Fotograaf op uitstap in Diest

                                           Geert,

                                           Het is plots zo stil geworden om ons heen

                                           Die droeve mare verstomde iedereen,

                                           Maar zoals je leefde ,stil en gelaten,

                                           Heb je ons onverwacht achtergelaten,

                                           Parkinson bepaalde bijna je hele leven,

                                           Maar je had besloten niet toe te geven,

                                           Jopark die jij stichtte werd al vlug een succes

                                           Wij vonden er moed, kracht en anti-stress

                                           Je was in de ban en fan van de natuur,

                                           Het was genieten in je tuin uur na uur,

                                           De vogeltjes waren je eigenste koor,

                                           dagelijks brachten zij jou een concerto;

                                           Overal zag jij het mooie van mens en natuur

                                           alle seizoenen hadden iets mooi en puur,

                                           Maar de Lente had zeker jouw voorkeur

                                           Nieuw leven bloemen planten,geur en kleur.

                                           Net nu de lente weer gaat ontluiken

                                           De koude winter gaat onderduiken,

                                           Net nu alles opnieuw tot leven komt,

                                           Heb jij ons verlaten, wij zijn verstomd.

                                           Vaarwel Geert en bedankt voor alles

,

Woorden die me anders zo snel uit mijn mond rollen maken nu plaats voor zeeën van tranen...
Geert, hoe moet het nu verder?
Jij bent mijn maatje, jij sprak altijd goed over me
Jij was altijd daar voor me
Jij liet me meerderwaardig voelen
Jij luisterde naar me
Jij zette je in voor me
Jij was er gewoon altijd
Geert, waar ben je
Ik wil je nog spreken
Met wie zal ik ooit nog zo kunnen spreken
Geert, je zei the hell with Parkinson
Please Geert
Klote ziekte

Vandaag karnaval, naar het schijnt is er veel volk geweest, ikke niet want was vandaag grote diner van mijn vroegere werkgever.
En dan alle gewezen collegas nog eens terugzien gaat voor mij voor he
Het eten was lekker en heb er sinds jaren niet zo meer kunnen van genieten, maar sommige ogenblikken sloegen de electroden in mijn arme hoofd toch tilt van zo een massa getater(500 personen ongev.)
Dit is weeral iets dat ze ons ni meer kunnen afnemen
groetjes

is wel het speelgoed van de vorige eeuw