
Tweemaal per maand een jamsessie vindt plaats op de derde verdieping van Ziekenhuis Northwestern Memorial Prentice Vrouwendag. Een diverse groep van mannen en vrouwen, variërend in leeftijd en etniciteit, te verzamelen in een cirkel met instrumenten in de hand en samen zingen. Dit is geen gewone jam band; al haar leden hebben de ziekte van Parkinson. Ze deelnemen in de beeldende kunsten van Parkinson, een muziek-en dramatherapie programma aangeboden door de Northwestern's de ziekte van Parkinson en bewegingsstoornissen Center.
Creative Arts voor Parkinson wordt geleid door speciaal opgeleide therapeuten muziek en drama van het Instituut voor Therapie via de Kunsten (ITA). De deelnemers worden gevraagd om tot diep in hun emoties en fysiek te duwen zich tot de therapeutische voordelen die zowel de symptomen van de ziekte en de psychologische last-adres te bereiken
Op een recente maandagmiddag, de groep om beurten zingen iets dat beschrijft wie ze zijn, terwijl de beat met percussie stukken houden. Een kleine vrouw met een lichte trilling zingt in een luide, krachtige stem: "Mijn ziekte heeft me sterker!" De groep om haar heen sluit zich enthousiast de zang, klappen met hun instrumenten, zingen: "Mijn ziekte heeft me sterker! Mijn ziekte maakte me sterker!"
"Patiëntenzorg is veel meer dan alleen medische, het is de zorg voor de gehele persoon", vertelt Tanya Simuni, MD, een neuroloog aan de Northwestern Memorial Hospital en directeur van de Ziekte van Parkinson en bewegingsstoornissen Center. Simuni is ook een hoogleraar neurologie aan de Northwestern University Feinberg School of Medicine. "Door het leveren van muziek en drama therapie, hopen wij te helpen bij deze patiënten het vinden van nieuwe middelen van vervulling in hun leven, terwijl ook het aanpakken van enkele van de fysieke componenten van hun ziekte











