tand trekken
Van een kunstgebit ben ik gelukkig nog gespaard maar vandaag moet er van mijn eigen vast gebit een tand eruit.
Sedert wij in Stalhille wonen, dit jaar 24 zomers, hebben mijn tanden stand gehouden. Nu is er een grote hoektand half afgebroken en de resten moeten er uit. Ik ben er niet gerust op. Niet dat ik bang ben om er een tand te latentrekken maar ik neem bloedverdunners. Mijn vrouwelijke tandarts wilde er niet aan beginnen zonder dat ik medisch advies had ingewonnen bij mijn huisarts. 'Een drietal dagen voordien stoppen met de bloedverdunner, rustig blijven en alles zal goed gaan'.
Vandaag moet ik dus onder 
de tang.
Dat mijn tandarts een heel attente vrouw is met inzicht kan je afleiden uit het tijdstip van de afspraak. Je eet die dag een beetje vroeger dan naar gewoonte en om kwart voor twaalf verwacht ik je. Moest de afspraak om tien uur zijn geweest dan kon ik op mijn kin kloppen hebben tot ’s avonds.
Deze middag een lichte maaltijd en deze avond,desnoods laat... 
en hopelijk smaakt het niet naar pijn. Zou ik het niet beter andersom doen en deze middag eens goed smoefelen? Ik zal in een volgende bijdrage misschien weten te vertellen hoe ik het heb opgelost.
Ze bewondert mij, zegt ze nog, voor wat ik met die panelen, doe voor Stalhille. 'Zeg, als je begint met wierook te zwaaien, ben ik weg zulle' en ik begeef me naar de voordeur. Met,'ik woon te dicht bij de kerk hé!' zegt ze al lachend 'Daar zwaaien ze iedere zondag met wierook', en ze laat me al lachend buiten.
.jpg)
maar een tekst op met vlagen als onderwerp. Zo zit het internet vol met ongerijmdheden en soms krijg ik vlagen van verbijstering.
De reuma schijnt zich een poosje rustig te zullen houden. Iedere morgen waren mijn handen opgezwollen en mijn trouwring ingewerkt in mijn vel. Als ik enkele uren in beweging was trok dat langzaam weg zodat ik telkens tegen de middag de ring weer aan en af kon schuiven.
