Johan Deckmyn in de aanval

KAAKSLAG 1

In de Kamercommissie stemmen de Vlamingen het wetsvoorstel tot splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde.  De Franstaligen zijn gekoewetst door zoveel lef.  Grenscontrole (foto)






KAAKSLAG 2

De Vlaamse minister van Biza weigert drie Franstalige bugemeesters in de Rand van Brussel te benoemen, omdat zij de eentaligheid van Vlaanderen niet erkennen en dreigen met volksopstand en burgerlijke ongehoorzaamheid.  Eentje verklaart de oorlog.  Foto  : op de voorgrond François van Hoobroeck d'Aspre, links de FDF-generaal Maingain, rechts een Vlaamse simpele van geest.





KAAKSLAG 3

Marie Arena, voorzitter van de Franstalige Gemeenschap, krijgt een appelflauwte als ze hoort dat de door Vlaanderen betaalde scholen in de faciliteitengemeentes onder de bevoegdheid vallen van de Nederlandstalige schoolinspecteurs (foto) : de schoolinspecteurs maken zich op voor hun eerste ronde.

Wie het hardst werkt, kijgt het minst.  Dat lijkt onrechtvaardig, het is het ook, dus we zwijgen erover en we kijken lachend naar de fijne humor van Debby & Nancy.  Wanneer treedt mijn burgemeester op ? Die systematiek die de Romeinse keizers en consuls toepasten met hun fameuze panem et circenses is nog steeds in zwang. 

Kijk naar onze pensioenen, het wachtgeld voor het finale afscheid .  In het land B bedraagt het gemiddelde pensioen € 1170 per maand.  Dat zijn alle belgische pensioenuitkeringen bij mekaar en gedeeld door het aantal "begunstigden".  Door de verschillende stelsels doen de gemiddeldes zich als volgt voor : 

Zelfstandigen : € 493 per maand 
Werknemers : € 925 per maand (arbeiders, bediendes uit de privé sector) 
Ambtenaren : € 2.112 per maand.  

Laat u niets wijsmaken door een of ander piepjong ministertje of door een belegen Pinocchio, dat de stelsels zullen gelijkgeschakeld worden : daar zijn de middelen niet voor.  De enige gelijkschakeling die men cynisch wél kan doorvoeren is naar beneden toe. 
 
Aan de Zuidertoren in Brussel waar de pensioenkas zich bevindt, werden de regionale verschillen ook berekend.  Hier wie go :

Brussel € 1.096 -
Wallonië : € 1.057 -
Vlaanderen : € 1.006 - 

Iemand van de geleerden moet ons vertellen hoe je een gemiddeld rustpensioen over het ganse land berekent op € 1.170 terwijl de regionale gemiddeldes aanzienlijk lager liggen. 

Dames en Heren, dit is een luttel statistisch voorbeeld over hoe de staat met cijfers omgaat.  Wij worden permanent overdonderd door indrukwekkende cijfers zoals vroeger in de Sovjet-Unie : de bevolking kookte de schors van de bomen en Stalin beweerde dat ze geen Amerikaans graan meer hoefden in te voeren, want dat ieders buikje dik en rond stond.  Cijfers ?  En daaruit wordt beleid gedistilleerd. 

Dit neemt niet weg dat in Vlaanderen ongetwijfeld de laagste pensioenen betaald worden en in Brussel/Wallonië de hoogste gezien het aantal ambtenaren.

Ray

Wij hebben in de maand oktober met veel enthousiasme de verkiezingen in Zwitserland gevolgd.  De rechtse-conservative Zwitserse Volkspartij (SVP of Union deémocratique du Centre UDC) die het mikpunt was van de gebundelde media en de overige partijen heeft met glans 7 zetels gewonnen (van 55 naar 62), werd daardoor de grootste partij van het land en wist vooral ook door te dringen in de Franstalige kantons zoals Genève, een traditioneel bolwerk van links.

Zwitserland kampt precies als de rest van Europa met de samenlevingsproblemen door de talrijke immigranten.  Er leven ongeveer 350.000 moslims, hoofdzakelijk afkomstig uit de Balkanlanden,  het traditionele achterland van de Zwitsers.  De problemen zijn dezelfde als de onze die te maken hebben met Marokkanen en Turken : zich geen centimter aanpassen maar wel allerlei eisen stellen aan hun nieuwe omgeving en een   sterke oververtegenwoordiging in de criminaliteit.

De SVP stelt zich ondubbelzinnig nationaal op en eist dat het Huis van Zwitserland in de eerste plaats voor de Zwitsers is.  Dit slaat enorm aan bij de bevolking zoals de uitslag bevestigt.

Dit land beschikt over democratische  traditie, namelijk dat de federale regering proportioneel samengesteld wordt overeenkomstig de zetelverdeling, dus ook in 2003 kreeg de SVP een ministerportefeuille, die van Justitie en Politie voor een fel man, Christoph Blocher, die zijn opvattingen niet verloochende en gehaat werd door al wat links en progressief is.

Gisteren moest het parlement de nieuwe regering verkiezen waarin de SVP 2 ministerambten zou krijgen.  Door allerlei intriges en gekuip hebben de linksen en de groenen Blocher niet  laten verkiezen ; in zijn plaats kwam een gematigde advocate die normaliter geen kandidate was. De partij had dit maneuvre verwacht maar het was pas bij de verkiezing zelf dat men de schade juist kon inschatten. Enkelen leden van de SVP/UDC hebben niet voor Blocher gestemd.

De partij heeft inmiddels gedaan wat ze vooraf had aangekondigd : als de twee kandidaten die worden voorgedragen door de SVP niet gekozen zijn, trekt men zich in de oppositie terug.  Dat is vandaag gebeurd.  De tweede verkozen minister heeft solidair afstand gedaan van zijn mandaat ; de gemanipuleerde, omgekochte vrouw blijft lekker zitten.

Een fragmentje uit de persmededeling die wij zonet ontvingen : 

Durant les 24 heures écoulées, l'UDC a enregistré plus de 2500 adhésions de nouveaux membres et ce chiffre augmente d'heure en heure.

In de voorbije 24 uren zijn er meer dan 2.500 nieuwe lidmaatschappen binnengekomen op het partijhoofdkwartier in Bern en dit cijfer verhoogt elk uur.  De reacties in de diverse ledenafdelingen zijn hier niet bijgeteld.

Consequente mannen en vrouwen van de Zwitserse Volkspartij.  Er zijn er gelukkig nog meer in Europa.

Ray

.

'Rookverbod schaadt reserveringen oudjaar horeca'

De horeca noteert tot twintig procent minder reserveringen voor oudjaar. De sector wijst naar het rookverbod als belangrijke oorzaak.

'Voor veel klanten is het een optelsom: er zijn de alcoholcontroles, de dure benzineprijzen en nu ook het rookverbod', zegt Luc De Bauw van Horeca Vlaanderen in Het Belang van Limburg. 'Het gevolg is dat veel mensen er de voorkeur aan geven om oudejaar thuis te vieren.'

Voor veel horecazaken wordt oudejaarsnacht dan ook problematisch, aldus De Bauw.

Het rookverbod in eetgelegenheden is in ons land dit jaar van start gegaan. Het is de eerste keer dat oudjaar op restaurant zonder sigaret gevierd zal worden

Horeca Vlaanderen wijst er op dat het gelukkig niet verboden is  wiet, XTC, heroïne, cocaïne te gebruiken, snuiven, spuiten, slikken, zodat er toch een beetje amusment overblijft.  Tijdens de feestnachten zullen er patroeljes uitgestuurd worden met manschappen die een masker dragen dat prof. Blanpain voorstelt : gezien diens hoge geloofwaardigheid en sympathieke voorkomen, zullen vele feestvierders in tranen uitbarsten onmiddellijk huiswaarts keren.


Savat (met dank aan het Nieuwsblad)

Lopende zaken in Lissabon

Door een goede vriend werden wij vandaag aangemaand geen mails meer te zenden.  We moesten maar, zoals hij wat meer gebruik maken van de onovertroffen diensten van de Post van Johnny Thys, die op het randje van een zenuwinzinking vertoeft, wegens te veel tegenstrijdige beslissingen.  Met het oog op de invoering van de vrije marktspelregels zullen in 2011 de diensten van de belgische post aangeboden kunnen worden door om het even wie (bij wijze van spreken).  De reorganisatie die in nederland gepland was van 01.01.08 is afgeblazen. Ook wij willen onze post behouden, zegt onze vriend (de VRT die mogen ze opofferen maar van onze postbode blijven ze af).  Met de gepersonaliseerde postzegels wordt het natuurlijk een stuk leuker om uw brieven weg te likken.  Een blik in de archiefdoos van de zegelverzamelaar ? Hier wie go :




PS : Jody Foster zal het ongetwijfeld met ons eens zijn. Vandaag bekende zij aan HLN dat ze lepsisch is.  Dat wisten wij al zéér lang maar wij blijven discreet. Zo kent u ons.

Juffrouw Ellen (niet lepsisch)

Soms zijn wij kwaad van machteloosheid, vooral als we sommige reacties lezen van vrienden die ieder op hun eigen manier hun toorn de vrije loop laten.

Quaden van de Nationale Bank verwittigt dat de aanslepende politieke crisis ons veel geld zal kosten.  De begroting 2007 schijnt compleet ontwricht te zijn.  Dat verwondert alleen maar domoren of onverwoestbare optimisten.  Behoudens enkele sporadische algemeenheden hebben we tijdens de onderhandelingen slechts vernomen dat er wellicht een tekort zou zijn tussen 4 tot 8 miljard euro.  Een peulschil, want de liberalen wilden de inkomsten verminderen door belastingsverlagingen en de christen-democraten eisten meer uitgaven voor de kinderrijke gezinnen (wat nu hoofdzakelijk allochtonen zijn).  Sedert maanden wordt er geen woord meer gerept over tekorten, alles zinkt weg in de brij van lopende zaken.  En eerloze gevechten voor de posten.  Wij roepen al maanden "Wil iemand eens vertellen waar we precies een exacte omschrijving kunnen vinden van lopende zaken ?"   Moet ik het zeggen, Walter ?  Er is er geen, er zijn alleen wat vage teksten waar je alle kanten mee uitkan, zelfs naar Lissabon.

Nu worden we weer de boom ingejaagd door de stijging van voedingsartikelen.  Gemiddeld 4,4% op jaarbasis.  Zie maar dat ze er liggen al die miljoenen mensen die van een karig loon of vergoedinkje moeten leven.

Dat zijn de momenten dat je razend wordt op de ijdeltuiten van de politiek.  Als zij de moed mochten hebben in te zien dat dit land onleefbaar is, dan konden we op eigen kracht verder : dan zou de eerste regering van de republiek Vlaanderen de nodige maatregelen kunnen treffen om de zich aankondigende economische inzinking voor het volk betaalbaar te houden. We beginnen onmiddellijk met een besparing van 10 tot 12 miljard euro aan transferts naar Wallonië.

Het gaat politiek zelfs zo ver, dat Erik de Bruyn (de tegenkandidaat van Gennez bij de voorzittersverkiezingen) dreigt zich af te scheuren en met een eigen linkse partij op te komen.  De socialisten worden in eigen rangen ontmaskerd als de onverschilligen tegenover de gewone vrouw en man, de arbeider, de kleine bediende, de alleenstaande moeder met kinderen en te weinig inkomsten. De socialisten van de SP-a zijn géén socialisten meer, dat wisten wij al lang, het zijn snobs die met de Morgen onder de arm, elke voeling met de realiteit weigeren.  Het zijn de enthousiaste consumenten van rubrieken "Het leven zoals ..."

Het is vooral voor de gewone mensen, zij die niet weten hoe ze de maand moeten doorkomen, die depressief worden van de tegenslagen en de ellende en niet begrijpen hoe het komt dat vele vreemdelingen méér weten te bekomen dan zij, voor hen zou  een onafhankelijk Vlaanderen een grote stap voorwaarts betekenen. 

Duidelijkheid, democratie en onafhankelijkheid : 't is wat anders dan het gekakel van ijdeltuiten, volksbedriegers en landverraders.

Savat.

Zeker honderdduizend jaar geleden strompelden mensen rond op handen en voeten, wat makkelijk was voor het zoeken van eten laag bij de grond.  Bloempjes, grassoorten, insectjes en tussendoor een klein zoogdiertje.  Het nadeel was dat die laaggezetenen makkelijk overvallen konden worden door grotere zogdieren die er bovenop sprongen en de jammerende prooi verorberden. Een voordeel was  dat bij de geslachtsgemeenschap geen bepaalde moeilijke houdingen of standjes moesten ingenomen worden. "Ga maar liggen" was toen gebruikelijk.

Tot een slimmerik tussen de kruipende menigte er plots  genoeg van had en zich uitstrekte  in zijn glorieuze lengte : "Amai, dat is hier schoon" (vermoedelijk bedoelde hij mooi maar in die dagen was het pover gesteld met de kennis van het Nederlands, het leek heel erg op varkensgeknor of hondengeblaf).  Het voordeel van rechtoplopen is dat je de vijand makkelijk imponeert en hem ziet aanstormen.  Bij geslachtsgemeenschap was het in het begin veel vallen en opstaan maar op dat vlak heeft de mens steeds handig zijn plannetje getrokken.

Er waren mensengroepen die bleven kruipen en er waren er die rechtop liepen en zo hebben we langzaam ieder onze eigen gewoontes en verschillen ontwikkeld die we met onze genen ontvingen en doorgaven.  Simpel toch.

Als u méér wil weten, écht wetenschappelijke uitleg en niet zo'n beetje een aangebrand verhaaltje à la Dag Allemaal (seffens een proces) moet u het volgende bruggetje nemen naar Else4, een weekblad uit het Nederlandstalig gebied dat elke dag intressante visies ontwikkelt : een aparte genetica is beslist aanwezig op die redactie. Zoals op de onze, een politiek totaal incorrecte zienswijze.

http://www.elsevier.nl/nieuws/wetenschap/artikel/asp/artnr/183401/index.html



Huiselijk tafereeltje, : onbetaalde lunchpauze


Ray

Gisteren lag Antwerpen plat !  Godverdoeme, dankzij de solidaristen van de ACOD.  De pijpekoppen  van de kathholieke partij deden weer niet mee, de rode kameraden kunnen alleen opdraaien om de sociale verwezenlijkingen van het syndicaal profitariaat veilig te stellen. Gelukkig kan de Acod rekenen op de solidariteit van de rechtse mestkevers van Angeltjes : als het ergens boel is, zijn die er bij.  Het zijn onbetrouwbare fascisten maar ze werken ook niet graag. 

 De reactionaire burgemeester en zijn schepenen onder wie onze vroegere baas, de verrader Frans Lauwers, willen onze middagmaaltijd-pauze afnemen.  Kunt u zich dat voorstellen, kameraden ?  Wij werken van 8 uur 's morgens ten dienste van de bevolking tot 17 uur en wij mogen niet stoppen voor een boterhammetje met kaas en een slok koffie uit onze thermos !  Dit is terug naar de negentiende eeuw, godverdoeme.  De kapitalisten bieden ons een maaltijcheck aan van zes euro. 


Waar kunt ge voor dat bedrag eten ?  Het is hetzelfde van altijd : den baas is ne smeerlap !

De stakende, solidaire redactie van Angeltjes.

VERHOFSTADT KAN EUROPEES VERDRAG NIET TEKENEN IN LISSABON

Verdragen afsluiten valt niet onder lopende zaken

12.12.2007 15.20u - Morgen wordt het Europees Hervormingsverdrag in Lissabon ondertekend door de Europese staatshoofden en regeringsleiders. Indien premier Verhofstadt naar Lissabon reist en het Verdrag namens België ondertekent, gaat hij zijn boekje zwaar te buiten. Verhofstadt, wiens regering ontslagnemend is, beschikt immers niet over een mandaat om een dergelijk belangrijk verdrag te sluiten.

Een regering van lopende zaken houdt zich bezig met drie soorten zaken: het dagelijks beheer van relatief onbelangrijke aangelegenheden, het afhandelen van belangrijker zaken die vooraf al waren beslist, en het nemen van dringende beslissingen. De ondertekening van een Europees Verdrag kan zelfs met de beste wil van de wereld niet beschouwd worden als vallend onder één van deze drie categorieën.

Verhofstadt kan niet eens aanvoeren dat de ondertekening van het verdrag gewoon de afsluiting is van een onderhandelingsprocedure die van Belgische kant op een normale manier werd afgehandeld. De regering was immers al ontslagnemend op het moment van de Europese Raad van 21 en 22 juni. Op die vergadering werd het mandaat van de intergouvernementele conferentie (IGC) bepaald. Verhofstadt nam vervolgens deel aan de onderhandelingen, zonder mandaat en zonder controle van het parlement.

Deze toestand is ongehoord, temeer omdat het Hervormingsverdrag ingrijpende en fundamentele veranderingen voorziet, alsook belangrijke bevoegdheidsoverdrachten, met name op het vlak van immigratie en asiel.

Het Vlaams Belang overweegt de rechtsgeldigheid van de ondertekening aan te vechten bij de Raad van State.

Philip Claeys
Europees parlementslid

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang



Bij Aanklacht schreef onze vriend Stradi meer details over deze zaak en zoals u weet : Vlaams-radicale blogs steunen mekaar :

https://blog.seniorennet.be/aanklacht/

Zoals alle rechtse smeerlapjes hebben wij vrienden bij de politie, wij schurken aan tegen de geüniformeerde macht en wij porren onze vrienden aan om zo onrechtvaardig mogelijk op te treden, liefst met veel machtsvertoon en gebrul, tegen het kleine volk.  Dàt vinden wij een ideale samenleving : elke week matrakkensabbat onder het toeziend oog uit de Hemel van de sympathieke generaal en volksvriend Pinochet. 

Onze vrienden van de politie hebben het niet makkelijk : om te beginnen moeten ze afschuwelijke uniformen dragen, waarin ze op een kruising lijken van een Chinese mijnwerker en een slonzige hovenier. Van zodra af ze bevorderd zijn,  komt er een kepie op hun kop zoals de Wehrmachtofficieren tijdens de oorlog.  Het is een persoonlijke perceptie, die niets afdoet aan de vriendschapen de waardering voor de agent. 

De politieman of -vrouw wordt regelmatig afgesnauwd door de burger, dat was vroeger ondenkbaar. Een hangjongere aanspreken vergt heldenmoed, want als die zijn GSM bovenhaalt, laten de meeste patroeljes het er bij zitten : "Het is goed, ga maar door, ge zijt braaf".  Bij fysieke confrontaties speelt de angst een grote rol : het dieventuig knalt gewoon de agenten omver. Het doet denken aan internationale banditisme gepleegd door simpelen van geest zonder respect voor het leven. Hoe die hier binnenraken in het land B, is een misterie.

 Maar er is ook goed nieuws : om al dat leed en die spanningen te compenseren, delen sommige commissarissen uit Antwerpen aan hun agenten parkeerkaarten uit van gehandicapten.  Hoe ze eraan komen, willen we niet weten maar op die manier kan iedere nerveuze politiemens rustig winkelen en de auto 24/24 op de fijnste plekken plaatsen na zijn stresserende dienst. Een klein extra-legaal profijtje.

Misschien komen binnenkort de vrienden van de politiemensen ook in aanmerking voor zo'n kleine gunst ? 
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Antwerpen/default.asp?art={F1447BA5-432D-47C1-988F-FCB3FC54568B}

Reusachtige brand in de Antwerpse haven aan de Petroleuminstallaties.  De brand heeft gedurende 10 dagen gewoed.  De pompiers waren totaal niet uitgerust om dergelijke rampen te beheersen : ze verplaatsten zich met gammele wagens getrokken door paarden. Rond deze plaats nabij Hoboken aan de Schelde bevinden zich nog steeds petroleum-activiteiten.  Het overgrote merendeel is helemaal verplaatst naar het Noorden tot tegen de Nederlandse grens.
(foto : Stadsarchief Antwerpen)



De pompiers in actie tijdens deze brand.

Een onderwerp dat pas de voorbije tien jaar prominent op de voorgrond trad in de discussie tussen links en rechts, is de globalisering. Of, zoals de andersglobalisten het noemen met een woord dat niet toevallig minder angelsaksisch en meer zuiders klinkt: "mondialisering". Professor Johan Swinnen en dr. Nathalie Francken van de K.U.Leuven publiceerden in 2006 een studie over de media-aandacht voor vrijhandel en globalisering. Zij onderzochten hoe de kranten De Standaard en Het Laatste Nieuws en de openbare omroep VRT in de periode van 1999 tot 2002 verslag uitbrachten over de conferenties van de World Trade Organization (WTO) in Seattle, Genua, Doha en Johannesburg, over de protesten die de andersglobalisten daartegen voerden, en over de rellen en onlusten die daarvan het gevolg waren.

Uit hun artikel in het tijdschrift The World Economy bleek dat de VRT en Het Laatste Nieuws meer aandacht besteedden aan de rellen en protesten dan aan de eigenlijke conferenties en aan achtergrondinformatie over de wereldhandel. Enkel bij De Standaard sloeg de balans door in het voordeel van de conferentie en achtergrondinformatie.



Swinnen en Francken onderzochten ook of de berichtgeving positief, neutraal of negatief stond tegenover vrijhandel en globalisering. Zij deelden daarvoor de artikels of reportages op in secties (hoofdstukken) en gingen hoofdstuk per hoofdstuk na of de berichtgeving positief, neutraal of negatief was.



Hun conclusie:

De berichtgeving over handel en globalisering is erg onevenwichtig. Enkel in de kwaliteitskrant De Standaard waren er enkele hoofdstukken te vinden met een positief perspectief op globalisering (8%), de WTO (2%), en nog meer over internationale handel (38%). In elk van deze drie categorieën verscheen er geen enkel positief hoofdstuk in de populaire pers [HLN] of in het tv-journaal [VRT]. Er was een sterk overwicht van negatieve berichtgeving over alle drie de onderwerpen, en nog het meest in het zogenaamde kwaliteits-tv-nieuws. Maar zelfs in de kwaliteitspers waren drie vierden (74%) van alle reportages over de globalisering overwegend negatief, terwijl het resultaat nog slechter is voor de andere media (meer dan 85%). Ook wat betreft WTO en handel is de totale berichtgeving van de VRT zeer negatief.

Deze bevindingen zijn consistent met de "slecht nieuws hypothese", die een verklaring biedt voor de voorliefde van de media voor slecht nieuws. Maar deze bevindingen tonen ook aan dat handelseconomen het moeilijk hebben om evenwichtige informatie tot bij het publiek te brengen, in het bijzonder wanneer het gaat over wat we te winnen hebben bij handel en wat de voordelen van de globalisering zijn.