Volleybal is minder populair dan voetbal en basketbal, ook bij doven. Kwalificatiewedstrijden dienen (voorlopig?) dan ook niet gespeeld. Het aantal inschrijvingen is daarvoor te beperkt. Het gehele EK kan nog op één organisatieplaats (minimum 2 volleybalvelden om te spelen, enkele terreinen om te trainen) gespeeld worden, zelfs tegelijkertijd voor dames en heren. Voor het EK in Turkije enkele maanden terug bij voorbeeld waren oorspronkelijk 11 dames- en 11 herenploegen ingeschreven. Maar Frankrijk (enkel ingeschreven bij de heren) werd om administratieve redenen uitgesloten. Dus in feite 11 dames- en 10 herenteams. Ongeveer 9 maand voor aanvang van het tornooi gaf 1 herenploeg forfait, enkele weken voor de start van het EK ook 2 damesploegen, en de administratieve schorsing van Frankrijk werd enkele dagen voor het begin van de wedstrijden opgeheven. Dat resulteerde dus uiteindelijk in 9 damesteams en 10 herenploegen.xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

Een niet zo makkelijke klus dus om het wedstrijdschema op te maken. De groepsindeling werd een klein jaar voor het EK reeds uitgeloot, een eerste tornooirooster dus op basis van 11 en 10 ploegen. Juist voor de trekking gaf een damesteam forfait, te laat om het schema aan te passen, eerste opdracht na de trekking (10 / 10). Dan was het wachten tot begin dit jaar. Het damesteam dat forfait gaf onmiddellijk voor de trekking speelt toch mee, en zoals al aangegeven, een herenploeg gaf forfait. Nieuw schema dus,  11 / 9. En nog maar eens een ander rooster, het definitieve dan (toch wat het aantal deelnemers betreft) 14 dagen voor aanvang van het EK. Met 2 damesploegen minder en 1 herenploeg meer, 9 en 10, eindelijk!

Edso verkiest, zowel bij dames als bij heren, eerst groepswedstrijden in 2 reeksen, duidelijk de beste optie. Zo kan je forfaits op het allerlaatste moment (ja, ook die komen voor, landen die niet komen opdagen in het organiserend land) toch nog enigszins ordentelijk opvangen. De eerste vier van elke reeks spelen dan de kwartfinales, de winnaars hiervan de halve finales, de verliezers spelen voor de 5^e tot en met 8^e plaats. De winnaars van de halve finales spelen de finale, de verliezers nemen het op voor de derde en vierde plaats. De winnaars van de wedstrijden voor de 5^e tot en met de 8^e plaats spelen voor de 5^e en 6^e plaats, de verliezers nemen het op voor de 7^e en 8^ste plaats. De teams die in hun reeks 5^e en 6^e eindigen spelen op dezelfde wijze voor de plaatsen 9 tot en met 12.

Het blijkt al niet makkelijk om zo’n eenvoudig systeem uit te leggen. Maar de praktijk is soms nog moeilijker.  Neem nu maar het EK in Turkije. Voor de heren (10 deelnemers) viel dat mee. Maar de dames, 9 in aantal? Onpaar altijd onaangenaam. En in dit geval zeker. Verdeeld over 2 groepen geeft dat 5 en 4. Normaal plaatsen zich dus alle teams van de reeks van 4 voor de kwartfinales, maar in de reeks van 5 is de 5^e uit die reeks de sigaar. Er rest immers geen enkele ploeg meer na de groepswedstrijden om tegen te spelen, dus automatisch 9^e, zonder nog te spelen wedstrijden! En wat bleek na de lottrekking? De waarschijnlijk betere ploegen zaten in de reeks van 5.

Dus toch maar beter op zoek naar een andere en betere (?) formule bij de dames. Voorstel: de groepsvierde van de reeks van 4 speelt een prekwartfinale tegen de groepsvijfde van de reeks van 5, de winnaar speelt een kwartfinale, de verliezer behaalt de negende plaats in de eindstand. OK, maar er is nog een probleem. Deze prekwartfinale kan, indien teams, Turkse organisatoren en  Turkse scheidsrechters hiermee akkoord gaan, gespeeld worden op de enige vrije dag tijdens het tornooi, een feestdag – en dus niet te werken - in Turkije. Maar dat betekent ook dat de verliezer de daaropvolgende dag 2 wedstrijden dient te spelen. Met andere woorden, geen vrije dag, de volgende dag 2 wedstrijden op 1 dag, en dus een loodzwaar tornooiparcours. Op de technical meeting de dag voor aanvang van het tornooi bleken echter alle ploegen hiermee akkoord. Uiteindelijk was Nederland de pineut, maar zij slaagden er toch in hun allerlaatste wedstrijd te winnen en zo zevende te eindigen. Eind goed, al goed!

Bij de opmaak van het tornooischema komen dan nog kleinere problemen de neus aan het venster steken. Dames- en herenteam van hetzelfde land spelen liever niet terzelfder tijd, ze willen uiteraard supporteren voor elkaar. Bij de groepswedstrijden lukt dat zonder veel problemen, maar vanaf de kwartfinales wordt dat al maar moeilijker. Elke ploeg speelt in principe per dag maximaal 1 wedstrijd, maar per dag kunnen op 1 wedstrijdterrein beter niet meer dan 4 wedstrijden geprogrammeerd worden. Anders raak je in de knoei met het tijdsschema. En je let er best op dat de ploegen niet de laatste wedstrijd van de dag spelen en de volgende dag de eerste. Je hebt dan nog rekening te houden met de plaatselijke organisatoren (zo werd tijdens het EK in Turkije in die ene sporthal op bepaalde dagen ook nog basket gespeeld!) en hun wensen, de wensen van de scheidsrechters. …