NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • Stilleven met bloemen
  • Klassiek schilderen met acrylverf
  • Beeldgedicht: Ma déesse
  • Beeldgedicht: Wanhoop
  • Twee gedichten van Paul Verlaine vertaald
  • Stilleven met Cobra olieverf van Talens
  • Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare
  • To be, or not to be (vertaling van Jules Grandgagnage)
  • Beeldgedicht: Cocon
  • Beeldgedicht: Medusa
  • Lightnin' Hopkins
  • Still life with straw hat - Julien Grandgagnage, oil on canvas, 1990
  • Jack Sels, schilderij van Jules Grandgagnage
  • Stilleven in rood groen en koper-Julien Grandgagnage, 1988 Aquarel
  • Calle 1988 - Julien Grandgagnage, aquarel, 1988
  • Schilderij in acrylverf van Julien Grandgagnage (1993). 30x24
  • Stilleven met peren en kruik, olieverf op hout, 60x60 - 1993, Jules Grandgagnage
    Zoeken in blog

    Schilderen met woorden en verf
    Gedichten en schilderijen van Jules Grandgagnage
    Welkom, bezoeker! Het woord 'schilderen'geef ik hier de ruimere betekenis van in woorden en beelden voorstellen op de wijze van een dichter of schilder. In een beeldgedicht vallen die twee zelfs samen! De nadruk valt hier op eigen werk, met commentaar over werkwijze en materialen waar ik gebruik van maak.

    TIP: Bezoek ook mijn blog ”De Culturalist” met artikelen over filosofie, kunst, literatuur, esoterie.

    11-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare

    Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare

    Shakespeares Sonnet 116 ("Let me not to the marriage of true minds Admit impediments. Love is not love Which alters when it alteration finds...") is zo bekend omdat het vaak bij huwelijken wordt voorgedragen. Eigenlijk gaat het in het gedicht niet om een gewoon huwelijk, maar om een verbond van twee gelijkgestemde zielen, van wie de liefde zo sterk is dat zij alles overwint. Ik heb er een vertaling van gemaakt:

    11-09-2017 om 17:42 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:Shakespeare
    Tags:beeldgedicht
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.To be, or not to be (vertaling van Jules Grandgagnage)

    HamletSkullHCSealous.jpg

    De versregel "To be, or not to be (that is the question)" komt uit William Shakespeares Hamlet (Act III, Scene I), geschreven omstreeks 1600. Het is een van de meest aangehaalde citaten uit de hele wereldliteratuur en ook het bekendste fragment uit de monoloog van Hamlet.

    Na een onbezorgde jeugd wankelt het wereldbeeld van de jonge Hamlet: zijn vader wordt vermoord, hij komt te weten dat zijn oom Claudius, die zich de troon heeft toegeëigend, de moordenaar is. Bovendien trouwt zijn moeder kort na de dood van zijn vader met Claudius. De geest van zijn vader verschijnt aan hem en vertelt hem alles, ook over zijn eigen slechtheid. Hamlet wil eigenlijk vluchten uit deze slechte wereld en overweegt zelfmoord:


    Monoloog van Hamlet uit Act III, scene I

    - Vertaling: Jules Grandgagnage -

    Te zijn of niet te zijn, dat is de kwestie:
    of het nobeler is om te lijden
    onder alles wat het wrede Lot je toeslingert
    of om de wapens op te nemen tegen een zee van zorgen
    en er al vechtend een einde aan te maken?
    Te sterven, te slapen, niets meer;
    en in die slaap rust vinden voor alle hartzeer
    en de duizend pijnen die je lichaam je bezorgen,
    dat zou een einde zijn om jezelf toe te wensen.
    Te sterven; te slapen: misschien wel dromen: Ach nee,
    daar wringt het 'm: want welke dromen komen in die dodenslaap,
    als we de aardse zorgen hebben afgeworpen,
    Het doet ons weifelen: dit is de overweging die leidt
    tot de ellende van zo'n lang leven,
    Want wie zou de gesel en de hoon van de tijd verdragen,
    het onrecht van de onderdrukker, de arrogantie van de rijke,
    de pijnen van een onbeantwoorde liefde, de dwalingen van het recht,
    de onbeschoftheid van een ambtenaar, en de verachting
    waarmee onbenullen je geduldige werk belonen,
    wanneer je rust kan vinden met een simpele dolkstoot?
    Wie zou dit alles verdragen, zweten en kreunen onder een ellendig bestaan
    als niet de dreiging van wat achter de dood komt er was,
    het onontdekte land waar geen reiziger uit weerkeert
    verwart ons en maakt ons zwak,
    zodat we liever de lasten dragen die we kennen
    dan het onbekende tegemoet te gaan.
    Zo verlamt het geweten ons tot lafaards,
    en zo wordt gezonde daadkracht verziekt door bleek gepieker
    en lopen grootse ondernemingen op niets uit.
    Stil nu, daar is mooie Ophelia! Nymf,
    laat mijn zonden in je gebeden herinnerd worden.


    Oorspronkelijke tekst van Shakespeare

    To be or not to be, that is the question;
    Whether 'tis nobler in the mind to suffer
    The slings and arrows of outrageous fortune,
    Or to take arms against a sea of troubles,
    And by opposing, end them. To die, to sleep;
    No more; and by a sleep to say we end
    The heart-ache and the thousand natural shocks
    That flesh is heir to — 'tis a consummation
    Devoutly to be wish'd. To die, to sleep;
    To sleep, perchance to dream. Ay, there's the rub,
    For in that sleep of death what dreams may come,
    When we have shuffled off this mortal coil,
    Must give us pause. There's the respect
    That makes calamity of so long life,
    For who would bear the whips and scorns of time,
    Th'oppressor's wrong, the proud man's contumely,
    The pangs of despised love, the law's delay,
    The insolence of office, and the spurns
    That patient merit of th'unworthy takes,
    When he himself might his quietus make
    With a bare bodkin? who would fardels bear,
    To grunt and sweat under a weary life,
    But that the dread of something after death,
    The undiscovered country from whose bourn
    No traveller returns, puzzles the will,
    And makes us rather bear those ills we have
    Than fly to others that we know not of?
    Thus conscience does make cowards of us all,
    And thus the native hue of resolution
    Is sicklied o'er with the pale cast of thought,
    And enterprises of great pitch and moment
    With this regard their currents turn awry,
    And lose the name of action.
    Soft you now! The fair Ophelia! Nymph,
    in thy orisons be all my sins remember'd.

    11-09-2017 om 15:46 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:Shakespeare


    Archief per week
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017

    Over mijzelf
    Ik ben Jules Grandgagnage
    Ik ben een man en woon in Brasschaat (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
    Ik ben geboren op 12/02/1950 en ben nu dus 67 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: schilderen, saxofoon, elektrische gitaar, schrijven.

    Categorieën
  • acryl (0)
  • beeldgedicht (4)
  • gedicht (1)
  • olieverf (0)
  • schilderen (10)
  • Shakespeare (2)

  • Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!