Categorie: google alerts park

Het onderzoek toont aan dat de taalproblemen van
Parkinsonpatiënten serieuze aandacht verdienen. Colman: ‘Als de communicatie
moeilijk verloopt, hoeft dat absoluut niet te betekenen dat de patiënt moe of
depressief is, of dat hem iets aan zijn verstand zou schelen.’ De patiënt is er
dan wel mee geholpen als men in eenvoudige zinnen met hem communiceert, maar
een kinderlijke behandeling is misplaatst. Colman: ‘We kunnen patiënten veel
leed besparen, als we hun taalproblemen beter leren begrijpen en op een
passende manier met ze leren communiceren.’ 

Curriculum vitae

Katrien Colman (Gent, 1976) studeerde Logopedie en
Audiologie in Gent en werkte vijf jaar als logopedist. Hierna studeerde ze de
European Master in Clinical Linguistics (EMCL) in Groningen en Potsdam. Ze
verrichtte haar promotieonderzoek binnen de onderzoeksscholen CLCG en BCN van
de RUG. Het onderzoek werd mede gefinancierd door het Internationaal Parkinson
Fonds. Colman werkt sinds 2009 als docent en coördinator van de masters EMCL en
LCT aan de Faculteit der Letteren van de RUG. De titel van haar proefschrift
luidt: Behavioral and neuroimaging studies on language processing in Dutch
speakers with Parkinson’s disease. Promotores zijn mw. prof. dr. Y.R.M.
Bastiaanse en prof. dr. K.L. Leenders. 

Contact

… stijve zinnen

Katrien Colman toont aan dat een aantasting van de
executieve functies ook gevolgen heeft voor het taalvermogen. Zo kan aantasting
van de executieve geheugenfunctie ervoor zorgen dat de patiënt een ingewikkelde
zinsconstructie niet meer doorziet: voor hij het einde van de zin heeft
bereikt, is hij het begin ervan vergeten. Aantasting van de flexibiliteit zorgt
ervoor dat de patiënt moeite heeft van onderwerp te veranderen, ook als daar
wel een duidelijke aanleiding voor is. Door aantasting van het vermogen
gestructureerd te werken, wordt het moeilijk zinnen grammaticaal correct samen
te stellen. 

Afasie: ander probleem

Het klinkt vreemd: medicatie die van een man met Parkinson een homoseks- en gokverslaafde maakt? Dat is nochtans exact wat de 51-jarige Didier Jambart beweert. De Fransman sleept het Britse farmabedrijf GlaxoSmithKline dan ook voor de rechter. "Door die pillen raakte ik verkracht!"

LEIDEN - De Leidse biofysica Martina Huber heeft als eerste ondekt dat een eiwit dat mede verantwoordelijk is voor de ziekte van Parkinson de vorm heeft van een hoefijzer. Een bijzondere ontdekking want het eiwit is nagenoeg onzichtbaar. 

Bij de ziektes van Parkinson en Alzheimer worden in de hersenen ophopingen van eiwitten gevonden. Hierin worden onder meer klontjes gevonden van een eiwit. Wat de rol van die eiwitten is bij het ontstaan van de ophopingen, is niet bekend. Maar sinds kort is wel bekend hoe het in de ophoping veelvoorkomende eiwit eruit ziet: als een verstrengeld hoefijzer. 

De ontdekker van het hoefijzer eiwit is de Leidse biologe en natuurkundige Martina Huber. "Om een idee te krijgen van de oorzaak van bijvoorbeeld Parkinson en Alzheimer is het van belang om te weten welke vormen een eiwit kan aannemen", vertelt Huber. "Want het is de vorm die mede de werkzaamheid van een eiwit bepaalt. Maar ook belangrijk is wanneer en waar je het molecuul in welke vorm aantreft." En dat was bij het eiwit dat Huber onderzoekt een groot probleem. Want het was lange tijd een onzichtbaar en nagenoeg onvindbaar molecuul. De structuur bleek moeilijk te bepalen, althans met de gangbare technologie, zoals elektronenmicroscopie.

Ingebeelde beweging om hersengebieden te stimuleren
Om bruikbare informatie te krijgen moeten mensen in de MRI-scanner stil blijven liggen. Daarom was er een speciale kunstgreep nodig om juist die hersenactiviteit vast te leggen, die gepaard gaat met bewegen. De proefpersonen werd gevraagd om zich, liggend in de scanner, in te beelden dat ze aan het lopen waren. Het inbeelden van een taak veroorzaakt in dezelfde hersengebieden activiteit als het feitelijk uitvoeren van een taak. Met een speciaal ontwikkelde aanpak werd gecontroleerd of de proefpersonen daadwerkelijk deden wat hen gevraagd was.

Combinatie van twee hersenproblemen veroorzaakt bevriezen
De onderzoekers ontdekten dat het bevriezen ontstaat door een combinatie van twee hersenproblemen. Om te beginnen ontstaat er in de hersenschors een probleem in het gedeelte, dat betrokken is bij het selecteren van de juiste beweging. Daarnaast treden er haperingen op in een specifiek gebied in de hersenstam, dat bij gezonde mensen de problemen van de hersenschors kan compenseren. Dit laatste verklaart waarom er bij gewoon rechtuit lopen meestal geen sprake is van bevriezen, maar wel bij snelle veranderingen van het looppatroon, zoals draaien of beginnen met lopen.

Onderzoek naar magneetstimulatie als behandeling
Dit onderzoek levert nieuwe mogelijke doelwitten op voor diepe hersenstimulatie, een behandeling voor diverse symptomen van de ziekte van Parkinson. Het UMC St Radboud en het Donders Instituut onderzoeken of ook magneetstimulatie, gericht op de gevonden hersengebieden, een effectieve behandeling kan zijn. Bij diepe hersenstimulatie moeten er elektroden binnen in de hersenen geplaatst worden, bij magneetstim

Uit een onderzoek, uitgevoerd door een team van wetenschappers van het Hospital Clinic in Barcelona, blijkt dat mensen die schreeuwen of huilen in hun slaap meer kans maken om binnen vijf jaar aan de ziekte te lijden. Dat meldt The Daily Mail

REM

Mensen die lijden aan de zogenaamde ‘REM slaap stoornis’, waardoor je nachtmerries krijgt en ’s nachts wild kan gaan schoppen, zijn vatbaarder voor Parkinson.

REM staat voor ‘rapid eye movement’, ofwel snelle oogbewegingen. Dit is normaal gesproken de fase van slaap waarin men droomt. Normale slapers zijn gedurende REM helemaal afgesloten van de buitenwereld, omdat de hersenen de spieren uitschakelen zodat deze kunnen rusten. Maar mensen met een REM stoornis gaan door hun droom juist heel wild bewegen.

Nachtmerries

Voor het onderzoek werden 43 patiënten onderzocht die 60 jaar of ouder waren en allemaal al leden aan een REM-stoornis en vaak last hadden van nachtmerries. Bij dertig procent van de patiënten ontwikkelde zich, over de loop van twee jaar, een hersenstoornis. Bij de meeste was dit Parkinson.

Door dit onderzoek kunnen aandoeningen als Parkinson eerder worden vastgesteld door doktoren en kunnen patiënten beter behandeld worden

Onderzoek met proefdieren heeft het volgende bereikt:

• Ontstaan ziekte
  Dierproeven met ratten hebben ons geleerd dat verlies van dopaminecellen een centrale rol speelt in de ontwikkeling van Parkinson.
• Medicatie
  Er bestaan verschillende medicijnen om de verschijnselen van de ziekte van Parkinson te onderdrukken. De oudste en nog steeds de belangrijkste is Levodopa (in de wandeling vaak dopa genoemd), een stof die verwant is aan de eerder genoemde dopamine. Dit medicijn is in 1967 ontwikkeld. Door Parkinson kunnen de hersenen weliswaar geen dopamine meer aanmaken, maar ze kunnen dopa wel omzetten in dopamine en deze dopa helpt de tekorten aan dopamine voor een deel aan te vullen.
• Hersenstimulatie
  Dankzij onderzoek met apen heeft men een 'pacemaker' voor de hersenen ontwikkeld. Deze 'pacemaker' stimuleert specifieke delen van de hersenen met elektriciteit wat symptomen van Parkinson vermindert.