Men zegge het voort


Op gebied van mobiliteit heeft de wereld een gigantische evolutie gekend gedurende de laatste generaties. Treinen flitsen met duizenden reizigers tegen meer dan 300 km per uur over het land, vliegtuigen kunnen met méér dan 500 passagiers tegen ongeveer 1000 km per uur en dit zonder tussenstop, bijna alle wereldsteden verbinden en cruiseschepen met 4000 of 5000 personen aan boord zijn geen uitzondering meer.
Dankzij de technische vooruitgang zijn ongevallen bijna ondenkbaar geworden. En toch gebeuren ze nog steeds maar die zijn dan meestal te wijten aan zware menselijke fouten. Overmoed, arrogantie, zelfmoord, dronkenschap : onbegrijpelijke fouten of een mengeling van dit alles liggen dan aan de basis van menselijke rampen.
De meest recente ramp is beslist deze van het cruiseschip "Concordia". Nadat de laatste vermisten zullen gevonden zijn zal het aantal slachtoffers toch nog relatief laag liggen en ongeveer een dertigtal bedragen. Maar het hadden er ook 300 of 3000 kunnen geweest zijn indien het schip zeer snel zou gezonken zijn hetgeen nu het geval niet was. Hoe de kapitein, een zekere Schettino, zoiets heeft kunnen laten gebeuren, tart iedere verbeelding. Het schip bevatte alle technische snufjes om het risico van een dergelijke ramp totaal uit te sluiten. Dag en nacht gaven de instrumenten de juiste positie van het schip aan tot op de meter nauwkeurig. Dag en nacht kon men aflezen hoeveel meter water er onder de boeg was enz.enz. Nooit had dergelijke ramp hoeven te gebeuren. Maar wanneer de persoon, aan wie men de leiding en dus alle vertrouwen heeft gegeven, om een dergelijk schip te besturen de meest elementaire veiligheidsregels aan zijn laars lapt dan is alles mogelijk. "Schettino" was, in opdracht of door arrogantie, geen 100 meter maar kilometers afgeweken van zijn opgegeven vaarroute. Een, nochtans duidelijk op alle navigatiekaarten aangegeven rots onder de zeespiegel, zorgde er voor dat het schip ten dode werd opgeschreven.
In onze moderne samenleving leven er nog honderden mensen van het type "Schettino". Zoals die gezagvoerder van een Airbus van de Russische maatschappij Aeroflot. Tijdens een non-stop vlucht van Moskou naar Hong Kong had die zijn twee kinderen meegenomen op de vlucht. Gewoon met papa meevliegen, bleek waarschijnlijk onvoldoende spectaculair zodat de gezagvoerder tijdens de vlucht besliste om zijn plaats aan een van de kinderen te geven. De aandacht van deze "kleine" werd getrokken door een rood knopje. Het indrukken van dat rode knopje schakelt onmiddellijk de automatische piloot uit waarop het toestel toen op 12 kilomer hoogte boven Siberië vloog. Na het indrukken van dat knopje wordt het vliegtuig terug manueel bestuurd. En in de nabijheid van dat knopje staat een handeltje dat bij alle moderne Airbussen de traditionele stick vervangt. En dus gebeurde iets dat NOOIT had mogen gebeuren. Onze nieuwsgierige kleine drukte even op het knopje en de lichte schok die daar op volgde toen het vliegtuig op manueel overschakelde, verontrustte nog niemand. Maar toen hij het handeltje naar voor drukte en het vliegtuig plots tegen 1000 per uur in de richting van de Siberische vlakte duikelde, was het te laat. Plots bevonden alle inzittenden zich in een toestand van gewichtloosheid en was het de gezagvoerder onmogelijk om nog zijn plaats terug in te nemen. Enkele seconden later werd de grootste krater,die ooit door een vliegtuig werd gemaakt, geboren. Dit verhaal kent men via de zwarte doos die zich in de staart van het vliegtuig bevindt en die moeiteloos werd gevonden.
Wij zouden moeiteloos, en alleen in de sector van het vervoer, een reeks ongevallen kunnen beschrijven die allemaal toe te schrijven waren aan de stupiede beslissingen van "Schettinos".
Meestal zijn de gevolgen van dergelijke stupiede beslissingen dramatisch.
Het feit dat men ons nu vertelt dat er in onze nieuwe regering enkele "Schettinos" zouden zitten doet ons huiveren!
Men zegge het voort ...
Freddy Van Gaever















