uitleven in fantasie en verbeelding 'ad fundum' Nog rustiger, nog soberder dan alles wat voorafging. Ik wil vrolijkheid en ernst mengen tot een genietbaar geheel. De ernst wil ik bergen in de kern van elk bericht Maar wie het recentste bericht wil lezen klikken gewoon op het bovenste item van 'Inhoud blog' en het blog keert zich om.

Dinsdag 18 augustus 2009

kunstroute

Sedert verleden jaar, doet de kunstroute van Lissewege nu ook Zwankendamme aan. In en rond het kleine dorpskerkje zijn kunstwerkjes te bezichtigen.
Dit jaar ben ik bijzonder lang blijven stil staan bij een instalatie onder het groepje bomen die het grasplein bij de kerk wat extra charme geven. Het hele dorp heeft eraan meegewerkt en er staan dan ook in dat legioen schoenen, schoenen in alle maten.

In de bomen hangen luidsprekers en daar hoor je muziek, geluiden en gesprekken met de bewoners. Het gaat over de toekomst van het kleine dorpje, dat dreigt een tweede Doel te worden. Het maakte indruk op mij. De rest van de kunstroute loopt langs 'de geule' (het vaartje) dat dwars door Lissewege loopt, in het dorp zelf en in de kerk en de oude pastorie plus bijhorende ommuurde tuin en dan naar 'Ter Doest' toe en op het grote binnenplein tussen de befaamde schuur en het restaurant.

Maar dit hier, het schoenenlegioen van Zwankendamme, blijft sterk in mijn geheugen hangen.
De moeite is het wel waard om eens naar Lissewege af te zakken. De route wordt opgedoekt na 15 september.

Geschreven door art om 07:34 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Zondag 9 augustus 2009

Trammelant

Voor de afwisseling zijn we gisteren nog eens, na vijf jaae, naar trammelant geweest in De Haan.
De rommelmarkt kon meer een antiekmarkt genoemd worden want er was meer antiek dan rommel. Veel batjes kon elke 'lowbudgedgezin' daar niet doen. Zelfs de legoblokken waren allemaal veel te hoog geprijsd.
We bezochten er ook een te koop staande villa waarvan een deeltje te bezichtigen was met te koop gestelde restjes van de inboedel. Bijna een krot met enkel glas beglaasd...te koop aangeboden voor...'hou je vast' de riante som van
€750.000. Er waren veel nieuwsgierigen zoals wij maar weinig geïntereseerde kopers, denk ik toch, zoals op de markt. De foto hieronder op de rommel en antiekmarkt toont nog geen tiende deel van alle aanwezigen

We zijn dan maar afgezakt naar het centrum van de echte trammelantgebeurtenissen, het gemeentehuis en de wandeling rond 'de Potinière', tea-room bij de tennispleinen en grote speel en ravottenruimte voor kinderen. Daar hebben we aan een normale prijs genoten van een...hang ik deze keer niet aan jullie neus maar het deed echt deugd en ik rekende de WWpoint nu eens niet mee. Normaal noem ik dat'een zondeke' maar deze keer echt niet.
Terug in het duurdere deel van het gewoel kon je echt op de koppen lopen. Toen we bijna aan de tramsporen waren kreeg ik wat ademruimte omdat er een tram was gepasseerd. Zo kon ik op een muurtje gaan staan om de massa te fotografferen. Je moet je voorstellen dat ik vanuit dat punt, in theorie in zeven richtingen evenveel mensen kon op beeld plaatsen om jullie een echt beeld te geven van de omvang van die mensenzee. Van aan het gemeentehuis tot buiten het afgebakende gedeelte deden we ongeveer drie kwartier en dan moesten we nog een paar honderd meter tot aan de auto.

Kort na het avondeten ben ik in slaap gedommeld en heb pas deze morgen heel vroeg de herhaling van het nieuws bekeken.

Geschreven door art om 09:29 1 reactie Reageer op dit bericht

Maandag 3 augustus 2009

ik wou

Wat ik in feite zou willen doet niet veel ter zaken. In een droom kan je niet leven. Mijn leven kan ik toch niet herbeginnen. Ik wordt een oude knar en krakende wagens gaan het langst mee. Dat het langs alle kanten kraakt en op begeven staat kan ik bewijzen met de vele bezoeken aan de osteopaat die regelmaatig mijn karkas in de juiste plooi probeert te brengen. Als hij er al in slaagt, duurt het altijd maar eventjes omdat ik niet 'niets kan doen' zoals hij mij telkens uitdrukkelijk vraagt met een zichtbare frons op zijn gezicht. 'Blijf meer uit je tuin en je atelier' voegt hij er steeds aan toe.
Wie ziet er mij nu 'niets' doen. Ik kan dan even goed mijn plaats op het kerkhof nu reeds reserveren. Daar heb ik wel geen tijd voor...ik heb nog zo veel te doen. Ik mag van hem wel veel wandelen en fietsen - bewegen...niet belasten - Altijd weer datzelfde liedje. Ik zwijg dan lijk vermoord en hij begint dan zo bedenkelijk te lachen.

Ondertussen ga ik mijn gang...zo goed en zo kwaad als het kan. In de tuin blijft veel liggen maar er wordt stilaan veel geoogst. En zou dat moeten laten liggen. Een beetje meer hulp inroepen, dat zal ik in de toekomst meer moeten. Voor 'Kleur in Stalhille' maakte ik bovenstaand paneeltje. Nu nog ophangen! Kan ik daarvoor beroep doen op derden. Je ziet dat van hier!

Een nieuw schilderij werd aangezet op een zeer donkere ondergrond en zo zijn we opnieuw op route om lekker niets te doen maar vooral om zeer voorzichtig te zijn.
En zitten moet ik ook zoveel mogelijk vermijden. Denk je dat ik nu rechtsta om mijn blog bij te werken? Ik loop tussenin nogal veel rond zodat er natuurlijk geen schot in zit. Niet vergeten hé.
Ik ben een oude knar maar met nog veel te veel fut in om niets meer te doen.
Moge het jullie goed gaan en steeds welkom. Jullie weten me toch nog wonen hé!

Geschreven door art om 07:41 Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 augustus 2009

opgeklaard

De tuin

Het atelier

Zo zie je maar...nooit wanhopen maar hoe lang zal dat duren? We zien wel.

De tuin tot een week na de volgende regen en mijn atelier...tot ik het weer een poosje moet laten schieten, wegens T E D R U K.

Geschreven door art om 09:48 Reageer op dit bericht

Zaterdag 1 augustus 2009

te druk

De tentoonstelling , de tuin , de bezoeken. Het zou allemaal wel goed lopen moest er geen rem op staan die luistert naar een duizendpootnaam 'HERNIA'

Op de tentoonstelling is een beeld bijgekomen. Ik toon mij er regelmatig om al de mensen van de groep een beetje beter te leren kennen.

Ik de tuin nam de bonenpluk een beetje de bovenhand. De algemene vervuiling zette zich in en ik had toch een paar zonnige dagen vandoen om dat tot een heel klein beetje recht te trekken.

Mijn atelier staat per momenten zo overhoop dat je er de benen kan breken. Daar is ook een grote kuis aan de gang zodat ik rustig weer kan gaan schilderen. De eerste fase van orde scheppen ziet er altijs nog wanorderlijker uit dan het al was maar dan plots klaart alles uit...dat is voor een volgende bijdrage!

Geschreven door art om 09:28 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 juli 2009

rustig weg

Rustig weg...ik zeg wel want veel anders kan ik niet. Met die hernia die me weer onaangenaam te pakken had. Ik dacht dat ik duizend man sterk was maar had naast mijn rug gerekend.

Nonkel petje heeft nu de klus geklaard die het mij heeft gelapt. Als het goed gaat dan wordt ik soms wel eens roekeloos en zit ik met de gevolgen. Ik bouw nu weer mijn krachten op en zal toch wel ne keer mijn lesje hebben geleerd zeker!? Dat ben ik natuurlijk niet zeker van maar...wie weet!?

Als afwisseling krijg ik nu toch wel enkele emmers bonen over de vloer en uitgekieperd op tafel.

Daar ben ik wel een tijdje zoet mee. Dit jaar zijn de boontjes echt mooi en lekker...letterlijk om op te eten. We zeggen dat soms van Kaspertje ook...hij is toch om op te eten hé, maar dan is het figuurlijk...toch?

Geschreven door art om 07:52 Reageer op dit bericht

Donderdag 16 juli 2009

begrafenis

Deze morgen om 10 u nemen we afscheid van onze buurvrouw Clara. Graven J.C. Bloem en Clara Eggink

Op onze rouwbrief stond onderaan een opgeplakt berichtje 'Gelieven na de begrafenis de familie te volgen'.
Het is de allereerste keer dat wij hier zo'n uitnodiging krijgen. Wat het inhoudt weten we dus niet. Wij kennen maar enkele personen in die familie maar hier weet je nooit wie familie is van wie. Op het einde van het verhaal hangt hier in de polders heel veel samen. Ik denk dat we toch wel voor een paar verrasingen zullen komen te staan.
Clara is immers een geboren en getogen Stalhillenaar.
Roger, haar man, is dan weer afkomstig van Zerkegem en daar kennen we absoluut niemand.

Geschreven door art om 07:58 Reageer op dit bericht

Dinsdag 14 juli 2009

permanentie

Een tweede maandag ging voorbij. Opnieuw waren we met twee en verrassend wat vrienden en kennissen gaven gehoor aan mijn uitnodiging. sommigen waren op de opening en kwamen een tweede keer omdat ze die keer zo meinig hadden kunnen zien door de enorme drukte binnenin. Plots kwam een onbekende binnen die niet zoveer vandaar woonde. Ik had hem nooit gezien. Plots zei hij terug te zijn gekomen om vooral de werken van één van de artiesten nader te bekijken. Spijtig, zei hij, dat niet alle artiesten aanwezig kunnen zijn.
Dit was voor mij de gelegenheid om een programmaboekje te verkopen met de gegevens van alle artiesten in vermeld. Zo kan je gelijk wie contacteren en een afspraak maken, lichte ik hem in.
Spontaan vroeg ik hem welke werken hem vooral aanspraken. Hij wees naar de mijne. Ja, zei hij, ik hou van het evenwicht in de kleuren. Het komt heel sterk op je af. Mijn kop stond als in een bloempot. Toen we er een tijdje bij stonden en hij plots zei dat hij de artiest niet kende, noch van naam noch van zicht, maakte ik mij bekend en die man was zo blij en wij praatten maar verder tot Jan Breine, gepensioneerd fotograaf en goede vriend van mij binnen kwam. De man nam afscheid en zou nog eens terugkomen met zijn vrouw.
Terwijl ik met Jan rondging kwamen weer kennissen toe en zo ging dat de hele namiddag tot 5u. Ik had mijn ligzetel meegebracht en kon er eindelijk in plaats nemen en viel ei zo na nog in slaap ook maar mijn maat nam naadloos over. Om 7u zou ik naar het nieuws kijken, met de nadruk op zou. De deurbel deed mij wakker schrikken en de beller moest nog eens duwen want de eerste keer dacht ik dat ik had gedroomd. Door uit mijn eerste slaap te zijn gewekt, raakte ik niet voor 11u30 in mijn bed. Deze morgen heb ik uitzonderlijk tot 5u30 geslapen en ben dan met hoofdpijn opgestaan. Een beetje rondlopen en het is over gegaan.

Geschreven door art om 08:59 Reageer op dit bericht

Maandag 13 juli 2009

De tuin en de rest, vooral de rest.

Hij vervuilt zientderogen die oh zo aangename tuin... maar ik mag er een tijdje niet in werken. Zut(merde)...maar dat helpt niet. Als het niet heffen en wringen is, begin ik vandaag toch opnieuw met heel lichte werkjes zols wieden gezeten op de knieën. In de namiddag is het uitgaan en vooral veel wandelen. Ons blauwe opklaptentje beschermd tegen frisse wind en te harde zon. Terwijl de rest van ons gezelschap zich dicht bij het water amuseert doe ik een dutje. Ik geniet ook van de vele aanwezige kinderen en de andere in het oog springende bijzonderheden of gewoonste zaken van de wereld, althans oop een strand.

Geschreven door art om 07:24 Reageer op dit bericht

Zondag 12 juli 2009

hernia

dala geveld door hernia. Het verscheen in geen enkele krant. Rusten en rondlopen...niets doen. Niet echt iets voor mij. Na een week bijna volledig rust kan ik toch reeds opnieuw wat langer zitten en gaat het beter met de pijn. Ik moet dat nog tot de 20ste juli uithouden.

Ik rij dan even tot in Ettelgem en loop daar wat rond. Een wandeling in het dorp en wat rondhangen in de tentoonstelling.

Genietend van de afwisseling en van de vele mooie werken die er hangen.

Ook maak ik zo, naderkennis met de mensen van de groep die ik nog niet zo goed ken. Ik leer er ook diegenen kennen die ik nog niet aansprak.

Het is allemaal een beetje veel in heel korte tijd.

Geschreven door art om 08:31 Reageer op dit bericht

Woensdag 8 juli 2009

blikvangers

Omwille van de harmonie in kleur en vorm ben ik toch wel één van de blikvangers van de tentoonstelling geworden.
Doordat Liesbet de schepen van cultuur goed kent van ten tijde van kunstbende, kon ik gemakkelijk een heel lang gesprek voeren met hem over het Romaans kerkje en de vooruitzichtdroom om het helemaal in zijn oorspronkelijk staat te herstellen.

Geschreven door art om 05:54 Reageer op dit bericht

Maandag 6 juli 2009

zomertentoonstelling Rodrigo Flamendo deel 4

Tenslotte sta ik daar ook nog hé met vier werken.

Onder de drie schilderijen die ik op mijn blog niet zal weergeven. Kom kijken, als je nieuwsgierig bent om te weten dewelke. Er hangt een tekst onder die je ook zelf kunt komen lezen.

Geschreven door art om 07:35 Reageer op dit bericht

Maandag 6 juli 2009

zomertentoonstelling Rodrigo Flamendo deel 3

Iedere maandagnamiddag sta ik permanentie in de tentoonstelling.

Geschreven door art om 07:11 Reageer op dit bericht

Maandag 6 juli 2009

zomertentoonstelling Rodrigo Flamendo deel 2

19 kunstenaars die allemaal over een beperkte ruimte kunnen beschikken

Geschreven door art om 06:49 Reageer op dit bericht

Zondag 5 juli 2009

zomertentoonstelling Rodrigo Flamendo deel 1

Na een overbevolkte tentoonstelling begint het echte werk. Twee maanden lang zal ik elke maandagnamiddag van 2 tot 6 aanwezig zijn en mij vertrouwd maken met de werken en de deelnemers beter leren kennen. De groep zit goed in mekaar maar is nog 'en rodage'. Hieronder een keuze uit het aanbod. Ik heb mij

Ik heb eerst mij gefocust op de beelden en beeldjes maar ben niet helemaal rond geraakt. De rest zal volgen.

Geschreven door art om 00:00 Reageer op dit bericht

Zaterdag 4 juli 2009

de opening

Wie er was heeft genoten en werd bij momenten bijna geplet als een sardientje in een doosje. De hele avond is blijkbaar naar mij gezocht geweest, is het niet door de ene, dan wel door de andere. Ik was er nogthans van 19u15 tot 22u30. Ik hoop dat jullie ook kwamen om de tentoonstelling te bezoeken. Kom eens rustig terug op een maandagnamiddag, dan ben ik telkens van permanentie. Je kan ook een afspraak maken en dan zien we mekaar er wel.

Het De deels gerestaureerde Romaanse kunstwerk is nu een kunsttempel geworden. Je moet wel door het kerkhof van Ettelgem om de ingang te bereiken. Het kerkhof omringt letterlijk het bouwwerk, alsof het bang ik dat het weg zal loppen.

Als je er voor een gesloten deur staat kan je enkel de tekst lezen die erop afgebeeld staat. De openingsuren zijn elke namiddag van 14 tot 18u en het weekend ook van 10 tot 12 in de voormiddag.

Binnenin
loopt nu de zomertentoonstelling van de in januari 2009 opgerichte kunstkring 'Rodrigo Flamenco' Die is op

vrijdag 3 juli officieel en plechtig geopend onder grote belangstelling.

Na de voorzitter van de kring, die in vlotte bewoording, het ontstaan ervan schetste, kwam de schepen van cultuur van de stad Oudenburg aan het woord en die had het vooral over de geschiedenis van de deels gerestaureede kerk die nu kunsttempel is geworden en over de oorsprong en betekenis van de naamkeuze van de kunstkring. Daarna opende de burgemeester plechtig de tentoonstelling en konden de kurken knallen. Er was een waar festijn, zorgvuldig voorbereid door Jurgen onze secretaris duiveltje doet al. Voor mij is het een korte maar deugddoende nacht geworden.

Geschreven door art om 06:16 Reageer op dit bericht

Donderdag 2 juli 2009

de opening nadert

Ja, dat ik het heb over de opening van de kunsttentoonstelling in het Romaanse kerkje van Ettelgem spreekt natuurlijk voor zichzelf. Vrijdag 3 juli om19u30 is het dan zover.

Gisteren namiddag werd het deels gerestaureerde gebouw, vanaf 14u, een beetje opgepoetst. Daarna kwamen de werken bij horten en stoten binnen en begon een ijverig bestuurslid die op te hangen. Het was een kleine vergissing want pas om 16 u, als de drie verantwoordelijken voor de schikking aanwezig waren zou worden gestart.
Toen de hoofdverantwoordelijke en echt bekwame persoon, voor die zaken althans, toekwam, ontstond er een babelonische spraakverwarring en moest de zaak grotendeels herschikt worden. Enkelen werden zeer boos, maar tenslotte, toen het resultaat begon in te slaan als een bom, moest iedereen toegeven dat het echt, maar dan echt verbeterd was. Er was een evenwichtig geheel ontstaan. Voordien was het een verzameling met een overdreven aantal werken. Sommigen mochten de helft van hun verzameling weer meenemen naar huis. Vooraf was heel klaar en duidelijk gezegd geweest dat het aantal beperkt zou blijven tot een viertal schilderijen of beelden. Ik bracht zorgvuldig uitgekozen 3 doeken en 1 beeld mee en die werden opgenomen in het geheel.
Ik nam er een paar foto's van maar zal die nu niet plaatsen. Eerst moeten jullie de kans krijgen om ze te zien in het geheel van de tentoonstelling. Ik hoop jullie te kunnen ontvangen op de opening of toch minstens op een andere keer. Mijn permanentie is vastgelegd. Ik zal er zeker zijn, elke maandagnamiddag van 14 tot 18u en dan op afspraak, tenminste als jullie er mij willen bij hebben.

Na dertig jaar tentoongesteld te hebben tussen de landschapjes en bloemstukken, als vreemde eend in de bijt, voel ik me thuiskomen tussen gelijkgestemde zielen. Wie er zich niet thuisvoelt zal hier zeker niet bijblijven.
Automatisch zal ik opnieuw veel meer gaan schilderen en boetseren. Natuurlijk zal de staat van mijn rug bepalend zijn.

Gisterenavond sliep ik, beneden in de zetel, mijn eerste diepe tuk uit tot middernacht. Daarna hield ik het nog vol tot 3u en ben ik onmiddelijk aan de slag gegaan, heel fit en vooral klaar wakker.

Och ja, iemand van de medekunstenaars vergeleek mij met de Duitse expressionist Emile Nolde en ik zocht die op. doe maar eens hetzelfde en oordeel dan zelf maar of het een beetje klopt. Persoonlijk vind ik van niet maar ja, wat wilde die man juistzeggen of heeft hij meer welken van Nolde gezien. Mij zal het een zorg zijn, afgekeken is het echt wel niet. Ik had tot gisteren nooit van die man gehoord. Zelf zou ik het liefst mijn strekking 'kleursymbolischtisch expressionisme' noemen.

Geschreven door art om 04:15 Reageer op dit bericht

Maandag 29 juni 2009

wie is ontgoocheld in wie?

De eerste kunstcafé die ik zaterdag meemaakte bij de nieuwe kunstkring 'Rodrigo Flamenco' was een kennismakingsronde met de talrijke leden en sympathisanten. Het weerzien met enkele mij goed bekende kunstenaars had aangename en minder aangename verrassingen in petto.

Een oudere vrouw kwam op mij af...'ik wilde jou in feite nooit meer terugzien, zei ze, maar ja.... En ze ging zonder onderbreking verder en zoals naar gewoonte kan je bij haar, er geen woord tussen krijgen tot ze ophoud met ratelen. Ze was zo ontgoocheld in mij omdat ik na de dood van haar man niets meer van mij liet horen en wel tien keer wilde ze mij niet meer zien en het leek mij alsof ik er voor haar werkelijk niet was.
Toen ik uiteindelijk kon zeggen dat ze mocht vragen aan mijn vrouw hoeveel ik haar had opgebeld en hoe dikwijls ik aan haar huis was geweest en uiteindelijk vernam dat ze naar haar vroeger huis was teruggekeerd door simpelweg van huis te wisselen met haar dochter en ik het adres niet kende. Toen pakte ze me wat slapjes vast en zei niets meer. En... ik had ook geen verdere behoefte er nog meer woorden aan te besteden.
Ze werd door een nieuwkomer in beslag genomen en ik stond even alleen wat uit te blazen.

Er was een plaatsje vrij naast een man, wiens vrouw herhaaldelijk voor mij had tentoongesteld en daar beleefde ik de stoot van die middag. Ja dat is een heel ander verhaal voor een andere keer.

Geschreven door art om 08:39 Reageer op dit bericht

Donderdag 25 juni 2009

Kleur in Stalhille

De drukste week van mijn jaar zit er bijna op. Eergisteren werden de panelen terug opgehangen in het straatbeeld. Ik was 'strate moe' door enkel en alleen maar rond te lopen en hier en daar een klein advies te geven. Mijn rug speelt mij opnieuw parten met sterke uitstraling naar het rechter been. Gisteren deed ik dan in zeven haasten een uitgebreid familiebezoek. Ongeveer van 2 tot 6, ben ik overal geweest maar waar men niet thuis leek te zijn heb ik de brief in de bus gedropt. Een paar keer kreeg ik op een verontwaardigde zuster op de nek en op één voordeur vond ik de sleutel zo maar op de deur ...ik heb die omgedraaid en ben naar binnen gegaan...de zuster in kwestie was blij dat ze haar sleutel terug had en de deur weer kon sluiten. Ze wist in geen honderd jaar waar die gebleven was. Zo zie je maar dat ik niet de enige ben die sleutel aan de buitenkant laat zitten. Eén plaats ben ik als laatste terug gegaan om te zeggen dat de brief in de bus zat maar hij was er reeds uitgehaald.

Volgende week wordt het opnieuw zwaar met de voorbereiding van de zomertentoonstelling bij de 'kunstkring Rodrigo Flamenco' maar zo hektisch als deze week zal het wel niet zijn. Daar zijn we met rond de twintig die goed hun string trekken en de helft zijn jongere mensen met een visie. Ik hoop in deze groep, als kunstenaar opnieuw actiever te worden en dat ik aan de verleiding kan weerstaan om in het bestuur te gaan. Het is nu stilletjesaan wel geweest. Ik wil weer schilderen en als het lukt, ook boetseren. Beeldhouwen zal er wel niet meer in zitten.

Jullie zijn allemaal welkom op de opening of ook later want de tentoonstelling loopt tot einde augustus. Ik dien zaterdag mijn permanetiebijdrage in en stel voor om elke maandag in de namiddag aanwezig te zijn van 2 tot 6. Dit schema kan aanvaard worden of gewijzigd. We zullen wel zien.
Hieronder enkele foto's opgenomen bij het ophangen van de panelen, vooral aan de schoolmuur.

Deze vreemde eend in de bijt vraagt toch een beetje toelichting. Op het eind van de ophanging kwamen we met twee legen plaatsen te staan en moesten die panelen uit de reserve gehaald worden op het containerpark van Snellegem. Er waren ook enkel aanhechtingsplanken te weinig en die werden opgehaald bij de houthandel in Varsenare. Ondertussen bleef ik in de Camion wachten en schoot ik dit plaatje dat door die uitleg, toch past in die werknamiddag. Na de terugkeer was het allemaal vlug gedaan. ik moet nog terug met een paar verfpotten om een beetje camouflage toe te passen door hier en daat de blootgekomen rauwe planken wat in een passend kleurtje te steken.

Dit alles is nog te bewonderen in Stalhille tot ongeveer half oktober. Dan worden alle panelen weer weggehaald.

Geschreven door art om 07:21 Reageer op dit bericht

Donderdag 11 juni 2009

deelnemen

Het is nu officieel; ik neem deel aan de tweemaandelijkse tentoonstelling van de kunstkring 'Rodrigo Flamenco' in het Romaanse kerkje van Ettelegem. Ik zal er aanwezig zijn met drie schilderijen en twee beelden.
Vandaag heb ik mijn gegevens voor de brochure ingediend.

In mijn atelier is het een en al bedrijvigheid. De kaders dienen wat bijgewerkt en opgefleurd.

Voorlopig is het materiaal vreemd aan verf en borstel.

en er staan nog twee schilderijen te wachten voor 'opkallefatering'.
Als je wilt weten dewelke en welke beelden ik plaats, dan zal je eens moeten komen kijken gedurende het verlof. Moest de tentoonstelling tegen vallen dan kan je nog altijd genieten van het zo mooie kader en omgeving.
Nadere gegevens zullen volgen alsook een persoonlijke uitnodiging voor diegenen die ik uitverkies.

Geschreven door art om 08:30 Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Meer van ad...