poezie

Op de sessie bij huwelijkstherapeute.
Vraagt de geemancipeerde mevrouw;" wie doet het elke dag?
Een paar vingers gaan de lucht in
"En wie doet het elke week?"
Opnieuw een par armen de lucht in.
Eindelijk vraagt ze: "en wie doet het maar een keer per jaar?"
Baziel begint uitbundig te roepen: "ikke, ikke, ikke!!"
Zegt de therapeute:" Ben je daar zo blij om, dat is toch ni zo bijzonder?"
"Da kan zien , antwoordt Baziel, mo 't omdat juste vo vandage is"

 God, U zegt: "Hebt uw naaste lief!"
Maar geldt dat ook voor dhr. Parkinson?
Ik zou hem 't liefst wurgen, als ik kon
Van mijn gezondheid is hij een dief

 U zegt ook: "Hebt uw vijand lief!"
Dat is op zich al heel moeilijk
Maar deze man is wel héél verfoeilijk
Ik heb tegen hem een behoorlijke grief

Hij is me 't meest na van al
Hij vreet al mijn energie
En er is geen remedie
Hij brengt me met plezier ten val

 Hoe ik daar nu mee omgaan moet?
Hij is geen mens, maar een metafoor
Is dat een excuus.kan het ermee door?
Want als iets mijn dorst lest is het wel zíjn bloed

 Dus, God, liefhebben wil ik wel
Maar bij metaforen stel ik de grens
Ik beperk me liever tot de mens
Dàt is tenslotte al geen kinderspel

Thea