Nog eens Hugo Claus
DIT STUK VAN GEROLF ANNEMANS http://www.gerolfannemans.org/a/
ZULLEN DE MEESTEN ONDER JULLIE ZEER GRAAG LEZEN. WE KUNNEN INDERDAAD NIET ALLEN HETZELFDE DENKEN (OF VOELEN).
Aan de ettelijke vrienden die mij per mail hun ontgoocheling hebben medegedeeld over mijn stuk en de reageerders die ooit eens drie minuten een boek van Claus in de hand hebben gehad, kan ik enkel het volgende zeggen : ik beoordeel een auteur die behoort tot de zeldzame groten van ons land, aan hand van zijn boeken en toneelstukken, die ik op een enkele uitzondering na allemaal gelezen en/of gezien heb. Met wisselende waardering. Claus is in mijn opvatting voor alles dichter en toneelschrijver. Ik zou nooit durven een oordeel geven over een schrijver of een musicus als ik niets gelezen, gehoord of gezien had van die artiest(e). Maar ja, Claus lokt nu eenmaal controverse uit. Hij was trouwens dol op de scheldpartijen die hij ontketende.
Het moge voor sommigen hier een opluchting betekenen dat 't Pallieterke zowat 10 jaar geleden geschreven heeft "dat niemand het talent van Claus betwist".
De manier waarop in Vlaanderen de artistieke scène gerecupereerd is door de linkse politiek, is een van de handigste zetten van links geweest in de na-oorlogse maatschappij. En dat laat zich op momenten als deze zeer goed voelen : er wordt bijna een nationale rouw afgekondigd. Opnieuw vraag ik mij af, zijn jullie al lang lid van Claus' fanclub ? Of volstaan de 3 minuten wikken en wegen met het boek in de hand of is het de gelegenheidstreurnis van een buiksprekerspop op de VRT ?
Het incident op de Grote Markt in Antwerpen, in oktober 2006 dat bij velen op de lens is blijven branden, is van een schaamteloze ontluistering. De fuivers, onderwie enkele lokale en aangeschoten SP-a-miniaturen zoals Paula Debrie, worden aangespoord door Veerle om "Paars, Paars" te roepen ; de manipulatoren van de 0000 onderbreken hun lopende uitzending om over te schakelen naar dat geweldige gebeuren op de Grote Markt. Claus staat er zacht glimlachend bij, zich nauwelijks bewust van de rol die hij nu weer moet spelen. In de verdwazing van die avond verraadt Linda de Win een uur later aan kijkend Vlaanderen haar seksuele appetijt voor Janssens.
Een zelfstandig Vlaanderen zal voor mij een gemeenschap zijn waarin ruimte en repect bestaan voor ieders opvatting. In een reservaat zal men met mij helaas zeer veel last blijven hebben.
Ray








5 reacties op dit bericht
goesting is koop
die krachtpatser, ik moet dat soort niet.
Het werk van hc mag voor mij in de hartonne doos van tommeke l.
Voor degenen die het zou interesseren...
Ik heb nog nooit iets gelezen van Hugo Claus. Dat is niet zozeer 'bewust' gebeurd, dat is gewoon een feit. Onlangs woonde ik -op uitnodiging- een toneelstuk bij en achteraf bleek dit van oorsprong buitenlandse stuk naar het Nederlands vertaald te zijn geweest, door, jawel, de aflijvige. Het was voor mij geen reden om het stuk wel of niet goed te vinden. Het theatergezelschap, dat uitsluitend uit liefhebbers bestond (klinkt oneindig veel beter dan: "amateurs"), leverde in mijn ogen een glansprestatie. Als Boeotiër die ik ben -zoals in het recente verleden toegegeven op een bevriende weblog- kan ik in de verste verte niet beoordelen of dit dé verdienste van Claus zou zijn. Maar ik kan wél bevestigen dat het zeker méé de verdienste van meester Hugo zal geweest zijn, voor zover de thans geëuthanaseerde en voorheen dementerende daar nog betekenis aan zou hechten.
Mijn alias is gebaseerd op de Britse auteur Pelham Grenville Wodehouse. Die heeft 'ook' nooit de Nobelprijs gewonnen. Hij werd ook(?) fout beschouwd in dat conflict van zo’n drie generaties geleden. Maar mijn afgod heeft nooit een bijtend anti-gevoel als inspiratiebron gekoesterd, wat mijn weerzin opwekt. Anti tegen van alles en nog wat: tégen het katholicisme, tégen de per definitie slechte genoten opvoeding, tégen de heersende moraal, tégen het establishment, en uiteindelijk zelfs tégen de revolutie en tégen zichzelf. Dat zijn in de hoogdravende letteren zulke zware gegevens zonder dewelke hedendaagse auteurs niet schijnen te kunnen, maar die mij niet zozeer afschrikken dan wel echt danig afkeren.
Wodehouse deed het een generatie eerder met humor. Er ook niet zo zwaar aan tillend dat hetgeen hij pleegde, in veler ogen geen 'Literatuur' was met de grote L, en voor wie het schrijversgeluk er maar in bestond om van z'n pen (weliswaar zeer riant!) te kunnen leven.
Een wereld van verschil.
@ Ray
Aan de ettelijke vrienden die mij per mail hun ontgoocheling hebben medegedeeld over mijn stuk en de reageerders die ooit eens drie minuten een boek van Claus in de hand hebben gehad, kan ik enkel het volgende zeggen : ik beoordeel een auteur die behoort tot de zeldzame groten van ons land, aan hand van zijn boeken en toneelstukken, die ik op een enkele uitzondering na allemaal gelezen en/of gezien heb. Met wisselende waardering. Claus is in mijn opvatting voor alles dichter en toneelschrijver. Ik zou nooit durven een oordeel geven over een schrijver of een musicus als ik niets gelezen, gehoord of gezien had van die artiest(e). Maar ja, Claus lokt nu eenmaal controverse uit. Hij was trouwens dol op de scheldpartijen die hij ontketende....
....Een zelfstandig Vlaanderen zal voor mij een gemeenschap zijn waarin ruimte en repect bestaan voor ieders opvatting. In een reservaat zal men met mij helaas zeer veel last blijven hebben.
Heer Ray, weeral ben ik het voor 100% met u eens.
U wil van uw blog geen discussieforum maken maar dit ligt mij toch op de lever: wat zijn wij toch G R O O T S in het kleineren, afbreken en kraken van personen die niet voor 100% onze mening delen. Zelfs bij een overlijden vallen we liever zelf dood dan dat we ook maar één gram van onze gramschap inslikken. En wat mij het meeste ergert is dat men niet die "andere" mening probeert te ontkrachten, nee, het is de boodschapper die in de grond moet gestampt worden, op de pianist moet er worden geschoten.....
nog eens HC
Toch zijn we allen mens, en het ene gevoel is het andere niet, das ook zo bij kunstwerken, wat voor de ene een kladboel is, is voor de andere een meesterwerk, voor creatieveilingen het 'idee' dat telt.
Vlaamse schrijvers, auteurs wie kent ze nog,( jeune) maar hoe halen ze hun bekendheid, door zich partijgebonden te arrangeren, en dat is een gebrek van Vlaamse 'ontwikkeling' 'gebonden artistieke vrijheid'.
INDERDAAD ...
Dat van 10 jaar geleden in 't PALIETERKE ,was ik ook nog niet vergeten.
Vlamingen zijn van nature zo wantrouwig,mischien terecht,maar gelukkig zo verschillend qua goesting hé,daar mogen wij ook fier op zijn.
MVG
joos