Ik ben Josephine of Joke
Ik ben een vrouw en woon in Waasmunster (Belgie) en mijn beroep is Genieter.
Ik ben geboren op 10/08/1949 en ben nu dus 75 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Zwemmen,wandelen in de natuur,
en natuurlijk fietsen.
Fotograferen, fotobewerking.
Op internet surfen en bloggen.
Maar ook een gezamelijke hobby
van mij en mijn echtgenoot is dat we
graag varen over verschillende wateren.
Een studie van de Durham University heeft aangetoond dat de mammoet niet is uitgestorven door toedoen van de mens, maar wel omdat er destijds te weinig gras (voedsel) beschikbaar was. Dat meldt BBC.
Wetenschappers discussiëren al jaren over de manier waarop het reusachtige dier is overleden. Professor Brian Huntley benadrukt nu dat de mens zeker niet de schuldige is.
Na de koudste periode van de laatste ijstijd, zo'n twaalfduizend jaar geleden, zou er amper weideland voor handen zijn geweest. "Het effect van de klimaatverandering op de vegetatie is de belangrijkste oorzaak van het uitsterven van mammoeten en andere grote herbivoren", zegt Huntley.
De man ontwikkelde een computerprogramma dat de vegetatiegroei in Europa van de afgelopen 42.000 jaar simuleert. De koude in de ijstijd zorgde ervoor dat er amper koolstofdioxide in de lucht hing. De groei van de bomen werd daardoor beperkt. De mammoeten beschikten zo over voor hen ideale toendra's.
Na een klimaatwijziging volgde de toename van koolstofdioxide en gingen bomen weer flink groeien. De toendra's moesten plaats ruimen voor bossen. De mammoet koos voor Siberië als nieuw leefgebied. Vierduizend jaar geleden stierf hij uit.
bron; gva.be
Categorie:Weetjes- Dieren
Een poot van een duif weegt minder dan zijn veren.
"Een poot van een duif weegt minder dan zijn veren."
bron; seniorennet.be
Categorie:Weetjes- Dieren
17-08-2010
Kikkerhuwelijk moet Bangladesh regen brengen
Kikkerhuwelijk moet Bangladesh regen brengen
(Colourbox)
De moesson laat in Bangladesh dit jaar te lang op zich wachten. Inwoners van dorpen in het noorden van het Aziatische land proberen daarom met traditionele bijeenkomsten regen op te roepen. Een kikkerhuwelijk is een van de manieren om de weergoden gunstig te stemmen.
Dat meldden lokale functionarissen woensdag. Vooral in het noordelijke district Sadullahpur besluiten boeren het eeuwenoude ritueel uit te voeren. In het dorp Ramchandrapur kwamen deze week nog driehonderd dorpsbewoners in hun nette kleding bij elkaar voor een kikkertrouwerij.
Podium van bananenbladeren
De bruid en bruidegom werden versierd met een rode streep op hun voorhoofd en in een mandje naar een podium van bananenbladeren gedragen, aldus een van de aanwezigen.
Tijdens het ritueel zingen de dorpelingen liederen en offeren ze gras en rijst. Na de ceremonie worden de kikkers vrijgelaten in een vijver bij het dorp. De kinderen krijgen dan snoep om de heuglijke gebeurtenis te vieren.
Normaliter regent het in Bangladesh tussen juni en september. Maar afgelopen juli was de droogste in decennia.
ANP/AFP bron;volkskrant.nl
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
16-08-2010
Leven als een bourgondiër
Op verkenning door het Franse land van melk en honing
Leven als een bourgondiër
Net buiten Dijon mondt de Ouche uit in een meer.
Tarwe, vlees en vooral wijn: Bourgondië is een land van overvloed. Zozeer zelfs dat 'bourgondisch' een woord is geworden voor genieten van wat het leven te bieden heeft. Wij verkenden de hoofdstad Dijon en het wijncentrum Beaune en genoten intussen van dit Franse land van melk en honing.
Heerlijk om met de trein naar het zuiden van Frankrijk te reizen. Geen gedoe op luchthavens, geen tolwegen en geen files. Boven Parijs is de lucht dreigend donker, maar eens Auxerre voorbij, wordt de natte arduinen hemel opengebeiteld. Koffie slurpen, lezen, beetje naar het landschap kijken: grote plassen tarwe met daarin afgedreven dorpjes, een geel trapezium vol zonnebloemen, wijnranken in het gelid, een buizerd in een dode boom. De zon flitst aan en uit. Ik zie heuvels een lange aanloop nemen. Hoog komen ze niet: voor Dijon, mijn eindstation, gaan ze weer liggen.
Ik ken de wijnen uit de streek maar er schuilen ook minder vrolijkmakende verhalen in Beaune, zoals dat van het Hôtel-Dieu, de Hospices Civils de Beaune. Dat hospitaal werd opgericht in 1443 onder Filips de Goede als een soort palais de pauvres. Rond de binnenplaats met hobbelkeien loopt een galerij en op het dak vormen de oker, groen en rood gekleurde pannen geometrische patronen. Oorlog en hongersnood hadden de regio uitgeput. Zou het kunnen dat clerus en adel zich schuldig voelden? Het waren zij die de opdracht gaven deze wachtkamer van de dood te bouwen. Wie zich in het Hôtel-Dieu liet opnemen, kwam er zelden levend uit.
De ziekenzaal oogt als de middenbeuk van een grote kerk. Tegen de muren, achter gordijntjes, in wat biechtstoelen lijken, staan de bedden. De armen werden hier dan wel opgevangen, als het druk was, moesten ze met zijn vieren zo'n bed delen. Het houten plafond, langer en breder dan een toenmalig schip, wordt door vrolijk gekleurde en gesculpteerde balken ondersteund en bij elkaar gehouden.
Aan het hoofdeinde van de zaal, onder glas in lood, kon aan een altaar de mis worden opgedragen. Wie te ziek was om op te staan, kon liggend de dienst bijwonen. En wie met zijn hoofd aan het voeteinde in bed lag, had aan de andere kant van de zaal zicht op een eikenhouten Christus, gebonden en gedoornkroond. 's Nachts brandde naast hem een kaarsje.
In de achterliggende zaal Saint-Hugues zwaaien als non verklede paspoppen de plak. In de dagen van de religieuzen die voor hen model stonden, waren de armen al de deur gewezen om elders te gaan sterven. De nonnetjes dienden daarna de rijkeren, die hooguit met zijn tweeën een bed moesten delen. Van service gesproken: als het 's winters te koud werd, trommelde men oude paters op om de bedden voor te verwarmen.
Polyptiek Ten tijde van de Franse revolutie werd een polyptiek van Rogier van der Weyden weggemoffeld in een schuur. Jarenlang zat het verborgen achter hooi en een laag kalk. Hoe zoiets mogelijk is, weet ik niet, maar Het laatste oordeel raakte zoek. Toen het op hout geschilderde meesterwerk in 1836 dan toch werd teruggevonden - Christus' mantel schemerde door de kalk - schrokken de inwoners van Beaune zich een hoedje: er stonden zowaar naakte mensen op het paneel. Er werden lokale kunstenaars aangeworven om de schande te overschilderen. Hun goed bedoelde geklungel werd later in het Louvre gelukkig weer ongedaan gemaakt.
Wijnparadijs Tijd om de stad even gedag te zeggen, ik ga tussen de wingerds rond Beaune fietsen. Hier groeien voornamelijk chardonnay, pinot noir en aligoté. In de Bourgognestreek zijn 4.000 wijnboeren actief. Slechts zelden liggen hun wijngaarden dicht bij elkaar; er moet dus af en toe gemengd en veel geproefd worden om tot een smaakvaste wijn te komen. Er gromt een machine tussen de lange rijen druivelaars, een rijdende kapper knipt de bladeren bij. Er wordt alsmaar meer biologisch gewerkt, een aantal boeren haalt opnieuw een paard op het erf. Ik zie grote capsules roofinsecten die de schadelijke kevers van de druiven moeten vreten.
Het landschap golft een heel klein beetje. Tijdens het stijgen en dalen langs zigzagwegen, tussen muurtjes en stenen poortjes, kan ik ook de innerlijke fietser versterken. Her en der staan immers, een beetje verloren, kerselaars.
Auxey-Duresses, Monthélie, Saint-Romain: al die dorpjes brengen onder hun eigennaam een wijn op de markt. Pommard ken ik het best, een naam die klinkt zoals de wijn die er verbouwd wordt, smaakt: als een donderslag op een warme herfstavond. Een lekkere, ouderwetse bourgogne, van de soort waarvan mijn grootouders hielden. Meursault reken ik tot een van mijn favoriete witte wijnen, honderd procent chardonnay, die ik graag als aperitief drink. Ik ga proeven. Ergens op een terras onder een mimosaboom, bij een verkooppunt net buiten het dorp. Een Premier Cru 2006, van het huis Ropiteau. Ik proef bloesem en een beetje honing. Vlakbij Meursaults gemeentehuis, waar Bourvil en Louis de Funès La grande vadrouille opnamen, eet ik in het lievelingsrestaurant van de twee komieken.
Grandeur Dijon was, ten tijde van Filips de Goede, de hoofdstad van een machtige staat die een deel van Nederland, Luxemburg, Vlaanderen, Artesië, Henegouwen, Picardië en nog veel meer omvatte. De edelen van toen konden zich in zo'n buitenwijk van Bourgondië verloven, maar trouwen deden ze toch liefst in Dijon. Bevallen en sterven ook.
Twintig jaar geleden ben ik hier wel eens geweest, maar de herinneringen zijn verbleekt: de nog steeds drukke terrassen bij een fontein vol duiven, de wijn-, peperkoek- en mosterdwinkeltjes, de kathedraal van Saint-Bénigne, de dakpannen in gekleurde patronen en een beeltenis van de beeldhouwer Claus Sluter. En Gustave Eiffel is hier geboren, ook dat weet ik nog.
Het mooie hotel La Cloche, met zijn statige gevel, kon ik me destijds waarschijnlijk niet veroorloven. De bar getuigt van grandeur. Ik drink er een witte Monthélie met een scheutje Crème de Cassis, ook een streekproduct.
Om mijn fietsspieren opnieuw los te gooien, trek ik eerst een sprintje langs de Ouche, die net buiten Dijon uitmondt in een meer. De rivier aarzelt daar even en slaat absintgroen uit voor ze naar beneden valt. Eenden snebberen in het kroos, karpers tekenen concentrische cirkels in het water.
Sluisje Dan vertrek ik, rijdend langs het Canal de Bourgogne, van Dijon naar Barbirey-sur-Ouche, ruim 30 kilometer. Dicht bij de stad is het nog druk: skeelers, als papegaaien gekleurde wielertoeristen, véél joggers. Het lijkt wel alsof Dijon leegloopt. De weilanden rechts zijn bevolkt met witte charolaisrunderen. Ik passeer veel sluizen. Grote hotelboten, nauwelijks smaller dan de sluizen, schuiven erin als vingers in een handschoen. En elk sluisje heeft zijn huisje, sommige verlaten, andere dienstdoende als buitenverblijf. Boerenzwaluwen knipscharen over het water, ik spot beekjuffers en een koninginnenpage. Geregeld vliegt er een insect tegen mijn kaken of voorhoofd te pletter.
Geen bergop en bergaf hier, het water brengt verkoeling en ik heb het idee dat ik kan blijven fietsen. Maar dat hoeft niet. Aan het eind van de rit is er op een terras langs de waterkant een plaatsje voor mij gereserveerd. Ik wil proeven wat de streek te bieden heeft: oeufs en meurette, een gepocheerd ei in een dikke rodewijnsaus, kip à l'époisses, kaas en een cassissorbet als toetjes. Het half flesje Chablis Chalmant heeft net in Parijs een medaille gewonnen. Verdiend, dat proef ik.
De geur van look en lindebloesem vervolmaakt de tafel. Bourgognerode stokrozen versieren de muren van het restaurant. De uitbaatster, een Ierse, komt een praatje slaan. Ze heeft hier haar hart verloren. Ik ook, maar ik moet weer weg. Geen cognacje dus, wel nog een grote café crème. Dan even testen of het waar is, dat ik kan blíjven fietsen.
Tekst en foto's Bart Plouvier bron;nieuwsblad.be
Categorie:Trips; Wandelen- Fietsen
Zeker 83 nijlpaarden dood door miltvuur
Zeker 83 nijlpaarden dood door miltvuur
Een nijlpaard (ANP)
Een uitbraak van miltvuur in een Ugandees nationaal park heeft zeker 83 nijlpaarden het leven gekost. Dat heeft parkbeheerder Tom Okello maandag gezegd. Zes jaar geleden werd het bij toeristen populaire Queen Elizabeth Nationaal Park ook al getroffen door een uitbraak van miltvuur, waardoor toen ruim driehonderd nijlpaarden omkwamen.
De beheerder van het safaripark werd ingelicht over de uitbraak toen in juni in een dag tijd tien dode nijlpaarden werden aangetroffen. Hoewel het dodental blijft stijgen, zegt Okello van de eerdere uitbraak in 2004 te hebben geleerd en de situatie inmiddels onder controle te hebben.
Miltvuur wordt veroorzaakt door een bacterie die voorkomt in de bodem rondom een klein meer in het wildpark. Dieren kunnen de ziekte oplopen via open wonden. Vleesetende gieren en grote katten in het park kunnen de dodelijke ziekte ook verspreiden.
Een zwartgeblakerde salamander heeft een bosbrand in Spanje overleefd. In Galicië, de Spaanse streek boven Portugal, woeden verscheidene branden. Daardoor is schade ontstaan in enkele natuurparken. bron; hln.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
Regen van vallende sterren over Europa
Regen van vallende sterren over Europa Étoiles filantes sur l'Europe Stars falling on Europe
Wie de afgelopen nachten eens naar de hemel getuurd heeft, was misschien een gelukkige toeschouwer van vallende sterren. Her en der in Euopa zoals bijvoorbeeld in de Zwitserse Alpen zorgden meteoren alvast voor een schitterend nachtspektakel.
Elke zomer trekt de Aarde door de Perseïden-meteorenzwerm: een wolk van stofdeeltjes achtergelaten door de komeet Swift-Tuttle. Vele stofdeeltjes komen dan in botsing met de dampkring van de Aarde en veroorzaken kortstondig een lichtstreep aan de hemel: een vallende ster of meteoor.
(kve)bron; hln.be
Categorie:Weetjes- Natuur
Chinees dobbert tussen duizenden eenden
Chinees dobbert tussen duizenden eenden
Een man dobbert rond tussen duizenden eenden in een rivier in Jiaxing in de Chinese provinie Zhejiang.
bron; hln.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
14-08-2010
Wandelen en fietsen door het Pajottenland van de schilder
Wandelen en fietsen door het Pajottenland van de schilder
Om de meester- werken van Pieter Bruegel te bewonderen, moeten we de halve wereld rondreizen, maar de plaatsen waar hij zijn schilderijen vastlegde, liggen zo goed als achter de hoek. Tijd voor een tocht, te voet of met de fiets, met Bruegel als gids.
De laatste jaren van zijn leven woonde Pieter Bruegel de Oude in de Hoogstraat in Brussel, waar hij in 1569 stierf en in de Kapellekerk begraven ligt. Vaak trok hij te voet naar de Pedevallei in Dilbeek. Hij schilderde er meesterwerken die we ons alleen al bij het horen van de titel zo voor de geest kunnen halen. Maar om 'De Parabel van de blinden' te zien, moeten we naar het Museo di Capodimonte in Napels. 'Landschap met ekster op de galg' hangt dan weer in het Hessische Landesmuseum in Darmstadt, het Kunsthistorisches Museum in Wenen is talrijke Bruegels rijk en, op enkele doeken in de Koninklijke Musea voor Schone Kunsten in Brussel na, is ook de rest van zijn oeuvre verspreid over beroemde musea in wereldsteden.
Het Bruegelmuseum in Dilbeek kan niet anders dan pronken met reproducties, maar het leuke is dat ze in openlucht staan opgesteld en wel op de plaatsen waar ze lijken vastgelegd. In het decor zien we vaak vandaag nog gebouwen, kerktorenspitsen of horizonfragmenten die we ook op de schilderijen herkennen. Op een acht kilometer lange wandeling, die aan het kerkje van Sint-Anna-Pede vertrekt, vinden we negentien replica's op weerbestendige geëmailleerde staalplaten. Het traject kan uitgebreid worden tot een fietsroute van 45 kilometer. Zeven werken illustreren gewoon de veelzijdigheid van Bruegels talent, twaalf andere werden uitgekozen omdat ze herkenbare landschapelementen uit het Pajottenland bevatten.
De tocht Aan de kerk van Sint-Anna-Pede laten we de auto achter op een braakliggend lapje tegenover estaminet De Ster. Het gebouw, in vakwerk met leem, is een mooi voorbeeld van de traditionele architectuur die ooit de streek bepaalde en misschien wel aan de oorsprong van de benaming Pajottenland ligt. 'Paillottes' zijn namelijk stropoppen die in dergelijke panden tussen de dakpannen werden gelegd. De drankgelegenheid is gesloten, een andere doet pas vanavond open, maar gelukkig is er nog een derde café waar we de brochure en kaart (3 euro) van de Bruegelwandeling kunnen kopen. De vriendelijke waardin overhandigt ons ook een plannetje met de wegens wegenwerken gewijzigde route. Het begint al goed. Het eerste schilderij dat we in de schaduw van een bomenrij tegenkomen, is volgens de brochure van de vzw Dilbeeks Erfgoed zeker niet van Pieter Bruegel de Oude, maar van een van zijn nakomelingen. En of de windmolen die 'De bruidsstoet' domineert hier ooit heeft gestaan, is helemaal niet zeker. Wel zouden we het torentje dat boven een bos priemt, moeten opmerken, maar dat lukt ons zelfs met een verrekijker niet.
Blinden Als we echter voor de reproductie van 'De parabel van de blinden staan', kunnen we ons niet van de indruk ontdoen dat Bruegel op precies dezelfde plaats zijn schildersezel had neergeplant. We herkennen duidelijk de Sint-Annakerk (1), ondanks de verbouwingen die ze in de loop der jaren heeft ondergaan. Het decor, ja zelfs de sfeer onder het gebladerte, is perfect gevat in sobere kleuren. In werkelijkheid stroomt de Pedebeek wel wat dichter bij het kerkje, maar zulke ingrepen waren het handelsmerk van de kunstenaar. Hij zette de landschappen naar zijn hand, gebruikte hetgeen hij zag als basis en voegde vreemde elementen toe. Een vergezicht uit het Pajottenland vulde hij aan met een rotspartij uit de Alpen, die hij op zijn Italiaanse reizen had gezien. Hoe natuurgetrouw ook, het schilderij barst van de symboliek. Als de ene blinde de andere leidt, belanden ze allebei in de gracht. Het was één jaar voor zijn dood Bruegels visie op de dolende mens in een zinloze wereld. Maar de kwalen van de afgebeelde protagonisten zijn zo klinisch nauwkeurig gepenseeld, dat oogartsen vandaag nog een diagnose kunnen stellen. De schilder heeft hier ongetwijfeld blinden gezien, want in die tijd was er in de omgeving een hospitaal.
Spiegelbeeld 'De boerenbruiloft', die van 'breugeliaans' een synoniem van overvloedig eten maakte, zou ontstaan zijn in een schuur aan de Kroonweg (2), waar ooit de herberg 'In de Kroon' was gevestigd. Op 'De hooioogst', een typische compositie van bestaande en gefantaseerde landschappen, prijkt een kerkje dat sprekend lijkt op de Sint-Ambrosiuskerk van Dilbeek zoals ze er in de zestiende eeuw uitzag. Op 'De korenoogst' zien we de Sint-Pieterskerk van Itterbeek (3) en de toren in de verte zou wel eens de Sint-Alenatoren van het oude kasteel van Dilbeek kunnen zijn. Voor de watermolen op 'De terugkeer van de kudde' stond die van Sint-Gertrudis-Pedemodel. Op hetzelfde kunstwerk zien we, half verborgen achter bomen, het 'Klein Kasteeltje' dat nog tegenover het Sint-Annakerkje staat en waarin Bruegel ooit verbleef. Soms is het op de grote werken in kleine hoekjes zoeken naar de gedetailleerde minischilderijtjes die in de brochure worden beschreven. Op 'Landschap met ekster op de galg' staat rechtsonder wel heel goed zichtbaar de watermolen van Sint-Gertrudis-Pede. Omwille van de compositie heeft de artiest de Pedemolen wel in spiegelbeeld neergezet.
Info, brochure en kaart: Cultuurdienst, Gemeenteplein 1, Groot-Bijgaarden, www.toerismedilbeek.be, www.dilbeekserfgoed.be
Tekst André Grosemans, foto's Bart Dewaele bron;nieuwsblad.be
Categorie:Trips; Wandelen- Fietsen
Een enkele boom kan twintig miljoen luizen huisvesten.
"Een enkele boom kan twintig miljoen luizen huisvesten"
bron; seniorennet.be
Categorie:Weetjes- Natuur
12-08-2010
Vogelbescherming: Rem op roofvogel als huisdier
Vogelbescherming: Rem op roofvogel als huisdier
Roofvogels en uilen worden steeds vaker als huisdier gehouden en dat is geen goede ontwikkeling. Dat meldt Vogelbescherming Nederland vandaag op basis van eigen onderzoek. Vooral de kerkuil, steenuil, oehoe en slechtvalk zijn populair.
Voor de vogels wordt enkele tientjes (kerkuil) tot duizenden euro's (arenden) betaald. Vogelbescherming Nederland wil dat de overheid roofvogels en uilen op de negatieve lijst voor huisdieren zet die momenteel door het ministerie van LNV wordt voorbereid. Ook wil de vogelclub dat er wettelijke regels komen voor het houden van roofvogelshows.
Nu kan iedereen gewoon een roofvogel kopen mits die in gevangenschap is geweekt. Volgens de Vogelbescherming ontsnappen de vogels vaak, waardoor de natuurlijke populaties bedreigd worden. Zo werden dit jaar al zeventien ontsnapte oehoes gevonden in Nederland. Dat zijn er ongeveer evenveel als er in het wild leven.
Sinds de Europese wetgeving om roofvogels en uilen te verhandelen eind jaren negentig is versoepeld, is het aantal in Nederland verstrekte certificaten dat nodig is om de vogels aan te schaffen meer dan vertienvoudigd.
Vooral uilen zijn populair. Sinds de Harry Potter-boeken en -films is de vraag naar uilen fors gestegen. De Vogelbescherming benadrukt dat het geen goed idee is om in navolging van de tovenaarsleerling met een kooi met een uil te zeulen. De dieren zijn niet geschikt als huisdier.
Voor de kust van Duinbergen Knokke-Heist zwemt al enkele dagen de tuimelaar Rudolf. Het beest laat zien hoe het vissen vangt en springt daarbij zelfs hoog uit water. Zijn capriolen zijn een ware toeristenattractie. Een tuimelaar is een kleine soort dolfijn die graag acrobatische toeren uithaalt zich normaal vooral in tropische wateren ophoudt.
bron; demorgen.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
11-08-2010
Gorilla vs. Donkey Kong
Gorilla vs. Donkey Kong
In de zoo van San Francisco heeft een jonge bezoeker zijn Nintendo DSi per ongeluk over de omheining van het gorilla-verblijf laten vallen. Eén dier leek dolbij met het hebbeding. Even leek het of de grote aap echt aan het spelen was.
Al snel volgde het grapje dat de gorilla zich amuseerde met het spel 'Donkey Kong'.
Uiteindelijk was de gorilla bereid de Nintendo af te geven in ruil voor een knalrode appel.
bron; gva.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
Twee arabische oryxen geboren in Planckendael
Twee arabische oryxen geboren in Planckendael
In Planckendael zijn Twee arabische oryxen geboren . Het was al 5 jaar geleden DAT ER EEN Nog Geboorte BIJ This bedreigde antilopensoort Werd opgetekend .
De Twee nieuwkomers kregen de namen Lah'byb en Loubna . Zij brengen Het Totaal Aantal arabische oryxen in Planckendael op Zeven .
Bedreigd
In 1972 stierf De Laatste Wilde arabische Oryx. MAAR deur kweek in dierentuinen is de antilopesoort voorlopig aangaat. Er is EEN EEP (European Endangered Species Programme ) VOOR Ze In Het Leven geroepen .
Door herintroductie Ze Komen tegenwoordig Weer op enkele Plaatsen in de Natuur VOOR . In Oman hebben we tellen Vandaag de dag 100 Dieren en in Saoedi -Arabië zo'n 400 tal . En zijn plannen OM ER Het Dier Uit te Zetten in Jordanië, Koeweit en Syrie . Stropen blijft echter OOK EEN Nu Nog bedreiging .
bron; gva.be
Categorie:Weetjes- Dieren
Dierenspeciaalzaak uit Sint-Niklaas lanceert insectenautomaat
Dierenspeciaalzaak uit Sint-Niklaas lanceert insectenautomaat
Dierenspeciaalzaak Lee-Dog in Sint-Niklaas heeft een insectenautomaat in gebruik genomen met een hele waaier aan verse, levende sprinkhanen, krekels, kevers en wormen.
Wie s avonds het diner van zijn reptiel of hamster is vergeten opdienen, hoeft dus niet meer te wanhopen. In plastic doosjes kun je vier soorten krekels, fruitvliegen, motten, keverlarven, wormen, sprinkhanen en zelfs zijderupsen krijgen. Lekker vers én springlevend. Yvan Menten van dierenspeciaalzaak Lee-Dog kweekt al die insecten zelf.
Ik wilde vooral mijn klanten beter bedienen. Het gebeurde dat ze belden op een sluitingsdag of wanneer ze s avonds nog in de file zaten om toch de winkel open te doen. Mijn beest zit zonder eten!, was altijd hun uitleg. Daarom kwam ik op dit idee. Het is een gok, maar als het niet marcheert, steek ik er wel cola in.
Wie thuis met reptielen, vogels, hamsters of ratten zit, kan er zich gaan bevoorraden. Freddy Van Puymbroeck kwam dinsdagavond krekels en sprinkhanen halen voor zijn kameleon. Dat beest vreet me de oren van mijn kop. Met zon vier bakjes heb ik maar genoeg voor drie dagen. Deze uitvinding is echt een godsgeschenk, zei hij.
De insectenautomaat wordt elke dag opgevuld. Ze worden levend verkocht, maar krijgen in de automaat nog een goeie behandeling. In de plastic doosjes zit voedsel. De temperatuur in de automaat wordt ook constant gehouden. Het lijkt toch een groot succes te worden. Of ik ze zelfs wel eens opeet? Dat gebeurt wel eens, ja. In de zomer op de barbecue is dat niet te versmaden. Voor de geïnteresseerden: een bakje met elf verse sprinkhanen kost drie euro.
Joris Vergauwen bron; gva.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
Toerist in Rusland gedood door beer
Toerist in Rusland gedood door beer
Op het eiland Sachalin, in Rusland, is een man van 60 om het leven gebracht door een beer. Het dier sloeg de man tegen het hoofd. Die overleefde de slag niet.
Het dodelijke incident vond plaats in een vakantiedorp nabij de Makarovkarivier. De man wilde daar samen met zijn vrouw en schoondochter gaan vissen.
De man was al naar de rivier toegelopen toen hij zag dat er een berin met haar twee jongen zat. Het dier stormde vervolgens op de man af. De vrouw en schoondochter konden nog weggeraken.
bron; gva.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
10-08-2010
Britse supermarkt verkoopt eekhoornvlees
Britse supermarkt verkoopt eekhoornvlees
if, ss
Een Britse supermarkt biedt sinds kort een nieuwe specialiteit aan: eekhoornvlees. Gruwelijk, vinden dierenactivisten.
Een filiaal van de Britse supermarktketen Budgens heeft het aan de stok met de dierenactivisten van Viva (Vegetarians international voice for animals). De Londense eigenaar Andrew Thornton verkoopt al enkele maanden eekhoornvlees, en dat is de organisatie een doorn in het oog: 'Wat krijgen we straks nog voor gruwelijke producten in het schap? Merel? Veldmuis? Mol?', vraagt de Viva-woordvoerder zich af.
Maar de uitbater is zich van geen kwaad bewust: volgens Thornton is de grijze eekhoorn in overvloed aanwezig in de Britse natuur en is er her en der zelfs sprake van een heuse plaag. Is het dan niet beter de dieren op te eten in plaats van ze zinloos af te maken en te verbranden, zo vraagt hij zich af. 'Bovendien is de productie van eekhoornvlees veel minder milieubelastend dan de productie van een biefstuk', stelt Thornton, die naar eigen zeggen wekelijks een dozijn eekhoorns voor drie tot vier euro per stuk verkoopt.
bron; nieuwsblad.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur
Een cruise naar het authentieke Noorden
Een cruise naar het authentieke Noorden
Shutterstock
Een cruise wordt vaak geassocieerd met zorgeloos zonnebaden op het dek van een schip dat naar een exotische bestemming vaart, maar op een boottocht in de noordelijke richting drijf je naar een geheel andere dimensie.
Voor reizigers die iets unieks willen beleven is een boottocht door de Noorse fjorden de ideale gelegenheid om de meest adembenemende plekken van Europa te ontdekken. Hier vaar je langs eenzame dorpjes en kan je genieten van een ongelimiteerd zicht op watervallen, besneeuwde bergtoppen en de diepblauwe kleur van het water.
Afhankelijk van de gekozen reisformule maak je interessante excursies. Zo kan je op het vaartraject Bergen - Kirkenes - Bergen aanmeren in vierendertig havens en breng je op de derde dag een bezoek aan de oude koningsstad Trondheim.
Bovendien kan je tijdens een zomercruise genieten van de middernachtzon. Het spreekt voor zich dat je niet elke dag in bikini zal kunnen rondlopen op het dek van het schip, maar over het algemeen zijn de temperaturen zacht genoeg om je trui in de slaaphut te laten liggen. Kies je ervoor om in de winter te reizen? Dan ben je met een beetje geluk getuige van het noorderlicht.
Duikende varkens en tandloze leeuwen in Chinese zoos
Duikende varkens en tandloze leeuwen in Chinese zoos
Varkens die in het water moeten duiken, fietsende apen en boksende beren. Het zijn maar enkele van de "wrede praktijken en misbruiken" die Chinese dierentuinen gebruiken om de kassa meer te laten rinkelen. Dat meldt de dierenrechtenorganisatie Animals Asia Foundation.
De Chinese dierenrechtenorganisatie, gevestigd in Hongkong, zegt bewijzen te hebben dat in dertien Chinese dierentuinen en safariparken dieren barbaars behandeld worden en dat ze er in slechte omstandigheden leven.
Zo krijgen beren stokslagen om hen te dwingen te boksen en worden olifanten met metalen haken aangepord om hen te dwingen op hun kop te staan. Bij vele tijgers en leeuwen zijn tanden en klauwen weggenomen, wat tot chronische pijn en potententiële infecties leidt.
(afp/adb)bron; hln.be
Categorie:Weetjes- Dieren
Lieve Bezoeker Om het openen van het gastenboek voor iedereen gemakkelijk te houden worden te grote Plaatjes en of Buttons verwijderd.