
Tom Naegels en linkse vrienden van het boek zullen geschokt en verbaasd zijn op deze blog een aankondiging te vinden voor de nieuwe roman "Beleg". Wij weten nochtans wie Tom Naegels is, dit in tegenstelling tot de linkse klapdeuren, die Vincent Gounod de hemel inprezen met zijn Mitterandbiografie, tot ze vernamen dat het om Koen Dillen ging, de godverdomde zoon zonder brilletje van Karel de Slechte.
Verschil moet er zijn en mijn vriend Marc van de Frut van Koekestad schreef het ooit : wij ter rechterzijde zijn veel verdraagzamer dan de kwistenbiebels van links (Marc, vergeef mij, mijn banale omschrijving van jouw citaat in een veel verhevener context)

Naegels is columnist bij de Standaard waar men hem de vrijheid gunt -denken wij- speelse en slimme stukjes te plaatsen over het leven temidden de diverse mensheid in het Antwerpse. De auteur woont daar echt en heeft ook heel wat contact met de vele strekkingen in die gemeenschap. Hij heeft dat beschreven in zijn roman-vérité (als u ons toelaat even Frans te doen) "Los". En Jan Verheyen heeft dit boek verfilmd.
Literair gaat het goed met Naegels, want overmorgen verschijnt zijn roman "Beleg", een titel met dubbele betekenis. Wij gaan hem lezen, want Naegels is een van de zeldzame Vlaamse auteurs die na Walter Van den Broeck in staat schijnt enig licht te brengen in de donkere kamer van onze letterkunde. Tom Lanoye heeft zich uitgeschreven en uitgeschreeuwd ; het is afgelopen met de slagerszoon met het brilletje ; zelfs Hugo Claus zal hij niet opvolgen en dat was nochtans de kleine ambitie. Het zij zo. De Sint Niklase groene praatpaal heeft misschien nog iets in petto na zijn menopauze.
Intussen zou het fijn zijn, mocht de intelligente en politiek-correcte Tom Naegels (voor een keer is dit geen contradictie, wel een jammer feit) zich met zijn parate kennis van de multiculturele maatschappij niet laten verleiden tot platte gemeenplaatsen. Wellicht overschat ik dan toch zijn intelligentie en kennis of is Baas Ganzendonck hem in bezit aan het nemen ?
In Knack van deze week lost Tom volgende kwakkel over de islamisering en de enkele linksen die de oogjes openen :
"Nu zie je dat die radicale vrijzinnigen steeds openlijker naar het Vlaams Belang lonken, dat op een praalwagen wordt gezet als de oorspronkelijke klokkenluider, de partij die de durf had om het probleem te zien én te benoemen. Lang voor iemand in de intellectuele elite dat aandurfde."
Dat noem ik nu goedkoop polariseren, zie, en doelbewust insinueren, een praktijk, Tom Naegels onwaardig. Radicale vrijzinnigen ? Heeft hij het over Benno Barnard die al enige tijd de intellectuele moed heeft de analyses van Dewinter en Wilders vaagweg bij te treden ? Of doelt Nagels op de 36 ondertekenaars van de petitie tegen censuur in verband met de affaire Dillen, die geringschattend in een verzuurde poging tot gekscheren, door azijnbrouwer Piet de Moor omschreven werden als "trotse heemskinderen op Dewinters ros" ?
Ik ben heel wat ouder dan Tom en ik ga hem iets bijbrengen : radicale vrijzinnigen, mijn zoon, maken al decennialang deel uit van Vlaams Belang, en in brede zin van de Vlaamse Beweging. Ik ben er zo een, en ik ben geen witte merel of een zwarte meeuw, om je beeldvorming niet in de war te brengen, mijn kind. Het punt is enkel, dat velen van ons niet eens weten van mekaar wie vrijzinnig, katholiek, ongelovig, bekeerd of niks is. Enkel aanhangers van de godsdienst van de vrede, die zouden wij kennen. Maar voor de rest, Tom, zijn wij al lang in het reine met de ouderwetse tegenstellingen waar het Humanistisch Verbond en de Loge nog steeds hun bestaansreden uit putten.
De voorzitter van VB is een praktiserend katholiek en ik ben een "geboren" vrijzinnige en als wij mekaar ontmoeten, is dat telkens een moment van vreugde. Je moet ophouden met goedkope veralgemeningen en je moet je niet laten misleiden door de praatjes van je schrijvende en taterende collega's van kwalitijdskranten (da's een melige Angeltjesgrap)
Ik ben benieuwd naar je boek, Tom. Het zal weer heel wat autobiografische elementen bevatten, niet ? Dat hoort zo : auteurs putten graag uit hun eigen levensbronnen. Van zodra ze het over andere levens hebben, zitten ze er vaak naast. En dan verschuilen zij zich onder de paraplu van romancier. In afwachting dat ze op het ros van een of andere politicus kruipen als trotse heemskinderen, want kinderen blijven het. Met of zonder brilletje.
Ray
* Verwijzing naar Tom Lanoye's "Een slagerszoon met een brilletje".
7 reacties op dit bericht
Laten we 'vooral' niet vergeten...
Dit is het soort reacties ...
Het is voldoende om de minnelijke tronie van Béatrice Delvaux (de evenknie van de marketeer van het jaar bij Le Soir) te aanschouwen om een gedacht te krijgen van hoe een ratelslang in een slechte bui eruit ziet.
Is dat niet fijn ?
En van wie denk je dat die 35% moet komen ? Juist !
En wie gaat daarmee akkoord denk je ? Juist !
En wie stemt er op die bietekwieten ? Juist !
Geef maar een van die zakjes naar hier.
Ik heb weer braakneigingen.
NB.: Ik had graag de twee onderste ° ingevuld, maar 't gaat niet.
Solidair met ons eigen volk.
We zullen die van Opel allemaal financieel ondersteunen, dat zal Vlaanderen toch geen 11 miljard euro per jaar kosten.
Zouden...
poll
wie van de twee ?