NIEUW: Blog reclamevrij maken?
Inhoud blog
  • UFO
  • Stilleven met bloemen
  • Klassiek schilderen met acrylverf
  • Beeldgedicht: Ma déesse
  • Beeldgedicht: Wanhoop
  • Twee gedichten van Paul Verlaine vertaald
  • Stilleven met Cobra olieverf van Talens
  • Beeldgedicht: Sonnet 116 van Shakespeare
  • To be, or not to be (vertaling van Jules Grandgagnage)
  • Beeldgedicht: Cocon
  • Beeldgedicht: Medusa
  • Lightnin' Hopkins
  • Still life with straw hat - Julien Grandgagnage, oil on canvas, 1990
  • Jack Sels, schilderij van Jules Grandgagnage
  • Stilleven in rood groen en koper-Julien Grandgagnage, 1988 Aquarel
  • Calle 1988 - Julien Grandgagnage, aquarel, 1988
  • Schilderij in acrylverf van Julien Grandgagnage (1993). 30x24
  • Stilleven met peren en kruik, olieverf op hout, 60x60 - 1993, Jules Grandgagnage
    Zoeken in blog

    Schilderen met woorden en verf
    Gedichten en schilderijen van Jules Grandgagnage
    Welkom, bezoeker! Het woord 'schilderen'geef ik hier de ruimere betekenis van in woorden en beelden voorstellen op de wijze van een dichter of schilder. In een beeldgedicht vallen die twee zelfs samen! De nadruk valt hier op eigen werk, met commentaar over werkwijze en materialen waar ik gebruik van maak.

    TIP: Bezoek ook mijn blog ”De Culturalist” met artikelen over filosofie, kunst, literatuur, esoterie.

    21-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Ma déesse

    Een beeldgedicht als ode aan de Citroën DS. Ik heb twee van die vliegende tapijten gehad. Nukkige auto's met een hoek af, heel bijzonder, en een met niets te vergelijken rij-ervaring...

    21-09-2017 om 10:53 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:Citroën,auto,DS
    19-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Wanhoop

    Een nogal deprimerend gedicht, maar het geeft wel raak weer wat ik op een bepaald ogenblik in mijn leven - tijdens een "donkere nacht van de ziel" voelde. 

    Op Wikipedia schreef ik er toen ook een artikel over. Kijk ook naar de illustratie, een schilderij van Van Gogh:

    Donkere nacht van de ziel

    Donkere nacht van de ziel is een metafoor die de spirituele ervaring beschrijft van iemand die een fase in zijn leven doormaakt waarin hij zich door iedereen verlaten voelt, zonder hoop op een betere toekomst. Deze aan depressie verwante gevoelens ervaart de persoon als een crisis van geestelijke identiteit. Verschillende spirituele tradities zoals de christelijke mystiek verwijzen naar deze ingrijpende en louterende ervaring.

    Zo beschreef Johannes van het Kruis, een karmeliet, in een gedicht de reis van de ziel vanuit zijn lichamelijke thuis naar een vereniging met God. Deze reis is bijzonder zwaar want het betekent een onthechting van de wereld om zich "met het licht van de schepper te kunnen verenigen." In zijn werken maakt Johannes onderscheid tussen twee donkere nachten: de nacht van de zuivering van de zintuigen en de nacht van de zuivering van de geest.

    De Zwitserse psycholoog en psychiater Carl Gustav Jung zag parallellen met een van de fases van het 'grote Werk' die de alchemisten beschreven: het nigredo, waarbij de materie eerst gezuiverd moet worden door te vergaan. Het doel is echter het zuivere, alchemistische goud te maken met behulp van de Steen der wijzen. Metaforisch 'gelezen' betekent dit volgens Jung dat de alchemist trachtte zichzelf te transformeren tot een zuivere ziel. Dat gaf ook een zin aan alle beproevingen die de alchemist moest ondergaan.

    In zijn algemeenheid betekent deze metafoor dat iemands spirituele groei onvermijdelijk gepaard gaat met lijden: no pain, no gain, maar dan met betrekking tot de geest. Een mens die dergelijke existentiële ervaringen heeft ondergaan komt er gezuiverd uit, als een ander mens.

    19-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:depressie,ziel,moedeloosheid,angst,psychologie
    11-09-2017
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Cocon

    Cocon

    - Bij het sterven van een geliefde -

    In je cocon als onberoerd van vele vragen
    slaapdronken wiegend in de armen van de dood
    nog mooi steeds met je haren zacht
    om je wasbleke gelaat
    verglijd je langzaam in zijn koele schoot

    Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
    rust je nu verstild in je gebaren
    Alsof nooit je lichaam me had toebehoord
    verlaat je me
    berustend, zonder zelfs een laatste woord

    De bruidegom die je nu draagt
    behaagt je meer, want in je glimlach
    ligt verlangen naar zijn koele hand
    Treur niet meer, fluistert je lach,
    ik ben niet dit albasten kleed
    ik ben de vlinder in het verre land

    Aan 't raam fladdert er een witte vlinder
    Ik volg hem in zijn vlucht tot aan de zon
    hij klimt tot in het felste licht
    waar hij een schaduw wordt
    Als ik mijn ogen sluit zie ik hem nog
    Ik glimlach, want ik heb de witte vlinder lief

    Jules Grandgagnage

    11-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:Gedicht
    Klik hier om een link te hebben waarmee u dit artikel later terug kunt lezen.Beeldgedicht: Medusa

    Medusa

    11-09-2017 om 00:00 geschreven door Jules Grandgagnage


    Categorie:beeldgedicht
    Tags:gedicht


    Archief per week
  • 25/09-01/10 2017
  • 18/09-24/09 2017
  • 11/09-17/09 2017
  • 04/09-10/09 2017

    Over mijzelf
    Ik ben Jules Grandgagnage
    Ik ben een man en woon in Brasschaat (België) en mijn beroep is gepensioneerd.
    Ik ben geboren op 12/02/1950 en ben nu dus 67 jaar jong.
    Mijn hobby's zijn: schilderen, saxofoon, elektrische gitaar, schrijven.

    Categorieën
  • acryl (0)
  • beeldgedicht (4)
  • gedicht (1)
  • olieverf (0)
  • schilderen (11)
  • Shakespeare (2)

  • Blog als favoriet !


    Blog tegen de regels? Meld het ons!
    Gratis blog op http://blog.seniorennet.be - SeniorenNet Blogs, eenvoudig, gratis en snel jouw eigen blog!