Naar de inhoud

beversblog

Hoe overleven met parkinson-google-translator pour le francais
akke.beakke.be
DIT IS EEN BLOG MET EEN LACH EN EEN TRAAN ,

Archief

VERMAGERN KAN GEVAARLIJK ZIJN (zullen onszelf maar troosten)

Gewichtsverlies heeft in de meeste gevallen een zeer positief effect op de levenkwaliteit van de mensen die aan obesitas lijden. Toch is vermageren een kunst op zich. Met de aantocht van de zomer willen veel mannen en vrouwen overgewicht verliezen. Wetenschappers waarschuwen echter opnieuw voor het gevaar van te snel vermageren. Uit de praktijk blijkt dat mensen nog steeds beroep doen op vermageringspillen, waarvan de werking wel bewezen is, maar die geen blijvende gewichtsafname garanderen. Meer nog, eens men stopt met de soms risicovolle medicatie komen de verloren kilootjes er in geen tijd weer bij.

Onderzoekers waarschuwen tevens voor gevaarlijke nevenwerkingen van dergelijke producten. Denk dan vooral aan
hartritmestoornissen, de vorming van galstenen en het verlies van botweefsel die tot botontkalking of osteoporose kan leiden. Artsen adviseren om niet meer dan 1 kilogram aan lichaamsgewicht per week te verliezen en overgewicht in zijn totaliteit aan te pakken. Dit wil zeggen zorgen voor gezonde, evenwichtige voeding, dagelijkse lichaamsbeweging en een eliminatie van bedreigende levensgewoonten zoals stress, te weinig slaap en onregelmatige eettijden.
Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door spinnerkeo om 01:12 Reageer op dit bericht

 

Tweemaal per maand een jamsessie vindt plaats op de derde verdieping van Ziekenhuis Northwestern Memorial Prentice Vrouwendag. Een diverse groep van mannen en vrouwen, variërend in leeftijd en etniciteit, te verzamelen in een cirkel met instrumenten in de hand en samen zingen. Dit is geen gewone jam band; al haar leden hebben de ziekte van Parkinson. Ze deelnemen in de beeldende kunsten van Parkinson, een muziek-en dramatherapie programma aangeboden door de Northwestern's de ziekte van Parkinson en bewegingsstoornissen Center.

Creative Arts voor Parkinson wordt geleid door speciaal opgeleide therapeuten muziek en drama van het Instituut voor Therapie via de Kunsten (ITA). De deelnemers worden gevraagd om tot diep in hun emoties en fysiek te duwen zich tot de therapeutische voordelen die zowel de symptomen van de ziekte en de psychologische last-adres te bereiken

Op een recente maandagmiddag, de groep om beurten zingen iets dat beschrijft wie ze zijn, terwijl de beat met percussie stukken houden. Een kleine vrouw met een lichte trilling zingt in een luide, krachtige stem: "Mijn ziekte heeft me sterker!" De groep om haar heen sluit zich enthousiast de zang, klappen met hun instrumenten, zingen: "Mijn ziekte heeft me sterker! Mijn ziekte maakte me sterker!"

"Patiëntenzorg is veel meer dan alleen medische, het is de zorg voor de gehele persoon", vertelt Tanya Simuni, MD, een neuroloog aan de Northwestern Memorial Hospital en directeur van de Ziekte van Parkinson en bewegingsstoornissen Center. Simuni is ook een hoogleraar neurologie aan de Northwestern University Feinberg School of Medicine. "Door het leveren van muziek en drama therapie, hopen wij te helpen bij deze patiënten het vinden van nieuwe middelen van vervulling in hun leven, terwijl ook het aanpakken van enkele van de fysieke componenten van hun ziekte


Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door spinnerkeo om 00:00 Reageer op dit bericht

Uitnodiging voor onze vergadering dinsdag 21 juni 2011

 

Vlaamse Parkinson liga


…




Beste vrienden,



Bij deze nodigen wij u uit tot het bijwonen van een spreekbeurt die gehouden zal worden door Dr.Flamez, neurologe verbonden aan het U Z te Jette.

Zij zal ons onderhouden over twee operatieve ingrepen wat de ziekte van Parkinson betreft NL. D.B.S. (deep brain stimulation.) en DUODOPA.

Beide ingrepen blijken momenteel in volle ontwikkeling te zijn en vergen dan ook onze volle aandacht.


Na de uiteenzetting van Dr. Flamez zal er gelegenheid zijn tot het stellen van vragen


Wij komen dus samen op dinsdag 21 juni om 14.00 uur in de gebouwen van de Protestants Evangelische kerkgemeenschap, Daalstraat 77 te Teralfene,

We wensen ons bij deze te verontschuldigen voor onze vorige samenkomst waarop Prof.Vandenberghe wegens dwingende reden niet aanwezig kon zijn.

Inmiddels hebben we hem herboekt op 21 september in het Woon en Zorgcentrum te Grimbergen. Wij laten u later nog bericht.


Verder plannen wij in het komende najaar nog een gezellig samenzijn bij “BOELEKE WIS”




Elkeen is van harte welkom

Gelieve ons bericht te laten van uw aanwezigheid




Henri.blommert@skynet.be

aberghmans@hotmail.com


Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door spinnerkeo om 21:16 Reageer op dit bericht

ANTWOOR OP VRAAG VAN INEKE

Een mopje hier op sennet gevonden en wegens stoorzender niet goed verstaan gisteren avond op radio parkies

Een zoon vroeg aan zijn moeder waarom een bruidskleed wit is
de moeder antwoordt:
"zoon dit toont aan dat de bruid nog maagd is
de zoon bedankt zijn moeder
en wil toch nog een bevestging van vader
en vraagt:
pa waarom is een bruidskleed wit?
De vader kijkt verrast naar zijn zoon en antwoordt:
"zoon, alle huishoudtoestellen zijn toch wit!!!!

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door spinnerkeo om 17:59 Reageer op dit bericht

EEN BEETJE NOSTALGIE (OMA'S SCHORTJE)

Het voornaamste gebruik  van Oma's schort was,

om haar jurk te

beschermen,omdat ze er maar een paar had.

Maar ook omdat het makkelijker was, om een schort te wassen inplaats van een jurk.

Ze gebruikte de schort ook als panne lappen,om de pannen van de kachel of uit de oven te halen.

                het diende ook om de tranen en vuile neus van de kinderen af te vegen.

En als ze de eieren uit het kippenhok ging halen,was de schort ook heel handig,om de eieren te dragen.

Als er visite kwam konden haar verlegen kinderen onder haar schort schuilen.

En als het koud was kon ze haar armen er in draaien en op warmen.

Het was ook heel geschikt om de menige zweetdruppeltjes af te vegen,als ze gebukt stond over de kachel,met koken.

Hout voor de kachel werd ook in de schort binnen gebracht.

Uit de tuin droeg ze van alle hande soorten groente naar binnen,

En als de erwten gedopt waren gingen de schillen in de schort.

In de herfst werd de schort gebruikt om de appels op te rapen, die onder de bomen lagen.

Als Oma onverwacht visite aan zag komen,je stond er van te kijken,hoeveel meubeltjes dat ouwe schortje nog kon stoffen, in een paar seconden.

Als het eten klaar was,ging ze naar buiten en zwaaide met haar schort,

dan wist iedereen dat het tijd was om binnen te komen.

Het zal nog lang duren,voordat iemand uitgevonden heeft,wat voor zoveel doelen gebruikt kan worden,zoals het schortje!

Stuur dit door naar je vrienden die het verhaal kennen

  van OMA's schortje.

  ---------  

Hoe vind je dit bericht? 1 stem
Geschreven door spinnerkeo om 16:54 Reageer op dit bericht

HOOP HOOP DOOR LOTGENOOT RON

DAT IS MIJN TITEL AGNESKEN? Ik hoop en duim dat we nu gestart zijn ,daar als het bij mij werd vastgesteld parkinson ,parkinsonisme,de laatste groep waar ik zou toe behoren(wiet weet het)zijden ze aan mij dat gaat geen 10 jaar meer duren EER WE IETS GEVONDEN ZULLEN HEBBEN .en waar zitten we nu 11jaar later nog geenen stap verder (of mischien 1/2 stap want we nemen nog altjd dezelfde medicatie             )en iedereen gaat nog verder achter uit de enen wat rapper of trager dan den andere)daarom hoop ik en velen onder ons dat het nu zal raak zijn      want het is een vreselijke ziekte neem dat maar van ons aan DAAR DAG   DAGELIJKS MOETEN MET OMGAAN EN ONDERGAAN . het zal denk    ik ook weer door toeval ontdekt worden gelijk zo veel medicamenten en   therapieen .en ik hoop het voor ons ook beste vriendin !!!!parkinson             vriendEN EN VRIENDINNEN dat wij er ook bij zijn van deze keer ,maar ik ben een beetje pecimiest geworden IN AL DIE JAREN op dat gebied  (het zou niet mogen)maar ik denk Agnesken vriendin voor het leven         dat de medicatie ook zijn werk al gedaan heeft en dat is bij velen onder ons   het geval (ik zit hier weer al te tijpen een half uur lang met ene       vinger en een hand dat ligt te schudderen naast mij TE TYPEN.Maar kom op TEGEN allemaal kop op en we gaan der steevast in geloven dat we      weer al ons vingers gaan kunnen normaal gebruiken en dat mijn                onderbuur geen kaars meer moet doen branden(of ene meer)dat zijn     bovenbuur niet meer schuifelend door de gangen en andere plaatsen in   ons appartemend schuifT, en dat mijn moeder nu al elf jaar lang telkens de ene oveen kaars doet branden met de andere en voor mijn vrouw en   familie die mijn fratsen allemaal moeten aanzien en er ook mee afzien dat hun daden en gebeden ook aanhoord worden en dat we leven in hoop hoop en hoop dat ze voor alle PARKINSONIESTEN OF HOE JE HET OOK       NOEMT DAS NU NIET AAN DE ORDE iets gaan ontdekken waarmee die vreseijke ziekte een halt zal toegeroepen worden ik besluit mijn               zoveelste nachtelijke trektocht met mijn briefje voor het blog van           agnesken de fouten moet je er maar bij nemen hé agnes anders was ik     nog een uur langer bezig geweest en een voor mij mooie foto genomen in de'n Ardeche met de woorden HOOP HOOP HOOP                                  

13-06-2011 om 03:49 geschreven door ron

Hoe vind je dit bericht? 2 stemmen
Geschreven door spinnerkeo om 17:38 Reageer op dit bericht

Meer van beversblog

↑ Terug naar de berichten