Camino del Azahar - Camino de Levante & Sureste - Via de la Plata - Camino Francés - Camino Invierno & Van Cartagena naar Santiago !
Over mijzelf
Ik ben José Millecam
Ik ben een man en woon in Hullekenstraat 91/2 (België) en mijn beroep is Gepensioneerd.
Ik ben geboren op 01/11/1948 en ben nu dus 77 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Wandelen / Fotografie.
Van Cartagena naar Santiago de Compostela, een verkenning van het Spaanse binnenland.
Vanuit Cartagena start een bijzondere tocht dwars door het Spaanse binnenland, diagonaal van zuidoost naar noordwest. De reis begint met verschillende mogelijke paden, waaronder de Camino del Azahar, genoemd naar de oranjebloesem, die tot in Pétrola loopt. Het eerste traject tot Molina de Segura overlapt met de Camino del Apóstol, ook bekend als GR 250, welke richting Caravaca de la Cruz voert – een lokaal zeer bekend bedevaartsoord. In Pétrola sluit de Camino del Azahar aan op de Camino Sureste, die start in Alicante en via Benavente uitkomt op de Via de la Plata. Iets verder, in Chinchilla de Aragón, voegt ook de Camino de Levante zich bij de route, afkomstig uit Valencia en eveneens aansluitend op de Via de la Plata in Zamora. Tussen Albacete en de Via de la Plata volgen beide Camino's ongeveer dezelfde weg; daarom worden deze paden gecombineerd. De gezamenlijke route doorkruist het Spaanse binnenland langs steden als Albacete, Toledo en Ávila. Eenmaal op de Via de la Plata gaat de tocht verder richting Astorga. Hier sluit men aan bij de bekende Camino Francés, die gevolgd kan worden tot in Santiago de Compostela. Het doel is niet om deze route als een traditionele pelgrimstocht te bewandelen, maar om het Spaanse binnenland stapsgewijs te ontdekken. Vooral het verlaten en eindeloze landschap (La Manga) spreekt tot de verbeelding, en het plan is om dit alles fotografisch vast te leggen.
Intussen zijn er wijzigingen opgetreden. De Camino Francés werd al bewandeld in 2010, maar door de grote drukte is nu gekozen voor de Camino Invierno, een wintervariant die vertrekt vanuit Ponferrada. Deze route is iets langer, maar nog steeds zeer rustig. Op aandringen van de dochter wordt ook de Camino Finisterre toegevoegd: het mythische pad naar het einde van de wereld. “Je moet dit doen vake, ja dochter.”
Persoonlijke Motivatie:
Het avontuur lonkt, en de bedoeling is vooral om het Spaanse binnenland in beeld te brengen en te genieten van de tocht. Wanneer de tocht precies van start gaat, blijft nog een open vraag. Carpe Diem!
04-11-2015
Stap dag 06 & Jumilla - Fuente-Alamo
Stap dag 06 & woensdag 04/11/2015 & Jumilla – Fuente-Alamo & 31,5 km
Na het ontbijt vertrokken rond 8h30’. Ik moest het stadje volledig doorkruisen en nam van de gelegenheid gebruik nog een winkeltje binnen te lopen en wat fruit aan te schaffen voor onder weg. Vrij vlug liet ik het centrum achter mij en kwam in een tot ander landschap terecht dan gisteren, geen bergen meer. De eerste 27km liepen volledig op verharde weg, gelukkig zonder verkeer, was eerder een landbouw weg met af en toe vrij grote kuilen erin. Langzaam en eentonig stijgend tot op een hoogte van 840 m. De beloning van mijn inspanningen lag in de laatste 4,5 km onverhard pad richting Fuente Alamo. In het dorp eerst de bar onder de Hostal binnen om een frisse pint en dan de kamer opzoeken voor een deugddoende douche. Om 19h30’ een stevige maaltijd en om 21h30’ onder de dekens.
Stap dag 05 & maandag 02 /dinsdag 03/11/2015 & Cieza – Jumilla & 43 km
Mijn vrouw rijdt me met de wagen naar Cieza, ze blijft tot morgen bij me want door de grote afstand deel ik de tocht in twee delen op. Rond 11h00 zet ze mij af aan het rondpunt in Cieza en zet ik mijn tocht verder waar ik vorig jaar eindigde. Door de hevige regen van deze nacht ligt het eerste gedeelte en onverhard er zeer modderig bij en loop ik net op klompvoeten, gelukkig is het grootste deel verhard. Na 16 km staat mijn taxi mij op te wachten en reden we naar ons hotel in Jumillia en na een goede nachtrust zet ze me er terug op dezelfde plaats af. De vrouw rijdt naar huis (camping) en zet ik de tocht verder, bedankt lieve vrouw van mij dat je dit alles wil doen voor me. Deel twee is een prachtig stuk, 21 km onverhard tot het Monasterio Santa Ana, links de vallei met de wijngaarden, rechts de Sierra Larga met zijn steile rotswanden. De laatste zes kilometers van het klooster tot de stad loop ik op een aangelegd fiets- en voetpad en overnacht terug in hetzelfde hotel van vorige nacht.
Ik zet mijn tocht richting Compostella verder vanaf Cieza waar ik vorig jaar gestopt ben. Cieza – Jumilla, dit wordt de langste stap dag van de hele tocht, 43 km en onderweg niets, maar dan niets of toch op 5 km voor Jumilla een klooster maar dit is dan ook het enigste onderweg, dus natuur troef. Voor mij toch wel iets te veel kilometers, maar ik heb een luxe oplossing, de vrouw brengt me met de wagen er heen en kan ik die opdelen in twee delen. dag 1 - De vrouw zet mij af in Cieza en 16 km verder op, in “the middle of nowhere” pikt ze me terug op (met de GPS is dit geen probleem) en overnachten we in Jumilla. dag 2 - Na het ontbijt rijden we terug naar de plaats waar ze me de dag voordien oppikte en zet ik mijn tocht verder na een kus en afscheid van de vrouw want zij rijdt terug naar huis. De voorlopige planning is, starten op 02 november voor een 8-tal stapdagen.
Stap dag 04 & donderdag 27/11/14 & Ceuti (Lorqui) – Cieza & 31 km
Na het ontbijt neem ik dezelfde weg terug naar de brug waar ik gisteren het pad verlaten had, alleen het weer valt niet mee, mist hindert het zicht, vandaag de zon niet gezien! De rivier begint meer op een grote beek te lijken, de vallei (Valle de Ricote) wordt minder breed, gedaan met de groenten velden, in de plaats nu kleine tuintjes voor eigengebruik, met andere woorden, het wordt stilaan bergachtig. Onderweg verschillende kleine dorpen maar er steekt wel een wat uit, Archena, dit dorp is uitgegroeid tot een modern kuuroord dank zij de vele warm waterbronnen. Hoger op in de vallei een langgerekt stuwmeer ontstaan door de bouw van een Hydro centrale. Cieza is vrij groot, hier eindigt voorlopig mijn tocht, ik heb er een hotel gereserveerd in het oude staddeel, de vrouw komt deze avond mij vergezellen en morgen rijden we dan terug naar Puerto de Mazarrón.
Stap dag 03 & woensdag 26/11/14 & Murcia – Ceuti (Lorqui) & 30 km
Na een sober Spaans ontbijt (café con leche en toasta) verlaat ik het hotel en steekt de Rio Segura over en sla onmiddellijk links af, zo keer ik de stad de rug toe en volg de rivier stroomopwaarts. Volgens mijn topogids volgt de GR 250 constant de oever van de Segura, maar blijkbaar loopt die hier samen met de GR 127 – Rio Segura, daar kende ik het bestaan niet van, later zou blijken dat die over de volledige afstaand de rivier volgt, dus zat ik goed voor de komende twee dagen! De eerste 14 km is vrij druk met wandelaars, joggers en fietsers, de stad Murcia heeft er een volledig nieuw pad aangelegd en daar maken de mensen gretig gebruik van. Eens zover wordt het terug rustig, geen wandelaars of fietsers nog te bespeuren, ook het pad wordt weer mooier, onverharde landwegen. De tuinbouw is hier kleinschaliger, wat onmiddellijk opvalt, men ziet hier geen waterslangen op de velden want hier wordt nog het oude systeem toegepast en worden de velden bevloeid via waterkanalen. In Molina de Segura verlaat ik de GR 250, die gaat links af richting Caravaca de la Cruz, ik moet rechtdoor en volgt de onbekende GR 127 die soms de linker oever van de rivier wisselt voor de rechtse en andersom, maar ik trek eerst het dorp in voor een “Menu del dia”. Na een goede maaltijd zet ik mijn tocht verder en ter hoogte van Lorqui verlaat ik het pad om een anderhalve kilometer daar vandaan in het commercieel centrum van Ceuti mijn gereserveerd hotel te vinden.
Stap dag 02 & dinsdag 25/11/14 & Los Martinez del Puerto – Murcia & 30 km
Vrouwtje lief brengt me met de wagen terug waar ze me had opgepikt, aan Bar El Rincón in Los Martinez. Op het internet had ik gevonden dat er een B&B (hostelerie) was in het dorp, maar ter plaatse bleek die al een hele poos gesloten te zijn, pelgrims kunnen voor een kamer wel terecht in de bar. We schrijven 09h30’ / 17 graden, ideaal om een tocht aan te vaten, de eerste 10 km is een verderzetting van dag 01, de Campo met de vele groenten velden. We verlaten de vlakte, raken even de snelweg A30 en zoeken dan de heuvels (bergen) op, Parque Regional El Valle y Carrascoy, een prachtig wandelgebied met mooie onderhouden paden. Eens dit achter de rug daalt men af via het Santuario de la Fuensanta richting de stad Murcia en de vallei van de Rio Segura. Was het op de eerste dag voor 90% verharde wegen, dan was het vandaag 70% onverhard, toch een stuk beter voor de voeten! In Murcia had ik een hotelletje geboekt “Pension Segura”, op 100 meter van de Puente Viejo of de oude brug over de Rio Segura, 300 meter van het oude centrum en de kathedraal. De stad heb ik niet bezocht, had er ook niet veel zin (moe!), want had dit enkele jaren terug al uitvoerig gedaan. Toch heb ik s ’avonds het stemmig pleintje aan de kathedraal opgezocht en er de innerlijke mens versterkt, moet toch ook gebeuren of niet soms!
Stap dag 01 & maandag 10/11/2014 & Cartagena - Los Martinez del Puerto & 30 km.
Mijn tocht begint aan de havenkade In Cartagena, meer bepaald aan Santa Lucía nabij de vissershaven. Daar is trouwens een klein lokaal waar het plaatselijke pelgrimsgenootschap is gevestigd, spijtig, het is maar af en toe enkele uren open op vrijdag. Cartagena: was al gekend in de Romeinse tijd gezien de vele opgravingen naar resten vanuit die periode. De stad is nu een modern ogende metropool, dank zij de vele havenactiviteiten. De jacht-, vissers- en handelshaven met de petrochemische industrie leveren er de welvaart en komt daar nog bij dat het grootste deel van de Spaanse militaire vloot er zijn thuishaven heeft. In noordelijke richting, achter de stad bevindt zich een vruchtbare vlakte “Campo de Cartagena” genoemd, men vindt er natuurlijk de boomgaarden met de citrusvruchten, maar voornamelijk wordt er zeer veel groeten geteeld, door het zeer droge klimaat is water zeer belangrijk. Het irrigatie systeem aangelegd in de Romeinse tijd is inmiddels vervangen door moderne technieken met pompen en buizen gevoed door een centraal kanaal die het water aanvoert vanuit hoger gelegen gebieden.
Dit is in kort beschreven wat er vandaag voor mijn eerste tocht op het programma staat, eerst de stad doortrekken opzoek naar het platteland! Op de onderstaande link, probeer ik dit alles in de mate van de mogelijkheden door middel van een fotoreeks met U te delen.
Ik ben José Millecam
