Enorm blij
Zij waren muistil toen wij met drie mensen van de vpl over onze ziekte begonnen te praten, dat na een uitstekende uiteenzetting van neurologue en kinesiste, .
De hamvraag was natuurlijk ,hoe wij wensten behandeld te worden
Wel is zeker en vast, gelijk een normale mens, geen onverschilligen waar wij er soms naar uit zien.
Wij krijgen soms een gelaatsuitdrukking van onverschilligheid op, dat is een park.masker, maar daaronder ligt een wereld van gevoeligheid verborgen.
Wij gaan de aardappelen soms dikker schillen, maar is beter ons iets te laten doen, dan ons zonder taak, en dus onnodig te zetten.
Ook was er eens iemand die mij telelfoneerde en vroeg, daar zijn moeder die ik toevallig zeer goed kende,, den ene dag goed was en den andere dag niets waard, hij dacht dat die vrouw comedie speelde , dat moet verschrikkelijk zijn als de kinderen dat van U denken., zal mij altijd bij blijven.
Kortom ik vond dit een geweldig inniatief en geeft ons de gelegeneid eens met onze ziekte naar buiten te komen ipv er beschaamd in te zijn , zoals nog altijd heel vele van ons(zeker in het begin)









