gedicht van een parkie

Pijn in mijn knie, pijn in mijn rugEn in mijn hand, ja ook dáár
Als ik uit bed opsta ben ik niet vlug
Héél erg langzaam is eerder waar
Parkinson, je bent een nare vent
Je neemt mij te veel vriendjes mee
En niet één ervan die meelij kent
Dat vinden ze gewoon niet zo'n goed idee
Lopen gaat niet altijd normaal
De heer P. steekt daar een stokje voor
Maar wèrken mijn pillen weer helemaal
Dan loop ik als een kievit hoor
Het ene moment kan ik wat ik 't andere niet kan
Op mijn lichaam vertouwen, dat kan ècht niet meer
Het gaat allemaal volgens Parkinsons plan
Maar ééns pak ik hem terug, dàt lukt wel een keer!
Thea
_________________________________________



















