Dieren

Het enige plezierige aan eigen fouten is,
 dat je er soms andere mee gelukkig maakt

Hierbij nog een klein stationneke

Het is inmiddels zelfs goedenacht geworden en de dag zou voor mij meer dan 24 uur moeten hebben.
Ja, een schrijfsel over wat mijn dag elke keer weer het aangaan waard maakt. Simpelweg al zo'n dag als vandaag met een steeds doorbrekend zonnetje en een lekker temperatuurtje. Dat zonnetje in het vroege jaargetijde doet me aan mezelf denken. Er is bewolking maar de sport is het om daar altijd weer doorheen te breken. Na lange jaren van behoorlijke depressies heb ik mezelf aangeleerd dat je een keuzeknop hebt. Het mooiste is om te ervaren dat als je er lucht aan geeft er steeds genoeg mensen om je heen zijn om je op te vangen en naar je te luisteren.In andere periodes waarin het jezelf beter gaat, komen die mensen ook weer bij jou terecht met hun twijfels/frustraties Die wetenschap, dat we er voor elkaar zijn doet me elke dag weer met zin tegemoet zien. Dan hoef ik geen mega aantallen om me heen. Een handjevol vertrouwde mensen maakt mijn toekomst. Verder zijn het (cliche, cliche!) de kleine dingen die het doen.
Na het opstaan uit een goed doorslapen nacht zag het er naar uit als een dag om buiten te spelen. Buiten spelen? Hoe oud ben je nou helemaal!!!! Ja, maar toch. En mijn fiets staat met een lekke band, dus een voor de hand liggende reden om minstens veel te lopen. Maar ik wil ook wat doen buiten. Iets wat er voor een volwassenen acceptabel uitziet dan. Ook daar heb ik wat op gevonden; de tuin  Op de tuin zijn altijd wel mensen te vinden die ook buiten spelen en vaak stukken ouder zijn dan ik, ook jonger. Het paradijsgevoel van in de grond wroeten en de pieren spotten, de paardenmest inwerken en langs een collega tuinder gaan voor een pauzebabbel of om een helpend handje + babbel De tuinbonen zaaien die de eigenschap in zich hebben dopamine aan te maken. Oh, wat een feest
Nou, ik bedoel maar, 's morgens beginnen met een uurtje (of een half) meditatie om je keuzenknop in te stellen en 
dan de dag genieten, succes allemaal. 
 
Heb dat geplukt van nederpark, eindelijk eens een positieve, dat maaakt je dag goed
dank je Anne

De wetenschappers ontwikkelden een techniek waarbij elk big via een mondmasker gemiddeld 25 seconden CO2 toegediend krijgt. De narcose duurt gemiddeld iets meer dan 2 minuten. De Vlaamse onderzoekers observeerden het gedrag en geluid van biggen die met CO2 werden verdoofd en vervolgens gecastreerd.

Nog meer onderzoek
"Daaruit blijkt dat er een volledige anesthesie en pijnreductie op het moment van castratie bestaat", klinkt het. De techniek biedt heel wat voordelen, menen de wetenschappers: er is geen inwerktijd nodig na de toediening, de duur van de verdoving is kort, de biggen produceren tijdens de castratie geen geluid, CO2 is goedkoop, ... De onderzoekers benadrukken wel dat er nog meer onderzoek nodig is om de CO2-verdovingstechniek te verfijnen (onder meer wat betreft pijnnazorg). (belga/tdb)