Woensdag 3 juni 2009
C. E.
Claus Emile
Geschreven door art om 06:04
Reageer op dit bericht
uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum'
Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.
Reageer op dit bericht
Reageer op dit bericht
Dinsdag 2 juni 2009
de eerste tentoonstelling
Ik ben gisteren nog een paar uurtjes naar Oudenburg geweest om en kennis te maken met de groep artiesten die deze eerste tentoonstelling van de kunstkring 'Rodrigo Flamenco' maken tot wat het is. Ik geef hier enkel sfeerbeelden.
De rest was moeilijk te fotograferen omwille van het zeer mooie weer met een grillige lichtinval.
Er is een grote verscheidenheid van diciplines en ook van niveau. Goed gevorderden en echte beginnelingen hangen er door elkaar.
De rest was moeilijk te fotograferen omwille van het zeer mooie weer met een grillige lichtinval.
Er is een grote verscheidenheid van diciplines en ook van niveau. Goed gevorderden en echte beginnelingen hangen er door elkaar.
Geschreven door art om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 1 juni 2009
toeval of niet
Reeds geruime tijd heb ik te weinig mogelijkheid om te schilderen. Ik ben anders te sterk benomen geweest.
Het voorzitterschap van 'pro arte' is nu opgedoekt.
De behoefte om meer te schilderen is er maar ik heb steun nodig. Zonder een hard werkende kunstgroep achter mij kan ik het niet klaarspelen.
De organisatie van de jaarlijkse tentoonstelling in Stalhille heb ik doorgeschoven naar de cultuuraad van Jabbeke. Het enige wat ik nog te doen heb is een beetje meewerken als de panelen voor 'kleur in Stalhille' worden opgehangen. Het blijft officieel wel op mijn naam staan omdat ik de enige van de medewerkers ben die in Stalhille woont. De organisatie gebeurt volledig door de cultuurraad.
Toeval of niet maar met het verlengde weekend van Pinksteren is in Oudenburg een eerste tentoonstelling gehouden van de onlangs nieuw opgerichte activiteitengroep. Ieman die vroeger meermaals hier voor mij tetoonstelde in Salhille nodigde mij uit. De tentoonstelling was open op zaterdag, zondag en vandaag; georganiseerd door Kunstkring Rodrigo Flamenco vzw
Colette en ik zijn zaterdag eventjes vluchtig gaan zien. De eerste bekende die ik er tegen het lijf liep was Beeldhouwster Carla Metsch en ik zie ook werken hangen van iemand die nog bij ons hier in Stalhille, ver na Carla eveneens tentoonstelde.
Heel spontaan heb ik mij lid gemaakt met het vaste voornemen er bij de volgende tentoonstelling vast en zeker bij te zijn. Ik maak voortaan tijd vrij om meer te schilderen. Om de maand komen we samen op de laatste zaterdag en dit van 11 tot 13u.
Het voorzitterschap van 'pro arte' is nu opgedoekt.
De behoefte om meer te schilderen is er maar ik heb steun nodig. Zonder een hard werkende kunstgroep achter mij kan ik het niet klaarspelen.
De organisatie van de jaarlijkse tentoonstelling in Stalhille heb ik doorgeschoven naar de cultuuraad van Jabbeke. Het enige wat ik nog te doen heb is een beetje meewerken als de panelen voor 'kleur in Stalhille' worden opgehangen. Het blijft officieel wel op mijn naam staan omdat ik de enige van de medewerkers ben die in Stalhille woont. De organisatie gebeurt volledig door de cultuurraad.
Toeval of niet maar met het verlengde weekend van Pinksteren is in Oudenburg een eerste tentoonstelling gehouden van de onlangs nieuw opgerichte activiteitengroep. Ieman die vroeger meermaals hier voor mij tetoonstelde in Salhille nodigde mij uit. De tentoonstelling was open op zaterdag, zondag en vandaag; georganiseerd door Kunstkring Rodrigo Flamenco vzw
Colette en ik zijn zaterdag eventjes vluchtig gaan zien. De eerste bekende die ik er tegen het lijf liep was Beeldhouwster Carla Metsch en ik zie ook werken hangen van iemand die nog bij ons hier in Stalhille, ver na Carla eveneens tentoonstelde.
Heel spontaan heb ik mij lid gemaakt met het vaste voornemen er bij de volgende tentoonstelling vast en zeker bij te zijn. Ik maak voortaan tijd vrij om meer te schilderen. Om de maand komen we samen op de laatste zaterdag en dit van 11 tot 13u.
Geschreven door art om 13:34
Reageer op dit bericht
Zondag 31 mei 2009
wandelen
Op vrijdag gaan we gewoonlijk Klemskerke fruit halen, rechtstreeks bij de fruitboer. Als we enkel naar daar gaan doen we dat per fiets. maar vrijdag gingen we per auto omdat we naderhand een wandeling maakten naar de kust. Deze keer kozen we voor de Vosseslag. Daar staat, bij mooi weer, altijd een 'crème karre. Je hebt niet zoveel keuze maar het is de lekkerste crème van de wereld. Toen de kinderen klein waren kwamen we altijd daar naar de zee. Ook nu konden wij niet weerstaan. Ook Let, die normaal geen ijskreemfan is kan daar niet weerstaan. Misschien is het wel pure nostalgie.
We wandelden dan rustig een kwartierke op het strand, omdat het laag water was. Bij hoog water moet je teveel ploeteren door het mulle zand. Er stond een strakken noord-oostenwind waardoor het nogal fris aanvoelde.
We kozen voor de richting De Haan en keerden dan terug.Op een bepaald ogenblikken waren we helemaal alleen en ook de duinen leken totaal verlaten. Toen we turug over de voetgangersbruk trokken zagen we dat de kreemmadam reeds vertrokken was. Bij het plaatsen van die foto's zie ik dat de lens van mijn fotoaparaatje eens een poetsbeurt nodig heeft. Terug thuis stelde ik vast dat we anderhalf uur waren weg geweest. Meer moet dat niet zijn. We waren uitgewaaid, in de zon geweest en we vonden het fijn.
We wandelden dan rustig een kwartierke op het strand, omdat het laag water was. Bij hoog water moet je teveel ploeteren door het mulle zand. Er stond een strakken noord-oostenwind waardoor het nogal fris aanvoelde.
We kozen voor de richting De Haan en keerden dan terug.Op een bepaald ogenblikken waren we helemaal alleen en ook de duinen leken totaal verlaten. Toen we turug over de voetgangersbruk trokken zagen we dat de kreemmadam reeds vertrokken was. Bij het plaatsen van die foto's zie ik dat de lens van mijn fotoaparaatje eens een poetsbeurt nodig heeft. Terug thuis stelde ik vast dat we anderhalf uur waren weg geweest. Meer moet dat niet zijn. We waren uitgewaaid, in de zon geweest en we vonden het fijn.
Geschreven door art om 07:27
Reageer op dit bericht
Vrijdag 29 mei 2009
overhoop
Ik ben mijn tuin grondig aan het anderen. Het nonchanlante karakter ben ik aan het wegwerken om het uitzicht wat mooier te maken. Daarom moet ik bepaalde delen overhoop halen. Rond de composthoop zag het er eventjes uit als een slagveld maar er komt verbetering.
De oude afsluiting is weggenomen. De fortisia tot de grond gesnoeid. Groeit hij terug dan is het goed en groeit hij niet terug dan is het al even goed.
De oude afsluiting zal op twee andere plaatsen worden gebruikt en werd daarom middendoor gezaagd.
De nieuwe afsluiting is minder hoog en volop in aanbouw. 
Als laatste zal het kastanje net aangebracht worden dat reeds maanden op verwerking staat te wachten. Het plantseizoen en onze reis naar Engeland gingen voor. Ik zal me nu een beetje moeten matigen want gisterenavond zei Let. Het enige wat jij nog doet is werken in de tuin en slapen.
De oude afsluiting is weggenomen. De fortisia tot de grond gesnoeid. Groeit hij terug dan is het goed en groeit hij niet terug dan is het al even goed.
De oude afsluiting zal op twee andere plaatsen worden gebruikt en werd daarom middendoor gezaagd.
De nieuwe afsluiting is minder hoog en volop in aanbouw. Als laatste zal het kastanje net aangebracht worden dat reeds maanden op verwerking staat te wachten. Het plantseizoen en onze reis naar Engeland gingen voor. Ik zal me nu een beetje moeten matigen want gisterenavond zei Let. Het enige wat jij nog doet is werken in de tuin en slapen.
Geschreven door art om 08:17
Reageer op dit bericht
Donderdag 28 mei 2009
Emile Claus
Pro Arte Veldegem houdt op te bestaan.
Als afsluiter en een soort bekroning voor de overblijvers brachten we met carpooling een bezoek aan de tentoonstelling van de werken van de luminist Emile Claus.
De meeste werken komen nogal pastelkleurig over.
Het licht speelt in zijn werken een grote rol.
Hier heb je maar enkele voorbeelden.
Het bezoeken aan de tentoonstelling in het Museum van schone kunsten in Gent is meer dan de moeite waard. Wij hebben er wel een hele dag van gemaakt. In de voormiddag brachten wij een bezoek aan de tekeneningententoonstelling van Claus in 'het Museum van Deinze en de Leiestreek' te Deinze.
Tegen de middag hadden we gereserveerd in het 'Colmar restaurant' in Gent waar we heerlijk hebben getafeld en in de namiddag kwam de hoofdbrok met de schilderijen van Emile Claus in het Museum van schone kunsten. We mochten ook de vaste collectie van het museum bezoeken. Tegen zes uur waren we weer thuis en dat speelt ook een grote rol voor mensen van onze leeftijd.
Een mooiere afsluiter voor de getrouwen konden wij ons niet voorstellen. Mijn persoonlijke dank gaat naar de mensen die dit voorbereid en uitgewerkt hebben.
Als afsluiter en een soort bekroning voor de overblijvers brachten we met carpooling een bezoek aan de tentoonstelling van de werken van de luminist Emile Claus.
De meeste werken komen nogal pastelkleurig over.
Het licht speelt in zijn werken een grote rol.
Hier heb je maar enkele voorbeelden. Het bezoeken aan de tentoonstelling in het Museum van schone kunsten in Gent is meer dan de moeite waard. Wij hebben er wel een hele dag van gemaakt. In de voormiddag brachten wij een bezoek aan de tekeneningententoonstelling van Claus in 'het Museum van Deinze en de Leiestreek' te Deinze.
Een mooiere afsluiter voor de getrouwen konden wij ons niet voorstellen. Mijn persoonlijke dank gaat naar de mensen die dit voorbereid en uitgewerkt hebben.
Geschreven door art om 08:14
Reageer op dit bericht
Maandag 25 mei 2009
Herontdekt
In de zeventiger jaren liep ik academie en daarna schilderde ik een tijdje figuratief. Door een ernstig accident waar ik nogal gehavend uitkwam, lag mijn schilderen 10 stil.
Daardoor ging mijn figuratief schilderen vlug verloren.
Geniet er maar. Het hield een grote belofte in. Dat het anders is gelopen is het lot, dat je niet kan ontlopen.
Ik heb heimwee naar deze periode maar kort na het accident had ik niet de energie om dit te hernemen. Na tien jaar ben ik herbegonnen op een totaal andere manier. De vorm werd ondergeschikt aan de kleur. Ik deed verschillende pogingen om naar het figuratieve terug tekenen.
Daardoor ging mijn figuratief schilderen vlug verloren.
Geniet er maar. Het hield een grote belofte in. Dat het anders is gelopen is het lot, dat je niet kan ontlopen.
Ik heb heimwee naar deze periode maar kort na het accident had ik niet de energie om dit te hernemen. Na tien jaar ben ik herbegonnen op een totaal andere manier. De vorm werd ondergeschikt aan de kleur. Ik deed verschillende pogingen om naar het figuratieve terug tekenen.
Geschreven door art om 20:45
Reageer op dit bericht
Vrijdag 22 mei 2009
primeurs en bloei in de tuin
In mei pluk ik de eerste erwten en er komt meer en meer bloei in de tuin. Doe maar eens de hele wandeling en probeer te raden welke plant het is die in bloei staat. zo moeilijk is het niet. Geniet met mij.
Geschreven door art om 07:45
Reageer op dit bericht
Dinsdag 19 mei 2009
en van regen gesproken.
Eindelijk ook heeft het serieus geregend en wij hebben er niet veel hinder van ondervonden...integendeel.
Het gegon gesapig. Het terras was gesloten voor etens-
en rustactiviteitein. De natuur kon zijn gang laten
gaan en de soldaatjes van uit onze jeugd, wat een mooi beeld, hadden de vrije dans.
Toen brak heel even de zondvloed los en ons teras
werd een poosje herschapen in een ware vijver. De
afvoerput kon het niet slikken en dan werd het weer
kalm en ging de regen over.
Daarna stond alles fris en groen en daar bracht ik
wat beginkleur in met wat geraniumpotten op de tuintrap.
In de bak op het muurtje staan verbena's reeds in volle vuur. De smeerwortel aan het grote keukenvenster is omgevallen. In heb het voorlopig nog te druk mat de moestuin en er komen altijd maar uitstapjes, boodschappen
en andere afleiding om de hoek kijken.
Met de nieuwe PC begint het goed te vlotten. Die nieuwere versie van Office van 2007 is alleen maar moeilijker dan de versie van 2003, omdat er zoveel meer mogelijkheden zijn en mijn grijze hersencellen moeten op volle capaciteit werken om enigzins inzicht daarin te krijgen. Er mee werken gaat maar het zijn al die instellingen en veranderingen die het mij lappen hé. Nu ben ik ook in het bezit van een oudere versie van fotoschop en dat is een goede aanwinst met veel meer relatief gemakkelijke mogelijkheden dan die ik tot nogtoe had met het andere programma.
Het gegon gesapig. Het terras was gesloten voor etens-
en rustactiviteitein. De natuur kon zijn gang laten
gaan en de soldaatjes van uit onze jeugd, wat een mooi beeld, hadden de vrije dans.
Toen brak heel even de zondvloed los en ons teras
werd een poosje herschapen in een ware vijver. De
afvoerput kon het niet slikken en dan werd het weer
kalm en ging de regen over.
Daarna stond alles fris en groen en daar bracht ik
wat beginkleur in met wat geraniumpotten op de tuintrap.
In de bak op het muurtje staan verbena's reeds in volle vuur. De smeerwortel aan het grote keukenvenster is omgevallen. In heb het voorlopig nog te druk mat de moestuin en er komen altijd maar uitstapjes, boodschappen
en andere afleiding om de hoek kijken.
Met de nieuwe PC begint het goed te vlotten. Die nieuwere versie van Office van 2007 is alleen maar moeilijker dan de versie van 2003, omdat er zoveel meer mogelijkheden zijn en mijn grijze hersencellen moeten op volle capaciteit werken om enigzins inzicht daarin te krijgen. Er mee werken gaat maar het zijn al die instellingen en veranderingen die het mij lappen hé. Nu ben ik ook in het bezit van een oudere versie van fotoschop en dat is een goede aanwinst met veel meer relatief gemakkelijke mogelijkheden dan die ik tot nogtoe had met het andere programma.
Geschreven door art om 08:38
Reageer op dit bericht
Vrijdag 15 mei 2009
regen
Zegen, zeg dat wel als je kletsnat thuiskomt.
en ik geniet vooral als ik luister naar het weerbericht. Hopelijk veranderen ze morgen niet van richting en schrappen ze opnieuw de zon. Regen is een zegen als het niet te fel is en te lang duurt.
Gisteren was ik naar de Stock Vermeersch gegaan in korte broek en T schirt met korte mauwen. Maar ik had mijn regenvest met kap. Het was laf en doef weer en de Jabbeekse lucht zag zwanger van onweer. Toen we, Liesbet en ik, op de snelweg richting Brugge reden, begon het te regenen maar eens in Brugge was het over. Ik zette Liesbeth af aan het station en reed naar de stock waar het nog geen spetter geregend had en er ogenschijnlijk niet naar uitzag dat het zou gaan beginnen. Toch deed ik mijn regenvest aan...waarom ik die keuze maakte, weet ik niet maar het bleek de juiste te zijn.
Ik had lang moeten zoeken naar verschillende artikelen maar uiteindelijk bracht ik een tiental keramische bloempotten mee van 25 en 29cm diameter. Die zijn mooier dan al dat plastieken gedoen maar ze zijn des te brozer. Ik wilde ook een grote ronde en lage bloemkbak meebrengen maar enkel in plastiek waren ze aanwezig. We zullen nog zelf zo'n pot moeten draaien en bakken of toch maar algemeen gaan doen en overstappen naar plastiek. Als het anders kan, niet hoor.
Geschreven door art om 16:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 14 mei 2009
Het gewone doen
Dat gewone doen is niet zo gewoon. Op de eerste plaats, de tuin op zijn effen krijgen. Nog vlug de laatste voorjaarszaai bijwerken en dan te veel werken om goed te zijn. Ik verhelp daar deels aan door dat in feite geen werken te noemen
maar 'mij bezig houden'.
En natuurlijk, genieten van de tuin.
Daarom op de eerste plaats, voldoende drinken, anderhalve liter water per dag en wat erbij komt
hoeft niet altijd koffie of erzatzkoffie te zijn.
De tuin staat er zeer fris bij en de voorjaarsbloei geeft extra kleur. Het is een oase van
rust.Ik moet me ook bezig houden.
Als ik dat verkleurde, door de vegetatie, half verdoken raam zie, dan denk ik aan de pot verf die
al een paar jaar staat te wachten tot hij uitgesmeerd wordt om dat venster een fraaier uitzicht te geven.
Het oog wil heel veel en het valt op die groenwordende latten die jaren in de tuin gediend hebben voor een nu verdwenen afsluiting. Die kan ik ook goed gebruiken. Ik weet waar maar niet wanneer.
Dan kom ik op het einde van de tuin, bij de kippen,
waar nu een opgesnoeide lindeboom staat te pronken
en dan denk ik aan de helpende handjes die dat deden.
Ik voel me dankbaar. Hier moest ik een foto verwijderen
die meer dan 800 x 600 pixels had (1024 x 768) en die er de oorzaak van was dat jullie moesten scrollen. Dat heb ik van nonkel N bijgeleerd die hiermee kan vaststellen dat
hij niet voor niets is gekomen en mij ondertussen telefonisch ook uit de nood hielp voor een ander probleempje. Dank je wel. Overstappen van office
2003 naar office 2007 is geen grote stap maar een moedige sprong over een ravijn van onwetendheid, overbrugd door raad en hulp krijgen en vooral door geduldig zelf zoeken.
Aan de berm, tegen een kriekelaar staan mijn reserve
palen en latten, die de laatste tijd sterk
geminderd zijn. Als ik verder ga dan kom ik in de
moestuin terecht en daar is momenteel te veel werk
dat altijd maar blijft liggen.
Het groeit een beetje boven mijn hoofd dat eivol
zit met plannen waarvoor ik geen tijd vind om die
uit te voeren.
maar 'mij bezig houden'.
En natuurlijk, genieten van de tuin.
Daarom op de eerste plaats, voldoende drinken, anderhalve liter water per dag en wat erbij komt
hoeft niet altijd koffie of erzatzkoffie te zijn.
De tuin staat er zeer fris bij en de voorjaarsbloei geeft extra kleur. Het is een oase van
rust.Ik moet me ook bezig houden.
Als ik dat verkleurde, door de vegetatie, half verdoken raam zie, dan denk ik aan de pot verf die
al een paar jaar staat te wachten tot hij uitgesmeerd wordt om dat venster een fraaier uitzicht te geven.
Het oog wil heel veel en het valt op die groenwordende latten die jaren in de tuin gediend hebben voor een nu verdwenen afsluiting. Die kan ik ook goed gebruiken. Ik weet waar maar niet wanneer.
Dan kom ik op het einde van de tuin, bij de kippen,
waar nu een opgesnoeide lindeboom staat te pronken
en dan denk ik aan de helpende handjes die dat deden.
Ik voel me dankbaar. Hier moest ik een foto verwijderen
die meer dan 800 x 600 pixels had (1024 x 768) en die er de oorzaak van was dat jullie moesten scrollen. Dat heb ik van nonkel N bijgeleerd die hiermee kan vaststellen dat
hij niet voor niets is gekomen en mij ondertussen telefonisch ook uit de nood hielp voor een ander probleempje. Dank je wel. Overstappen van office
2003 naar office 2007 is geen grote stap maar een moedige sprong over een ravijn van onwetendheid, overbrugd door raad en hulp krijgen en vooral door geduldig zelf zoeken.
Aan de berm, tegen een kriekelaar staan mijn reserve
palen en latten, die de laatste tijd sterk
geminderd zijn. Als ik verder ga dan kom ik in de
moestuin terecht en daar is momenteel te veel werk
dat altijd maar blijft liggen.
Het groeit een beetje boven mijn hoofd dat eivol
zit met plannen waarvoor ik geen tijd vind om die
uit te voeren.
Geschreven door art om 00:00
Reageer op dit bericht
Woensdag 13 mei 2009
Avebury op de laatste dag
De vorige avond was geëinding, daar waar wij de volgende morgen startten met een schitterend ontbijt. Daarna was het weer valiezen inladen en op weg richting Avebury. Dit is een oudere tegenhanger van 'Stone Hedge'. Het is niet zo bekend en bezocht en daardoor voor ons des te interessanter. Het weer zat dreigend maar laarde later op de dag helemaal uit
Het mysterie waart in Avebury rond en het is indrukwekkend en boeiend. Het is de eerste keer in mijn, naar het eind toehellend leven, dat ik een plaatsje heb gezien waar ik eeuwig zou willen blijven rusten, zeg maar begraven zijn. Dat is nog één van die wensen in het luchtledige waarvan je bijna 1.000% zeker bent dat hij toch nooit uitkomt. Een beetje in de cathegorie van 'moest ik maar eens de grote pot in de loto winnen' of nog maar dan meer absurd 'moest mijn poes een koe zijn, ik zou haar melken op de sofa'. Genoeg gefilosofeerd, het is tijd om courgetten te gaan planten en nog meer van dat.
En hier is het dan, in de schaduw van deze boom, alsof ik reeds 1000 jaar geleden overleed en iedereen mij vergeten is en ik jullie niet. De rest was heel even bijzaak.
Voor mij was dit het absolute hoogtepunt van de reis, althans in mijn geest.
We zijn in de bus gestapt. Ik heb me gesetteld met een boeiend humoristisch pikant boek 'Wat jij wilt, schat' geschreven door Sanderijn Cels ISBN 90 446 0804 5
Het gelach en gekrakeel in de bus heb ik aan mij laten voorbijgaan, wel werd ik wel even gestoord door mijn achterbuurvrouw die op mijn schouder tikte en vroeg of het zo boeiend was en graag had geweten wat ik las. Ik heb haar het boek even over de zetelleuning laten bekijken en ik heb haar voor de rest niet meer gehoord. Na,van mijn eeuwig rustplaatsje te hebben gedroomd, was ik helemaal stil gevallen, wat van de rest van de reis niet kan gezegd worden. Het volstond om mijn buurvrouw vóór mij eventjes op te jutten en het spel zat op de wagen. Die vrouw heeft een tong van lintjes, is nooit verlegen met een gevat antwoord en een vinnige aanval maar zonder te kwetsen. Waar ze het allemaal haalt is de duivel wijs. Eén voorwaarde moet gerespecteerd worden...nooit vroeg in de morgen. Rond elf uur kwam ze pas echt wakker.
En Letje, naast mij, gaf mij zo nu en dan een por in de ribben. Mijn rechterarm zat na de reis vol blauwe plekken. Ik neem medrol en dan mag je met ruzie naar iemand wijzen of zijn vel slaat blauw uit.
Als voornaamste punt moet ik toegeven dat ik geen enkele onverdiende duw heb gekregen. Het is voor Coletje blijkbaar de enige methode die werkt, om mij toch een beetje in toom te houden.
De overzet naar Dover duurde schijnbaar lang en omdat we een eerdere boot haalden dan voorzien waren we ook eerder thuis dan voorzien.
Een onvergetelijke reis. Langs de snelweg naar Dover hadden we een versterking kunnen nemen dat als avondmaal moest functioneren. We hadden meteen eens de benen kunnen rekken. Zes uur bus zitten is voor mij van het goede te veel hoor.
Het mysterie waart in Avebury rond en het is indrukwekkend en boeiend. Het is de eerste keer in mijn, naar het eind toehellend leven, dat ik een plaatsje heb gezien waar ik eeuwig zou willen blijven rusten, zeg maar begraven zijn. Dat is nog één van die wensen in het luchtledige waarvan je bijna 1.000% zeker bent dat hij toch nooit uitkomt. Een beetje in de cathegorie van 'moest ik maar eens de grote pot in de loto winnen' of nog maar dan meer absurd 'moest mijn poes een koe zijn, ik zou haar melken op de sofa'. Genoeg gefilosofeerd, het is tijd om courgetten te gaan planten en nog meer van dat.
En hier is het dan, in de schaduw van deze boom, alsof ik reeds 1000 jaar geleden overleed en iedereen mij vergeten is en ik jullie niet. De rest was heel even bijzaak.
Voor mij was dit het absolute hoogtepunt van de reis, althans in mijn geest.
We zijn in de bus gestapt. Ik heb me gesetteld met een boeiend humoristisch pikant boek 'Wat jij wilt, schat' geschreven door Sanderijn Cels ISBN 90 446 0804 5
Het gelach en gekrakeel in de bus heb ik aan mij laten voorbijgaan, wel werd ik wel even gestoord door mijn achterbuurvrouw die op mijn schouder tikte en vroeg of het zo boeiend was en graag had geweten wat ik las. Ik heb haar het boek even over de zetelleuning laten bekijken en ik heb haar voor de rest niet meer gehoord. Na,van mijn eeuwig rustplaatsje te hebben gedroomd, was ik helemaal stil gevallen, wat van de rest van de reis niet kan gezegd worden. Het volstond om mijn buurvrouw vóór mij eventjes op te jutten en het spel zat op de wagen. Die vrouw heeft een tong van lintjes, is nooit verlegen met een gevat antwoord en een vinnige aanval maar zonder te kwetsen. Waar ze het allemaal haalt is de duivel wijs. Eén voorwaarde moet gerespecteerd worden...nooit vroeg in de morgen. Rond elf uur kwam ze pas echt wakker.
En Letje, naast mij, gaf mij zo nu en dan een por in de ribben. Mijn rechterarm zat na de reis vol blauwe plekken. Ik neem medrol en dan mag je met ruzie naar iemand wijzen of zijn vel slaat blauw uit.
Als voornaamste punt moet ik toegeven dat ik geen enkele onverdiende duw heb gekregen. Het is voor Coletje blijkbaar de enige methode die werkt, om mij toch een beetje in toom te houden.
De overzet naar Dover duurde schijnbaar lang en omdat we een eerdere boot haalden dan voorzien waren we ook eerder thuis dan voorzien.
Een onvergetelijke reis. Langs de snelweg naar Dover hadden we een versterking kunnen nemen dat als avondmaal moest functioneren. We hadden meteen eens de benen kunnen rekken. Zes uur bus zitten is voor mij van het goede te veel hoor.
Geschreven door art om 00:00
Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 mei 2009
experimenteren met foto's verkleinen
En daar gaan we weer: zoeken en nog eens zoeken, proberen en nog eens proberen, tot het lukt en als we dreigen te verzuipen...hulp inroepen. Met één foto, moet je er gewoon op klikken tot hij groter wordt.
Een volgend experiment met meerdere foto's heb uik verwijderd omdat die te groot waren en je telkens ook moest scrollen. Nonkel Noël kwam lang en verhielp er aan met een voorlopige oplossing. We nemen de proef op de som.
Dat staat mij tenminste aan. Het is gewoon gelukt
Dank je wel N.N. Ik leerde opnieuw bij. allen reeds jouw methode van zoeken heb ik geobserveerd en dat is al veel. Wat ik vaststel is: dat iedereen het op een andere manier doet. De ene gaan direct en zeker van hun stuk recht op het doel af(diegenen met een degelijke opleiding) en de zoekers (self makers) verdwalen al eens maar komen uiteindelijk toch terecht. Het resultaat telt en het amusement.
Een volgend experiment met meerdere foto's heb uik verwijderd omdat die te groot waren en je telkens ook moest scrollen. Nonkel Noël kwam lang en verhielp er aan met een voorlopige oplossing. We nemen de proef op de som.
Dat staat mij tenminste aan. Het is gewoon gelukt
Dank je wel N.N. Ik leerde opnieuw bij. allen reeds jouw methode van zoeken heb ik geobserveerd en dat is al veel. Wat ik vaststel is: dat iedereen het op een andere manier doet. De ene gaan direct en zeker van hun stuk recht op het doel af(diegenen met een degelijke opleiding) en de zoekers (self makers) verdwalen al eens maar komen uiteindelijk toch terecht. Het resultaat telt en het amusement.
Geschreven door art om 15:15
Reageer op dit bericht
Dinsdag 12 mei 2009
dag vijf bis
Ons voorlaatste bezoek betreft de 40hectaren grote Rosemoor Garden van de RHS (Royal Horticultural Society)
Een laatste zicht op de wilde orchideën in Clovelly en dan opnieuw voor een paar uur de bus in en ooruit met de geit.
We belanden rirect in de moestuin van de gardens waar een tuinier koolrabbi aan het planten is. Ik vraag waar de kweekserres zijn maar die zijn helaas niet door bezoekers te bezichtigen zijn.
Wat mij aanstonds in het oog viel was het onpraktische voorbeeld om in een cirkel van ursusdraad rijserwten te kweken. De binnenkant van de planten heeft niet voldoende licht en lucht zodat daar niets kan groeien. Geef mij maar mijn erwtenkooi.
De artiest in mij moest natuurlijk het bloempottenkoppeltje op de gevoelige plaat zetten.
Prachtige bloemboorden met voorjaarsbloeiers en veel andere mooie versieringen en vormen, waarvan ik slechts enkele foto's nam, kon je her en der vinden in de vele tuinvoorbeelden die weergegeven waren.
Drie uur kregen we hier toegewezen en daarmee moesten we zorgen dat we gegeten hadden en konden we ook het verkooppunt van plantjes (stinkend duur) en de schop bezoeken
Iedereen
kon hier zijn eigen gang gaan of zich aansluiten bij één van de bloemen- en plantenkenners van onze groep.
Het was nog maar eens genieten en als je mij niet gelooft, vraag het maar eens aan nonkel Petje. Elke dag was een hoogtepunt op een ander gebied. Van afwisseling en verscheidenheid gesproken...dat was nog eens afwisseling en verscheidenheid. En zeggen dat het nog niet afgelopen was maar de volgende dag zou het mooie liedje toch uit zijn.
Een laatste zicht op de wilde orchideën in Clovelly en dan opnieuw voor een paar uur de bus in en ooruit met de geit.
We belanden rirect in de moestuin van de gardens waar een tuinier koolrabbi aan het planten is. Ik vraag waar de kweekserres zijn maar die zijn helaas niet door bezoekers te bezichtigen zijn.
Wat mij aanstonds in het oog viel was het onpraktische voorbeeld om in een cirkel van ursusdraad rijserwten te kweken. De binnenkant van de planten heeft niet voldoende licht en lucht zodat daar niets kan groeien. Geef mij maar mijn erwtenkooi.
De artiest in mij moest natuurlijk het bloempottenkoppeltje op de gevoelige plaat zetten.
Prachtige bloemboorden met voorjaarsbloeiers en veel andere mooie versieringen en vormen, waarvan ik slechts enkele foto's nam, kon je her en der vinden in de vele tuinvoorbeelden die weergegeven waren. Drie uur kregen we hier toegewezen en daarmee moesten we zorgen dat we gegeten hadden en konden we ook het verkooppunt van plantjes (stinkend duur) en de schop bezoeken
Iedereen kon hier zijn eigen gang gaan of zich aansluiten bij één van de bloemen- en plantenkenners van onze groep.
Het was nog maar eens genieten en als je mij niet gelooft, vraag het maar eens aan nonkel Petje. Elke dag was een hoogtepunt op een ander gebied. Van afwisseling en verscheidenheid gesproken...dat was nog eens afwisseling en verscheidenheid. En zeggen dat het nog niet afgelopen was maar de volgende dag zou het mooie liedje toch uit zijn.
Geschreven door art om 00:00
Reageer op dit bericht
Maandag 11 mei 2009
experiment met foto's verkleinen
En daar gaan we weer: zoeken en nog eens zoeken, proberen en nog eens proberen, tot het lukt en als we dreigen te verzuipen...hulp inroepen. Met één foto, moet je er gewoon op klikken tot hij groter wordt.
Geschreven door art om 16:11
Reageer op dit bericht
Maandag 11 mei 2009
rustig blijven
Die PC is voor mij geen nachtmerrie maar een dagmerrie die ik maar niet gereden krijg. Ik moet dringen hulp vragen aan nonkel Noël,die veel meer kennis daarvan heeft dan ik en hopelijk genoeg tijd en geduld om mij hopelijk opnieuw op het spoor te krijgen. Maarten reduceerde enkele foto's voor mij en hoopte dat zijn uitleg voldoende zou zijn om mij verder te helpen...niets van dus. Te weinig tijd en te moeilijk voor mij omdat mijn assimileervermogen deerlijk tekort schiet. Maar het komt wel in orde...maar met wat geduld. De foto's zijn nog te groot. Ik heb ze eventjes geplaats en terug weggenomen want scrollen van de ene kant naar de andere is niet aangenaam.
De hele voormiddag is reeds benomen door mijn wekelijkse yoga en deze namiddag zit ik tot over mijn oren onder de spinazie en de gele mosterd.
En zonder foto's is mijn blog zoals een persoon in zijn bloten...je bent er vlug op uitgekeken.
Wie spinazie wil moet zich maar aanmelden. Ik geef die bij voorkeur weg dan dat ik ze als mulch moet gebruiken. Daarvoor is ze toch veel te lekker.
Morgen heeft mijn tuin een ander aangezicht. Hij zal gelijken op een beatle die zijn haar is geknipt.
De hele voormiddag is reeds benomen door mijn wekelijkse yoga en deze namiddag zit ik tot over mijn oren onder de spinazie en de gele mosterd.
En zonder foto's is mijn blog zoals een persoon in zijn bloten...je bent er vlug op uitgekeken.
Wie spinazie wil moet zich maar aanmelden. Ik geef die bij voorkeur weg dan dat ik ze als mulch moet gebruiken. Daarvoor is ze toch veel te lekker.
Morgen heeft mijn tuin een ander aangezicht. Hij zal gelijken op een beatle die zijn haar is geknipt.
Geschreven door art om 08:17
Reageer op dit bericht
Zondag 10 mei 2009
nieuwe PC
Het is even veel zoeken en hopen dat het vlug gaat.
Het opstarten gaat voor ons ongewoon rap. Foto's op de computer plaatsen lukt zeer goed maar....om ze dan te reduceren om te kunnen op op de blog plaatsen lukt niet zo goed.
Jullie zullen nog wel even geduld moeten hebben. Ik had wat hulp van Maarten maar die is met hun bouwplannen bezig.
Voorheen werkten we met office 2003 en nu is het office 2007. Het verschil is groot als je 2003 gewoon bent.
Het opstarten gaat voor ons ongewoon rap. Foto's op de computer plaatsen lukt zeer goed maar....om ze dan te reduceren om te kunnen op op de blog plaatsen lukt niet zo goed.
Jullie zullen nog wel even geduld moeten hebben. Ik had wat hulp van Maarten maar die is met hun bouwplannen bezig.
Voorheen werkten we met office 2003 en nu is het office 2007. Het verschil is groot als je 2003 gewoon bent.
Donderdag 7 mei 2009
dag vijf
We laden de valiezen in de bus en verlaten het Greenbank hotel in Falmouth waar we een heerlijk verblijf hadden. Onze eerste stop is in het er als een postkaart uitziende Clovelly met ook een steile daling en klim terug maar ik gaf verstek en liet het aan de liefhebbers. Ik ben naar de bus teruggekeerd waar ik in de berm van de parking wilde orchideën ontdekte en bewonderde. De winkeltjes en de huizen op de helling worden van voorraad voorzien met sleden die ze laten akken op de kinderkopjes. Met een auto worden ze langs een andere weg terug naar boven gebracht. We zitten enkele dagen zonder PC. Daarna kan ik hopelijk verder gaan.
Geschreven door art om 09:00
Reageer op dit bericht
Donderdag 7 mei 2009
vierde dag
Op donderdag reden we 's morgens naar Trebah, dicht bij Falmouth om er de fameuse gardens te bezoeken. In late namiddag bezochten we in St Agnes een tinverwerkend bedrijf. Daar deden we de zwaarste afdaling en nadien, de steile klim terug naar de bus.
Geschreven door art om 08:24
Reageer op dit bericht
Woensdag 6 mei 2009
dag drie bis
Zoals beloofd: enkel foto's over planten en bloemen in het Edenproject.
Geschreven door art om 08:44
Reageer op dit bericht