24/2 De H. Mis gezien door Catalina Rivas - Jade - O Crux Ave

Catalina beschreef alle fasen van de mis en legde alles uit wat er in het onzichtbare gebeurt en wat we tijdens elke fase moeten doen om ons hart open te stellen voor alle genaden die Jezus ons wil geven. Het begint met de binnenkomst van de priester en Catalina zegt dat ze veel engelen ziet. Dat zijn de beschermengelen van de mensen die de mis bijwonen. Sommige engelen stralen licht uit en sommige zijn verdrietig en wat donkerder. Het hangt dus af van de gemoedstoestand van de ziel die ze bewaken. Het is dus heel belangrijk dat je in een staat van genade naar de mis gaat en zorgvuldig voorbereid bent.

We denken vaak pas aan Jezus als we in de kerk aankomen. Maar we moeten aan Hem denken en ons voorbereiden om hem te ontvangen, lang voordat we zelfs maar naar de kerk gaan. Weet je, in de oude spiritualiteit beschouwden we Jezus als onze echtgenoot en onze zielen als zijn bruiden. Dus Jezus is onze echtgenoot en onze zielen zijn zijn vrouwen, en het ontvangen van de communie is vanuit een spiritueel oogpunt vergelijkbaar met echtgenoten die hun huwelijk voltrekken. Ze verenigen zich.

Ze hebben gemeenschap met elkaar. Ze worden één vlees. En dus, wanneer we Jezus ontvangen, ontvangen we onze echtgenoot en worden we één met Hem. Het is echt een communie. En Jezus deelt een ongelooflijke intimiteit met ons. Dus wanneer we ons voorbereiden op een feestmaal, wanneer we ons voorbereiden op de huwelijksnacht, enz., bereiden we ons voor, we maken onszelf mooi. En hoeveel te meer zouden we dan hetzelfde moeten doen voor Jezus wanneer we Hem ontvangen tijdens  de communie?

Dus wanneer je wakker wordt en zelfs dagen van tevoren, denk dan aan de volgende keer dat je de communie zult ontvangen en bereid je voor, maak jezelf mooi voor je man zoals je dat voor je echtgenoot zou doen. De eerste fase van de mis die Catalina beschrijft, is de schuldbelijdenis. Dus op het moment dat we voor de gemeenschap belijden dat we zondaars zijn en de Maagd Maria zegt: vanuit het diepst van je hart, vraag de Heer om je fouten te vergeven die Hem hebben beledigd.

Op deze manier zul je waardig deel kunnen nemen aan dit voorrecht om de heilige mis bij te wonen. De mis bijwonen is een voorrecht. We moeten daar absoluut over nadenken. En dus dacht Catalina: nu, ik ben onlangs te biechten geweest. Natuurlijk ben ik in een staat van genade. En toen zei de Maagd Maria denk je dat je sinds gisteravond de Heer niet hebt beledigd? Laat me jeaan een paar dingen herinneren. En dus maakt ze een lijst van kleine zonden die Catalina heeft begaan tussen gisteravond, toen ze biechtte, en vanochtend, toen ze naar de mis ging. Ze had haast.

Dus sprak ze onvriendelijk tegen een meisje dat haar iets vroeg. Tijdens het autorijden werd ze boos en schreeuwde ze tegen een man die misschien te langzaam reed, misschien slecht, maar ze verloor haar zelfbeheersing en uitte beledigingen. Ze kwam een ​​beetje te laat of precies op tijd aan voor de mis. En zo heb je de Heer al beledigd. Het zijn natuurlijk geen doodzonden, maar het zijn onvolkomenheden die je huwelijksjurk, je ziel, bezoedelen. Natuurlijk kunnen we niet elke seconde een priester hebben om ons te laten biechten want we zondigen de hele tijd.

Maar wanneer we de schuldbelijdenis doen tijdens de mis, moeten we om vergeving vragen want we beledigen de Heer altijd. Daarom zegt de Maagd Maria: waarom moeten jullie allen op het laatste moment aankomen? Jullie hadden eerder moeten komen om te kunnen bidden en de Heer te vragen zijn Heilige Geest te zenden opdat Hij jullie een geest van vrede schenkt en jullie reinigt om dit zo heilige moment te beleven. Wees dus bewust en oprecht wanneer je zegt dat je spijt hebt tot de Heer, want het zal je hart ontvankelijk maken voor de genaden die je niet kunt ontvangen in de toestand waarin je je nu bevindt.

Dan is er de tweede fase, het Gloria. OLVrouw zei: verheerlijk en zegen met al je liefde de Heilige Drie-eenheid in je erkenning dat je één van haar schepselen bent. En Catalina zegt: hoe anders was die Gloria toen ik dit deed. Plotseling zag ik mezelf op een verre plaats vol licht voor de majestueuze aanwezigheid van de troon van God, met zoveel liefde. Ik ging verder Hem te bedanken terwijl ik herhaalde: "Voor uw onmetelijke glorie. Wij prijzen u, wij zegenen u, wij aanbidden u, wij geven u eer, wij zeggen u dank, Heer God, hemelse Koning, God almachtige Vader." En ik herinner me het vaderlijke gezicht van de Vader vol goedheid. En toen deed zij hetzelfde met Jezus, noemde Hem bij Zijn naam en zegende Hem.

En zij zei: "En Jezus stond voor mij met dat gezicht vol tederheid en barmhartigheid." En daarom, wanneer je het Gloria zegt, moet je met alle liefde die je kunt opbrengen de Drie-eenheid zegenen, want wanneer je elke Persoon van de Drie-eenheid noemt, staan ​​ze vlak voor je en glimlachen ze naar je. Ze luisteren naar wat je zegt. Als je het daarom zonder intentie zegt, dan zijn ze teleurgesteld. Ze willen je hart. Stel je het gezicht voor van de Vader van Jezus. Stel je de Heilige Geest voor. Stel je voor dat je voor de troon van God staat, alsof je een engel bent die God aanschouwt en Hem zegent. En op dat moment vroeg Catalina de Heer om haar hart te zuiveren en haar heiliger te maken.

We moeten daarom hart openen en ons aan God overgeven en Hem vragen genade te schenken om ons leven vruchtbaar te maken enzovoort. En dan is er de liturgie van het Woord, op het moment dat de Priester preekt. En zo zei Catalina: "De Maagd Maria heeft me laten herhalen." Heer, vandaag wil ik naar Uw woorden luisteren en overvloedige vruchten voortbrengen. Moge uw Heilige Geest het innerlijk van mijn hart reinigen zodat Uw woord groeit en zich ontwikkelt. Zuiver mijn hart, zodat het welwillend mag zijn. OLVrouw zei: "Ik wil dat jullie aandachtig luisteren naar de lezingen en naar alle homilies van de Priester."

Bedenk dat de Bijbel zegt dat het Woord van God niet terugkeert zonder vruchten te dragen. Als je aandachtig bent, zal er iets van alles wat je hebt gehoord in je blijven hangen. Probeer de hele dag door de woorden te herinneren die indruk op je hebben gemaakt. Soms zijn het twee verzen. Andere keren is het lezen van het hele evangelie, of misschien maar één woord, een goed moment om er de rest van de dag over na te denken en het zal dan deel van je worden, want dat is een manier om je leven te veranderen, door de woorden van God je te laten transformeren. En zeg nu tegen de Heer dat je hier bent om te luisteren, dat je wilt dat Hij vandaag tot je hart spreekt. Luister dus aandachtig naar wat de Priester zegt.

Ga niet zomaar zitten en rusten en je laten afleiden. Laat het Woord van God je vormen. Vraag de Heer om de genade van aandachtig te luisteren zodat het Woord van God je hart kan vormen en je heiliger kan maken. Dan is er de offerande. Nog een prachtig moment, zoals elk moment van de mis. De Maagd Maria zegt om zo te bidden: Heer, ik offer alles wat ik ben, alles wat ik heb, alles wat ik kan. Ik leg alles in Uw handen. Bouw het op, Heer, met het kleine dat ik ben. Verander mij, Almachtige God, door de verdiensten van Uw Zoon. Ik smeek U voor mijn leven. Voor mijn weldoeners, voor elk lid van onze apostolaten, voor alle mensen die tegen ons strijden, voor hen die zich aan mijn nederige gebeden toevertrouwen.

Leer mij mijn hart neer te leggen op de grond voor hen, zodat hun wandel minder zwaar zal zijn. Zo baden de heiligen. Zo wil ik dat jullie allemaal doen. En dan, op dit moment, zegt Catalina dat ze nieuwe figuren ziet die ze niet kende, maar ze waren prachtig. Ze waren vol licht. Ze waren engelachtig. Onze moeder zei: let op, dit zijn de beschermengelen van ieder van de personen die hier zijn. Dit is het moment waarin je beschermengel je offergaven en smeekbeden voor het altaar van God brengt. En zo geeft ze een beschrijving van de engelen. Ze hebben mooie vrouwelijke gezichten, maar ze zijn lang en sterk als mannen.

Ze bezitten dus de schoonheid van zowel het mannelijke als het vrouwelijke. Ze zijn gekleed als misdienaren met een lang wit gewaad. En Catalina zegt: sommigen van hen droegen iets als een gouden kom met iets dat een grote glans had met een goudwit licht. De Maagd Maria zei dat zij de beschermengelen zijn van de mensen die deze H. Mis opdragen voor vele intenties. Zij die zich bewust zijn van wat deze viering betekent, hebben iets te offeren aan de Heer. Offer jezelf op dit moment. Offer je verdriet, je pijn, je hoop, je droefheid, je vreugde, je smeekbeden. Bedenk dat de Mis een oneindige waarde heeft.

Wees daarom gul in offeren en in vragen. En toen zei Catalina dat ze bedroefde engelen met lege handen zag. Maria zei: "Dat zijn de engelen van de mensen die hier zijn maar nooit iets offeren. Ze hebben geen belangstelling voor het beleven van elk liturgisch moment van de Mis en ze hebben geen gave om voor het altaar van God te brengen. En toen zag ze een andere groep engelen. Ze waren erg bedroefd en ze sloegen hun handen ineen in gebed. Dit zijn de beschermengelen van de mensen die hier zijn maar er niet willen zijn. Dat wil zeggen, van de mensen die gedwongen zijn hier te komen, die uit verplichting zijn gekomen, maar zonder enige wens om deel te nemen aan de H. Mis.

De engelen gaan bedroefd op weg, omdat ze niets naar het altaar hoeven te dragen behalve hun eigen gebeden. Zelfs voor degenen die verplicht naar de mis gaan zonder de wens om er te zijn, bidden hun beschermengelen voor hen. Het is dus geen volledig verlies. Bedroef je beschermengel niet. Vraag om veel. Vraag om de bekering van zondaars, om vrede in de wereld, voor je familie, je buren, voor degenen die om je gebeden vragen. Vraag, vraag om veel, maar niet alleen voor jezelf, maar ook voor iedereen. Denk eraan dat het offer dat de Heer het meest behaagde, het meest werd verhoord is wanneer je jezelf als brandoffer aanbiedt zodat Jezus bij zijn nederdaling je kan veranderen door Zijn eigen verdiensten.

Wat heb je de Vader aan te bieden? Nietigheid en zonde, maar het offer van jezelf, verenigd met de verdiensten van Jezus. Dat offer is welgevallig voor de Vader. En dan zegt Catalina dat ze de engel bij het altaar ziet aankomen om de gebeden van de beschermengelen op te dragen en zodra ze daar aankomen, verdwijnen ze uit haar zicht. Dan is de volgende fase van de Mis, het Sanctus. Dus wanneer we heilig, heilig, heilig zeggen. Dus op dit moment zegt Catalina dat alles achter de celebrant verdween. Dus achter de linkerkant van de priester verschenen duizenden engelen in een diagonale lijn. Kleine engelen, grote engelen, engelen met immense vleugels, engelen met kleine vleugels, engelen zonder vleugels. Ieder van hen knielde met hun handen verenigd in gebed en hun hoofd in eerbied gebogen.

Prachtige muziek klonk alsof er vele koren met verschillende stemmen allemaal in harmonie zongen met het volk. Heilig, heilig, heilig. Zing daarom het Sanctus met heel je hart, want je wordt in wezen de kleine engel die God aanschouwt en Zijn glorie bezingt. Dat maakt je gelijk aan een engel. Doe het dus met intentie, want het is zeer krachtig. Dan is er de consecratie. Het moment van het meest wonderbaarlijke wonder is aangebroken. En ze beschrijft zoveel dingen op dit moment. Eerst ziet ze achter de Priester nieuwe mensen aankomen en ze hadden allemaal prachtige gewaden, in verschillende kleuren en ze zongen heilig, heilig, heilig. En de Maagd Maria zegt: "Dit zijn alle Heiligen en de gezegenden van de Hemel."

En onder hen zijn de zielen van je familieleden die reeds in de aanwezigheid van God zijn." Tijdens de Mis zijn al je voorouders, al je geliefden, alle mensen van wie je hield en die in de Hemel zijn en zij vergezellen je tijdens de Mis en zingen met je mee. En zo zegt Catalina dat ze ook de Maagd Maria ziet achter de Priester knielen en hem met groot respect aankijken. En de Maagd Maria zegt: "Het verbaast je toch mij een beetje achter de Priester te staan, nietwaar?" Zo hoort het te zijn met alle liefde die mijn Zoon mij geeft. Hij heeft mij niet de waardigheid gegeven die Hij Priesters heeft gegeven om het dagelijkse wonder met mijn handen te kunnen verrichten, zoals zij dat doen met hun Priesterhanden.

En daarom voel ik diep respect voor Priesters en voor het wonder dat God door hen verricht, wat mij ertoe dwingt hier achter hen te knielen. Ja, Priesters hebben een enorme waardigheid en we zijn met te veel om dit niet te erkennen. En zelfs de Priester realiseert zich niet wat een voorrecht ze hebben om de H. Mis zelf te mogen opdragen. Daarom moeten we veel bidden voor de Priesters omdat ze ons zeer genegen zijn. Zij zijn onze herders. Daarom moeten we hen respecteren en voor hen bidden, want ze dragen een enorme verantwoordelijkheid, omdat elk voorrecht grote verantwoordelijkheid en grote moeilijkheden met zich meebrengt.

En dan, voor hen, zegt Catalina dat ze daaronder mensen ziet die hun handen opheffen, die er een beetje wanhopig uitzien, maar ze zijn niet wanhopig. Het zijn de heilige zielen van het Vagevuur. En ze zijn hier omdat ze er baat hebben en ze vragen om onze hulp. Ze vragen om onze gebeden. En de Maagd Maria zegt dat ze niet voor zichzelf kunnen bidden. Ze wachten op onze gebeden, maar ze bidden voor ons omdat ze van ons houden, maar ze kunnen niets voor zichzelf doen. Het is dus heel belangrijk dat je bij de consecratie denkt aan de heilige zielen en Jezus vraagt ​​om ook Zijn liefde en barmhartigheid te verspreiden onder de zielen in het Vagevuur, want we kunnen veel zielen redden tijdens de Mis omdat het het grootste van alle gebeden is.

Het is het krachtigste wat er is in ​​de wereld. Vergeet dus niet te bidden voor de zielen in het Vagevuur tijdens de consecratie. We zijn met zoveel mensen die op dit moment afgeleid zijn tijdens de consecratie. We beseffen niet wat er voor onze ogen gebeurt en sommige mensen staan ​​met gekruiste armen alsof het niets is. En toen zei de H. Maagd Maria: "Vertel alle mensen dat een man nooit mannelijker is dan wanneer hij zijn knieën buigt voor God." En dan, op het moment waarop de Priester de eucharistie omhoogheft, beschrijft ze de Priester als steeds groter wordend en vervuld rakend met licht.

Ze kan zijn gezicht, zijn ogen niet meer zien omdat het vol licht is en hij alleen de wonden van Jezus heeft, die verschijnen als heldere lichten. En zo zegt Catalina dat de Priester Jezus zelf wordt, terwijl hij Zijn Lichaam en Zijn Bloed wijdt. En zodra de hostie omhooggeheven is, wordt deze ook steeds groter. En daarom zei Catalina dat ze haar hoofd wilde buigen uit respect. Maar de Maagd zei: "Kijk niet naar beneden. Kijk omhoog om Hem te zien en overdenk Hem. Wissel je blik met de Zijne en herhaal het gebed van Fatima. Heer, ik geloof, ik aanbid, ik vertrouw en ik bemin u. Ik vraag vergeving voor hen die niet geloven, die u niet aanbidden, niet vertrouwen en u niet beminnen. Vergeving en barmhartigheid.

Vertel hem nu hoeveel je Hem bemint en breng hulde aan de Koning der Koningen. En toen zag ze Jezus in de Eucharistie die haar met zoveel Liefde aankeek, met de volmaakte liefde, een oneindige liefde. En ze zegt dat dit is hoe Hij naar ieder van ons kijkt wanneer Hij verheven is in de hostie. Hij kijkt naar Zijn volk, maar Hij kijkt naar ons individueel met al Zijn liefde alsof wij alleen ware en niemand anders. Bemin Hem dus zoveel je kunt, vooral tijdens de verheffing. Nadat de Priester de consecratiewoorden van de wijn had uitgesproken en terwijl de woorden werden uitgesproken, verscheen er bliksem uit de Hemel en in de achtergrond. De muren en de gevel van de kerk waren verdwenen. Alles was donker, behalve dat schitterende licht van het altaar.

Er bestaat niets anders meer, alleen Jezus aan het kruis die Zijn Lichaam geeft en Zijn Bloed vergiet. Plotseling zag Catalina de gekruisigde Jezus in de lucht zweven. Ze zag Hem van Zijn hoofd tot aan het onderste van Zijn borst. En toen kwam er een heel klein duifje tevoorschijn en vloog snel door de hele kerk en kwam rusten op de linkerschouder van de Priester, die bleef verschijnen als Jezus. En ze zag Jezus bloeden, en bloeden, zo overvloedig. Er is heel veel bloed en dat was echt indrukwekkend om te zien. En op dat moment zei de Maagd Maria: dit is het wonder der wonderen.

Ik heb jullie reeds eerder gezegd dat de Heer niet gebonden is aan tijd en ruimte. Op het moment van de consecratie wordt de hele gemeente naar de voet van Golgotha ​​gebracht, op het moment van de kruisiging. En Jezus zegt: "Vader, vergeef hen, want ze weten niet wat ze doen." We reizen dus door ruimte en tijd om aan de voet van Jezus aan het Kruis te zijn. Het is geen symbool. Het is echt. En er is geen woord om dit te beschrijven. Denk er eens over na. Hoe vaak zeggen we dat we graag in de tijd van Jezus hadden willen leven, om bij Hem te zijn, Hem liefde te geven en Hem te troosten aan het Kruis. Welnu, het is mogelijk door de Mis en het is niet symbolisch. Het is echt. Wanneer Jezus gekruisigd wordt, ziet Hij je fysiek.

Ga daarom met al je respect en liefde en geef zoveel je kunt aan Jezus op dit moment, want het is het wonder der wonderen. Dan is er het Onze Vader en deze keer spreekt Jezus. Hij zegt tegen Catalina: let op wat je zegt. Wanneer we het Onze Vader bidden, wil Hij dat we denken aan de persoon op wie we boos zijn en Hij vraagt ​​ons om volledig te vergeven. En Hij zegt: wanneer je het Onze Vader bidt, zeg je: vergeef mij zoals ik anderen vergeef. En Hij zegt als we niet volledig vergeven, kunnen weniet volledig vrede in ons hart ontvangen. Wanneer we het Onze Vader bidden, moeten we onze vijanden liefhebben. We moeten degenen vergeven die ons pijn hebben gedaan. En dit is belangrijk voor de volgende fase, namelijk het delen van de vrede van God.

En Hij zegt: Ik wil niet dat jullie vrede ontvangen of vrede geven totdat jullie vergeving in je hart hebben want als jullie die niet hebben, hebben jullie geen vrede in jullie hart hebben en kunnen jullie die niet delen. Dan kun je geen vrede aan anderen geven en kun je die niet van anderen ontvangen. Dus als jullie de vrede van Christus willen ontvangen en de vrede van Christus willen geven, moeten jullie vergeven en God vragen om jullie te helpen vergeven en jullie hart te vullen met vrede, zodat jullie zoveel mogelijk genade kunnen ontvangen. En zo vergeeft Catalina vanuit het diepst van haar hart. En dit is wat ze ervaart. Plotseling zag ik dat er, te midden van een Mis een aantal mensen elkaar omhelsden, een heel intens licht verscheen tussen hen in. Ik wist dat het Jezus was.

En ik omhelsde spontaan de persoon naast me. Ik kon de omhelzing van de Heer echt voelen in dat licht. Hij was het die mij omhelsde en mij Zijn vrede gaf, omdat ik op dat moment in staat was geweest om te vergeven en al het verdriet jegens andere mensen uit mijn hart te verwijderen. Dat is wat Jezus wil delen: dat moment van vreugde, ons omhelzend en ons Zijn vrede toewensend. En dan is er de tijd van de communie. Dit is het moment om te bidden voor de celebranten en de Priesters die hem begeleiden. Herhaal met mij: Heer, zegen hen, heilig hen, help hen, reinig hen, heb hen lief, zorg voor hen, en steun hen met Uw liefde. Denk aan alle Priesters van de wereld. Bid voor alle gewijde zielen. Zo zegt Jezus hoe kostbaar de priesters zijn, maar ook dat ze mensen zijn. Ze hebben onze hulp nodig, want wij als leken hebben ook macht.

Wij zijn kleine priesters door de genade van onze doop. Wij doen wat Priesters niet kunnen doen en zij doen wat wij niet kunnen. Zij hebben hun leven gewijd om ons te helpen. Daarom moeten wij hen helpen en voor hen bidden en volhardend en geduldig zijn jegens hen. En dan is er het moment van de communie. Jezus zei: "Wacht even. Ik wil dat jullie iets in acht nemen." En zo kijkt Catalina naar een vrouw die de hostie op de tong ontvangt in een staat van genade, en ze beschreef hoe de Priester, toen hij de heilige hostie op haar tong legde, een flits zag van licht, als een zeer goudwit licht ging dwars door deze persoon heen, eerst door haar rug, en vervolgens om haar heen van achteren rond haar schouders en toen haar hoofd.

De Heer zei: "Zo verheug Ik me er zelf over om een ​​ziel te omarmen die met een rein hart komt om Mij te ontvangen." De toon van Jezus' stem was die van een blij persoon. Catalina ontving zelf de communie en Jezus zei: "Het laatste avondmaal was het moment van de grootste intimiteit met de Mijnen. Tijdens dat uur van liefde vestigde Ik wat beschouwd zou kunnen worden als de grootste daad van waanzin in de ogen van de mensen, namelijk Mezelf gevangen te laten nemen door de liefde. Ik vestigde de eucharistische gelovige. Ik wilde bij jullie blijven tot het einde van de eeuwen, omdat Mijn liefde het niet kon verdragen dat jullie wezen zouden blijven. Jullie die Ik meer liefhad dan Mijn leven.

Daarna liet Jezus Catalina het gebed horen van een vrouw die voor haar stond. En de vrouw maakte een lijst van dingen die ze nodig had in haar leven. Alstublieft Jezus, help me hiermee. Geef me dit. Ik heb dit nodig. Alstublieft Jezus, dit en dit. En Jezus is bedroefd. En Hij zegt tegen Catalina: let op dat ze geen dankjewel heeft gezegd. Dat ze niet heeft gezegd: Jezus, ik hou van je. Ze ontvangt me net en ze is hier met de lijst met materiële dingen en ze denkt niet aan Mij. Ze bedankt me niet voor mijn offer. Dus als we net de hostie hebben ontvangen, moeten we Jezus liefhebben. Het is niet de tijd om aan materiële dingen te denken. Het is de tijd om Jezus te danken en lief te hebben. Dat is heel belangrijk. Dan is er het einde van de Mis, wanneer we de zegen van de Priester gaan ontvangen.  

En Maria zegt: let op. Zorg ervoor dat je het Kruisteken maakt. Bedenk dat deze zegen de laatste kan zijn die je ontvangt uit de handen van de Priester. Je weet niet waar je zult sterven of je zult sterven. Je weet niet of je de gelegenheid zult krijgen om een ​​zegen te ontvangen van een andere Priester. Die gewijde handen geven je de zegeningen in de naam van de Heilige Drie-eenheid. Maak daarom het Kruisteken met met respect alsof het de laatste van je leven is. Voor veel mensen is de zegen dus als een afscheid van de Priester vlak voor het verlaten van de kerk. Zo van: hé, zorg goed voor jezelf, God zegene je.

Maar nee, dat is een zegen die onze ziel zou kunnen redden als we net daarna zouden sterven. Wees dusbewust en respectvol bij het maken van het laatste kruisgebaar tijdens de mis. Jezus besluit door te zeggen dat Hij bedroefd was dat we Jezus vergeten als we de kerk verlaten. We keren terug naar ons leven en Jezus maakt er geen deel van uit. Hij is geen lid van het gezin. Hij is geen Vriend. We praten niet met Hem. We denken niet aan Hem. We scheiden ons dagelijks leven van ons geestelijk leven. Waarom Hij wil dat we er één ding van maken: Jezus betrekken bij alles wat je doet, dagelijks met Hem praten, de dingen die je doet enz. opdragen, om hem een ​​lid van je familie te maken. Zo beleef je de mis: en integreer je die in je dagelijks leven.