Je begrafenis ,die ? Ja ,die heb ik gemist
Maar jij ?Jij was er ook ,niet ,alleen een kist.
Je geest was met de engel des dood op reis
Op reis naar dat paapse zogenoemde paradijs
Maar daar heb ik geen boodschap aan
Want je ziel die is er ,blijft bestaan
En daarom hun hemel die wens ik me niet
En hun hel brengt me,geen verdriet
want onze zielen ,onze zielen kennen elkaar
verstrengeld als we waren ,versmolten,waar!
ons lichamen dansten de dans van vrij heid
ons geesten vonden zoekend in deze blijheid
wat krachtiger was dan de eeuwigheid
een zijn ,emotionele emulsie van gevoel
het verrukkelijke bewegen op zich een doel
vrij van venijn ,na ijver ,en valse waarden
alleen het mooie dat we beiden bewaarden
nu je geest op reis is ,en je lichaam te gronde
vind ik hier alleen lopen verlies pure zonde
wetend dat je ziel al geduldig op me wacht
hoop ik dit lijf te verliezen ,te sterven vannacht
mijn geest hier loslatend en mijn ziel vrij
hopend je snel te vinden ,datje komt naar mij
kisten ,kuilen ,graven , kruisen ,vlammend vuur,
nu ik je mis ,stoort het nog te leven
mijn ziel hunkert ,sterven is nu mijn streven
wetend datje wacht ,stoort nu mijn hart
omdat zolang ik het voel is er alleen smart
verlos me en laat ons beginnen aan ons eeuwigheid
Die alleen aan ’t begin zijn einde kent!
KIRTAP OF PATRICK
ECHT MOOI
PRETTIG GEDICHTJE ( gevonden op sennet)
