
  • Dubuisson Jules
  • Doolaege Kamiel
  • Libens Jan Michel
  • Vanoverschelde Jules
  • Meert Pieter
  • Christiaen Hector M.C.
  • Van Slembrouck Jules M.
  • Pauwels Hilaire
  • Buyle Aloïs
  • Van Meervelde Hendrik
  • Spillier(s) Emiel C.
  • Poppe François (Francies)
  • Maes Camiel
  • Vlegels Jozef
  • Vanden Berghe Ghislenus
  • De Rycke Petrus A.
  • Alveringem herdenkt WOI met 4 herinneringsplaatsen
  • Project Alveringem 2014
  • Oorlog en poëzie
    Onze favorieten
  • Oeren op Google Earth
  • Forum Eerste Wereldoorlog
  • In Flanders Fields Museum
  • Gefusilleerden en terechtgestelden 1940-45
  • Uit de pen van Jef
  • vzw Grafzerkje
  • Wereldoorlog I in de Westhoek
  • Het Belgische leger 1830-1914
  • Western Front Photography by Michael St Maur Sheil
  • De Eerste Wereldoorlog 1914-1918
    Beoordeel dit blog
      Zeer goed
      Goed
      Voldoende
      Nog wat bijwerken
      Nog veel werk aan
     

    "Geschiedenis is van iedereen. We zijn er allemaal het product en soms het slachtoffer van. Even terugblikken op een episode zoals de Grote Oorlog zet aan tot bescheidenheid, voorzichtigheid en seriniteit. Een samenleving mag dit niet verwaarlozen."

    Luc Vandeweyer, historicus verbonden aan het Algemeen Rijksarchief Brussel, Knack, 7 november 2007 en VIFF flash 26.2, maart-april-mei 2008.

    De mensen van voorbij

    De mensen van voorbij
    De mensen van voorbij,
    ze blijven met ons leven.
    De mensen van voorbij,
    ze zijn met ons verweven
    in liefde, in verhalen,
    die wij zo graag herhalen,
    in bloemen, geuren, in een lied,
    dat opklinkt uit verdriet.
    De mensen van voorbij,
    zij worden niet vergeten.
    De mensen van voorbij,
    zijn in een ander weten.
    Bij God mogen ze wonen;
    daar waar geen pijn kan komen.
    De mensen van voorbij
    zijn in het licht, zijn vrij!

    Hanna Lam
    http://www.rkwageningen.nl

    In Vlaanderens velden

    In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
    tussen de kruizen, rij aan rij,
    die onze plaats aanwijzen.
    En aan de hemel
    blijven de leeuweriken vliegen en dapper kwelen,
    tussen 't geschut beneden nauwelijks te horen.

    Wij zijn de Doden.
    Enkele dagen geleden nog
    leefden we, voelden de ochtendstond,
    zagen de gloed van de avondzon,
    beminden en werden bemind en nu liggen wij, gevelden,
    In Vlaanderens velden.

    Zet onze strijd met de vijand verder.
    Met falende handen reiken wij u over
    de toorts.
    Aan u haar hoog te dragen.
    Doet gij dit niet, dan zullen wij in deze aarde
    geen rust kennen, ondanks de klaprozen
    In Vlaanderens velden.


    Bron: Wikipedia

    In Vlaamse velden

    In Vlaamse velden klappen rozen open
    Tussen witte kruisjes, rij op rij,
    Die onze plaats hier merken, wijl in 't zwerk
    De leeuweriken fluitend werken, onverhoord
    Verstomd door het gebulder op de grond.

    Wij zijn de doden. Zo-even leefden wij.
    Wij dronken dauw. De zon zagen wij zakken.
    Wij kusten en werden gekust. Nu rusten wij
    In Vlaamse velden voor de Vlaamse kust.

    Toe: trekt gij ons krakeel aan met de vijand.
    Aan u passeren wij, met zwakke hand, de fakkel.
    Houd hem hoog. Weest gij de helden. Laat de doden
    Die wij zijn niet stikken of wij vinden slaap noch
    Vrede - ook al klappen zoveel rozen open
    In zovele Vlaamse velden.

    Bron: Wikipedia

    De doden met hun ogen van aarde
    met handen en voeten van gras
    zijn de stilste doden der wereld.
    Zij zijn gelijk halmen en aren
    verbaasd zonder woede gevallen.
    De weerloze akker van Vlaanderen
    ligt van hun aanwezigheid vol.

    Zij roepen hun boodschap van vrede
    met wrede verhakkelde monden
    met modderspatten en wonden.
    De levenden moeten het weten
    het nooit meer moedwillig vergeten
    terwijl zij ademen en eten
    in het heilige rijk der gezonden.

    door priester-dichter
    Anton Van Wilderode (1918-1998)

    Bekijk afloop Eerste Wereldoorlog
    Einde WOI herdacht

    Het is negentig jaar geleden dat de Eerste Wereldoorlog ten einde kwam. Op veel plaatsen wordt dit herdacht. Het aandeel van de Amerikaanse strijdkrachten en de afloop van de oorlog werden prachtig in beeld gebracht door de nieuwsdienst van het Amerikaanse leger.
    Bekijk de beelden hier.
    Bron: VPRO Geschiedenis

    Droeve Tijden

    ’t Zijn droeve tijden als de oorlog woedt,
    Als menschen men slacht ‘lijk dieren,
    Als menschenbloed bij beken vloeit.
    Als vrede en liefde liggen geboeid
    Als haat
    En kwaad,
    Als nood
    En dood
    Grijnzen en vloeken en tieren.

    uit "Uit het Hart"

    De Oorlogsblinde

    Ja kleine, ik kom, ‘k zal je niet laten schreien,
    Bewaar jij je tranen, zoo kostbaar als goud!
    Ke kunt ze gebruiken in latere jaren,
    Als ’t kindje is groot en je vader is oud.

    Wanneer ik vertel dat ik, toen je nog klein waart,
    De plaats van je moeder bij ’t wiegje innam
    Omdat ik eens vechten ging tegen mijn broeders
    En blind en verminkt van het front wederkwam!

    Nu blijf ik te huis en je moeder gaat werken,
    Verdienen het voedsel voor jou en voor mij
    Om ’s avonds te keeren naar twee hulpeloozen;
    Het lichaam vermoeid, maar de ziel ó zoo blij!

    Kom schat, leg je hoofdje maar tegen mijn wangen;
    Je vader zal dragen zijn kindje zoo licht,
    Ik zal voor je zingen de slaapdronken liedjes;
    Dan vallen je oogjes ook spoediger dicht!

    Maar als dan je slaapje is uit, lieve kleine,
    Dan openen d’oogjes en zoeken het licht;
    Maar vader zijn oogen zien altijd het duister,
    Die blijven bij dag en bij nacht immer dicht...

    Maar als je eens groot bent, mijn hulp’looze schat,
    Dan zijn deze oogen twee heldere lichten
    Voor jou in de wereld op ’t duistere pad
    Om beter je werk te verrichten!

    Aan een moeder
    Haar zoon viel op het slagveld

    Je hebt me gezegd: <Mijn zoon is gevallen,-
    jij hebt hem niet gekend, zijn voorhoofd niet,
    of zijn lippen niet
    of zijn handen; geen van allen
    die nu naast mij zijn, hebben hem gekend,
    maar enkel waar mijn zoon is gevallen,-
    op het veld van eer.
    Als ik stappen hoorde op de straat
    zei ik: zo zal zijn heimkeer
    zijn. Dat luisteren en verwachten hoeft nu niet meer.
    De penningen die ik heb willen besparen
    om hem een jas te kopen,
    liggen nog in de kast, naast de oorlogprentjes
    uit zijn jeugdjaren.
    Je moest voor mijn zoon een gedicht maken,
    dat leg ik dan naast de prenten in de kast.>

    Ik weet, moedertje, je zou graag lezen:
    <Wapengeweld, slagveld, held,>
    want als een eervolle trits, heeft men je die woorden voorgespeld,
    en van je zoon heb je niets meer dan dat.
    Woorden die je troosten moeten,
    omdat je je zoon niet meer zult wekken;
    je zult zijn koffie niet meer bereiden,
    steeds als de klok dezelfde uur slaat,
    hem nooit meer nakijken als hij de straat langs gaat
    en nou moet je niet meer de woorden bepeinzen
    die je hem zeggen zou
    in stervensnood.

    Slagveld, veld van eer,
    vaderland, en de zaak van het recht.
    Maar ook staat dit geschreven:
    Je zult niet liegen, niet bedriegen.
    De laatste kreet van je zoon was: <Moedertje,
    belieg mij niet, belieg mij niet.
    Mijn vaderland is dood, in de zoenegloed
    van mijn moeder die ik derven moet.> -

    Je zoon, moedertje, viel niet voor een gerechte zaak,
    maar zijn bloed werd hem afgeperst door allen,
    omdat ons de menselike goedheid is ontvallen.
    Maar ik, wij, wij allen zijn de moordenaars van je zoon
    en elk woord als eer en held is smaad en hoon.
    Elk soldaat die valt in de krijg, hij werd getroffen
    door een sluipmoordenaar.
    Dit zijn wij allen, allen die het geloof verloren.

    Je zoon heeft me gezegd: dit is de goede weg,
    en ik heb hem gewezen: ja, die weg is de ware.
    Wij hebben gelogen.
    <Demokratie>: wij hebben bedrogen.

    Als je zoons zoen aan de bloednatte Aarde
    nu niet de waarheid heeft vrijgekocht, betaald met zijn warm vlees,
    dan is er weer niets gebeurd.
    Om je zoon, om je zoon die viel,
    werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.
    Als je zoon die viel,
    als mijn broeder die nog in de kiel
    staat van de loopgraven, als al de zoons en al de broers,
    als de miljoenen verlossers,-laatste teken van de visfiguur,-
    die weerom brengen de bloedige offerande op dit uur,
    volgens de oude wet, als de miljoenen kruisen,
    die zij niet te dragen hadden, dan enkel houten armpjes
    en rij aan rij, niet hebben vrijgekocht
    de nieuwe erfzonde van machtbegeren
    en van waan,
    dan wordt dit sakrifisie, volgens de oude wet gedaan,
    weer nutteloos.

    Alles is schoonheid. -Herinner je nog je zoon
    toen hij tegenover je aan de ontbijttafel zat. -
    wij moeien ons eigen geweten, ons begrijpen bevrijden
    van de waanzonde.

    De miljoenen zwarte fatum-kruisen
    zijn zwijgend, maar hun zwarte, wijd-open wonde
    heeft het woord gevonden: Alles is waan, alles is zonde;
    levenden, vergaart de kleine krachten die u nog blijven
    tot geloof in het levende leven.
    Alles is zo grenzeloos schoon, luistert naar dit ontluikend begrijpen
    in ons geweten.


    Uit: Paul van Ostaijen - Het Sienjaal - 1918

    "In memoriam"
    (Moederken)

    Van oorlogswee ’t verdelgen
    Ontvluchtend, met de Belgen,
    Oud-moederken alleen,
    Ging zij met strompelschrêen

    Den weg, den droeve-lange
    Der ballingschap. Zoo lange
    En bevend hield de hand
    Zij uitgestrekt naar ’t land

    Van ’t broedervolk, dat sprekend
    Haar taal, verstond wat smeekend
    Zij bad, in deernis groot:
    "Heb meelij! Och ontbloot

    Van ’t kroost, dat troost moest geven,
    Mijn weduwstaat, verdreven
    Van land en erf beroofd
    Van ’t plekje grond, waar ’t hoofd

    Zoo jaren-zwaar, zoo moede
    Ter rust reeds neigde…." – En goede
    Lief-zachte hande’ om God
    Verlichtten ’t harde lot

    Der arme. En in haar oogen
    Weer glansde, als uit den hooge
    Gezongen licht, een lach
    Van vrede. – Doch haar dag

    Was om! De ziel heur banden
    Verbrak en trouwe handen
    Beschaduwden nog zacht
    ’t Gelaat, dat vredig lacht

    Tot in den dood. – Wij vragen
    Oud-Moederken te dragen,
    Ten God’s-troon, om den vreê
    Voor ’t Vaderland, uw bêe!

    Uit het ‘Geïllustreerd Zondagsblad’
    van de Nieuwe Tilburgsche Courant
    Bijschrift: ‘Aan een arm kinderloos "Moederken", weduwe, naar Nederland gevlucht en daar overleden.’
    d.d. 8 januari 1916

    In Flanders Fields

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    onder het zwart gelid der houten kruisen.
    De leeuwerik vliegt tegen vuur en dood
    gevederd in de hemel van Diksmuide
    en zaait zijn lied tussen schrapnels en schroot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden die liefhadden en streden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij alleen in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    tegen de grijze schilden van de zerken.
    De wind waait als een boom boven het groot
    landschap tussen Langemark en Klerken
    dat zich beschermt gelijk een moederschoot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden met leuzen en gebeden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij voorgoed in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    In Flanders Fields staan de papavers rood
    als roest gespat over verminkte graven.
    De blauwvoet met zijn zuivere vleugels stoot
    tegen de hiërogliefen van de namen,
    de regen leest de zwarte letters bloot.
    Wij zijn de doden thans. Maar kortgeleden
    nog levenden almachtig aangetreden
    voor dat schoon land waarvan wij zonen waren.
    Nu liggen wij doodstil in Vlaanderens aarde,
    in Flanders Fields!

    Anton Van Wilderode
    naar John Mc Crae
    uit de bundel: "Zachtjes, mijn zoon ligt hier."
    Facet 1988

    http://users.telenet.be/
    antonvanwilderode/

    Rondvraag / Poll
    Wij vinden de herdenking voor gesneuvelden met verwanten te Oeren een goed idee want
    wij hebben er een familielid begraven liggen.
    de gemeente Alveringem mag dit zeker 2-jaarlijks organiseren.
    alle Belgische gesneuvelden moeten blijvend herdacht worden.
    Bekijk resultaat

    Het soldatenkerkhof van Oeren
    Weest fier, geboortegrond en ouders, op uw zoon.

    © Tweejaarlijks herdenkingsproject met verwanten van de gesneuvelden op het Belgisch militair kerkhof te Oeren, onder de verantwoordelijkheid van de gemeente Alveringem. Met gewaardeerde dank namens allen verwanten van de gesneuvelden.

    Eerste initiatiefnemers van "Oeren, 11 november 2008" waren Luc Klaps uit Genk (beheerder, in samenwerking met de Dienst Toerisme, cultuur en informatie, gemeente Alveringem), Leon De Winter uit Zulte, Joris Ryckeboer uit Westouter, en Patrick Vancoillie uit Roeselare.

    06-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Index gesneuvelden op dit blog

    Index van de gesneuvelden op dit blog:

    http://delicious.com/oeren


    Bezoek ook:

    Facebookpagina 'De Vrienden van Oeren'
    http://www.facebook.com/pages/De-Vrienden-van-Oeren/171041986255440?fref=ts

    Facebookgroep 'De Vrienden van Oeren'
    http://www.facebook.com/groups/166381898228/


    Tags:gesneuvelden, oeren, alveringem
    >> Reageer (0)
    08-06-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Holvoet August


    Graf 440

    Holvoet August(ijn)
    geboren te Pittem op 30 november 1879
    zoon van François en Barbara Maria De Jonckheere
    wonende te Egem
    gehuwd met Elodie Marie Tytgat

    soldaat 2e klas bij het Vervoerskorps C. T.- 5 D.A. / C.V.R./ 5 Cie
    mil. 1900
    overleden op 29 november 1917
    begraven te Oeren op 1 december 1917

    Op 29 november 1917 raakt hij in zijn kantonnement aan de Nieuwe Herberg in Alveringem gekwetst door de scherven van een vliegtuigbom. Met verwondingen aan de rechterarm, de rechterdij en het scrotum wordt hij geëvacueerd naar de infirmerie van de 5de Legerafdeling in Alveringem, waar hij kort na zijn aankomst om 18.45 uur overlijdt. Zijn strijdmakker Joseph Joly is een kwartier eerder gestorven aan de Nieuwe Herberg.

    Verwanten: C. Holvoet uit Chaudfontaine en Leen Holvoet

    Extra informatie: August Holvoet is de overgrootvader van Leen Holvoet. Hij werd, volgens wat zij van haar oma (zijn schoondochter) heb horen vertellen, opgeroepen toen de oorlog al een tijd bezig was, hij had toen al kinderen (haar opa en nog een dochter).


    >> Reageer (1)
    06-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van der Heyden Jan
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Graf 123

    Van der Heyden Jan
    geboren op 22 december 1888 te Lotenhulle

    stamnummer 104/54692
    soldaat 1e klas
    4e linie / 1e Bn (1e Cie)
    overleden op 9 juli 1917 te Diksmuide, obusscherf in de borst
    begraven te Oeren

    Extra: indiensttreding: milicien 1908; Gedood tijdens het uitvoeren van werken; Steekkaart 55381, indicateur 358451 dd. 1924/07/08 en 292144 dd. 1925/03/02; lijst militaire begraafplaats Oeren.

    Verwanten: Peter Vanderheyden.

    Bijlagen:
    pancarte Van der Heyden Jan.jpg (390.2 KB)   


    >> Reageer (0)
    01-05-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Beer René


    Graf 109

    De Beer Renaat Bernard Raymond (René)
    geboren te Gent op 6 juli 1893

    korporaal, milicien 1913
    2 Linie / 3 Cie
    overleden op 6 juli 1917
    begraven te Oeren op 7 juli 1917

    Verwanten: bekend bij de gemeente Alveringem.


    >> Reageer (0)
    19-04-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Van Steerteghem Ernest D.


    Graf 21

    Van Steerteghem Ernest David
    geboren te Lede op 29 mei 1886
    wonend te Douai (Frankrijk)

    soldaat
    Genie 6 D.A./ Peleton Projecteurs
    overleden te Diksmuide op 30 mei 1915
    begraven te Oeren, oorspronkelijk graf 20

    Op de affiche 'Lede aan de slachtoffers van den oorlog 1914-1918' staat geen foto van de gesneuvelde.
    Ook zijn dorpsgenoot Van der Snickt Emiel ligt begraven te Oeren: zie http://blog.seniorennet.be/bmb_oeren/archief.php?ID=307642.


    Tags:Van Steerteghem, Oeren
    >> Reageer (0)
    12-03-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Loof Oscar


    Graf 422

    De Loof Oscar

    geboren te Oedelem op 31 maart 1896
    zoon van Charles en Sophia Verfaillie

    soldaat 2e klas, c.s. 1915
    6 Jagers te Voet / 4 Cie - Mitrailleurs
    overleden te Diksmuide op 30 november 1917 om 09.15 uur
    begraven te Oeren op 3 december 1917

    Bron: Dhr. André De Clercq.


    >> Reageer (0)
    24-02-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Bastian Jean Adam Léon

    Graf 363

    Bastian Jean Adam Léon

    geboren te Luxembourg (G.H.Lux.) op 1 november 1886
    zoon van Jean en Marie Baur
    ongehuwd
    woonde (vermoedelijk) te Mons

    sergeant 2e Jagers te Voet
    overleden te Diksmuide op 10 april 1915
    om elf uur dood in Alveringem toegekomen van het slagveld in Diksmuide

    begraven te Alveringem en herbegraven te Oeren

    Contact: Y. Dubuisson


    >> Reageer (0)
    20-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Clarisse Georges C.


    Graf 313



    Clarisse Georges Clovis (Joris)
    geboren te Espierres op 27 oktober 1889



    soldaat 2de klas, milicien 1909
    stamnummer 101/56583
    1 Linie 4/2
    overleden op 21 juni 1915, begraven te Kaaskerke (?)
    herbegraven te Alveringem, later Oeren

    Bron: dank aan dhr. André De Clercq.


    >> Reageer (0)
    02-01-2015
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Saerens Frans


    Graf 364





    Saerens Felix Frans
    geboren te Buggenhout op 18 april 1893
    zoon van Charles Louis en Françoise De Donder

    soldaat
    3de Jagers te Voet 1/1
    overleden te Fortem-Alveringem op 23 april 1915
    oorspronkelijk begraven te Alveringem op 24 april 1915
    herbegraven te Oeren

    Informatie: dhr. Firmin Vermeir uit Buggenhout.


    >> Reageer (0)
    18-12-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Royemans Filip

    Graf 551


    Royemans Filip

    geboren te Asse op 4 oktober 1893
    wonend te Asse
    stamnummer 139/18848
    soldaat 2e klas, mil.1913 / ruiter
    1 Lansiers / 1 Escadron (Lichte Groepering 5 D.A.)
    overleden te Kaaskerke op 18 maart 1918 aan de gevolgen van meerdere wonden, veroorzaakt door obussen en granaten.
    begraven te Oeren op 21 maart 1918

    Extra info:
    Op diezelfde dag zijn er in totaal tien Belgische militairen in Oeren begraven: Henri Blommaert, Robert Coffyn, Marc De Vos, Gustave Grison, Eloi Ingelbrecht, Renaat Martin, Jean Notorange, Filip Royemans, Louis Van den Bosch en Alexandre Wallaert.

    Een dag eerder, op 20 maart 1918, zijn ook al negen Belgische militairen in Oeren ten grave gedragen. Het zijn trieste topdagen in de geschiedenis van de militaire begraafplaats van Oeren. Allen zijn ze gesneuveld op 18 maart 1918, voornamelijk tussen 5 en 6 uur 's morgens, tijdens een Duitse raid op de Belgische loopgraven. Hierbij sneuvelen er 26 Belgische militairen. Ze worden allen naar Alveringem afgevoerd.

    Verwanten: Johan De Greve via 'De vrienden van Oeren'.

    Bijlagen:
    Duitseraid18maart1918_804.docx (25 KB)   


    >> Reageer (0)
    11-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Oeren, 11 november 2014

    Oeren, 11 november 2014
    Alveringem herdenkt de groote oorlog, ingetogen en artistiek.

    Klik hier voor een aantal foto's van de herdenking te Oeren, 11 november 2014.


    Alle informatie vindt u op

    http://www.oorlogserfgoedalveringem.be/nl/alveringem-herdenkt-de-groote-oorlog-ingetogen-en-artistiek

    Bezoek ook

    http://www.oorlogserfgoedalveringem.be/

    https://www.facebook.com/pages/De-Vrienden-van-Oeren/171041986255440

    https://www.facebook.com/groups/166381898228/


    Tags:oeren, 1914-1918, alveringem
    >> Reageer (1)
    07-11-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Herdenkingspins Oeren, ze zijn er weer!


    De herdenkingspins zijn er weer!
    U hebt er toch ook al één?




    Bij de eerste herdenkingsplechtigheid  met verwanten te Oeren in 2008 werd door kunstenaar-graficus Jeroen De Clercq speciaal een herdenkingspin met logo ontworpen.

    De rode roos, witte lelie en de druppel water symboliseren de liefde, onschuld of zuiverheid en levenswater (verdriet: onverwerkte emoties zuiveren en het kunnen loslaten).

    Deze gestyleerde en unieke pin wordt te koop aangeboden aan 2,00 euro, excl. verzendingskosten.

    Bestellingen bij:
    Leo Bonte
    projectverantwoordelijke Alveringem 2014
    058/62 55 31
    leo.bonte@alveringem.be


    Tags:oeren, 1914-1918, alveringem
    >> Reageer (1)
    03-10-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Clepkens Honoré
    Klik op de afbeelding om de link te volgen


    Graf 428

    Clepkens Honoré Henri Joseph
    geboren te Leupegem op 23 september 1893

    soldaat 2e klas, milicien 1913
    2 Jagers te Voet / 1 Bn / 4 Cie
    overleden Boyeau du Rail, Diksmuide op 30 november 1917 om 04.00 uur
    obusscherf in de hals
    begraven te Oeren op 3 december 1917

    Verwanten: Mevr. Anny Clepkens uit Maardedal, mevr. Rolande Clepkens uit Oudenaarde. Er zijn meerdere verwanten bekend bij de gemeente Alveringem.


    >> Reageer (0)
    01-09-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Tillemans François
    Klik op de afbeelding om de link te volgen

    Graf 374

    Tillemans François Marie
    geboren te Antwerpen op 20 januari 1894
    zoon van Florent en Stephanie Van Loock


    mil. 1914 / hulp-onderluitenant
    2e Jagers te Voet 1/1 (1e Cie)
    overleden op 13 november 1917 om 01.00 uur vóór Diksmuide
    door een kogel in de zijde gedood tijdens een verkenning
    overgebracht naar het militair dodenhuis in Alveringem
    begraven te Oeren

    Info: Rik Van Beveren en Davy Hermans

    Bijlagen:
    Foto en info.jpg (86.4 KB)   


    >> Reageer (0)
    25-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.De Caestecker Jerome en Maurits


    Graf 412 en 413

    De gebroeders De Caestecker Jerome en Maurits


    Graf 412

    De Caestecker Jerome Sidon
    geboren te Beerst op 19 december 1894
    zoon van Karel Louis en Rosalie Wallijn
    ongehuwd

    soldaat 2de klas
    21 Linie / 11 Cie
    overleden op 20 november 1917
    begraven te Oeren op 25 november 1917 (oorspronkelijk graf 396)

    Graf 413

    De Caestecker Maurits Pieter (Maurice Pierre)
    geboren te Beerst op 31 oktober 1892
    zoon van Karel Louis en Rosalie Wallijn
    ongehuwd

    soldaat 2de klas, mil. c.s. 1915
    4 Linie
    overleden te Merken op 28 september 1918
    oorspronkelijk begraven op 7 oktober 1918, Trapeziumbos graf nr. 29
    herbegraven te Oeren

    De gesneuvelden Jerome Sidon en Maurits Pieter De Caestecker zijn twee broers uit het gezin Decaestecker-Wallijn uit Beerst. Karel Louis Decaestecker, geboren op 11 maart 1856 te Beerst, huwde op 18 mei 1885 te Vladslo met Rosalie Wallijn, geboren op 4 oktober 1855 te Vladslo.

    Het gezin woonde in Beerst, 3 km ten noorden van Diksmuide, en telde elf kinderen, waarvan 8 zoons en 3 dochters. Het waren barre tijden, slechts twee kinderen zijn ouder dan 25 jaar geworden (kindersterfte). Vermoedelijk waren het landbouwers. In de kleine gemeente Beerst waren het allemaal mensen die in de landbouw tewerkgesteld waren. Ze hadden het niet breed omdat ze ook beiden een herberg open hielden.

    Dochter Elza Georgine is overleden in 1963 te Beerst. Wellicht was zij niet gehuwd.
    Haar zus Alice Marie, de jongste van de elf kinderen, is op 22 juli 1925 gehuwd met Panfiel Pomphile Flor Vereecke eveneens uit Beerst. Zij overleed na 1963, en toen was haar man ook nog in leven.

    Bron: R. Caestecker uit Genk, Luc Klaps, forum http://www.forumeerstewereldoorlog.be/

    Verwanten: Daisy Nijs, Jeanne De Caestecker en Willem Vereecke.
    Jeanne De Caestecker is de dochter van de enige overlevende zoon die kort na de oorlog ook is overleden. Zij woont in de Vogezen (Frankrijk) en is 93 jaar (september 2014). Haar neef Willem Vereecke woont in Leffinge.


    >> Reageer (0)
    18-08-2014
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Eeckhout Louis


    Graf 467

    Eeckhout Lodewijk (Louis) Maurice
    geboren te Gent op 16 mei 1894

    soldaat 2e klas, oorlogsvrijwilliger 1914
    3 Jagers te Voet / 5 Cie
    overleden op 2 januari 1918
    begraven te Oeren op 5 januari 1918

    Verwanten: Er zijn meerdere verwanten bekend bij de gemeente Alveringem.


    >> Reageer (0)



    Archief per maand
  • 06-2015
  • 05-2015
  • 04-2015
  • 03-2015
  • 02-2015
  • 01-2015
  • 12-2014
  • 11-2014
  • 10-2014
  • 09-2014
  • 08-2014
  • 07-2014
  • 06-2014
  • 05-2014
  • 04-2014
  • 03-2014
  • 02-2014
  • 01-2014
  • 12-2013
  • 11-2013
  • 10-2013
  • 09-2013
  • 08-2013
  • 07-2013
  • 06-2013
  • 05-2013
  • 04-2013
  • 03-2013
  • 02-2013
  • 01-2013
  • 12-2012
  • 11-2012
  • 10-2012
  • 09-2012
  • 08-2012
  • 07-2012
  • 06-2012
  • 05-2012
  • 04-2012
  • 03-2012
  • 02-2012
  • 01-2012
  • 12-2011
  • 11-2011
  • 10-2011
  • 09-2011
  • 08-2011
  • 07-2011
  • 06-2011
  • 05-2011
  • 04-2011
  • 03-2011
  • 02-2011
  • 01-2011
  • 12-2010
  • 11-2010
  • 10-2010
  • 09-2010
  • 08-2010
  • 07-2010
  • 06-2010
  • 05-2010
  • 04-2010
  • 03-2010
  • 02-2010
  • 01-2010
  • 12-2009
  • 11-2009
  • 10-2009
  • 09-2009
  • 08-2009
  • 07-2009
  • 06-2009
  • 05-2009
  • 04-2009
  • 03-2009
  • 02-2009
  • 01-2009
  • 12-2008
  • 11-2008
  • 10-2008
  • 09-2008
  • 08-2008
  • 07-2008
  • 06-2008
  • 05-2008
  • 04-2008
  • 03-2008
  • 02-2008
  • 01-2008
  • 12-2007
  • 11-2007
  • 10-2007
  • 09-2007
  • 08-2007

    Contacteer ons!

    Bent u een afstammeling, een verwante, of zelfs een ver familielid van een gesneuvelde die begraven ligt te Oeren? *** Hebt u bijkomende informatie over een gesneuvelde?


    Gastenboek
  • bezoek
  • edmond deketelaere zedelgem
  • herdenking
  • Vraag
  • Hi

    Wilt u een berichtje achterlaten dat iedereen kan lezen? *** Spam wordt onverbiddelijk gewist.


    Het kerkhof te Oeren
    is wellicht de meest pittoreske Belgische militaire begraafplaats. Ze is immers gelegen rond het kerkje uit de 16de eeuw. In Oeren richtte het Belgische leger tijdens de oorlog kantonnementen in voor troepen op halve rust. Vermoedelijk werden de eerste doden er begraven vanaf 1915.


    Werk mee aan dit blog!
    Beoordeel ons blog.
    Doe mee aan de poll.

    Last Post

    Oorspronkelijk werd de Last Post gespeeld als afsluiting van de dag, tijdens de inspectie van de posten. Tegenwoordig wordt de Last Post vooral gebruikt bij militaire herdenkingen en begrafenissen.
    Sedert 24 juli 1927 wordt iedere avond om 20.00 uur onder de gewelven van de Menenpoort te Ieper de “Last Post” geblazen als eerbetoon aan de honderdduizenden gesneuvelden.
    De Last Post wordt geblazen door de klaroenblazers van het stedelijk brandweerkorps van Ieper.

    Beluister de Last Post


    Oeren
    is een plaats en deelgemeente van Alveringem, gelegen in de Belgische provincie West-Vlaanderen. Oeren ligt in de Westhoek aan de Lovaart. Oeren was een zelfstandige gemeente tot in 1971 en werd toen aangehecht bij Alveringem.
    Het landbouwdorp heeft geen echte dorpskern, maar bestaat uit de voormalige parochiekerk en enkele verspreide hoeven.
    De kleinste deelgemeente van Alveringem heeft een oppervlakte van 2,89 km².
    Oeren verloor in 2008 twee inwoners en telt er nu nog 51 (toestand per 31 januari 2009).


    De kollebloemen van Vlaanderen

    Vlaanderens hart bloedt in zijn kollebloemen open,
    tussen de kruisjes door, die, rij naast rij geplant,
    het simpel teeken zijn, waaronder wij steeds hoopen,
    dat onze milde dood de vree werd voor dit land.

    Bij rooden dagerad volgden wij in het blauwe
    den zoeten leeuwerik, wiens jubel werd gestoord
    door schroot en vloek en klacht. Tot men ons kwam houwen
    en op dit Vlaamsche veld ons streven werd gesmoord.

    Gij, die nu na ons leeft, wij reiken u de toortsen,
    verheft ze naar het licht, elk roepe een nieuwen held:
    verbreekt gij onze trouw, dan wordt in wreedste koortsen
    ons 't heilig verbod te slapen in dit veld:
    in elken kollebloem zouden wij blijvend bloeden!
    In Vlaanderens velden

    Bron: Wikipedia


    In Vlaanderens velden

    In Vlaanderens velden bloeien de klaprozen
    Tussen de kruisen, rij aan rij
    die onze plek aangeven; en in de lucht
    vliegen leeuweriken, nog steeds dapper zingend
    ook al hoor je ze nauwelijks te midden van het kanongebulder
    aan de grond.

    Wij zijn de doden.
    Enkele dagen geleden
    leefden we nog, voelden de dauw, zagen de zon ondergaan
    beminden en werden bemind en nu liggen we
    in Vlaanderens velden

    Neem ons gevecht met de vijand weer op:
    Tot u gooien wij, met falende hand
    de toorts; aan u om haar hoog te houden
    Als gij breekt met ons die sterven
    zullen wij niet slapen, ook al bloeien de klaprozen
    in Vlaanderens velden.

    Bron: Wikipedia


    “Waar is nu toch mijn arme man?
    ‘k Verga van angst! Ik sterf ervan!
    Ach! wat verschil bij’t voor’ge jaar!
    We zaten hier zoo blij te gâar.
    Bij ’t wiegsken van ons jongste kind.
    En nu zoover door sneeuw en wind.
    En vorst…en dan! …
    Och God! Och God!
    Heb meêlij met mijn bitter lot!"

    uit "Uit het Hart"


    ’t Sneeuwvlokje

    Weer daalt de sneeuw in dikke vlokken neder
    In de enge hut, gezeten bij den haard
    Wiegt de arme vrouw haar lieve wichtje teder;
    ’t Heeft buur en vriend zich al bij ’t vuur geschaard.
    Is alles stil... een ieder schijnt de droomen,
    Elk vraagt zich af: “men hoort geen Pieter meer,
    Waar blijft hij toch, wat is hem overkomen?”
    Helaas! Hij ging en nummer keert hij weer!

    Refrein:
    Daal, koude veder,
    Op aarde neder,
    Daal, blanke sneeuw, als troosting voor ’t verdriet!
    Ja, dekt de graven
    Van al die braven
    Die op het veld den eeuw’gen slaap geniet.

    Weer daalt de sneeuw, de vlokken volgen elkander,
    Leest Rosa in haar woning ’n vroeg’re minnebrief
    Van hem die door de grillen van een ander
    Op ’t slagveld stierf –haar een’gen minnaar lief-.
    Bij ’t minst gerucht verschrikt zij, angstig luist’rend,
    Doch nutteloos, haar treuren helpt niet meer;
    En d’arme meid, zij stierf, zijn namen fluist’rend:
    “Vaarwel mijn vriend! Gij ook keert nimmer weer!”

    Refrein

    Weer daalt de sneeuw.. en als een zinnelooze
    Dwaalt Lena rond, wanhoopend, ongetroost;
    “Waar”, roept zij steeds, “Waar schuilt de laffe booze
    Die me ontnam de vader van mijn kroost?”
    Doch niet een straal van hoop strekt haar ten rade
    Haar kleinen zelf begrijpt de moeder zeer
    Zij schreien ook, en vragen na hun vader,
    Hij stierf op ’t slagveld, nimmer keert hij weer!

    Refrein

    Nog daalt de sneeuw... en vijf gemeene moorders
    Voert men naar ’t somb’re strafuitvoeringsplein,
    Zij waren eens de vuur’ge rustverstoorders
    Hun straf bereid omdat het schurken zijn.
    Zij die weleer voor ’t recht te velden trokken
    Tot ’s menschen heil, waren zij eens de tolken;
    Zij vielen ja, doch moedig onverschrokken
    Met d’heil’ge kreet voor Vaderland en Volken!

    Refrein


    Lied van de vrede

    Kanongebulder en straatgezang.
    In een vuile stadsregen fiets ik door de straten,
    helder in 't licht van de schitterende uitstalramen.
    Gelaten
    doe ik onverpoosd mijn fietsschel gaan,
    en kronkel ik tussen soldaten,
    bourgeois en parvenu's
    onder glimmende paraplu's
    als uitgespreide vlerken van vledermuizen.
    Tegen de gevels van de huizen
    in de halve duisternis, mat
    van 't regenwalmen,
    slaan de golvende galmen
    uit het tumult van de vredevierende stad.

    Op de grote mart,
    onder bengalese verlichting van de katedraaltoren,
    en de elektriese lampions
    van het kiosk, getemperd door neteldoeken regen,
    speelt de muziek van het tweede lansiers
    marseillaisen en brabanconne's,
    meegezongen
    met vervrongen
    mond door eene oude patriot
    naast me, met groenomrande
    brokkeltanden.

    O de psyche van dat volk te voelen
    in de regenavend. Hoor het juichen,
    hoor het joelen!
    en 't klapperen van de natte vlaggen langs de gevels.

    De nooit rustende psyche van dat volk staat bloot
    en massaal als een grazende koe,
    die maalt en herkauwt, nooit moe
    de wijde wei verslindend poot vóór poot.
    De oproerige psyche van dat volk hangt boven
    en in de stad,
    maar in de zijsteeg, die ik binnenzwenk
    en waar het ruikt naar ammoniak,
    komen de kreten verdoven
    en zit het weer in zijn dageliks pak.

    Mijn schel blijft rustig
    en ik word door de laatste straten gewiegd
    op het stille druipen van de regen
    - hitteverdrijvende betting
    op deze straten -
    en 't monotone ruisen van de ketting.

    Nu is de laatste lantaren voorbijgeschoven.
    Vóór me ligt de landelike weg.
    Nog even komt gerekt bazuingeschal
    kreunend verdoven,
    en ver klokkegelui sterft weg.
    als de klank van een vingertik tegen kristal.
    Nog even klinkt in mijn oor de stem
    van het oudje met de groene tanden.

    Vóór me ligt de landelike weg,
    niet zichtbaar in de zwarte korelanden,
    niet hoorbaar in het vreedzaam ruisen van de regen.
    Mijn hand die schelt haakt soms in de doornen van een heg.
    Ik voel de weg,
    geleid door 't licht - als uit de duimpjessprook
    onder de tinnen
    van een verwijderd dorpskasteel...
    't Is leeg! 't Is goed. Is 't niets hier niet zoveel...
    zoveel...
    En schellend fiets ik de vrede binnen...


    Uit: G. Burssens - Liederen uit de Stad en uit de Sel
    (Nederlandsche Boekhandel - Antwerpen - 1920)


    De IJzer

    Eerbiedig opgedragen aan Z. M. Koning Albert

    Ik weet een klein, een klein Rivierken,
    Rivierken in het Vlaamsche Land:
    't Is krom en slom, maar wijkt geen zierken
    Hoe 't aan zijn oevers spookt en brandt.
    Het komt voor eigen Vrijheid uit:
    't Rivierken weert, 't Rivierken stuit
    Den vloed van vuur, van grauw venijn
    Der duivels van den Rijn.

    Dat klein Rivierken is zoo
    Hoezee! 't Rivierken is de IJzer!

    Ik weet een klein, een klein Soldaatken,
    Soldaatken in het droeve oord...
    't Rivierken is zijn trouwe maatken;
    Soldaatken wordt het hart doorboord...
    Rioeit op zijn graf een bloemken teer,
    Soldaatken leeft in 't bloemken weer,
    En brengt zijn Landjen nog een groet
    Met 't bloemken van zijn bloed.

    Dat klein Soldaatken is zoo groot!
    Hoezee! 't Soldaatken van den IJzer l

    Ik weet een Koning van klein Landje,
    Ik weet een kleine Koningin.
    Hun beeltnis straalt er op elk santje,
    En 't santje straalt elk harte in...
    De Koning en zijn Vrouwelijn,
    Ze waken bij 't Rivierken klein,
    Ze waken met 't Soldaatken mijn ..,
    En als hij valt, ze planten 't kruis,
    En weenen stil in 't Duinenhuis,
    En plukken later 't Bloemken rein,
    En vlechten 't Bloemken rood en schoon
    In eene wondre Vrijheidskroon:
    Voor 't Land, als 't Land weer vrij zal zijn!

    Die Koning en die Koningin! Wat zijn ze groot!
    Hoezee! de Vorsten van den IJzer!

    J. De Maegt - juni 1918


    Anton van Wilderode
    uit de bundel: "Zachtjes, mijn zoon ligt hier
    "
    Facet 1988

    Bij avondschemer is hij uitgedragen
    haastig en stil als werd hij weggeroofd;
    de zachtste klok snikte driemaal gedoofd
    alsof driemaal een deur dichtviel met doffe slagen.

    Achter zijn uitvaart staan de zuivere dagen
    des zomers puilende van groen gereed
    om met zacht gras, traag als het menselijk leed,
    de plek te dempen die zijn naam zal dragen.

    http://users.telenet.be/
    antonvanwilderode/



    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!