Ik ben Josephine of Joke
Ik ben een vrouw en woon in Waasmunster (Belgie) en mijn beroep is Genieter.
Ik ben geboren op 10/08/1949 en ben nu dus 75 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: .
Zwemmen,wandelen in de natuur,
en natuurlijk fietsen.
Fotograferen, fotobewerking.
Op internet surfen en bloggen.
Maar ook een gezamelijke hobby
van mij en mijn echtgenoot is dat we
graag varen over verschillende wateren.
'Killer orka' Tilly treedt vanaf vandaag terug op in SeaWorld
'Killer orka' Tilly treedt vanaf vandaag terug op in SeaWorld
Orka Tilikum is naar verluidt zo gevaarlijk dat de trainers van SeaWorld nooit rechtstreeks in contact mogen komen met hem. Toch zal de 'killer whale', die een jaar geleden trainer Dawn Brancheau doodbeet en verantwoordelijk wordt geacht voor nog twee andere doden, opnieuw de show stelen in Orlando. Vandaag treedt hij om 11u30 plaatselijke tijd op in de 'Believe' show, zo meldt de krant Orlando Sentinel. Alsof er niets gebeurd is, 'the show must go on'.
De orka van zes ton heeft sinds het tragische ongeval in februari vorig jaar niet meer opgetreden. Toen werd Dawn Brancheau onder het oog van honderden toeristen op brutale wijze aangevallen door Tilly. De Canadese trainer werd onder water gesleurd door het enorme dier en had geen schijn van kans. Bij de aanval werd haar hoofdhuid afgerukt en haar arm en oor afgebeten. SeaWorld heeft ondertussen een zware boete gekregen van de Amerikaanse overheid wegens nalatigheid bij het dodelijke incident. Omdat de veiligheidsmaatregelen niet in orde waren, zou het attractiepark een boete van 75.000 dollar (zo'n 60.000 euro) moeten ophoesten maar SeaWorld betwist dat.
'Tilly' was in het verleden al betrokken bij twee dodelijke ongevallen. In 1991 verdronk de orka een trainer in het Canadese park 'Sealand of the Pacific'. Na dat drama werd het dier doorverkocht aan SeaWorld Orlando. In 1999 werd in Tilly's bassin het lichaam van een naakte man gevonden. Autoriteiten verklaarden dat het slachtoffer na sluitingstijd in het aquarium gekropen was, Tilly had de man doodgebeten.
Verrijking Maar nu is de beruchte orka terug van weggeweest. "Deelnemen aan shows is een fysieke, sociale en mentale verrijking voor Tilly", verklaart Kelly Flaherty-Clark als hoofd van de trainers. Er wordt wel uiterst voorzichtig omgesprongen met het dier. Zo mogen de begeleiders sinds het ongeval niet meer in het water met de orka. Bovendien zal het park in de aquaria valse bodems installeren, die in geval van nood trainers en orka's binnen de minuut uit het water kunnen liften.
Niet iedereen is echter overtuigd dat deze maatregelen zullen voldoen. Het leven van de trainers wordt op het spel gezet door met Tilly te blijven werken. "SeaWorld geeft enkel om de show, men zal het nooit leren," luidt de harde kritiek. (kve)
Bij parahawking wijst een roofvogel jou de weg. Het is een unieke combinatie van paragliden en valkerij, de kunst van het africhten van valken. Samen met een begeleider laat je je meevoeren met de wind terwijl getrainde valken jou voortdurend gezelschap houden.
Zowel in Spanje (Alicante) als in Nepal (Pokhara) kan je deze bijzondere activiteit beoefenen. Een standaard tandemvlucht met piloot kost 100 euro. Je kan de vlucht laten vastleggen door middel van een videocamera die bevestigd is aan de valk (140 euro). Je kan eveneens les krijgen in het trainen van de valken en zelf leren parahawken zodat je solo kan vliegen. (kve)
In Argentinië slaan overheid, ecologisten en ondernemers de handen in elkaar om 1,6 miljoen hectare waardevol kustgebied te beschermen. Het gaat om 43 zones, die samen een van de meest productieve en best beschermde ecosystemen ter wereld vormen.
De 1,6 miljoen hectare, die voor de helft uit zee en voor de helft uit land bestaat, strekt zich uit over een afstand van bijna 5.000 kilometer langs de Atlantische kust, van Punta Rasa in de oostelijke provincie Buenos Aires tot het zuidelijke Beaglekanaal. Sommige zones herbergen unieke diersoorten. Zo verblijft de helft van alle Magelhaenpinguïns (Spheniscus magellanicus) ter wereld er, en is dit de enige plaats waar de zuidelijke reuzenstormvogel (Macronectes giganteus) zich voortplant.
Versnipperd Nu zijn de beschermde delen te versnipperd. In oktober is Argentinië een programma gestart om er een aaneengesloten zone van te maken. Dat moet een betere bescherming en een efficiënter beheer garanderen.
Gedurende vier jaar zullen de betrokken gouverneurs, burgemeesters en de nationale ministeries van Milieu, Visserij, Toerisme en Buitenlandse Zaken hierover met elkaar overleggen. De leiding is niet in handen van de regering maar van een niet-gouvernementele organisatie, de Stichting Patagonia Natural, met financiering van het Wereldmilieufonds (GEF) en het VN-Ontwikkelingsprogramma (UNDP). Pan American Energy
Toerisme Grote bedreigingen voor het gebied zijn de oliewinning, de visserij, het toerisme (met onder meer cruiseschepen) en de vervuiling door huishoudelijk en industrieel afval, zegt Guillermo Caille, technisch coördinator van het project. De overheid heeft de laatste twintig jaar aanzienlijke vooruitgang geboekt, maar in de privésector is nog heel wat werk aan de winkel, zegt Caille. In het project wil men daarom nadrukkelijk samenwerken met de bedrijven. "Wie voordeel haalt uit de diensten van een ecosysteem, moet ook bijdragen tot het behoud ervan", zegt Caille.
Zeeschildpadden spoelen massaal aan in Mississippi
Zeeschildpadden spoelen massaal aan in Mississippi
De laatste weken kent Mississippi een ongekend hoog aantal aangespoelde zeeschildpadden, meldt The Huffington Post. NMFS ('The National Marine Fisheries Service') onderzoekt de dieren.
De oorzaak van de aanspoelingen is nog niet geheel duidelijk. Het kan liggen aan een besmettelijke ziekte, plotse veranderingen van de watertemperatuur, maar ook de impact van de BP-olieramp zou een oorzaak kunnen zijn. NMFS sluit niets uit.
De lente is altijd de tijd van het jaar geweest, waarbij de meeste zeedieren in Mississippi aanspoelen. De vorige drie jaar spoelden er echter voor april geen zeeschildpadden aan, terwijl dit jaar al tientallen van deze dieren gevonden zijn.
Ook in Texas spoelden dit jaar meer zeeschildpadden aan. Sinds het begin van dit jaar staat het aantal daar al op 48. Dat is het dubbele van het aantal dat in 2009 geteld is voor de BP olieramp. Dat jaar spoelden maar liefst 248 zeeschildpadden aan, bijna vijf keer meer dan het jaar voordien.
Niet alleen zeeschildpadden, maar ook onder andere dieren zoals dolfijnen spoelen in steeds grotere aantallen aan.
Een duikje nemen, zat er vandaag niet in voor de Australische jongeman Matt Lynch. Er lag immers een levensechte krokodil te baden in zijn zwembad.
Hoe de krokodil in het zwembad verzeild is geraakt, is nog een raadsel. De tuin is namelijk volledig omheind. Op een of andere manier moet de krokodil dus onder de omheining gekropen zijn.
Toen Matt de krokodil aantrof, dacht hij eerst dat iemand voor de grap een nepkrokodil in het zwembad had gegooid. Gelukkig was hij zo wijs om vanop afstand met een stok tegen het beest te prikken. Toen merkte hij dat er daar een echte krokodil lag.
Matt ziet het nu wel zitten om de krokodil als huisdier te houden en gaf het dier de naam Sammy.
De eigenaar van een privédierentuin in het zuiden van Vietnam is veroordeeld tot een celstraf van drie jaar wegens het smokkelen van tijgers die hij geacht werd te beschermen. Dat meldt een lokale dierenrechtenorganisatie.
De feiten vonden plaats in de provincie Binh Duong, nabij Ho Chi Minh-stad. Eigenaar Huynh Van Hai kreeg drie jaar cel. Zijn veertien medeplichtigen kregen celstraffen gaande van 18 maanden met uitstel tot 30 maanden effectief. "De autoriteiten van Binh Duong hebben een eerste belangrijke stap gezet om een einde te maken aan de illegale handel van tijgers in Vietnam", aldus Vu Thi Quyen van dierenrechtenorganisatie ENV.
In Vietnam leven amper nog tijgers in het wild. Volgens ENV zou nog een honderdtal dieren op privéboerderijen verblijven. De intensieve jacht en het verdwijnen van hun natuurlijke habitat liggen aan de basis van hun verdwijning.
(afp/lpb) bron; demorgen.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur Tags:Tijgers,
Ommetje door sprookjesland het Land van Herve
Ommetje door sprookjesland het Land van Herve
In het Land van Herve is het niet alleen eigenlijk te steil om te fietsen, maar er valt ook zoveel te genieten dat je wel móet wandelen. Op de fiets ga je te snel en zou je véél te veel missen!
Zo krijg ik regelmatig de vraag: Heb je al eens in de Himalaya gewandeld? Of in de Andes? Ik antwoord dan: Nee, maar ben jij al eens in De Kampina geweest, in Westerwolde of het Land van Herve?
J. Duijs is namelijk een BWer, bourgondische wandelaar. Zo iemand die ook graag een terrasje pakt, een mooie maaltijd voorgeschoteld wil krijgen, een lekker, schoon bed om in te slapen. Ik gruwel van de verhalen over buikloop, stinkende matrassen, ratten en kakkerlakken die de stoere wereldreizigers me vertellen.
Zuid-Limburg
Neem Zuid-Limburg met het heerlijke Maastricht. Waar je kunt winkelen, cultuur snuiven, flaneren langs de terrassen of genieten van de prachtige, heuvelachtige omgeving. Met het buitenland, Duitsland en België, om de hoek.
Op een half uurtje rijden van de Limburgse hoofdstad ligt het Land van Herve. Een naam die doet vermoeden dat je een sprookjespark binnenloopt. En dat doe je ook, met dit verschil dat sprookjes hier ècht werkelijkheid worden.
Het prachtige landschap ligt er helemaal klaar voor, want er zijn hier talloze eeuwenoude paadjes die de boerderijen van toen met elkaar verbonden. Maar wel wandelen dus, want hier gaan fietsen is als taart eten met een opscheplepel.
Wallonië, het Franstalige deel van België dus, met golvende heuvels en valleien, frisgroene weiden en boomgaarden met oude hoogstammige fruitbomen die worden begrensd door hoge hagen.
Pittig stijgingspercentage
Val-Dieu heet de abdij waar we starten. Staat er al sinds 1739. Nog altijd een slaap- en retaïtreplaats voor pelgrims op weg naar Compostella en mensen die even uit de hectiek van alledag willen stappen. Met een fraai park, brouwerij, restaurant en winkel, waar je religieuze attributen kunt kopen maar ook heerlijke streekproducten.
De abdij ligt aan het riviertje de Berwinne dat we oversteken om gelijk via het eerste draaihek een flinke klim te pakken. De heuvels zijn hier niet zo hoog, maar wel kort op elkaar en met een pittig stijgingspercentage. We steken een paar weilanden over en lopen door een adembenemend decor dat we kennen van de televisiebeelden uit de Waalse wielerklassiekers die de komende weken weer worden verreden.
Kilometers ver kun je hier wegkijken. Naar dorpen als Julémont bijvoorbeeld dat ongeveer tweehonderd inwoners telt. Het dorp zou zijn vernoemd naar Julius Ceasar, die zijn legerkamp had opgeslagen op de plaats waar nu de kerk staat. Na het passeren van een Mariakapelletje hebben we een prachtig vergezicht over het Maasdal. Op deze hoogte fluit de wind zachtjes door de bomen en doet de hekken van de nu nog lege vakantiewoningen piepen en kraken.
Wandelschoenen
Verderop ben ik blij dat ik goede, hoge wandelschoenen heb aangetrokken. Drijfnat is het hier op de holle wegen, maar móói! En wat maakt het ook uit, de modder op de Lowas wassen we gewoon af in het beekje dat we verderop passeren. Op en neer gaan de paden en rechts zien we al het Croix de Charneux. Een vijftien meter hoog kruisbeeld, waarboven een tweetal roofvogels op de thermiek rondzweven. Het kruis is in 1913 geplaatst op de 269 meter hoge heuvel waar in de vroege middeleeuwen toernooien werden georganiseerd voor ridders uit deze regio, Luik en zelfs Luxemburg.
Dan komen we de Berwinne weer tegen, die uitmondt in de Maas bij Moelingen. Het riviertje ontspringt niet ver hier vandaan in het gehucht De Birven, tegenover de Amerikaanse militaire begraafplaats Henri-Chapelle. Daar liggen 7989 militairen van het 1e Amerikaanse Leger begraven, waarvan de meesten zijn gesneuveld tijdens het Ardennenoffensief in december 1944.
Door hun opofferingen mogen wij nu nog steeds in alle vrijheid genieten van de volgende mooie weide, een bijzonder stukje donker bos en het mooie terras van Aux Berger de la Bel, dat straks, zo gauw het zonnetje weer schijnt, wordt geopend.
Onze aandacht op het Land van Herve werd gevestigd door Jos Wlazlo. Hij verdiende drieëndertig jaar zijn geld als muzikant, maar sinds vorig jaar is de 53-jarige zoon van een Poolse vader die hier in de mijnen kwam werken alleen nog maar bezig met wandelen.
Honderden routes heeft Jos inmiddels gewandeld, die hij allemaal heeft verzameld op zijn overzichtelijke website www.wandelgidszuidlimburg.com.
De wandelroutes incl. routekaartje zijn gratis te downloaden. Ook zijn van elke route fotos en plattegronden te bekijken.
Wlazlo bedenkt de routebeschrijvingen niet alleen, maar controleert ook voortdurend of de aanwijzingen nog kloppen. Ook heeft hij inmiddels een interactieve overnachtingspagina gemaakt met hotels, campings en vakantiewoningen.
Zelfs een restaurantpagina met alle openingstijden ontbreekt niet op de site waarvan vorig jaar meer dan een miljoen keer routes zijn gedownload.
Wandelwijzer
13 km. 80% onverhard. Horeca in Val-Dieu en Auberge Aux Berges de la Bel, plm. 2 km voor het eind- en startpunt.
Informatie: www.wandelgidszuidlimburg.com.
JOOP DUIJS bron; telegraaf.nl
Categorie:Trips; Wandelen- Fietsen Tags:land van Herve, Wallonie,Belgie,
27-03-2011
Veel meer klachten over dierenmishandeling in 2010
Veel meer klachten over dierenmishandeling in 2010
In vijf jaar tijd is het aantal klachten over inbreuken op dierenwelzijn in ons land verdrievoudigd. Het aantal verwaarloosde dieren dat de federale overheidsdienst Dierenwelzijn in beslag moest nemen lag in 2010 zelfs zeventien keer hoger dan in 2005. Vooral de crisis speelt een cruciale rol. Dat melden de Concentrakranten.
Het aantal klachten steeg de afgelopen vijf jaar enorm: van 612 in 2005 naar 1.518 in 2010, een verdrievoudiging. "We spreken hier over inbreuken op dierenwelzijn, niet per se dierenmishandeling", verduidelijkt Eric Van Tilburgh, celhoofd Dierenwelzijn van de FOD Volksgezondheid. "Bij dierenmishandeling is er moedwilligheid in het spel."
Het aantal in beslag genomen dieren steeg in diezelfde periode nog forser: van 143 in 2005 naar 2.495 in 2010.
Van Tilburgh ziet twee mogelijke oorzaken van de stijging: enerzijds de betere naambekendheid van de federale overheidsdienst Dierenwelzijn, waardoor mensen sneller zaken signaleren. Anderzijds de crisis: "Bij de inbeslagname van landbouwdieren, merken wij vaak dat financiële en sociale problemen van de boer mee aan de basis liggen".
Laat de Mont Ventoux voor de echte sportievelingen, de Vaucluse heeft een netwerk met bewegwijzerde tochten (die al dan niet nog aangelegd worden) doorheen dit prachtige departement. Ontdek ze met de fiets en waag je buiten de platgetreden paden. Alles samen gaat het om meer dan 1000 km fietspaden, voor elk niveau, 31 tochten en 2 voies vertes voor wie houdt van authentieke ontdekkingen en de wilde natuur opzoekt. 220 professionals (verhuurders en herstellers van fietsen, gidsen, maar ook hotels, chambres dhôtes, campings, restaurants en wijnkelders) dragen het label 'Accueil vélo'. Je vindt ze in de brochure of op de website www.provence-a-velo.fr.
Al deze tochten brengen je natuurlijk langs de meest adembenemende landschappen naar de mooiste charmedorpjes, het erfgoed, de bezoekjes, de vele activiteiten en natuurlijk nog heel wat andere mogelijkheden die de evenementenkalender het hele jaar door sieren. De routes zijn ingedeeld per zone (rond Châteauneuf-du-Pape; Mont Ventoux, Comtat Venaissin en Pays de Sault; de Provence des Papes; monts de Vaucluse en Pays des Sorgues; Luberon), per thema (verscholen dorpjes, Au pied des Dentelles, tocht langs de middeleeuwse dorpen, Paysages des Côtes-du-Rhône ) en per moeilijkheidsgraad (gemakkelijk, ontdekking-doorsnee- en sportief). De tochten variëren ook in lengte en zijn een ideale en natuurvriendelijke manier om de Provence op een andere manier te ontdekken. Wij zijn de Luberon aan de voet van de Ventoux en de Haut-Vaucluse ingedoken. Drie sterk aan te raden tochten, zowel voor de mooie omgeving, de ontmoetingen als de vaak unieke bezoeken, de charmante tussenstops en de degelijke diensten onderweg.
'LA ROUTE DES OCRES' Er zijn heel wat mogelijkheden om de Luberon te ontdekken, maar de Route des Ocres is ongetwijfeld een van de mooiste. De tocht is 15 tot 51 km lang, naargelang het parcours dat je kiest. Je volgt schilderachtige paadjes waar bijna niemand komt, je komt langs schilderachtige landschappen en door pittoreske dorpjes in het Parc Naturel Régional. Je snuift de geschiedenis op van een van de belangrijkste economische motors van de streek: de oker. Oker is al bekend sinds de oudheid en werd al door de Romeinen gewonnen. Pas aan het einde van de 18de eeuw ging een inwoner van Roussillon de steen ook industrieel gebruiken, waarmee hij zekerheid gaf aan de streek ten tijde van de crisis in de jaren 1930 en vooral in concurrentie met de synthetische pigmenten. Vandaag is er nog slechts één bedrijf dat oker maakt en ter plaatse verkoopt.
Sportievelingen kunnen deze tocht, haltes inbegrepen, in één dag afleggen. Als je voldoende tijd wilt hebben om van de omgeving te genieten, trek je best twee of drie dagen uit. Op de websites www.provence-a-velo.fr en www.veloloisirluberon.com vind je alle informatie over de huurfietsen, het vervoer van je bagage, een gids (niet verplicht maar wel handig), overnachtingsmogelijkheden en lekkere adresjes
Wespenwijfjes maken hun zoons aantrekkelijk voor partners. De vrouwtjes leggen hun eitjes het liefst op planten met veel linolzuur, zoals zonnebloemen.
Dat onverzadigde vetzuur maakt de zoons gezond en potent, aldus Duitse wetenschappers in de nieuwste editie van het Britse wetenschappelijke tijdschrift Proceedings of the Royal Society B.
De biologen deden onderzoek naar de Nasonia vitripennis, een sluipwesp van enkele millimeters groot. Mannetjeswespen lokken de vrouwtjes door een geur te verspreiden. Ze kunnen meer lokmiddel uitscheiden als ze zijn opgegroeid met linolzuur. Zo krijgen ze meer paringsrijpe wijfjes en produceren ze meer sperma dan minder geurige mannetjes.
"Goed doorvoede mannetjes kunnen zich veroorloven meer geur te verspillen", stelden de onderzoekers van de Universiteit van Regensburg woensdag.
(anp/mvdb) bron; hln.be
Categorie:Weetjes- Dieren Tags:Wespen,
26-03-2011
Akkoord voor natuurreservaat in vijf Centraal-Europese landen
Akkoord voor natuurreservaat in vijf Centraal-Europese landen
Vijf landen uit Centraal-Europa hebben een akkoord ondertekend om een gemeenschappelijk natuurreservaat op te richten van het zuiden van Oostenrijk tot in Servië. De ondertekening vond plaats in Boedapest, in de marge van een informele EU-bijeenkomst van de ministers van Leefmilieu.
Het reservaat van zowat 800.000 hectare strekt zich uit langs de boorden van de Donau, de Drau en de Mura in Oostenrijk, Slovenië, Hongarije, Kroatië en Servië. De betrokken ministers omschreven de ruimte als "de Amazone van Europa", vanwege de biodiversiteit.
De vijf landen gaan een coördinatieteam van vijftien personen opzetten, die de nodige stappen moeten ondernemen om het statuut van natuurreservaat te bekomen.
Als de grijze katvogel, die in de Verenigde Staten leeft, ooit uitsterft zal dat niet aan meppende windmolens gelegen hebben. De huiskat is met voorsprong vogelvijand nummer één.
Windturbines hebben de kwalijke reputatie vogels uit de lucht te meppen. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld laten jaarlijks ongeveer 440.000 vogels het leven na een slag van de molen. Fotos van in mootjes gehakte vogels lokken verontwaardigde reacties uit bij vogelliefhebbers.
Volgens Amerikaanse onderzoekers verliezen we daardoor de grootste vogelvijand uit het oog: onze geliefde huiskat. De schattige sluipmoordenaar verorbert naar schatting 500 miljoen vooral jonge grijze katvogels per jaar en is bij de helft van alle vogelmoorden betrokken. In sommige buurten zijn Minoe en Felix zelfs bezig aan een uitroeiing van de vogelsoort.
De onderzoekers bonden een groot aantal jonge vogeltjes een zendertje om. Zo konden ze in kaart brengen waar en hoe de pas uitgevlogen grijze katvogels aan hun einde komen. Toen de Amerikanen hun zendertjes na enige tijd terug gingen opzoeken, vonden ze in de meeste gevallen niet veel meer dan een hoopje pluimen. Het onderzoek is gepubliceerd in The Journal of Ornitology.
'Een vogel die door een windmolen in twee werd gehakt vinden we weerzinwekkend', zegt onderzoeker Peter Marra van het Smithsonian Institute, 'Dat onaangename gevoel krijgen mensen minder vaak bij het zien van een kat met een vogel in zijn bek.' Dat is nu eenmaal de natuur, zullen kattenliefhebbers zeggen. Helaas klopt dat niet helemaal. Er lopen steeds meer huiskatten in die natuur, terwijl ze er eigenlijk niet thuishoren.
Vogelliefhebbers nemen dus best geen kat in huis of binden hun geliefde huisdier best een belletje om. Dat kan onoplettende vogels waarschuwen voor het aansluipende gevaar.
In Nieuwpoort heeft de brandweer een bruinvis van het strand gehaald. Het zoogdier van een meter lang, verkeerde in goede gezondheid maar had wel een wonde aan zijn kop. Vermoedelijk kwam de bruinvis in aanvaring met de schroef van een boot of zat hij verstrengeld in de netten van een strandvisser.
De bruinvis op het strand lokte vanmorgen heel wat nieuwsgierigen.
Momenteel zwemmen bruinvissen voorbij de Belgische kustlijn. Enkele dieren komen daarbij te dicht bij het strand waar ze in het ondiepe water belanden en de weg naar zee niet meer terugvinden.
Afgelopen zondag en maandag werden nog twee kadavers van bruinvissen aangetroffen in Koksijde en Middelkerke.
Er zijn sinds het voorjaar van 2006 nog nooit zoveel bruinvissen waargenomen in het Belgische deel van de Noordzee. Dat zeggen wetenschappers van het Koninklijk Belgisch Instituut voor Natuurwetenschappen (KBIN) op basis van luchtwaarnemingen en meldingen.
Wie bruinvissen in de Noordzee wil zien moet nu naar de kust. "Er zitten elk voorjaar grote aantallen bruinvissen in de Belgische Noordzee, maar sinds het voorjaar van 2006 zijn er nog nooit zoveel geweest als nu", zegt Jan Haelters van het KBIN. "Precieze aantallen zijn er nog niet, maar het zijn er vele duizenden."
Minder wind De dolfijnachtigen zijn regelmatig zichtbaar van op het strand omdat de golfslag beperkt is doordat er de voorbije dagen minder wind was. Er kwamen meldingen binnen vanuit de haven van Oostende, maar ook van op het strand in Koksijde, De Haan en Wenduine. "De meeste kans om een bruinvis te zien is misschien wel nog van op het staketsel in Nieuwpoort", klinkt het. Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen dat bruinvissen in het voorjaar in de Belgische Noordzee aanwezig zijn, waarschijnlijk heeft dat te maken met de beschikbaarheid van voedsel.
Geen exacte cijfers Naast meldingen van waarnemers stelde het KBIN maandag vanuit een observatievlucht voor pollutiecontrole de grote aantallen bruinvissen in de Belgische Noordzee vast. Er worden ook een aantal passieve akoestische methoden gebruikt om de aanwezigheid en migraties van de zeezoogdieren te onderzoeken. Exacte cijfers en vergelijkingsmateriaal is er nog niet. Sinds 2008 worden geregeld schattingen gemaakt van dieren in onze wateren in het kader van de offshore windpark monitoring.
Een woordvoerder van een Indonesische zoo heeft met het schaamrood op de wangen bekend dat drie komodovaranen vermist zijn. De jonge beesten ontsnapten naar verluidt eerder deze maand uit hun kooien.
"We zijn erg bezorgd want de komodovaren zijn erg gevaarlijk", aldus de woordvoerder van de Surabaya zoo. "De beesten zijn misschien opgegeten door roofdieren of gestolen. De verzorgers hebben beklemtoond dat zij ze niet hebben meegenomen".
De Komodovaraan, 's werelds grootste en gevaarlijkste hagedis, doodt zijn slachtoffers met een giftige cocktail. Er zouden nog 4.000 exemplaren in het wild leven op de Indonesische eilanden Komodo, Padar en Rinco. In 2007 werd een 7-jarige jongen door een komodovaraan gedood. Een volwassen reuzenhagedis kan drie meter lang worden en tot 200 kilo wegen.
Waarom botsen er zoveel vogels tegen windmolens, elektriciteitsdraden of andere obstakels aan? Omdat ze tijdens het vliegen niet voor zich uitkijken.
Veel vogels hebben hun ogen opzij geplaatst in plaats van naar voren. Daardoor hebben ze goed zicht naar opzij en naar achteren, maar de kijkhoek naar voren is maar heel klein. Het netvlies van veel vogels heeft bovendien de grootste scherptediepte en kleuronderscheidend vermogen in zijwaartse richting, niet voorwaarts. Die manier van kijken is oorzaak van veel vogelbotsingen.
Hun voorwaartse zicht gebruiken vogels met name voor handelingen met hun snavel, zoals eten, nest bouwen en jongen verzorgen. Bij het vliegen speelt het nauwelijks een rol, zegt de Britse ornitholoog Graham Martin van de University of Birmingham.
In plaats daarvan kijken vogels naar de grond; ze houden vaak hun kop schuin zodat ze met één oog de grond in de gaten kunnen houden. Dat maakt het risico op botsingen natuurlijk alleen maar groter, schrijft Martin in het vogelblad Ibis.
Daarnaast, denkt Martin, verwachten vogels ook geen obstakels in het luchtruim. Ze worden verrast door staketsels als zendmasten en windturbines, die pas relatief recent in hun evolutionaire verleden opdoken. Windmolens zijn wel beschreven als 'gehaktmolens' vanwege de vele vogelslachtoffers die zij maken, maar vogels vliegen soms ook tegen de pylonen of rotorbladen van stilstaande molens aan.
Het probleem van botsingen is groot, zegt Martin: zo groot dat zij zelfs het voortbestaan van zeldzame vogelsoorten kunnen bedreigen. Zo blijkt in een jarenlang onderzoek dat jaarlijks maar liefst een kwart van de jonge ooievaars en zes procent van de volwassen ooievaars overlijdt na een botsing met hoogspanningskabels, door de klap of door elektrocutie wanneer hun grote vleugels twee draden raken. In zuidelijk Afrika vliegen behalve ooievaars ook koritrappen, kraanvogels en Ludwigs trappen vaak tegen hoogspanningsdraden. Voor die laatste soort kan dat op termijn fataal zijn, zoveel dodelijke vliegongelukken zijn er jaarlijks.
Maatregelen die eerder zijn getroffen om het aantal vogelslachtoffers te beperken, hebben nooit het gewenste effect gehad. Dat komt, zegt Martin, omdat die er allemaal op gericht waren de objecten opvallender te maken zodat de vogel ze beter zou zien. Het ging bijvoorbeeld om reflecterende ballen, vlaggetjes en spiralen aan hoogspanningsdraden of kleurvlakken op de rotorbladen van windmolens. Maar als de vogels niet voor zich kijken, is het nogal wiedes dat deze maatregelen maar beperkt resultaten opleverden.
Volgens Martin moet de oplossing daarom niet gezocht worden in het opvallend maken van de objecten zelf, maar moeten de vogels vooraf gewaarschuwd of afgeleid worden. Hoe dat moet, zal verschillen per soort. Martin denkt bijvoorbeeld aan het plaatsen van lokvogels in de buurt van windmolens, waardoor de vogels geneigd zullen zijn te landen in plaats van blind door te vliegen.
Nationaal Park Hoge Kempen wil werelderfgoed worden
Nationaal Park Hoge Kempen wil werelderfgoed worden
Het Nationaal Park Hoge Kempen, een aaneengesloten natuurgebied van 5.000 hectare in Limburg, bestaat precies 5 jaar. In die periode kon het aantal bezoekers worden verhoogd met 32 procent tot 724.359. De komende 5 jaar hoopt het park op een erkenning als Unesco-werelderfgoed. Dat meldt Het Belang van Limburg.
Het Limburgse natuurgebied mag zich Nationaal Park noemen sinds in 2006 een mozaïek van diverse aaneengesloten bossen en heidelandschappen onder centraal beheer werd gebracht. Intussen werd heel wat werk verricht. Zo kwamen er vier toegangspoorten in Genk, As, Lanaken en Zutendaal, waar telkens 3 tot 4 miljoen euro werd geïnvesteerd in de infrastructuur.
Dat bleek een extra troef in het aantrekken van wandelaars en fietsers, aangezien het bezoekersaantal de afgelopen 5 jaar toenam met 32 procent tot 724.359. Ook voor het herstel en het beheer van de heide werd veel geld vrijgemaakt. Inmiddels zijn er zowat 7.000 soorten planten en dieren geteld in het ruim 5.000 hectare uitgestrekte gebied.
De beheerders van het park kijken ook vooruit. Er moet nog een vijfde toegangspoort worden gebouwd in Maasmechelen, waar mogelijk eveneens een dagattractie rond natuur komt. Er worden ook verwoede pogingen ondernomen om extra financiële middelen voor het park los te weken, zowel in de vorm van subsidies als de oprichting van een fonds waarin giften kunnen gestort worden.
Tot slot wordt de hoop uitgesproken om van de Unesco een erkenning te krijgen als werelderfgoed, wat niet alleen voor extra middelen zorgt, maar ook interessant is voor internationale marketingdoeleinden. (belga/kve)
In het noordoosten van Japan is een bruinvis levend en wel teruggevonden in een rijstveld. De regio werd op 11 maart getroffen door de tsunami die tot ver in het binnenland schade aanrichtte.
Een vijftiger ontdekte de walvis tijdens het fietsen. Het dier bevond zich op zo'n 2 kilometer van de kust vlakbij het stadje Sendai, stond er in het Japanse dagblad Asahi Shimbun te lezen. Masayuki Sato hoorde een gek geluid en zag een zwarte massa in het zeewater op de rijstvelden. "Zodra ik hem zag, wist ik dat ik iets moest doen. Dit was een slachtoffer van de tsunami", zei de fietser.
Sato nam contact op met een dierenwinkel die sinds de ramp verloren huisdieren tracht te verenigen met hun eigenaars. De eigenaar van de dierenwinkel, Ryo Taira, stond perplex toen hij het telefoontje kreeg - Sato vergiste zich en sprak van een "dolfijn in het rijstveld". Na een tachtigtal honden en katten te hebben gered, nam Taira de leiding over de moeilijke reddingsoperatie in het rijstveld.
De bruinvis werd uiteindelijk vrijgelaten in de oceaan aangezien alle aquariums in de omgeving van Sendai beschadigd raakten door de tsunami en de aardbeving.
37-jarige aap leefde op dieet van taart, friet en bier
"37-jarige aap leefde op dieet van taart, friet en bier"
In het Waalse dorpje Durbuy is maandag de laatste chimpansee in privébezit in beslag genomen. De 37-jarige aap zat tientallen jaren lang eenzaam opgesloten in een garage. Het dier had er al die tijd op een dieet van taart, friet en bier geleefd. Zon dikke aap hebben we hier nog nooit gehad, klinkt het bij het opvangcentrum.
Toto, zoals de aap bekend stond bij de buurtbewoners in Durbuy, werd meteen overgebracht naar de Stichting Aap in het Nederlandse Almere, een opvangcentrum waar doorgaans een kleine tweehonderd apen verblijven. Hij kreeg er meteen een nieuwe naam: Mojo.
Drie jaar lang hebben we bijna dag na dag gewerkt om die aap uit zijn triestige kot te krijgen", zegt Michel Vandenbosch van Gaia.
"We hebben de eigenares eerst willen overtuigen om afstand te doen van het dier. Maar dat weigerde ze omdat ze ervan overtuigd was dat Toto alleen maar bij haar wilde zijn. Ook nu nog, nu ze niet meer voor zichzelf kan zorgen, hield ze dat vol. Tot we de aap hebben opgeladen. Toen zei ze dat ze wou dat hij doodging.
De nu 80-jarige eigenares had in 1975 een toen nog piepjonge chimpansee gekocht. Er was toen nog geen sprake van een positieflijst, of een verbod op invoer van exotische dieren. Ze meende dat ze hem van de dierproeven had gered, zegt gaat Vandenbosch verder.
Ze heeft hem ook zo goed en zo kwaad als ze kon verzorgd. Maar als zon schattig chimpanseetje een keer geslachtsrijp wordt, dan wordt dat een kleine King Kong. Dus heeft ze hem aan de dierentuin van Zwartberg (Genk) gegeven. Maar toen ze hem daar ging bezoeken, vond ze zijn verblijfplaats zo abominabel, dat ze hem prompt heeft teruggekocht. Toen heeft ze tralies laten maken aan haar garage, Mojo laten castreren en hem in zijn kooi gestopt.
Slagroom
Twintig jaar lang was Mojo, in zijn garagebox met tralies, dé attractie van de buurt in Durbuy. Hij werd er voortdurend op lekkers getrakteerd. Taart, met slagroom, maar ook friet of pizza, tot zelfs bier toe. Het kwam de gezondheid van het beest niet ten goede.
Drie jaar geleden bracht een buurtbewoner die het niet meer aan kon zien, Gaia op de hoogte. De dierenrechtenorganisatie schakelde op haar beurt de dienst Dierenwelzijn in. Dat resulteerde maandag dus in een verdovend spuitje. Dinsdag kwam Mojo, die nog altijd 110 kilo weegt, bij, in opvangcentrum Stichting Aap. Hij werd er prompt op een apendieet gezet.
bron; gva.be
Categorie:Berichten-Dieren-Natuur Tags:aap,mojo,
Lieve Bezoeker Om het openen van het gastenboek voor iedereen gemakkelijk te houden worden te grote Plaatjes en of Buttons verwijderd.