Dom dom de zondag morgen om te rijmen moet het zijn zonder zorgen maar met mr Park zeker weten kon ik het vandaag alvast vergeten want hij ging met met mij aan de haal en ik viel zowaar nog eens horizontaal nu moet ik mij bezinnen wat ik met hem zou beginnen hij krijgt alvast een trap in t vervolg ga ik alleen op stap poesjes eten geven dat wel maar zonder park aan mijn vel
Ik heb nu iets gevonden > > Wat geeft dat de aandacht > > Voor de symptomen > > Van Parkinson verzacht > > Sinds ik enkele forse > > Operaties heb doorstaan > > Met bijbehorende klachten > > Kon ik Parkinson makkelijk aan > > Ik zal het niet aanbevelen > > Maar het is een feit > > Als je veel andere klachten krijgt > > Verliest Parkinson de strijd > > Thea > > Nou niet expres je hand voor de cirkelzaag houden, 't is een slecht advies > >>
s zondags iedereen is vrolijk en blij behalve hier thuis bij mij ik zit mij zo te vervelen met mr park kan ik ook niet spelen hij profiteert van allen die hem niet gewillig zijn voel me dan bij hem echt maar klein maar laat hem zeker niet begaan van mijn zaken blijft hij af voortaan
'Wel heb je van je leven!' riep de mot ontgoocheld uit toen hij zichzelf bekeek. 'Lieve God!' 'Waarom mocht ik geen vlinder zijn en ben ik maar een doodgewone mot' 'Ach,ach',zei de vlinder troostend. 'Het zijn niet de kleuren die het hem doen, niet de kleren,niet de snit, maar alles wat vanbinnen zit' 'Soms voel ik mij best wel mottig hoor' 'Maar jij bent zo mooi en leuk, en ik zo grijs en saai',zuchtte de mot. 'Je weet toch wat ze zeggen: vlinders in de buik. 'Wat een aardig compliment voor jou'. 'En ik moet het maar stellen met motregen en kou'. 'Tja' zei de vlinder,'zo zit de wereld in elkaar, de een krijgt poeder en een schattig pakje, de ander moet het stellen met wat stekelhaar' 'Trek het je niet aan,wees blij dat je leeft, en dat een ander motje om je geeft'. 'Jij bent een eerlijke vlinder' zei de mot. 'Ik zou je een knuffel willen geven' 'Mot je horen' zei de vlinder. 'Ik vind jou ook niet minder. 'Maar pas op voor mijn poeder, anders zwaait er wat van mijn moeder'. En de vlinder en de mot, draaiden niet meer rond de pot.
En hoe graag ik je wel niet zou vastpakken en fijn knijpen.
Wat er gisterennacht gebeurde in bed kan ik maar niet vergeten.
Ik voel mijn lichaam nog steeds daar waar je me aanraakte.
Je kwam uit het niets en met je gulzige mond ging je schaamteloos over mijn lichaam.
Je maakte me helemaal gek.
Uiteindelijk viel ik en slaap, en toen ik wakker werd was je weg.
Ik zocht nog naar je, maar tevergeefs.
Mijn lichaam vertoont vaag tekenen van je enthousiasme, waardoor het nog moeilijker is om je te vergeten Vannacht zal ik echter wakker blijven en je opwachten. De vlieg
Het is heel fijn te weten dat er mensen zijn die je niet vergeten Die er voor je zijn door dik en dun en je zoveel geluk en liefde gun Die mensen kan je op vertrouwen dat zijn diegene die van je houden Zij laten zien wat ware vriendschap is want dat is bij zovelen een gemis. Groetjes Nikki
Beminde Gelovigen, Er was eens een pastoor, Een heel grote vent, Één die kon spreken met heel veel talent! Beste gelovigen, sprak hij, Ik ben wat hees Maar vandaag wil ik u spreken Over een heel klein stukje vlees.. Het is langwerpig en stijf, Volgens velen het koddigste aan het lijf. Hiermee kan de mens zo veel goeds verrichten, Helaas menigeen onder u dien ik te betichten Misbruik gemaakt te hebben van dit wonderding. Mocht men weten hoeveel bloed er is vergoten, Hoeveel rampen en ongelukken uit dit kleine stukje vlees zijn ontsproten, Ja voorwaar, zeg ik, men zou het afsnijden met een schaar. Beste gelovigen, Ik zal u zeggen wat het is, Want alleen zal je het nooit vinden, Dat kleine stukje vlees, langwerpig en stijf, Het koddigste ding van een menselijk lijf, dat is en blijft De tong van een venijnig wij
ZONDAG MORGEN
