Druk oponderstaande knop om een berichtje achter te laten in mijn gastenboek
Categorieën
Natuurvereniging DEN BUNT vzw
Welkom op de blog van Natuurvereniging DEN BUNT. Onze vereniging is gestart in 1981 en bestaat nu dus meer dan 40 jaar en telt ruim 200 leden in de Kempense regio. Alles wat te maken heeft met milieu, natuur en natuurfotografie, activiteiten van onze vereniging...enz. vind je terug op deze blog. En deze blog is er voor en door de leden. Wil je een bericht plaatsen, dan kan dat door mij een mailtje te sturen met de te plaatsen tekst en foto's. Volg ons ook op onze Facebookpagina.
28-10-2023
GOED OM WETEN - BOSCOMPENSATIE
Opvolging Niras boscompensatie "Den Diel" in Dessel
De bomen die moesten verdwijnen voor de berginssite heeft NIRAS even verderop gecompenseerd aan het natuurgebied Den Diel. In 2019 en 2020 werden er ongeveer 11 hectare aan nieuwe bomen en vegetatie aangeplant. De percelen, die eigendom zijn van de gemeente Dessel, maken deel uit van het Natura 2000-netwerk. NIRAS blijft tot 2025 instaan voor het onderhoud van het nieuwe bos. Daarna neemt de gemeente Dessel het beheer van de terreinen over. NIRAS doet er alles aan om een gezond, gevarieerd bos over te dragen aan de Desselse gemeenschap. Dit sfeerverslag geeft u een indruk en stand van zaken.
Klik op onderstaande afbeelding en wij linken U door naar de website van DIGICAT om een filmpje van Erik GEUSENS (2023) te bekijken.
Eliane en Robert ontvangen 38 Bunters in een opgestelde tent voor hun vakantiehuis in Gierle om ons eens te laten genieten van een rustige wandeling in dit prachtig gebied.
Klik op de "play-knop" om filmpje te starten (Geluid aan) Fotografie: Roger DAMEN
Van eind mei tot in oktober melden veel mensen soms grote aantallen vleermuizen aan hun huis. Dat zijn onschadelijke en ongevaarlijke kraamkolonies van gewone dwergvleermuizen. Je kan ze ’s nachts weer rond zien fladderen, op jacht naar muggen, dansmuggen en schietmotten. Van de kleine insecten moeten ze er een paar honderd eten per nacht. Behendig achtervolgen ze hun prooien met snelle wendingen en duikvluchten. De jongen worden geboren in juni. Vermijd om de vleermuis met de blote handen vast te nemen. Vleermuizen zijn zelden uit zichzelf agressief, zelfs als ze in het nauw worden gedreven. Ze zullen nooit aanvallen, maar kunnen wel bijten uit zelfverdediging als ze vastgenomen worden .
Doornappel is een plant die behoort tot de nachtschadefamilie, net als aardappel en tomaat. De plant heeft witte, trompetvormige bloemen en stekelige, eivormige vruchten met veel zwarte zaden. Doornappel komt oorspronkelijk uit Noord-Amerika, maar is nu verspreid over de hele wereld. De plant groeit op zonnige, droge en voedselrijke plaatsen, zoals akkers, duinen en stortplaatsen. Zowel de vruchten als de rest van de plant zijn zeer giftig en mag je dus niet eten!
Overal in ons land komen wel duiven voor. Er zijn meerdere soorten, die vrij makkelijk uit elkaar te houden zijn. De holenduif is bijvoorbeeld een van de duiven die bij ons voorkomen. Het is een opvallende verschijning, met zijn mooie groenglanzende nek. Holenduiven hebben een bijzonder lang broedseizoen: ze broeden van begin maart tot half oktober! Drie broedsels zijn geen uitzondering en mogelijks volgt er nog een vierde of zelfs vijfde nest. De ouders hebben het dus maandenlang erg druk met het voeren van de jongen…!
De struiken en bomen van de meidoorn zitten nu vol knalrode bessen. De stekelige meidoorn werd vroeger in heggen gebruikt om weilanden te omheinen. Door de scherpe stekels en de dichte groei is het een uitstekende barrière. In het voorjaar profiteren insecten van de bloemen; in de herfst en winter eten veel vogels van de bessen. Als je een bes plukt, kan je de éénstijlige meidoorn en de tweestijlige meidoorn makkelijk uit elkaar houden: de eerste heeft vruchten met één zaadje, de tweede heeft twee of zelfs drie zaadjes per vrucht.
Zilvervlekdansvlieg op meidoorn (Alle foto's: Karel VERBRUGGEN)
In het driemaandelijks tijdschrift "Meander" uitgegeven door "Natuurpunt Netebronnen" in Mol, worden in elk nummer enkele bladzijden voorbehouden voor foto's die worden ingestuurd door de leden. In het laatst verschenen nummer (okt-nov-dec 2023) stond er ondermeer een foto van de rups van de doodshoofdvlinder, ingestuurd door onze voorzitter Roger DAMEN.
Klik op onderstaande foto om deze bladzijde te raadplegen. Rups doodshoofdvlinder (Foto: Roger DAMEN)
Grote egelskop – Sparganium erectum - Simplestem bur-reed
De grote egelskop heeft driehoekige bladeren, een vertakte stengel en bolvormige bloeiwijzen met mannelijke en vrouwelijke bloemen. De plant groeit in en bij zoet, voedselrijk water, zoals sloten, poelen en moerassen. De plant wordt 30-100 cm hoog en bloeit van juni tot september. De vruchten lijken op stekelige egels…. vandaar dan ook de naam grote egelskop.
Akkerflora: hoe herstellen we ons kleurrijkste cultuurlandschap?
Veel van onze akkers waren vroeger rood gekleurd met grote aantallen klaprozen, blauw van korenbloemen, vrolijk wit met kamilles en geel van ganzenbloemen. Het idyllisch akkerlandschap heeft doorheen de geschiedenis kunstenaars geïnspireerd en behoort tot onze belangrijkste oude cultuurlandschappen met een rijke biodiversiteit. Helaas is het vandaag met de akkerflora niet goed gesteld: ze is dramatisch achteruitgegaan. Ze hoort nochtans bij de basis van een gezond landbouwecosysteem en verdient bijzondere aandacht voor herstel. Alleen moeten daarvoor de juiste handvaten worden aangereikt.
Klik op onderstaande afbeelding om het volledige bericht te lezen. Gele ganzenbloem (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Elk jaar opnieuw wordt er gewaarschuwd voor berenklauw, een plant waarvan het sap in combinatie met zonlicht ernstige brandwonden kan veroorzaken. Er zijn twee soorten, de ene al gevaarlijker dan de andere. De reuzenberenklauw is een exoot uit de Kaukasus die tot 4 meter hoog kan worden... en dat is de gevaarlijkste! Zijn inheemse broertje, de gewone berenklauw, wordt niet hoger dan 1,5 meter. Hoewel die ook furocoumarinen bevat die huidirritaties veroorzaken, heeft hij een minder irriterend effect. Als je twijfelt is er maar één goede raad: alleen maar naar kijken... en aankomen niet !!
Gewone berenklauw - Heracleum sphondylium - Hogweed (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Reuzenberenklauw - Heracleum mantegazzianum - Giant hogweed (Foto: Karel VERBRUGGEN)
Volgens de Vlinderstichting leven er in Nederland, en ook in ons land, drie verschillende soorten koolwitjes: het klein koolwitje, het groot koolwitje en het klein geaderd witje. Recent is er nog een vierde soort bijgekomen: het scheefbloemwitje. Natuurpunt geeft ook aan dat koolwitjes een verzamelterm is voor deze drie algemene soorten.
Op de bovenkant van de voorvleugel zitten ook belangrijke kenmerken: die kan je zien als de vlinder met de vleugels (half)open zit. Het groot koolwitje heeft in de vleugelpunt opvallend veel zwart, dat langs de achterrand van de vleugel afloopt. Bij het klein koolwitje zit er in de vleugelpunt een klein, meestal grijsachtig vlekje. Het klein geaderd witje dankt zijn naam aan de grijsgroene bestuiving langs de aders op de onderzijde van de achtervleugel.
En dan laat Roger DAMEN nog weten dat het groot geaderd witje niet vernoemd is, wellicht omdat het een andere geslachtsnaam heeft (Aporia crataegi). Vandaar dat deze niet bij de koolwitjes wordt gerekend. Wel wat verwarrend! En hij stuurde meteen ook een foto van deze prachtige vlinder, gemaakt in de Ardennen op 23juni 2022.
Drie soorten koolwitjes (Alle foto’s: Karel VERBRUGGEN)
Natuurpunt "Netebronnen" in Mol - Fototentoonstelling in 't Kristallijn
Alle praktische gegevens kan je terugvinden op onderstaande flyer. Voor de openingsreceptie ben je natuurlijk te laat, maar je kan de tentoonstelling nog wel bezoeken op:
Zaterdag 21 oktober en zondag 22 oktober van 14 tot 17 uur Zaterdag 28 oktober en zondag 29 oktober van 14 tot 17 uur
Eén van de fotografen die deelnemen is Katelijne BOHY (echtgenote Jef SAS) en in de wedstrijd voor de "beste foto" mag je natuurlijk voor haar stemmen !! Verder zijn er nog tal van andere aktiviteiten waar je kan aan deelnemen.
De eerste week van oktober was een topper qua dierenbezoek ’s nachts in de Ardennen. Twee cameravallen werden opgesteld, beiden met groot succes. De gekende wildwissels waren dit maal fel belopen, vandaar een cameraopstelling bij de oversteek van een beek en een talud langs waar ze passeren bij het oversteken van een baan. Eénmaal veilig na de oversteek wacht de evers een festijn aan mais. De opnamen waren buiten verwachting. Op één nacht werden 5 diersoorten vastgelegd aan de beek: steenmarter, vos, das, wasbeer en zanglijster. De andere camera leverde een show van vooral een rot (groep) everzwijnen. De kleinsten (biggen) nog in pyjama (gestreept), de overlopers en zeugen meer donkerbruin gekleurd en mogelijk de keilers (mannen) meer zwart gekleurd. Jagers noemen evers ook wel eens ‘zwart wild’. Evers nemen graag een modderbad (zoelen), waarna er geschuurd wordt tegen een boom. Deze sporen hadden al verraden dat hier evers passeerden. Getoonde beelden werden op 2 nachten genomen, dat is waaaw.
Doodskopzweefvlieg - Myathropa florea – Batman hoverfly
De doodskopzweefvlieg is een soort zweefvlieg die je kunt waarnemen van april tot oktober, in één of twee generaties. Deze vlieg heeft een opvallende tekening op het borststuk die lijkt op een doodskop, vandaar de naam.De doodskopzweefvlieg komt voor in heel Europa en voedt zich met nectar en stuifmeel van verschillende bloemen. Je kunt de doodskopzweefvlieg vinden in tuinen, bosranden, parken en bermen met beschutting in de buurt. Het is een stevige, grote zweefvlieg die ongeveer 10-14 mm lang wordt.
De taxus of venijnboom, zoals ook wel eens vernoemd, kan zeer oud worden. Bij de Kelten en Germanen speelde de taxus een magische of sacrale rol. Hij werd geassocieerd met dood en rouw, maar ook met onsterfelijkheid en eeuwigheid. Een juiste ouderdom bepalen is moeilijk. Op het kerkhof van Ulcombe en Tandridge (Engeland) groeien er dikkerds, maar Normandië moet niet onderdoen.
De zogenaamde 1000 jarige taxussen van La Haye-de-Routot.
Beide bomen werden in de 5de en 6de eeuw aangeplant op een begraafplaats in Normandië. Ze groeiden voortreffelijk en in de 13de eeuw besloot men in La Haye-de-Routot een kerk met kerkhof te bouwen nabij deze bomen, en dat in tegenstelling met andere dorpen waar eerst de kerk en het kerkhof worden gerealiseerd om er nadien bomen aan te planten. Gedurende de volgende eeuwen worden de bomen alsmaar dikker. Zoals bij vele oude bomen gaat het kernhout verloren door houtrot en wordt de kern hol. In de 19de eeuw is deze holte zo groot dat er in een taxus de St.-Anna-kapel wordt ingericht en in de andere taxus een huiskapel opgedragen aan de Notre Dame van Lourdes. Mits het hier gaat over twee mannelijke bomen dragen deze geen vruchten.
De huidige stamomtrek van de taxus met de St.-Anna-kapel bedraagt 11,55m en die van de Notre Dame van Lourdes 9,4m.
In het najaar is het bronsttijd voor de edelherten op de Veluwe. Het testosteronniveau van de mannetjes stijgt en daardoor veranderen de edelherten ook van uiterlijk. Ze worden gespierder, de keelzak wordt groter en om de hals komen langere haren. Daarnaast neemt het edelhert een modderbad en plast hij zichzelf onder, allemaal om de hinde te imponeren.....
Week van het bos - Ontdek het mysterie van de natuur
Van 8 tot en met 15 oktober trekt de Week van het Bos de kaart van de biodiversiteit! Het bos is namelijk een bron van leven en heeft veel te bieden. We leggen daarom het vergrootglas op de inwoners van het bos en nodigen iedereen uit om er met andere ogen naar te kijken.
We zijn te gast in ‘Les Vergers de la Vicomté d’Auge’ te Clarbec/Normandië. Er wordt flink geboerd met o.a. 150 Limousin koeien en een fruitgaard van appels en peren. Van het fruit maakt men cider en calvados. ’s Morgens, als de zon nog wakker wordt, gaat mijn interesse naar de appelgaard. Ik hoor er reeën blaffen en krijg er 6 te zien. Een volgende morgen bekom ik de hoofdprijs: op een 30 meter bereik ik al sluipend een niets vermoedende ever. De natte grasgeur die ik alzo opneem verdoezelt mogelijk mijn lijfgeur, daar de ever, drukdoende met wroeten, zich eens opricht en de neus naar mij richt. Even maar, en de wroetactie wordt voortgezet. Ik blijf zolang geknield in het gras tot de ever zich terug trekt in het aanpalende maisveld. Toen we een uurtje later aan de ontbijttafel zaten met boer en boerin, stelden ze me de vraag of ik knielend aan het bidden was in de boomgaard. Er was fotomateriaal als bewijs van de waarneming. Bij zo een begin van de dag kan deze niet meer stuk.
Roger DAMEN
Klik op de "play-knop" om filmpje te bekijken (Geluid aan) MP4