19. Totana

We verplaatsen ons huisje op wielen en rijden naar Totana, een stadje aan de voet van de Sierra Espuña. De camperplek is een juweeltje met prachtige uitzichten. Dit wordt genieten vanaf de heuvels, onze kuiten zullen het weten!

Het is 1 januari, en na een kort nachtje nemen we met z’n allen de metro naar het strand van Valencia, de “Playa Malvarossa”. Deze playa ligt vlak bij de jachthaven en heeft een prachtig zandstrand. Het is super mooi weer en we laten ons bedienen op één van de vele terrasjes.

De “Basílica de la Virgen de los Desemparados” is gewijd aan de patroonheilige van de stad en het belangrijkste religieuze gebouw in Valencia uit de 17^de eeuw. Ook de enige kerk in de stad die nieuw werd gebouwd vanaf de fundering.

De kathedraal van Valencia word “La Sue” genoemd en is gebouwd in de 13 en 14 eeuw op de plek van een Romeinse tempel die later moskee werd. De klokketoren “la Miguelette” van 50 meter hoog staat naast de kathedraal en is te beklimmen door middel van ruim 200 trappen (mij niet gezien).

Tot halverwege de 19^de eeuw had Valencia stadsmuren. Nog twee toegangspoorten zijn over: de imposante Torres de Quart en de Torres de Serranos. Beiden werden gebouwd met een defensieve functie maar werden nooit als dusdanig gebruikt, maar wel als gevangenis voor de adel en als militaire gevangenis. Om deze reden werden ze niet neergehaald toen de stadsmuren moesten verdwijnen. Napoleon kwam door de “Torres de Quart” de stad binnen. Er zijn nog gaten te zien van kanonskogels die de Franse troepen in het begin van de 19^de eeuw hebben gebruikt bij het binnenvallen van de stad.

We kunnen er niet omheen, het circuit van Valencia word gezocht en afgefietst. Het Valencia Street Circuit is het havencircuit waar vanaf 2008 de Europese Grand Prix Formule 1 gehouden wordt. Het is een circuit dat ieder jaar weer opgebouwd word en later weer gewoon in het stratenplan opgenomen. Het is 5,44 km lang en heeft 25 bochten.

Deze mercado is van een heel andere orde. Dit nationaal monument, dat in vroegere tijden de overdekte markt was, en sinds een grote renovatie in 2003 een nieuwe functie kreeg, werd omgetoverd tot modern winkelcentrum waar het met hippe barretjes en restaurantjes voor fijnproevers erg goed toeven is. Ook hier voeren glas en stalen booggewelven de boventoon, aangevuld met prachtige mozaïk.

Helemaal aan het einde van de oude rivierbedding van de Turia, niet zo ver van de haven, kom je in een heel andere, nieuwe wereld terecht. Hier vind je de stad der kunsten en wetenschappen, ontworpen door Santiago Calatrava tussen 1998 en 2002. (Calatrava = architect van het station van Luik.) Deze Valenciano nam met zijn fantasie een sprong in de toekomst en wist met dit project zijn stad op de kaart te zetten. De uit vijf onderdelen bestaande, futuristische gebouwen zijn “bol”werken van cultuur, kunst en wetenschappen. Ze bestaan uit: het Palau de les Artes (dans, opera, theater), L'Umbracle (een overdekte botaniscche tuin met zicht op het hele project), L´Hemisfèric (in de vorm van een oog, Planetarium, IMAX en Laserium), Museo de les Ciencias (wetenschappelijk en technologisch museum) en L’Oceanografic (het grootste onderwatermuseum van Europa).

Daar waar vroeger het water van de Turia rivier stroomde is er nu een groen “vrijetijdspark”. Na zware overstromingen, waarbij in 1957 veel slachtoffers vielen, werd besloten de rivier buiten het centrum om te leiden. Zo kregen de Valencianen er een acht kilometer lang park bij. Ze komen hier sporten, kuieren of lekker niets doen. Je ziet er fietsers, wandelaars, joggers, spelende kinderen en ouderen die vanop een bankje genieten van alles rondom hen. Al fietsend passeren we bruggen zoals de moderne Puente de la Exposición of de oudste brug van Valencia, de Puente de Trinidad, uit begin vijftiende eeuw.

De allereerste Jardin Botánico in Spanje onstond in de 16^de eeuw hier in Valencia. Bijna 200 jaar lang werden hier enkel medicinale planten gekweekt. In 1802 werd hij verplaats, net buiten de stadsmuren. Hij bestond toen vooral uit geneeskrachtige planten meegebracht van de vele reizen uit Azië en America. Nu is de tuin onderdeel van de Universiteit en een plek waar wetenschap, kultuur en natuur samenvloeien.

Valencia is niet meer de “appelsienenstad” van vroeger, maar sedert enkele jaren, samen met haar nieuwbouw, een keurig en netjes opgeknapte stad waar je kan genieten van de schoonheid van de gebouwen. De combinatie van bouwstijlen, van barok, gotisch tot modernistisch, en sfeervolle straatjes maken een tochtje door Valencia de moeite waard.

De zijdebeurs uit de 15^de eeuw werd op de werelderfgoedlijst van Unesco geplaatst omdat dit gebouw de macht en de weelde aantoont van de kooplieden uit de 15^de en de 16^de eeuw in het mediterrane gebied. Handel in zijde had hier de bovenhand, en gebeurde in de grote hal met de prachtige zuilen; Het eerste kooplieden tribunaal van Spanje was hier ook gevestigd en de toren van het gebouw diende in die periode als gevangenis.

Echt lekker vers!

Deze overdekte markt in het centrum van Valencia is één van de grootste van Europa. Ze heeft een oppervlakte van precies 8.160 vierkante meter, verdeeld in verschillende veelhoeken, en bestaat uit 959 kramen. Het gebouw uit 1912 in art-nouveau vervangt de allereerste overdekte markt van 1839. De koepels van de huidige markt, uit ijzer, kristal en keramiek, zorgen voor een prachtige lichtinval.

Omdat we deze winter de stad Valencia een serieus bezoek willen brengen, installeren we ons in Bétera op een nieuwe camperplaats. Heel handig, op 12 km van de stad, en met een metrohalte op 300m afstand. Onze fiets mag mee tot aan de rand van de stad, mooi meegenomen. Hier zullen we een tweetal weken vertoeven in het zonnetje.

Helemaal in het zuiden van Catalonië vind je de Delta-Ebro. Een drassige zone is het, en vooral een broedgebied van diverse soorten eenden. Sinds de negentiende eeuw zijn rijstvelden er één van de voornaamste bezigheden. Eind september, begin oktober, kan men hier ongeveer 7.000kg per ha oogsten. Nu ogen de velden bruin en nat, maar vanaf april komen ze weer tot leven. We vinden een mooi plekje in Els Muntells, te midden van dit uitgestrekt gebied, en gaan er een dagje op uit met de fiets.

We kunnen er niet omheen!!! Natuurlijk moeten we weer even die mooie wijnroute passeren. Het water komt ons in de mond, alleen het idee al, bij het zien van al de reklame borden over de cava en de wijn ranken. We stoppen bij één van de vele cava boeren om te proeven, te kopen, en te overnachten.

Traditiegetrouw vertrekken we op de zaterdag na Sinterklaas om te ontsnappen aan de koude in ons Belgenlandje. En we hebben weer gelijk! Wanneer we de baraque friture passeren ligt er net een kein laagje sneeuw, we weten weer waarom we in de winter kiezen voor het Spaanse land. We zijn rond een uur of zes op het plateau van Langres en genieten van een prachtige zonsondergang. De volgende dag rijden we met een stralende zon dwars door Frankrijk en herkennen in de late namiddag de typisch Spaanse zaken langs de weg. Eens in figueres kan voor ons het heerlijke Spaanse leven beginnen.