gedichtje van nederpark

t waait aan de overkantwaar de mensen bewegen
en ik kom
mijzelf steeds tegen
ben tegen zo'n spiegel
voor het leven niet bestand
voel me links en rechts
bevend lichtelijk onthand
ga verder ga door
zingt de wind in mijn oor
niemand kan je zeggen 'stop'
dus ik ga, ik loop
ik val, ik sta op, ik hoop
nee, ik geef niet op
Gert















