spreuk

t' gras groeit niet harder door aan de sprietjes te trekken!

Goede morgen,
Misshien kijken  jullie niet,  voor woensdag, maar ik ben er al terug
Was de wet van murphie aan de zee, alles liep mis
mijn gezondheid,mr park zeker en dan behoorlijk door elkaar geschud.
He hotel was ondermaats , vuile tapijten, en kamertje waar ge met moeite rond het bed kon , nog geen stoel niets, heb da nog nooit gezien, wel venster maar zag  je geen licht door , komop troosteloos, op internet spraken ze van pas vernieuwd???????????
Zou niet mogen bestaan
Nog goed dat we onze  goede vrienden daar bezocht hebben op hun appartement, was toch iets positief
Ja volgende  keer beter hoop maar!!!!!!!!!!
fijne dag nog
Foto ergens in payottenland

Gisteren, woensdag 30 juli, is een 66-jarige man die lijdt aan de ziekte van Alzheimer en Parkinson, verdwenen in Oostende. Deze man, van oorsprong een Brusselaar, moet elke drie uur medicatie innemen. Er zijn zoekacties georganiseerd met grondploegen en een speurhond maar zonder resultaat.

De Cel Vermiste Personen is belast met de zoekactie en heeft beroep gedaan op de dienst Luchtsteun van de Federale politie om per helikopter het gebied rond zijn vakantiewoning te verkennen. Deze vlucht is ‘s ochtends doorgegaan met leden van de Cel Vermiste Personen die mee aan boord waren gezien hun dossierkennis.

Rond 11u15 heeft de crew een persoon opgemerkt die in een graanveld lag, onzichtbaar vanop de grond. De vermiste bevond zich op 200 meter van zijn woning en op 100 meter van de weg.
Een MUG team en een ziekenwagen zijn ter plaatse gevraagd. De aanwezige spoedarts heeft vastgesteld dat de man zich in kritieke toestand bevond en dringend medische zorgen nodig had.
Hierop is gevraagd aan de crew van de helikopter om hem naar het ziekenhuis van Oostende over te brengen om zo kostbare tijd te winnen.

Om 14 uur was de man buiten levensgevaar, hij is wel opgenomen ter observatie.
De dokter stelde dat hij sowieso overleden zou zijn, als hij nog lang zonder medische zorgen was gebleven.

Voo iedereen een fijn weekend
 Met een engelse Roos  worden we weer verwend

Parkinson vereniging

Het is begrijpelijk dat velen met de ziekte van Parkinson in het begin absoluut niets moeten hebben van een vereniging.

Zolang men de ziekte niet kan erkennen, wil men immers ook niet bij die club behoren. Men wil tegen de ziekte vechten. In deze fase gebeurt het dan ook wel dat de partner of een van de kinderen lid wordt. De weerstand is goed te begrijpen, maar het is verstandig te beseffen dat velen in de vereniging ook in dezelfde fase hebben gezeten en uit ervaring weten dat je eens toch zult moeten erkennen dat je de ziekte hebt. Dat gaat meestal gemakkelijker en sneller door contact te hebben met mensen die dezelfde moeizame weg al eerder hebben bewandeld.

De Vlaamse Parkinsonliga hebben een zeer actieve patiëntenbelangenvereniging, die op heel veel manieren huip kan bieden aan mensen met de ziekte van Parkinson en hun partner en kinderen. De verenigingen kennen ook aparte werkgroepen voor de Jonge Parkinsonpatiënten, die zich inzetten voor patiënten onder de 55 jaar.

Elke contactgroep organiseert verschillende activiteiten. Er zijn regelmatig bijeenkomsten, waarbij men ‘lotgenoten' kan treffen en informatie en tips kan uitwisselen. Lotgenotencontact is de eerste kerntaak van de vereniging. Ook zijn er aparte bijeenkomsten voor partners van parkinsonpatiënten