27. Monteagudo

Een dagje duiven loeren (pica’s) mag natuurlijk niet ontbreken, al is het maar om even van boven op het duivenhok prachtige foto’s te kunnen maken van de omgeving. Het spannende verhaal van deze pica's (duiven) vind je terug in het archief ( 15-01-11). Niet te missen.

Een ietwat mindere dag (wat het weer betreft) en we maken samen met Jos en Agnes een fietstocht naar de stad, langs de Rio Segura. De kathedraal blijft natuurlijk altijd de moeite waard, een meesterstuk. De slotjes van verliefde mensen aan de ijzeren brug, tja, die hangen er nog altijd! (Het verhaal hier rond vinden jullie terug in het archief.)

Beste vrienden, volgers en bloggers, wij namen even wat rust, het was dan ook een erg drukke vakantie met veel verhalen. Ik beloof beterschap, vanaf nu zal ik regelmatig weer een verhaaltje neerpennen. We hadden een week “congé” ingelast in Totana en zijn dan verhuist naar Alquerias, nog steeds in de provincie Murcia. Hier, Alquerias, voelt het een beetje als een tweede thuis, ook omdat we hier al zo dikwijls verbleven. Dus ook hier namen een tijdje rust. Toch kan ik je mee laten genieten van “de groentetuin van Murcia” en van de citroenen waarmee we weer omringd zijn. De vitaminen kuur kan weer beginnen!!!

Het is een bewolkte dag vandaag, niet warm en we krijgen bezoek. Samen trekken we naar Aledo, 10 km verderop. We rijden door de Sierra Espuña, dat zijn grillige landschap dank aan de gevolgen van erosie. In de verte zien we Aledo liggen, een middeleeuws stadje van krap 1.200 inwoners, gebouwd op een uitstekende rots tegen het gebergte. De moorse toren La Calahorra (11^de eeuw) en de gotische kathedraal Santa Maria (18^de eeuw) zijn haar blikvangers.

Je houd het niet voor mogelijk. Te midden van het natuurpark, rondom het heiligdom, word er vuur gemaakt, het ene naast het andere, het andere weer groter dan het ene. De families komen hier de ganse dag kokkerellen. Eten en drinken, zingen en dansen, gezellig samenzijn. We worden uitgenodigd om mee te feesten. Een unieke ervaring bij een onbekende maar super sympathieke familie.

De kerk van het bedevaartsoord waar de Heilige Eulalia haar plekje achter het altaar weer terug krijgt tot 8 december e.k. (want dan mag ze weer naar beneden komen tot de volgende 7^de januari) is rijkelijk versierd met barok en rococo.

Vandaag, 7 januari is het feest ! De inwoners van Totana eren hun patrones, de Heilige Eulalia, met een processie. Deze stoet, met het beeld van de patroonheilige dat word gedragen, vertrekt in het stadje en gaat 7 km lang omhoog naar het Sanctuario de la Santa, midden in de Sierra Espuña. Er zijn zo’n 14.000 deelnemers, ook wij trekken de wandelschoenen aan! Het in onderweg gewoon één grote gezellige boel, één grote familie met allemaal hetzelfde doel.

Een eerste kennismaking met Totana is een echte voltreffer, en het weer, ja, daar kunnen velen van dromen!

We verplaatsen ons huisje op wielen en rijden naar Totana, een stadje aan de voet van de Sierra Espuña. De camperplek is een juweeltje met prachtige uitzichten. Dit wordt genieten vanaf de heuvels, onze kuiten zullen het weten!

Het is 1 januari, en na een kort nachtje nemen we met z’n allen de metro naar het strand van Valencia, de “Playa Malvarossa”. Deze playa ligt vlak bij de jachthaven en heeft een prachtig zandstrand. Het is super mooi weer en we laten ons bedienen op één van de vele terrasjes.

De “Basílica de la Virgen de los Desemparados” is gewijd aan de patroonheilige van de stad en het belangrijkste religieuze gebouw in Valencia uit de 17^de eeuw. Ook de enige kerk in de stad die nieuw werd gebouwd vanaf de fundering.

De kathedraal van Valencia word “La Sue” genoemd en is gebouwd in de 13 en 14 eeuw op de plek van een Romeinse tempel die later moskee werd. De klokketoren “la Miguelette” van 50 meter hoog staat naast de kathedraal en is te beklimmen door middel van ruim 200 trappen (mij niet gezien).

Tot halverwege de 19^de eeuw had Valencia stadsmuren. Nog twee toegangspoorten zijn over: de imposante Torres de Quart en de Torres de Serranos. Beiden werden gebouwd met een defensieve functie maar werden nooit als dusdanig gebruikt, maar wel als gevangenis voor de adel en als militaire gevangenis. Om deze reden werden ze niet neergehaald toen de stadsmuren moesten verdwijnen. Napoleon kwam door de “Torres de Quart” de stad binnen. Er zijn nog gaten te zien van kanonskogels die de Franse troepen in het begin van de 19^de eeuw hebben gebruikt bij het binnenvallen van de stad.

We kunnen er niet omheen, het circuit van Valencia word gezocht en afgefietst. Het Valencia Street Circuit is het havencircuit waar vanaf 2008 de Europese Grand Prix Formule 1 gehouden wordt. Het is een circuit dat ieder jaar weer opgebouwd word en later weer gewoon in het stratenplan opgenomen. Het is 5,44 km lang en heeft 25 bochten.

Deze mercado is van een heel andere orde. Dit nationaal monument, dat in vroegere tijden de overdekte markt was, en sinds een grote renovatie in 2003 een nieuwe functie kreeg, werd omgetoverd tot modern winkelcentrum waar het met hippe barretjes en restaurantjes voor fijnproevers erg goed toeven is. Ook hier voeren glas en stalen booggewelven de boventoon, aangevuld met prachtige mozaïk.

Helemaal aan het einde van de oude rivierbedding van de Turia, niet zo ver van de haven, kom je in een heel andere, nieuwe wereld terecht. Hier vind je de stad der kunsten en wetenschappen, ontworpen door Santiago Calatrava tussen 1998 en 2002. (Calatrava = architect van het station van Luik.) Deze Valenciano nam met zijn fantasie een sprong in de toekomst en wist met dit project zijn stad op de kaart te zetten. De uit vijf onderdelen bestaande, futuristische gebouwen zijn “bol”werken van cultuur, kunst en wetenschappen. Ze bestaan uit: het Palau de les Artes (dans, opera, theater), L'Umbracle (een overdekte botaniscche tuin met zicht op het hele project), L´Hemisfèric (in de vorm van een oog, Planetarium, IMAX en Laserium), Museo de les Ciencias (wetenschappelijk en technologisch museum) en L’Oceanografic (het grootste onderwatermuseum van Europa).

Daar waar vroeger het water van de Turia rivier stroomde is er nu een groen “vrijetijdspark”. Na zware overstromingen, waarbij in 1957 veel slachtoffers vielen, werd besloten de rivier buiten het centrum om te leiden. Zo kregen de Valencianen er een acht kilometer lang park bij. Ze komen hier sporten, kuieren of lekker niets doen. Je ziet er fietsers, wandelaars, joggers, spelende kinderen en ouderen die vanop een bankje genieten van alles rondom hen. Al fietsend passeren we bruggen zoals de moderne Puente de la Exposición of de oudste brug van Valencia, de Puente de Trinidad, uit begin vijftiende eeuw.

De allereerste Jardin Botánico in Spanje onstond in de 16^de eeuw hier in Valencia. Bijna 200 jaar lang werden hier enkel medicinale planten gekweekt. In 1802 werd hij verplaats, net buiten de stadsmuren. Hij bestond toen vooral uit geneeskrachtige planten meegebracht van de vele reizen uit Azië en America. Nu is de tuin onderdeel van de Universiteit en een plek waar wetenschap, kultuur en natuur samenvloeien.