35. Zelfde zon, ander dorp

De dag na een zeer mooie volle maan verlaten we Alquerias, het is tijd voor andere oorden. San Juan de Los terreros, een gehucht aan de kust dat deel uit maakt van het dorp Pulpí, in de Provincie Almería, in Andalucië, is onze nieuwe bestemming. Dit gehucht is gekend voor haar prachtige stranden, de laatste van Andalucië, die grenzen aan de stranden van Aguilas, het eerste kustdorpje van de regio Murcia. Net tegenover de mooie stranden bevinden zich de kleine eilandjes “Isla de Terreros” en “Isla Negra” die samen een natuurmonument vormen. Wij bezoeken er Thea en Jef uit Zolder, samen genieten we van heerlijke mosselen met friet klaargemaakt door Valerie. Hmmmmmmmmmmmmm………..

Ook hier, op het “Camperpark Huerta de Murcia” word Valentijn stevig gevierd. Met zo’n 60 camperisten zitten we ’s middags rond de tafel en maken we het met z’n allen gezellig. Trini en Juan doen hun uiterste best om een prachtige paella klaar te maken voor iedereen. Het is een hele bedrijvigheid en de paparazi slaan toe !!!! Hmmm, echt lekker !!!

We hebben het zomers weertje nu helemaal te pakken. Het is zelfs te warm om te gaan fietsen of wandelen. We nemen een foldertje, bellen de pizzaman, en laten het ons smaken op ons eigen terrasje.

L o   l e   h a b í a   p r o m e t i d o !

Dat men in de Provincie Murcia alles weet van citroenen is geen geheim. Al sedert het begin van de 19^de eeuw is dit gebied beroemd voor zijn citrusvruchten en op dit ogenblik is 80% van de vruchten bestemd voor de export. We bezoeken een bedrijf (gesticht in 1944) dat zich gespecialiseerd heeft in het verwerken van citroenen, sinaas en tomaten voor de export. We zien het wassen, controleren, sorteren en verpakken van een pas binnen gekomen lading ( hier verwerkt men 100.000 kg per dag ). Een wijntje achteraf, en een babbel met de “big boss” mag natuurlijk niet ontbreken.

Naar jaarlijkse gewoonte is er het eerste weekend van februari de middeleeuwse markt in Orihuela. We nemen ons stalen ros en gaan op pad. In de vroege middeleeuwen werden deze kermissen al gevierd. Een feest in open lucht met muziek, spelletjes, handel en vermaak, eten en drinken, rond kerk van dorp of stad.

We fietsen de rivier over, het boerenveld in. Men is volop allerhande kolen aan het oogsten. En zo wordt de brocoli behandeld voor de export, nooit gezien !!!

De ruïnes met beeld, bovenop een uit de verte zeer goed zichtbaar uitstekende rots, fascineren ons telkens weer. Een prachtige dag om er weer met de fiets op uit te trekken. Op de top van deze rots staan de overblijfselen van een kasteel uit de 11^de eeuw dat later dienst deed als gevangenis. Nog steeds zijn er de enorme grote ondergrondse ruimtes die proviand konden opslaan voor zeer lange periodes, en die dan later weer dienst deden als graanopslagplaats voor de lokale boeren. In 1950 werd op deze ruïne een enorm groot Christus beeld geplaatst.

Van zo een tocht krijg je natuurlijk ook honger en dorst, we laten ons de plaatselijke specialiteiten zeer goed bevallen. Oeps, even de fiets aan een controle onderwerpen!

Een dagje duiven loeren (pica’s) mag natuurlijk niet ontbreken, al is het maar om even van boven op het duivenhok prachtige foto’s te kunnen maken van de omgeving. Het spannende verhaal van deze pica's (duiven) vind je terug in het archief ( 15-01-11). Niet te missen.

Een ietwat mindere dag (wat het weer betreft) en we maken samen met Jos en Agnes een fietstocht naar de stad, langs de Rio Segura. De kathedraal blijft natuurlijk altijd de moeite waard, een meesterstuk. De slotjes van verliefde mensen aan de ijzeren brug, tja, die hangen er nog altijd! (Het verhaal hier rond vinden jullie terug in het archief.)

Beste vrienden, volgers en bloggers, wij namen even wat rust, het was dan ook een erg drukke vakantie met veel verhalen. Ik beloof beterschap, vanaf nu zal ik regelmatig weer een verhaaltje neerpennen. We hadden een week “congé” ingelast in Totana en zijn dan verhuist naar Alquerias, nog steeds in de provincie Murcia. Hier, Alquerias, voelt het een beetje als een tweede thuis, ook omdat we hier al zo dikwijls verbleven. Dus ook hier namen een tijdje rust. Toch kan ik je mee laten genieten van “de groentetuin van Murcia” en van de citroenen waarmee we weer omringd zijn. De vitaminen kuur kan weer beginnen!!!

Het is een bewolkte dag vandaag, niet warm en we krijgen bezoek. Samen trekken we naar Aledo, 10 km verderop. We rijden door de Sierra Espuña, dat zijn grillige landschap dank aan de gevolgen van erosie. In de verte zien we Aledo liggen, een middeleeuws stadje van krap 1.200 inwoners, gebouwd op een uitstekende rots tegen het gebergte. De moorse toren La Calahorra (11^de eeuw) en de gotische kathedraal Santa Maria (18^de eeuw) zijn haar blikvangers.

Je houd het niet voor mogelijk. Te midden van het natuurpark, rondom het heiligdom, word er vuur gemaakt, het ene naast het andere, het andere weer groter dan het ene. De families komen hier de ganse dag kokkerellen. Eten en drinken, zingen en dansen, gezellig samenzijn. We worden uitgenodigd om mee te feesten. Een unieke ervaring bij een onbekende maar super sympathieke familie.

De kerk van het bedevaartsoord waar de Heilige Eulalia haar plekje achter het altaar weer terug krijgt tot 8 december e.k. (want dan mag ze weer naar beneden komen tot de volgende 7^de januari) is rijkelijk versierd met barok en rococo.

Vandaag, 7 januari is het feest ! De inwoners van Totana eren hun patrones, de Heilige Eulalia, met een processie. Deze stoet, met het beeld van de patroonheilige dat word gedragen, vertrekt in het stadje en gaat 7 km lang omhoog naar het Sanctuario de la Santa, midden in de Sierra Espuña. Er zijn zo’n 14.000 deelnemers, ook wij trekken de wandelschoenen aan! Het in onderweg gewoon één grote gezellige boel, één grote familie met allemaal hetzelfde doel.

Een eerste kennismaking met Totana is een echte voltreffer, en het weer, ja, daar kunnen velen van dromen!

We verplaatsen ons huisje op wielen en rijden naar Totana, een stadje aan de voet van de Sierra Espuña. De camperplek is een juweeltje met prachtige uitzichten. Dit wordt genieten vanaf de heuvels, onze kuiten zullen het weten!

Het is 1 januari, en na een kort nachtje nemen we met z’n allen de metro naar het strand van Valencia, de “Playa Malvarossa”. Deze playa ligt vlak bij de jachthaven en heeft een prachtig zandstrand. Het is super mooi weer en we laten ons bedienen op één van de vele terrasjes.