Blanpain komt !

Lopende zaken in Lissabon

Door een goede vriend werden wij vandaag aangemaand geen mails meer te zenden.  We moesten maar, zoals hij wat meer gebruik maken van de onovertroffen diensten van de Post van Johnny Thys, die op het randje van een zenuwinzinking vertoeft, wegens te veel tegenstrijdige beslissingen.  Met het oog op de invoering van de vrije marktspelregels zullen in 2011 de diensten van de belgische post aangeboden kunnen worden door om het even wie (bij wijze van spreken).  De reorganisatie die in nederland gepland was van 01.01.08 is afgeblazen. Ook wij willen onze post behouden, zegt onze vriend (de VRT die mogen ze opofferen maar van onze postbode blijven ze af).  Met de gepersonaliseerde postzegels wordt het natuurlijk een stuk leuker om uw brieven weg te likken.  Een blik in de archiefdoos van de zegelverzamelaar ? Hier wie go :




PS : Jody Foster zal het ongetwijfeld met ons eens zijn. Vandaag bekende zij aan HLN dat ze lepsisch is.  Dat wisten wij al zéér lang maar wij blijven discreet. Zo kent u ons.

Juffrouw Ellen (niet lepsisch)

Soms zijn wij kwaad van machteloosheid, vooral als we sommige reacties lezen van vrienden die ieder op hun eigen manier hun toorn de vrije loop laten.

Quaden van de Nationale Bank verwittigt dat de aanslepende politieke crisis ons veel geld zal kosten.  De begroting 2007 schijnt compleet ontwricht te zijn.  Dat verwondert alleen maar domoren of onverwoestbare optimisten.  Behoudens enkele sporadische algemeenheden hebben we tijdens de onderhandelingen slechts vernomen dat er wellicht een tekort zou zijn tussen 4 tot 8 miljard euro.  Een peulschil, want de liberalen wilden de inkomsten verminderen door belastingsverlagingen en de christen-democraten eisten meer uitgaven voor de kinderrijke gezinnen (wat nu hoofdzakelijk allochtonen zijn).  Sedert maanden wordt er geen woord meer gerept over tekorten, alles zinkt weg in de brij van lopende zaken.  En eerloze gevechten voor de posten.  Wij roepen al maanden "Wil iemand eens vertellen waar we precies een exacte omschrijving kunnen vinden van lopende zaken ?"   Moet ik het zeggen, Walter ?  Er is er geen, er zijn alleen wat vage teksten waar je alle kanten mee uitkan, zelfs naar Lissabon.

Nu worden we weer de boom ingejaagd door de stijging van voedingsartikelen.  Gemiddeld 4,4% op jaarbasis.  Zie maar dat ze er liggen al die miljoenen mensen die van een karig loon of vergoedinkje moeten leven.

Dat zijn de momenten dat je razend wordt op de ijdeltuiten van de politiek.  Als zij de moed mochten hebben in te zien dat dit land onleefbaar is, dan konden we op eigen kracht verder : dan zou de eerste regering van de republiek Vlaanderen de nodige maatregelen kunnen treffen om de zich aankondigende economische inzinking voor het volk betaalbaar te houden. We beginnen onmiddellijk met een besparing van 10 tot 12 miljard euro aan transferts naar Wallonië.

Het gaat politiek zelfs zo ver, dat Erik de Bruyn (de tegenkandidaat van Gennez bij de voorzittersverkiezingen) dreigt zich af te scheuren en met een eigen linkse partij op te komen.  De socialisten worden in eigen rangen ontmaskerd als de onverschilligen tegenover de gewone vrouw en man, de arbeider, de kleine bediende, de alleenstaande moeder met kinderen en te weinig inkomsten. De socialisten van de SP-a zijn géén socialisten meer, dat wisten wij al lang, het zijn snobs die met de Morgen onder de arm, elke voeling met de realiteit weigeren.  Het zijn de enthousiaste consumenten van rubrieken "Het leven zoals ..."

Het is vooral voor de gewone mensen, zij die niet weten hoe ze de maand moeten doorkomen, die depressief worden van de tegenslagen en de ellende en niet begrijpen hoe het komt dat vele vreemdelingen méér weten te bekomen dan zij, voor hen zou  een onafhankelijk Vlaanderen een grote stap voorwaarts betekenen. 

Duidelijkheid, democratie en onafhankelijkheid : 't is wat anders dan het gekakel van ijdeltuiten, volksbedriegers en landverraders.

Savat.

Zeker honderdduizend jaar geleden strompelden mensen rond op handen en voeten, wat makkelijk was voor het zoeken van eten laag bij de grond.  Bloempjes, grassoorten, insectjes en tussendoor een klein zoogdiertje.  Het nadeel was dat die laaggezetenen makkelijk overvallen konden worden door grotere zogdieren die er bovenop sprongen en de jammerende prooi verorberden. Een voordeel was  dat bij de geslachtsgemeenschap geen bepaalde moeilijke houdingen of standjes moesten ingenomen worden. "Ga maar liggen" was toen gebruikelijk.

Tot een slimmerik tussen de kruipende menigte er plots  genoeg van had en zich uitstrekte  in zijn glorieuze lengte : "Amai, dat is hier schoon" (vermoedelijk bedoelde hij mooi maar in die dagen was het pover gesteld met de kennis van het Nederlands, het leek heel erg op varkensgeknor of hondengeblaf).  Het voordeel van rechtoplopen is dat je de vijand makkelijk imponeert en hem ziet aanstormen.  Bij geslachtsgemeenschap was het in het begin veel vallen en opstaan maar op dat vlak heeft de mens steeds handig zijn plannetje getrokken.

Er waren mensengroepen die bleven kruipen en er waren er die rechtop liepen en zo hebben we langzaam ieder onze eigen gewoontes en verschillen ontwikkeld die we met onze genen ontvingen en doorgaven.  Simpel toch.

Als u méér wil weten, écht wetenschappelijke uitleg en niet zo'n beetje een aangebrand verhaaltje à la Dag Allemaal (seffens een proces) moet u het volgende bruggetje nemen naar Else4, een weekblad uit het Nederlandstalig gebied dat elke dag intressante visies ontwikkelt : een aparte genetica is beslist aanwezig op die redactie. Zoals op de onze, een politiek totaal incorrecte zienswijze.

http://www.elsevier.nl/nieuws/wetenschap/artikel/asp/artnr/183401/index.html



Huiselijk tafereeltje, : onbetaalde lunchpauze


Ray

Gisteren lag Antwerpen plat !  Godverdoeme, dankzij de solidaristen van de ACOD.  De pijpekoppen  van de kathholieke partij deden weer niet mee, de rode kameraden kunnen alleen opdraaien om de sociale verwezenlijkingen van het syndicaal profitariaat veilig te stellen. Gelukkig kan de Acod rekenen op de solidariteit van de rechtse mestkevers van Angeltjes : als het ergens boel is, zijn die er bij.  Het zijn onbetrouwbare fascisten maar ze werken ook niet graag. 

 De reactionaire burgemeester en zijn schepenen onder wie onze vroegere baas, de verrader Frans Lauwers, willen onze middagmaaltijd-pauze afnemen.  Kunt u zich dat voorstellen, kameraden ?  Wij werken van 8 uur 's morgens ten dienste van de bevolking tot 17 uur en wij mogen niet stoppen voor een boterhammetje met kaas en een slok koffie uit onze thermos !  Dit is terug naar de negentiende eeuw, godverdoeme.  De kapitalisten bieden ons een maaltijcheck aan van zes euro. 


Waar kunt ge voor dat bedrag eten ?  Het is hetzelfde van altijd : den baas is ne smeerlap !

De stakende, solidaire redactie van Angeltjes.

VERHOFSTADT KAN EUROPEES VERDRAG NIET TEKENEN IN LISSABON

Verdragen afsluiten valt niet onder lopende zaken

12.12.2007 15.20u - Morgen wordt het Europees Hervormingsverdrag in Lissabon ondertekend door de Europese staatshoofden en regeringsleiders. Indien premier Verhofstadt naar Lissabon reist en het Verdrag namens België ondertekent, gaat hij zijn boekje zwaar te buiten. Verhofstadt, wiens regering ontslagnemend is, beschikt immers niet over een mandaat om een dergelijk belangrijk verdrag te sluiten.

Een regering van lopende zaken houdt zich bezig met drie soorten zaken: het dagelijks beheer van relatief onbelangrijke aangelegenheden, het afhandelen van belangrijker zaken die vooraf al waren beslist, en het nemen van dringende beslissingen. De ondertekening van een Europees Verdrag kan zelfs met de beste wil van de wereld niet beschouwd worden als vallend onder één van deze drie categorieën.

Verhofstadt kan niet eens aanvoeren dat de ondertekening van het verdrag gewoon de afsluiting is van een onderhandelingsprocedure die van Belgische kant op een normale manier werd afgehandeld. De regering was immers al ontslagnemend op het moment van de Europese Raad van 21 en 22 juni. Op die vergadering werd het mandaat van de intergouvernementele conferentie (IGC) bepaald. Verhofstadt nam vervolgens deel aan de onderhandelingen, zonder mandaat en zonder controle van het parlement.

Deze toestand is ongehoord, temeer omdat het Hervormingsverdrag ingrijpende en fundamentele veranderingen voorziet, alsook belangrijke bevoegdheidsoverdrachten, met name op het vlak van immigratie en asiel.

Het Vlaams Belang overweegt de rechtsgeldigheid van de ondertekening aan te vechten bij de Raad van State.

Philip Claeys
Europees parlementslid

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang



Bij Aanklacht schreef onze vriend Stradi meer details over deze zaak en zoals u weet : Vlaams-radicale blogs steunen mekaar :

https://blog.seniorennet.be/aanklacht/

Zoals alle rechtse smeerlapjes hebben wij vrienden bij de politie, wij schurken aan tegen de geüniformeerde macht en wij porren onze vrienden aan om zo onrechtvaardig mogelijk op te treden, liefst met veel machtsvertoon en gebrul, tegen het kleine volk.  Dàt vinden wij een ideale samenleving : elke week matrakkensabbat onder het toeziend oog uit de Hemel van de sympathieke generaal en volksvriend Pinochet. 

Onze vrienden van de politie hebben het niet makkelijk : om te beginnen moeten ze afschuwelijke uniformen dragen, waarin ze op een kruising lijken van een Chinese mijnwerker en een slonzige hovenier. Van zodra af ze bevorderd zijn,  komt er een kepie op hun kop zoals de Wehrmachtofficieren tijdens de oorlog.  Het is een persoonlijke perceptie, die niets afdoet aan de vriendschapen de waardering voor de agent. 

De politieman of -vrouw wordt regelmatig afgesnauwd door de burger, dat was vroeger ondenkbaar. Een hangjongere aanspreken vergt heldenmoed, want als die zijn GSM bovenhaalt, laten de meeste patroeljes het er bij zitten : "Het is goed, ga maar door, ge zijt braaf".  Bij fysieke confrontaties speelt de angst een grote rol : het dieventuig knalt gewoon de agenten omver. Het doet denken aan internationale banditisme gepleegd door simpelen van geest zonder respect voor het leven. Hoe die hier binnenraken in het land B, is een misterie.

 Maar er is ook goed nieuws : om al dat leed en die spanningen te compenseren, delen sommige commissarissen uit Antwerpen aan hun agenten parkeerkaarten uit van gehandicapten.  Hoe ze eraan komen, willen we niet weten maar op die manier kan iedere nerveuze politiemens rustig winkelen en de auto 24/24 op de fijnste plekken plaatsen na zijn stresserende dienst. Een klein extra-legaal profijtje.

Misschien komen binnenkort de vrienden van de politiemensen ook in aanmerking voor zo'n kleine gunst ? 
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Antwerpen/default.asp?art={F1447BA5-432D-47C1-988F-FCB3FC54568B}

Reusachtige brand in de Antwerpse haven aan de Petroleuminstallaties.  De brand heeft gedurende 10 dagen gewoed.  De pompiers waren totaal niet uitgerust om dergelijke rampen te beheersen : ze verplaatsten zich met gammele wagens getrokken door paarden. Rond deze plaats nabij Hoboken aan de Schelde bevinden zich nog steeds petroleum-activiteiten.  Het overgrote merendeel is helemaal verplaatst naar het Noorden tot tegen de Nederlandse grens.
(foto : Stadsarchief Antwerpen)



De pompiers in actie tijdens deze brand.

Een onderwerp dat pas de voorbije tien jaar prominent op de voorgrond trad in de discussie tussen links en rechts, is de globalisering. Of, zoals de andersglobalisten het noemen met een woord dat niet toevallig minder angelsaksisch en meer zuiders klinkt: "mondialisering". Professor Johan Swinnen en dr. Nathalie Francken van de K.U.Leuven publiceerden in 2006 een studie over de media-aandacht voor vrijhandel en globalisering. Zij onderzochten hoe de kranten De Standaard en Het Laatste Nieuws en de openbare omroep VRT in de periode van 1999 tot 2002 verslag uitbrachten over de conferenties van de World Trade Organization (WTO) in Seattle, Genua, Doha en Johannesburg, over de protesten die de andersglobalisten daartegen voerden, en over de rellen en onlusten die daarvan het gevolg waren.

Uit hun artikel in het tijdschrift The World Economy bleek dat de VRT en Het Laatste Nieuws meer aandacht besteedden aan de rellen en protesten dan aan de eigenlijke conferenties en aan achtergrondinformatie over de wereldhandel. Enkel bij De Standaard sloeg de balans door in het voordeel van de conferentie en achtergrondinformatie.



Swinnen en Francken onderzochten ook of de berichtgeving positief, neutraal of negatief stond tegenover vrijhandel en globalisering. Zij deelden daarvoor de artikels of reportages op in secties (hoofdstukken) en gingen hoofdstuk per hoofdstuk na of de berichtgeving positief, neutraal of negatief was.



Hun conclusie:

De berichtgeving over handel en globalisering is erg onevenwichtig. Enkel in de kwaliteitskrant De Standaard waren er enkele hoofdstukken te vinden met een positief perspectief op globalisering (8%), de WTO (2%), en nog meer over internationale handel (38%). In elk van deze drie categorieën verscheen er geen enkel positief hoofdstuk in de populaire pers [HLN] of in het tv-journaal [VRT]. Er was een sterk overwicht van negatieve berichtgeving over alle drie de onderwerpen, en nog het meest in het zogenaamde kwaliteits-tv-nieuws. Maar zelfs in de kwaliteitspers waren drie vierden (74%) van alle reportages over de globalisering overwegend negatief, terwijl het resultaat nog slechter is voor de andere media (meer dan 85%). Ook wat betreft WTO en handel is de totale berichtgeving van de VRT zeer negatief.

Deze bevindingen zijn consistent met de "slecht nieuws hypothese", die een verklaring biedt voor de voorliefde van de media voor slecht nieuws. Maar deze bevindingen tonen ook aan dat handelseconomen het moeilijk hebben om evenwichtige informatie tot bij het publiek te brengen, in het bijzonder wanneer het gaat over wat we te winnen hebben bij handel en wat de voordelen van de globalisering zijn.

De burgemeester van Brussel ligt niet in onze bovenste, beste schuif.  De man is een potentaat met sadistische neigingen, dat heeft hij genoeg gedemonstreerd op 11 september 2007 door de politie met honden af te sturen op een kleine tweehonderd burgers die bewegingloos protesteerden tegen de islamisering van Europa.  De beelden van de afgerammelde parlementairen en burgers uit Vlaanderen, Italië en Frankrijk zijn de wereld rondgegaan. 

Onlangs kreeg Beulemans een prijs voor dit sadistisch, ongenuanceerd optreden van het anti-fascistisch front.  Die  club spant zich geweldig in om spoken uit het verleden op te roepen ;  dat is hun zaak en het is een verloren zaak.  

De volgende grote stap van de burgemeester was het eigenhandig vervalsen van de betogingscijfers van de mars voor belgië. Het aantal deelnemers werd  gewoon verdubbeld op zijn stalinistisch bevel.  Hiervoor zal hij later ook nog beloond worden door een of andere goed betoelaagde belgische VZW. 

Deze beide zaken hebben enkel te maken met de franjes van het burgemeesterschap en ze staan ten dienste van ideologische opvattingen die  uitmonden in : het uitleven van haatgevoelens tegenover Vlaams-radicalen.   Waar Beulemans minder goed schijnt in te zijn, is zijn ware taak als behoeder van het algemeen belang en bekommernis voor de minder bedeelden op het grondgebied.  In de stad leven honderden daklozen en sukkelaars die de nacht op straat moeten doorbrengen.  Voor hen heeft Defensie in een kazerne een aantal binnenslaapplaatsen klaargemaakt om de koude vriesnachten te trotseren.  De knuddeburgemeester en zijn eerste schepen, Madame Non verzetten echter geen poot om aan Defensie hun akkoord mede te delen met deze maatregel. 

Dit heeft allemaal niets met politiek te maken : als mensen in diepe nood verkeren, moet je hen helpen en daar verder niet te veel vragen bij stellen. Zelfs die elementaire menselijkheid en caritas kennen ze niet, de grote voorvechters van democratie, eigen gelijk en egoïsme. 

Ray

Een journaliste van de RTBF-Mille Colinnes vroeg zich af waarom de perslui met Bourgeois aan één tafel wilden aanschuiven tijdens een of ander diner. "Die man is gevaarlijk" wist het wicht in haar reine onafhankelijkheid.  Volgende keer zullen haar even reine en objectieve collega's van de 0000 haar uitleggen, dat ze nog nooit zo'n brave minister gekend hebben, die zich financieel uitkleedt voor de openbare.  Voor wat, hoort wat.  Als hij tussendoor mag omroepen samen met onze grote Vlaamse zangeres, Laura Lynn, is het feest in Izegem en op de Reyerslaan.

De webplaats van de VRT lanceert graag de nieuwtjes uit het huis , alsof ze de hoofdrol spelen in Big Brother en zelf de regie voeren.  Er is meer geld nodig in 2008 en Bourgeois stemt in.  Natuurlijk stemt hij in.  De Vlaamse regering heeft centen genoeg te verdelen en wie het eerst en het meest vraagt aan deze minister maakt veel kans om gehoord te worden.

Hoe zit het met de winst van de VRT van 19 miljoen euro op 31.12.2006 ?   Zijn die in 2007 opgeslokt ?  Of zijn er weer nieuwe goocheltrucs en kunstgrepen aangewend om  de boel te belazeren ?  Zijn er nog voorzieningen die ten onrechte ingevoerd zijn, die kunnen teruggedraaid worden om het resultaat in overeenstemming te brengen met de wensen ?  Neen zeker, er zijn geen noemenswaardige provisies meer over, is het niet ?  En jullie weten intussen toch ook, dat de boekhoudregels verbieden met voorzieningen te spelen in functie van het resultaat ?   Allemaal in orde, niet.

In 2006 bedroeg de dotatie 283 miljoen euro (dat is 11,3 miljard frank).  En hoe zit het met Woestijnvis, zijn de contracten opgesteld door Tony Mary (die weigerde zowel Bourgeois als de Raad van Bestuur inzage te geven ) onderzocht door het Rekenhof ? Er zouden zich permanent twee controleurs van die instelling bij jullie in huis bevinden, klopt dat ?  Dat worden op de lange duur collega's, tenzij ze regelmatig vervangen worden. Moeten zij die controle doen op Woestijnvis of gebeurt dat door een ander departement van het rekenhof  ?  't Is maar een terloops idee.

Tot slot nog dit : Een staatsbedrijf dat het ene jaar 31 miljoen verlies lijdt (2005), het jaar daarop 19 miljoen winst (2006) met een constant personeelsbestand van ca. 3000 eenheden en dat door geen enkele calamiteit getroffen is en ook de Lotto niet heeft gewonnen, lijkt mij een vrij onevenwichtig geleide instelling.  Maar ik ben bevooroordeeld, dat hebben we tenminste in overeenstemming.

Savat


Deze namiddag zal Werner MAGINET in het Vlaams Parlement een vraag wrijven onder de neus van Bourgeois over diens intenties met betrekking tot onze geliefde 0000

"Wil u stilletjes zijn als u binnenkomt, alstublieft ?  Geen licht aansteken ook niet. Dank u.  En niet spreken.  Het is hier dezer dagen zoals in het oude liedje ""Spreken is zilver, zwijgen is goud.  Was het Jetty Guitari die dat zong of Valeer van Pimperzele ?"

Waarom al dat gedoe ?  Omdat onze geliefde Moeder Vlaanderen nog slaapt.  Ze is erg vermoeid van de voorbije 182 dagen dat men over haar gesproken heeft.  Althans zij denkt dat en we laten haar maar in de waan, niet.

Er is zelfs in die miserabele periode nauwelijks een zin uitgebracht met het woord "Vlaanderen".  Dat koewetst namelijk onze francofone broeders en zusters : ze kunnen het niet meer hebben.  Het land B desnoods, mais de préférence la Belgique.  Er waren nog andere termen taboe in de periode van het overleg : "geldelijke transfers" (oei, oei), splitsing (amai, héél veel pijn aan de overzijde, krampen in de hartstreek en lager), het vijfpunten programma van het Vlaamse Parlement (dat zou het begin inluiden van de onafhankelijkheid, bent u gek ?). Herinnert u zich het programmaboek van 84 pagina's dat Leterme bij zich had in Hertoginnedal ?  Ik heb veel gelezen in mijn leven, die teksten behoorden tot de meest cryptische en saaie die ooit op papier gestaan hebben. Niet te verwonderen dat iedereen in een hoek ging zitten roepen en mokken.

Sedert Verhofstadt de kaarten ging schudden om een spelletje "Dictatuur in het voordeel van de mensen" te spelen, komt een nieuwe waarheid naar boven.  De dames en heren kunnen mekaar niet luchten en waren in de grond enkel geïntresseerd om zelf premier te worden of zoveel mogelijk ambten mee te sleuren naar hun partijhoofdkwartieren.  In feite niets nieuws, het werd alleen anders voorgesteld aan de burgers, namelijk  dat er zware onderhandelingen aan de gang waren met grootse vooruitzichten voor de Vlamingen die hun eigen rolstoelenbeleid zouden kunnen vieren en een beetje extra geld voor Brussel in compensatie.  Wart de Wever speelde in het scenario de rol van de onhandige die overal tegenaan loopt  en nog eens extra taarten in het gezicht krijgt.  De manier waarop hij dit onderging was niet hilarisch maar pathetisch.

Verhofstadt, Leterme, Reynders ?  Van de eerste moeten we niets verwachten : hij laat een ander de communautaire sintels met blote handen uit het vuur halen.  Leterme kan zelfs niet over de taalgrens rijden met zijn auto : hij wordt onmiddellijk opgesloten door de Franstaligen, met rechtstreekse verslaggeving van Radio Mille Colinnes.

Vermoedelijk zullen zij die vlug tevreden zijn, van een Luikenaar meer mogen verwachten dan van twee aangeschoten Vlamingen.  Al wat nu verder geknoeid wordt, brengt de zelfstandigheid dichter bij.  En vandaar dat wij vragen om Moeder Vlaanderen nog wat te laten rusten.

Ray

In "de Tijd" maakt de voorzitter van Pro Flandria, Willem Van den Berghe,  een analyse van de huidige toestand, waarmede we het grotendeeels eens zijn.  Hij meent ook enige goedbedoelde adviezen te mogen verstrekken aan Vlaams Belang.  Iedereen mag dat, want iedereen zit al veel langer dan 30 jaar in de Kamer en is veel slimmer dan het Belang.  Vanmorgen stond het ook in le Matin : die van het Belang maken altijd ruzie, da's al dat ze kunnen. Willem zwijgt maar knikt goedkeurend :

Het Vlaams kartel rest weinig opties. Het moet alle andere partijen (ook de Vlaamse) onmiddellijk en zonder schroom duidelijk maken dat zonder grondige staatshervorming er geen federale regering met hen kan worden gevormd. Als de liberalen denken hierin hun moment te zien om de macht te grijpen op federaal niveau, moet het kartel hun duidelijk maken dat ook zij dat kunnen op Vlaams niveau. Het Vlaams kartel heeft samen met het Vlaams Belang en Lijst De Decker een comfortabele meerderheid in het Vlaams Parlement.

Dat laatste blijft een utopie zolang het kartel - ondanks alles - binnen het Belgische referentiekader wil blijven en zich zo permanent wil laten chanteren.

Niet alleen het Vlaams kartel zal zijn pleinvrees moeten overwinnen, ook het Vlaams Belang heeft in dat scenario nog een lange weg te gaan. Het zal zijn hand moeten uitsteken naar de vakbonden voor een vredespact. Een constructief gesprek met de migrantenorganisaties zou ook veel voorbehoud wegnemen. Als die twee belangrijke obstakels weggenomen zijn, dan is veel, om niet te zeggen alles, mogelijk. Het Vlaams Belang kan dan in het parlement de Vlaamse regering steunen, of niet-partijpolitieke figuren op technische departementen afvaardigen.

Lijst De Decker kan als Vlaams-liberale component zeker voor het cement zorgen. Jean-Marie De Decker en zijn medewerkers hebben frisse, soms radicale maar zeer sterk intellectueel onderbouwde programmapunten om onze Vlaamse economie te stimuleren. Alleen moet hij nog even ontnuchteren van de zegeroes van na 10 juni en ook het algemeen Vlaams belang laten primeren op politiek belang op korte termijn.

Wat moet er nu gebeuren? De verkozenen moeten erover waken dat ze hun verantwoordelijkheid niet goedschiks of kwaadschiks delegeren aan politieke monumenten van het verleden. Die laatste liggen aan de basis van de problemen van vandaag en hebben geen democratische legitimiteit om voor de uitdagingen van vandaag en morgen een oplossing te bieden. Voorts is een 'godsvrede' tussen Vlaamse christendemocraten, Vlaams-nationalisten (ook onderling) en 'echte' Vlaamse liberalen een conditio sine qua non om deze crisis het hoofd te bieden. Zo niet, ligt de Vlaamse zelfstandigheid nog zeer ver weg.

Daarnaast moet het behoud en de uitbreiding van de welvaart en het welzijn van alle Vlamingen (ook de nieuwkomers) het leidmotief van politiek handelen worden. Dat betekent niet dat het geïnspireerd moet zijn door groepsegoïsme. Solidariteit kan en mag zolang ze transparant, gerechtvaardigd, omkeerbaar en beperkt in tijd is. De transfers moeten structureel in de Waalse economie geïnvesteerd worden. Tot op heden worden zij grotendeels verkeerd aangewend. Ook moet de Vlaamse regering diplomatieke initiatieven ontwikkelen om het Vlaamse verlangen naar autonomie te duiden en te verdedigen in Europa en daarbuiten. En ten slotte moeten ondernemers, academici, mediafiguren, cultuurpausen en anderen een nieuw middenveld ontwikkelen dat die boodschap draagt en uitstraalt. De dictatuur van het Belgisch-politiek correcte denken moet hen koud laten.

Tot zover dit uittreksel van Willem.  

Zou hij geen ideale president kunnen zijn van Vlaanderen ?  Willem I ?  Hij schijnt alles te weten en terwijl het Vlaams Belang zijn lange weg zal gaan naar Canossa, en passant vergiffenis vragend aan syndicaten en migranten, zal Willem met cultuurpausen een middenveld uittekenen.  Dank u. Dank u !

We zijn nog even bij onze buur van www.defrut.be op bezoek geweest, die man heeft een uitleenbibliotheek en dat is nog verleidelijker dan de Yab Yum in Amsterdam (die trouwens wil sluiten, wegens te veel kliënteel van de penoze.  Yab Yum ?  Het mooiste bordeel van Europa, maar ik beken eerlijk dat ik ze niet allemaal bezocht heb). 

Nog enkele uittreksels uit een Franstalige blog waarbij de deelnemers vooral een dikke vis willen vangen.  Heerlijk, die Franse cultuur !

BIGMIKE : "Le son des bottes au rhythme du pas d'oie se fait de plus en plus audible" (Het laarzengestamp in de ganzenpas wordt steeds meer hoorbaar)

PIET : "Bart de Wever est un sâle type facho" (BdW is een vuile vettige fascist)      

ALBERT : "De Wever n'était pas connu.  Maintenant c'est une vedette.  C'est ça la politique. De mon temps on les mettait au poteau"  (De Wever was niet gekend.  Nu is hij een vedette.  Dat is de politiek.  In mijn tijd zetten we ze tegen de paal)

Radio Mille colinnes is ook zo begonnen.

Ray