Valérie 10 juli 2013 (22 jaar)

.


.

.We missen je nog altijd, lieve schat.
Gelukkige verjaardag

Zora
Lola


Ons Janneke heeft vandaag om 18.30 uur
zijn koppeke neergelegd.
Hij was sinds zondag niet in zijn gewone doen.
Maandag naar de dierenarts geweest in Nijlen,
drie spuiten gekregen (calcium en vitaminen)
Vandaag de hele dag mee bezig geweest,
met de hand gevoed,
aandacht, babbelen, strelen, kopke krabben
en zoveel meer.
De kleine schelm beet nog eens goed in mijn man zijn vinger.
Nog een half uur mee bezig geweest.
Opeens viel hij van zijn stok.
Hij zat beneden in zijn hok.
Bakjes met eten en water gevuld.
Even onze rug gedraaid
en toen heeft hij
de pijp aan Maarten gegeven.
Heel erg voor ons,
hij floot zoals wijlen mijn schoonvader
en hij bootste alle krachtermen na
van wijlen mijn schoonmoeder.
Janneke het gaat je goed
in de papegaaienhemel
we zullen je gebabbel heel erg missen.












Mijn naam is Marina, gehuwd met Frans. Wij hebben één dochter Anja, gehuwd met Alex en geen kleinkinderen.
Onze huisdieren zijn Cicero (= een West Highland white terriër) en Janneke de papagaai (= grijze roodstaart).
Ik ben lerares en mijn man heeft een drukkerij. Onze dochter en haar man hebben een brasserie in Oostham "De Grammofoon".
Mijn interesses zijn zeer uiteenlopend: van gezegden, spreuken en bedenkingen tot tennis, fietsen, lezen, PC, enz....






Deze middag rond 12.15 uur kwam er een telefoontje van de Els, de dierenarts, onze schat was overleden. Zijn hartje had het begeven. Een klop ons hoofd, mijn man en ik staarden elkaar aan en de rest kun je wel raden.
Heb direct naar onze dochter gebeld en zij is onmiddellijk naar hier gekomen, om samen afscheid te gaan nemen van onze lieve huisgenoot.
Bij de dierenarst lag onze Cisse mooi op een wit pelsen matje, precies of hij gewoon lag te slapen.
We wisten reeds enige tijd dat het niet zo goed ging met ons hondje, maar dat hij zo vlug ging vertrekken hadden we nooit verwacht. Maar onze lieve schat heeft zelf de beslissing genomen om te vertrekken om ons niet voor een dilemma te zetten en hem een spuitje te moeten geven of niet, want hij was zieker dan we konden vermoeden.
We zijn gelukkig dat hij niet heeft afgezien en dat hij bij Els (dierenarts) was, die hij zeer goed kende als vriendin des huizes. Bedankt Els voor je goede zorgen en je sereniteit.
Ons Ciceroke wordt individueel gecremeerd en zijn as zullen we uitstrooien op zijn lievelingsplekje. Lieve schat het ga je goed.
