gedichtje van jasper


Het genot!
Waar blijven ze het halen,
Die grove parkie verhalen,
Precies als zijn wij parasieten,
Die enkel willen genieten.
Er is zoveel dat men niet ziet
De pijn , het beven, het verdriet,
Op die dagen zien ze ons niet,
Want die dagen ben je te ziek.
Een kleine wandeling buiten,
Rustig op het mogelijke tempo,
Zie je ze denken achter de ruiten,
Parkie? Die ziet er goed uit zo.
Beu dat te moeten aanhoren,
Kan een wandeling niet bekoren,
Alleen thuis, in alle eenzaamheid,
Het genot van de sociale zekerheid !!!
Jasper













