Het Kasteel van Arenberg werd na Wereldoorlog I door de familie Hertogen van Arenberg afgestaan aan de leuvense universteit ter compenatie voor de vernielingen aan de stad (brand van Leuven) en het afbranden van de universiteit door de duitse bezetting.
Nog steeds kijk ik verwonderd naar de stalen constructies van onze voorvaderen in de 19de eeuw. De eeuw van Eifel en de grote metalen constructies en machines. Op de foto ziet u het hydraulisch systeem van de scheepslift dat de bak met water en boten 15.400m de hoogte in duwt. Op het Canal du Centre staan er zo 4 van deze liften, eentje van 15,4m en 3 van 16,93m. Ze werken nog alle 4 voor het toeristisch scheepverkeer. Voor het vrachtverkeer zijn ze vervangen door één lift deze van Strepy- Thieux.
Dit prachtige initiatief van de stad en de KUL die de handen in elkaar hebben geslagen resulteerd in een prachtig afgelegen park. Waar de ouders de kans krijgen om waardig afscheid te nemen van hun levenloos geboren kinderen. Een bezoek aan hun verloren kindje geeft de jonge ouders warmte en steun in deze moeilijke dagen.
Cholera kruisen te Leuven. Ter herinnering van de meer dan duizend slachtoffers van de negentiende eeuwse cholera epidemie in de jaren 1832-1833, 1849 en 1866 Ze stierven als gevolg van de ellendige leef en woomtoestanden van de arbeidersklasse. Op de foto merk je dat de kruisen de namen dragen van de zwaar getroffen straten. Zoals de Brouwerstraat, Glasblazerijstraat, Slachtstraat enz... Niet bepaald de betere buurten.
Le Grand-Hornu, een gewezen steenkoolmijn en industriecomplex, brengt een uitzonderlijke getuigenis van de Industriële revolutie. Opgetrokken tussen 1810 en 1830 door Henri De Gorge, industriekapitein van Franse oorsprong, vormt dit heuse project voor een stadswijk een uniek voorbeeld van functionele stedenbouwkunst op het Europese vasteland bij het begin van de grote industrialisering.
Le Grand-Hornu is gebouwd in een neoklassieke stijl en omvat werkplaatsen, kantoren, een arbeiderswoonwijk en de residentwoning van de beheerders, het "Kasteel De Gorge". Booggewelven, geveldriehoeken en halfronde vensters benadrukken de werkplaatsen en de kantoren van de steenkoolmijn en vormen een majestueus ensemble.
Het vierkante plein
In het midden van het vierkante plein ook "Basse cour" genoemd,
prijkt vandaag een fontein van de beeldhouwkunstenaar Paul Bury.
Voor het amateurkabinet n°5 « Mais pourquoi ? » nodigt het MAC's de Belgische kunstenaar Christophe Terlinden uit om de ruimte in te nemen in de Noordervleugel van Grand-Hornu. De tentoonstelling is opgebouwd rond een video die een kleine jongen toont die voortdurend de vraag « maar waarom? » herhaalt. In de context van kunst gaat die vraag, die frequent is aan die leeftijd, niet alleen de toeschouwer confronteren met vragen over zijn eigen leven, maar nodigt hem ook uit om stil te staan bij de functie van kunst.
Le Grand-Hornu is een historisch industrieel mijnbouwcomplex in de Borinage even ten zuidwesten van Bergen in de Provincie Henegouwen. De site geldt als een belangrijk voorbeeld van industrieel erfgoed van de industriële revolutie bij het begin van de 19e eeuw. Le Grand Hornu is erkend als uitzonderlijk erfgoed van Wallonië en neemt actief deel aan internationale beschermingsprogramma's. Het historische bezoek wordt aangevuld door tijdelijke tentoonstellingen over design, toegepaste kunsten (in de gerestaureerde zalen) en hedendaagse kunt (in het Museum dat sinds 2002 open is). Op deze plaats wordt verleden en toekomst gecombineerd.
Quel est votre object préferé?
Een armband, babyschoentjes, een handtas, een boek, een fotoalbum, een basketbal, een parfum, een trein, een computer, een luchter… Objet préféré is een collectie van 15 meubelen, ontworpen door het team van Fabrica onder de leiding van Sam Baron aan het eind van zijn verblijf in Le Grand-Hornu en vervaardigd door de technische ploeg van Grand-Hornu Images. Elk meubel is geïnspireerd door het verhaal van een van de medewerkers van Le Grand-Hornu over zijn of haar lievelingsobject. Fabrica is het centrum voor communicatie-onderzoek van Benetton. Het is sinds 1994 gevestigd in een zeventiende-eeuws complex in het Italiaanse Treviso dat werd gerenoveerd door Tadao Ando. Elk jaar komen jonge designers van over de hele wereld hier een tijdlang vervolmakingscursussen volgen bij gerenommeerde meesters.
Kunst in de steigers - Met woordje uitleg van de organisatoren.
Door het organiseren van het Kunstenfestival Kunst in de Steigers hopen we vooroordelen en tegenstellingen tussen de werelden binnen en buiten de psychiatrie te nuanceren. Ook doordat de verschillende partners elkaar ontmoeten en samenwerken, worden eventuele contrasten verzacht. Tegenstellingen zoals gezondheid-ziekte, geluk-ongeluk, creativiteit-geremdheid, zinvol-zinloos, zelfstandigheid-afhankelijkheid... zijn thema's die bewust of onbewust in de werken naar voren komen.
Nog een laatste herinnering aan de Centrale Werkplaatsen Leuven hallen 4 & 5, vooraleer ze gerennoveerd worden. Na de restauratie komen in en bij deze hallen: - het bibliotheekfiliaal van Kessel-Lo - een nieuw gemeenschapscentrum, ter vervanging van de gesloopte zaal ‘t Bad aan de Martelarenlaan met een grote multifunctionele zaal en ook kleinere ontmoetings- en vergaderruimten - een wijkgezondheidscentrum voor Kessel-Lo (www.wgcdecentral.be) - een horecazaak - een overdekte ruimte met buitenklimaat voor de organisatie van beurzen en dergelijke - een groenzone naast hal 5 - een stedelijk plein naast hal 4
Enkele beelden van de prachtige architectuur van Stéphane Beel
Hij ontwierp onder andere de uitbreiding van het Centraal Museum in Utrecht (1994/1999), het paviljoen van het Rubenshuis in Antwerpen (1997) en het Raveel Museum in Machelen-Zulte (1995-1999). Op dit moment werkt hij aan de renovatie van het Koninklijk Museum voor Midden-Afrika in Tervuren.
Vrijdag 3 juni stak de koordloper Michel Menin tijdens Circus en Co 2011 op een hoogte van +/- 62m het Ladeuzeplain over, vanaf Museum M naar de toren van de Universiteitsbibliotheek.
Balatserre werd vanuit Brussel overgebracht naar de huidige locatie in het Herbetum in de Nationale plantentuin te Meise. De serre is van de hand van architect Alphonse Balat die ook de vermaarde Koninklijke Serres van Laken en vele andere interessante gebouwen in Brussel ontwierp
De Abdijkerk Fontevraud Een van de grootste en best bewaarde van de middeleeuwse abdijen van West-Europa. In de kerk vind u de praalgraven van de Plantagenet koningen zoals deze van Richard Leeuwenhart
De Sint-Jacobskerk, die reeds meer dan veertig jaar gesloten is voor het publiek, opende uitzonderlijk haar deuren. De Hulster vzw, initiatief van beschut wonen voor mensen met een psychische kwetsbaarheid, organiseerde in samenwerking met Sacred Places vzw, een tentoonstelling in de Sint-Jacobskerk.
Cirkus in Beweging is een open huis voor circuseducatie. Persoonsvormende, artistieke en sociale circusactiviteiten vloeien er samen en heffen elkaar op tot een vernieuwende vorm van kunsteducatie.
Kinderen, jongeren en volwassenen worden bij Cirkus in Beweging uitgedaagd om te proeven van en te experimenteren met circuskunsten. Cirkus in Beweging zet circusspel in als middel om hun individuele, sociale, motorische en creatieve ontwikkeling te bevorderen.
De Sint-Jacobskerk is gebouwd in romaanse stijl en dateert uit de 13e eeuw. Van de oorspronkelijke kerk rest tegenwoordig nog enkel de toren, die deel uitmaakt van "De 7 wonderen van Leuven". De dwarsbeuk werd tussen 1457 en 1488 opgericht door de bouwmeester van het Leuvense stadhuis, Matthijs de Layens.
De geschiedenis van de Sint-Pieterskerk begint vermoedelijk met een houten kerk uit de achtste eeuw. Deze werd rond het jaar duizend vervangen door een (stenen) Romaanse kerk. Ze had zes traveeën en een vierkant koor. Een eeuw later kwam daar een westbouw tegenaan, met drie torens, die er moet hebben gezien zoals het westwerk van de Onze-Lieve-Vrouwebasiliek in Maastricht. Tegen het koor werd rond 1070 de crypte gebouwd, waarvan het onderste gedeelte behouden is tijdens de bouw van de gotische kerk. Bij de restauratie na de Tweede Wereldoorlog is ze herontdekt. Nu is de crypte toegankelijk gemaakt voor het publiek.
De gotische kerk werd gebouwd vanaf 1400. De precieze datum is onzeker, omdat de registers van de kerk verloren zijn gegaan. Wel staat vast dat in 1425 Sulpitius van Vorst aan de kerk werkte. Bij het verderwerken aan de gotische kerk, werd de romaanse stuk voor stuk afgebroken. De bouw begon aan het koor.
In 1431 kon al begonnen worden aan de overkapping van het koor. De stenen kwamen uit Affligem en Gobertange. Ondertussen waren de werken aan het dwarsschip ook begonnen. Maar dan sterft van Vorst. Jan II Keldermans neemt tot 1445 zijn functie over. Daarna voltooit Mathijs de Layens het noordertransept en een gedeelte van het schip. Nu kwamen de stenen onder andere uit Leefdaal. De volgende architecten waren Jan de Mesmaeker (1483-1490), Hendrik Van Evergem (1490-1492), Mathijs Keldermans (1492-1495) en Alard Duhamel (1495-1502). Deze laatste begon in 1497 met de bouw van het grote (onvoltooide) portaal op de Grote Markt. In 1499, honderd jaar na de geschatte startdatum, werd het laatste deel van de Romaanse kerk afgebroken. Matheus Keldermans kon in 1503-1527 de laatste hand leggen aan het gebouw.
Intussen was de bouw van de torens ook gestart. Joost Metsys was de bouwmeester. Hij voorzag drie torens, de middelste moest 525 voet (ongeveer 150 meter) hoog worden, de twee ernaast 430 voet (120 meter). De werken werden echter gestaakt: Metsys' constructie was niet goed uitgewerkt, de bodem was niet gunstig, en de torens konden niet goed verankerd worden. Niet eens de helft was voltooid. Later, in 1604, werd de hoogte zelfs nog verminderd na een instorting.
De kerk heeft zwaar geleden onder de Eerste Wereldoorlog. Ze werd het slachtoffer van een brand, die haar het dak kostte. Veel kerkschatten bleven in de brand. In de Tweede Wereldoorlog werd de kerk gebombardeerd.
De laatste toevoeging aan de kerk, is de plaatsing van een jacquemart, Gouden Peter, op het zuidertransept.
Bezienswaardigheden
De Schatkamer van St.-Pieter is zeker een bezoekje waard. In deze ruimte zie je het beroemde drieluik van Dirk Bouts: Het Laatste Avondmaal. Dit drieluik dateert uit de 15de eeuw en onderging een grondige restauratie van 1996 tot 1998. Ook nog het schilderij Het martelaarschap van de H. Erasmus.
Verder is er ook nog de gotische sacramentstoren, ontworpen door Matthijs de Layens. Ook is de crypte van de Romaanse kerk te bezichtigen. Er zijn ook nog andere schilderijen, beeldhouwwerken, kerkelijk meubilair en een verzameling religieus zilverwerk.
Voor de eerste maal in Monschau, we waren echt verrast door de charme van dit stadje. 's Morgensvroeg, parkeren was echt geen probleem met een parkeerkaartje voor de ganse dag. We waren redelijk vroeg vertrokken in Leuven, geen ontbijt genoten en kregen daardoor wel wat honger. Juist aan 't begin van 't historische stadje ontdekte we een fijn koffiehuis "Cafe Am Roten Haus". Geweldig spek met eieren gegeten daar. Daar mijn hobby fotografie is was ik in Monschau als een geit op een haverkist. In elke straat, op elk hoekje kreeg je een fantastisch beeld om te fotograferen. Ook serieuze hoogteverschillen zijn er te overbruggen. Niet zo gesmaakt door mijn echtgenote, daarom het toeristentreintje maar genomen. Gewoonweg prachtige views met dit treintje. Op het hoogste punt zijn we dan uitgestapt en hebben onze beentjes ons helemaal via honderden trappen naar beneden gebracht. Nog een lekkere pannekoek en een smaakvol biertje maakte deze fijne dag compleet.
De Duitse militaire begraafplaats Passo della Futa is gelegen tussen Bologna en Florence, dicht bij de snelweg tussen beide steden. Bij het bezoek waren we vooral getroffen door het prachtige landschap om ons heen waar toch een bloedige veldslag is uitgevochten en waar duizenden jonge mensen onzinnig hun leven moesten laten. Hier lag ongeveer de gotische linie. Wanneer je toevallig zoals wij deze begraafplaats bezoekt zal je ontzet zijn door d eimmense grote van het geheel. Onder elk grafsteentje rusten twee gesneuvelde soldeaten. Deze begraafplaats is een van de grootste in Italië en is degene met het hoogste aantal gesneuvelde duitse soldaten.
De eeuwenoude Dominicanenkerk te
Maastricht.
Tweehonderd jaar geleden
verloor de kerk haar sacrale functie, en ze deed sindsdien vele jaren
dienst als ondermeer slangenhuis, fietsenstalling en carnavalstempel.
Nu een meer dan geslaagde transformatie in boekenhandel.
Het gerestaureerde oorlogsmonument op het Martelarenplein is een blijvende herinnering aan verschrikkelijke feiten waarvan Leuvenaars tijdens de Eerste Wereldoorlog het slachtoffer werden. Toen de Duitsers in 1914 vrije doortocht door het neutrale Belgiė eisten, werd dit geweigerd. Het kon echter niet baten. Op 20 augustus was Leuven bezet. Vijf dagen later ontstond er aan het station een schietpartij zonder duidelijke oorzaak. De Leuvenaars werden door de Duitsers als "franc-tireurs" beschouwd. Er volgden represailles waarbij tientallen personen op het stationsplein werden gefusilleerd. Tijdens de tweede wereldoorlog werd dit kunstwerk vernietigd door de duitsers en wel met als voornaamste redenen dat ze niet geflateerd werden door wat er te zien was op dit half verheven bleeldhouwwerk. Rechts op de foto ziet u namelijk de oneervolle vlucht van de duitsers uit ons land.
HetGrootBegijnhofvanLeuven, ook bekend als Begijnhof Ten Hove, is een gaaf bewaarde, en volledig gerestaureerde historische wijk van een tiental straten in het zuiden van de binnenstad, gelegen aan de Schapenstraat, niet ver van de Naamsepoort. Het is een van de grootste nog bestaandebegijnhoven in Vlaanderen(zie ookbegijnhof), met een bebouwde oppervlakte van ongeveer 3 ha. DeDijlestroomt dwars door het hof en splitst er in twee armen (plus een verbindingsslootje), waarover in totaal drie bruggen liggen. bron: Wikipedia
In de wintermaanden is het stil geworden in de Kruidtuin. Toch is het raamwerk en de tuinarchitectuur klaar om ons in de lente reeds te verrassen in de uitbundigheid welke deze tuin uitstraalt.
Ondanks jarenlange verwaarlozing is het Rood-Klooster wegens haar uniek karakter, pittoresk landschap en toegangspoort tot hetzonienwoud, een populaire plaats voor wandelaars. Het Rood-Klooster is een van de vijf natuurreservaten dat het zonienwoud rijk is. In 2007 kwam de heraanleg van het domein gereed.
Ik ben Mars, en gebruik soms ook wel de schuilnaam marsje.
Ik ben een man en woon in Leuven (Belgie) en mijn beroep is steeds tot uw dienst.
Ik ben geboren op 01/01/1954 en ben nu dus 58 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: Fotografie, geschiedenis.
Deze blog heb ik opgezet wegens mijn belanstelling in Leuven en haar geschiedenis.
+
Les Jardins d'Annevoi
Machinehal
Droogloodsen
Droogloodsen
Ik ben Mars, en gebruik soms ook wel de schuilnaam marsje.
