OIRSCHOT - Het nieuws kwam hard aan toen Ad van Poppel op 39-jarige leeftijd te horen kreeg dat hij de ziekte van Parkinson heeft. Toch is hij nooit bij de pakken neer gaan zitten.

Nog steeds, inmiddels 58, is hij werkzaam op de Paulusschool in Oirschot.

"Dat ik hier kan blijven werken is voor een groot deel te danken aan de school en mijn collega's die zich altijd soepel opstellen. Ik werk nog veertien uur in de week als intern begeleider. Ik praat met probleemkinderen en hun ouders en als het nodig is met hulpinstanties van buitenaf."

Door de Parkinson zijn spieren in zijn gezicht uitgevallen. "Natuurlijk valt mijn maskergelaat, zoals ze dat noemen, ook de leerlingen op. Kinderen zijn dan heel direct en vragen hoe dat komt. Een kleuter zag mij trillen bij het schrijven. 'Pak dan eens een nieuwe pen', was zijn reactie. Ik heb toen geprobeerd uit te leggen dat het niet aan de pen lag dat mijn handen zo trillen."

Door zijn 'hangende' gezicht lijkt het soms dat hij kwaad of chagrijnig is. "Dat wil nog wel eens voor misverstanden zorgen. Niet alleen op school want zelfs mijn vrouw weet niet altijd of ik nou echt chagrijnig ben of dat het komt door de Parkinson."

De ziekte werd bij Van Poppel al op jonge leeftijd geconstateerd. "Domme pech. Ze weten nog steeds niet precies waar de ziekte vandaan komt en een medicijn is er ook niet. Symptonen kunnen bestreden worden maar genezing zit er tot dusver niet in."

Met coco

Avond boven Diegem,