Het syndicaal hoekje.

VERHOFSTADT KAN EUROPEES VERDRAG NIET TEKENEN IN LISSABON

Verdragen afsluiten valt niet onder lopende zaken

12.12.2007 15.20u - Morgen wordt het Europees Hervormingsverdrag in Lissabon ondertekend door de Europese staatshoofden en regeringsleiders. Indien premier Verhofstadt naar Lissabon reist en het Verdrag namens België ondertekent, gaat hij zijn boekje zwaar te buiten. Verhofstadt, wiens regering ontslagnemend is, beschikt immers niet over een mandaat om een dergelijk belangrijk verdrag te sluiten.

Een regering van lopende zaken houdt zich bezig met drie soorten zaken: het dagelijks beheer van relatief onbelangrijke aangelegenheden, het afhandelen van belangrijker zaken die vooraf al waren beslist, en het nemen van dringende beslissingen. De ondertekening van een Europees Verdrag kan zelfs met de beste wil van de wereld niet beschouwd worden als vallend onder één van deze drie categorieën.

Verhofstadt kan niet eens aanvoeren dat de ondertekening van het verdrag gewoon de afsluiting is van een onderhandelingsprocedure die van Belgische kant op een normale manier werd afgehandeld. De regering was immers al ontslagnemend op het moment van de Europese Raad van 21 en 22 juni. Op die vergadering werd het mandaat van de intergouvernementele conferentie (IGC) bepaald. Verhofstadt nam vervolgens deel aan de onderhandelingen, zonder mandaat en zonder controle van het parlement.

Deze toestand is ongehoord, temeer omdat het Hervormingsverdrag ingrijpende en fundamentele veranderingen voorziet, alsook belangrijke bevoegdheidsoverdrachten, met name op het vlak van immigratie en asiel.

Het Vlaams Belang overweegt de rechtsgeldigheid van de ondertekening aan te vechten bij de Raad van State.

Philip Claeys
Europees parlementslid

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang



Bij Aanklacht schreef onze vriend Stradi meer details over deze zaak en zoals u weet : Vlaams-radicale blogs steunen mekaar :

https://blog.seniorennet.be/aanklacht/

Zoals alle rechtse smeerlapjes hebben wij vrienden bij de politie, wij schurken aan tegen de geüniformeerde macht en wij porren onze vrienden aan om zo onrechtvaardig mogelijk op te treden, liefst met veel machtsvertoon en gebrul, tegen het kleine volk.  Dàt vinden wij een ideale samenleving : elke week matrakkensabbat onder het toeziend oog uit de Hemel van de sympathieke generaal en volksvriend Pinochet. 

Onze vrienden van de politie hebben het niet makkelijk : om te beginnen moeten ze afschuwelijke uniformen dragen, waarin ze op een kruising lijken van een Chinese mijnwerker en een slonzige hovenier. Van zodra af ze bevorderd zijn,  komt er een kepie op hun kop zoals de Wehrmachtofficieren tijdens de oorlog.  Het is een persoonlijke perceptie, die niets afdoet aan de vriendschapen de waardering voor de agent. 

De politieman of -vrouw wordt regelmatig afgesnauwd door de burger, dat was vroeger ondenkbaar. Een hangjongere aanspreken vergt heldenmoed, want als die zijn GSM bovenhaalt, laten de meeste patroeljes het er bij zitten : "Het is goed, ga maar door, ge zijt braaf".  Bij fysieke confrontaties speelt de angst een grote rol : het dieventuig knalt gewoon de agenten omver. Het doet denken aan internationale banditisme gepleegd door simpelen van geest zonder respect voor het leven. Hoe die hier binnenraken in het land B, is een misterie.

 Maar er is ook goed nieuws : om al dat leed en die spanningen te compenseren, delen sommige commissarissen uit Antwerpen aan hun agenten parkeerkaarten uit van gehandicapten.  Hoe ze eraan komen, willen we niet weten maar op die manier kan iedere nerveuze politiemens rustig winkelen en de auto 24/24 op de fijnste plekken plaatsen na zijn stresserende dienst. Een klein extra-legaal profijtje.

Misschien komen binnenkort de vrienden van de politiemensen ook in aanmerking voor zo'n kleine gunst ? 
http://www.gazetvanantwerpen.be/nieuws/Antwerpen/default.asp?art={F1447BA5-432D-47C1-988F-FCB3FC54568B}

Reusachtige brand in de Antwerpse haven aan de Petroleuminstallaties.  De brand heeft gedurende 10 dagen gewoed.  De pompiers waren totaal niet uitgerust om dergelijke rampen te beheersen : ze verplaatsten zich met gammele wagens getrokken door paarden. Rond deze plaats nabij Hoboken aan de Schelde bevinden zich nog steeds petroleum-activiteiten.  Het overgrote merendeel is helemaal verplaatst naar het Noorden tot tegen de Nederlandse grens.
(foto : Stadsarchief Antwerpen)



De pompiers in actie tijdens deze brand.

Een onderwerp dat pas de voorbije tien jaar prominent op de voorgrond trad in de discussie tussen links en rechts, is de globalisering. Of, zoals de andersglobalisten het noemen met een woord dat niet toevallig minder angelsaksisch en meer zuiders klinkt: "mondialisering". Professor Johan Swinnen en dr. Nathalie Francken van de K.U.Leuven publiceerden in 2006 een studie over de media-aandacht voor vrijhandel en globalisering. Zij onderzochten hoe de kranten De Standaard en Het Laatste Nieuws en de openbare omroep VRT in de periode van 1999 tot 2002 verslag uitbrachten over de conferenties van de World Trade Organization (WTO) in Seattle, Genua, Doha en Johannesburg, over de protesten die de andersglobalisten daartegen voerden, en over de rellen en onlusten die daarvan het gevolg waren.

Uit hun artikel in het tijdschrift The World Economy bleek dat de VRT en Het Laatste Nieuws meer aandacht besteedden aan de rellen en protesten dan aan de eigenlijke conferenties en aan achtergrondinformatie over de wereldhandel. Enkel bij De Standaard sloeg de balans door in het voordeel van de conferentie en achtergrondinformatie.



Swinnen en Francken onderzochten ook of de berichtgeving positief, neutraal of negatief stond tegenover vrijhandel en globalisering. Zij deelden daarvoor de artikels of reportages op in secties (hoofdstukken) en gingen hoofdstuk per hoofdstuk na of de berichtgeving positief, neutraal of negatief was.



Hun conclusie:

De berichtgeving over handel en globalisering is erg onevenwichtig. Enkel in de kwaliteitskrant De Standaard waren er enkele hoofdstukken te vinden met een positief perspectief op globalisering (8%), de WTO (2%), en nog meer over internationale handel (38%). In elk van deze drie categorieën verscheen er geen enkel positief hoofdstuk in de populaire pers [HLN] of in het tv-journaal [VRT]. Er was een sterk overwicht van negatieve berichtgeving over alle drie de onderwerpen, en nog het meest in het zogenaamde kwaliteits-tv-nieuws. Maar zelfs in de kwaliteitspers waren drie vierden (74%) van alle reportages over de globalisering overwegend negatief, terwijl het resultaat nog slechter is voor de andere media (meer dan 85%). Ook wat betreft WTO en handel is de totale berichtgeving van de VRT zeer negatief.

Deze bevindingen zijn consistent met de "slecht nieuws hypothese", die een verklaring biedt voor de voorliefde van de media voor slecht nieuws. Maar deze bevindingen tonen ook aan dat handelseconomen het moeilijk hebben om evenwichtige informatie tot bij het publiek te brengen, in het bijzonder wanneer het gaat over wat we te winnen hebben bij handel en wat de voordelen van de globalisering zijn.

De burgemeester van Brussel ligt niet in onze bovenste, beste schuif.  De man is een potentaat met sadistische neigingen, dat heeft hij genoeg gedemonstreerd op 11 september 2007 door de politie met honden af te sturen op een kleine tweehonderd burgers die bewegingloos protesteerden tegen de islamisering van Europa.  De beelden van de afgerammelde parlementairen en burgers uit Vlaanderen, Italië en Frankrijk zijn de wereld rondgegaan. 

Onlangs kreeg Beulemans een prijs voor dit sadistisch, ongenuanceerd optreden van het anti-fascistisch front.  Die  club spant zich geweldig in om spoken uit het verleden op te roepen ;  dat is hun zaak en het is een verloren zaak.  

De volgende grote stap van de burgemeester was het eigenhandig vervalsen van de betogingscijfers van de mars voor belgië. Het aantal deelnemers werd  gewoon verdubbeld op zijn stalinistisch bevel.  Hiervoor zal hij later ook nog beloond worden door een of andere goed betoelaagde belgische VZW. 

Deze beide zaken hebben enkel te maken met de franjes van het burgemeesterschap en ze staan ten dienste van ideologische opvattingen die  uitmonden in : het uitleven van haatgevoelens tegenover Vlaams-radicalen.   Waar Beulemans minder goed schijnt in te zijn, is zijn ware taak als behoeder van het algemeen belang en bekommernis voor de minder bedeelden op het grondgebied.  In de stad leven honderden daklozen en sukkelaars die de nacht op straat moeten doorbrengen.  Voor hen heeft Defensie in een kazerne een aantal binnenslaapplaatsen klaargemaakt om de koude vriesnachten te trotseren.  De knuddeburgemeester en zijn eerste schepen, Madame Non verzetten echter geen poot om aan Defensie hun akkoord mede te delen met deze maatregel. 

Dit heeft allemaal niets met politiek te maken : als mensen in diepe nood verkeren, moet je hen helpen en daar verder niet te veel vragen bij stellen. Zelfs die elementaire menselijkheid en caritas kennen ze niet, de grote voorvechters van democratie, eigen gelijk en egoïsme. 

Ray

Een journaliste van de RTBF-Mille Colinnes vroeg zich af waarom de perslui met Bourgeois aan één tafel wilden aanschuiven tijdens een of ander diner. "Die man is gevaarlijk" wist het wicht in haar reine onafhankelijkheid.  Volgende keer zullen haar even reine en objectieve collega's van de 0000 haar uitleggen, dat ze nog nooit zo'n brave minister gekend hebben, die zich financieel uitkleedt voor de openbare.  Voor wat, hoort wat.  Als hij tussendoor mag omroepen samen met onze grote Vlaamse zangeres, Laura Lynn, is het feest in Izegem en op de Reyerslaan.

De webplaats van de VRT lanceert graag de nieuwtjes uit het huis , alsof ze de hoofdrol spelen in Big Brother en zelf de regie voeren.  Er is meer geld nodig in 2008 en Bourgeois stemt in.  Natuurlijk stemt hij in.  De Vlaamse regering heeft centen genoeg te verdelen en wie het eerst en het meest vraagt aan deze minister maakt veel kans om gehoord te worden.

Hoe zit het met de winst van de VRT van 19 miljoen euro op 31.12.2006 ?   Zijn die in 2007 opgeslokt ?  Of zijn er weer nieuwe goocheltrucs en kunstgrepen aangewend om  de boel te belazeren ?  Zijn er nog voorzieningen die ten onrechte ingevoerd zijn, die kunnen teruggedraaid worden om het resultaat in overeenstemming te brengen met de wensen ?  Neen zeker, er zijn geen noemenswaardige provisies meer over, is het niet ?  En jullie weten intussen toch ook, dat de boekhoudregels verbieden met voorzieningen te spelen in functie van het resultaat ?   Allemaal in orde, niet.

In 2006 bedroeg de dotatie 283 miljoen euro (dat is 11,3 miljard frank).  En hoe zit het met Woestijnvis, zijn de contracten opgesteld door Tony Mary (die weigerde zowel Bourgeois als de Raad van Bestuur inzage te geven ) onderzocht door het Rekenhof ? Er zouden zich permanent twee controleurs van die instelling bij jullie in huis bevinden, klopt dat ?  Dat worden op de lange duur collega's, tenzij ze regelmatig vervangen worden. Moeten zij die controle doen op Woestijnvis of gebeurt dat door een ander departement van het rekenhof  ?  't Is maar een terloops idee.

Tot slot nog dit : Een staatsbedrijf dat het ene jaar 31 miljoen verlies lijdt (2005), het jaar daarop 19 miljoen winst (2006) met een constant personeelsbestand van ca. 3000 eenheden en dat door geen enkele calamiteit getroffen is en ook de Lotto niet heeft gewonnen, lijkt mij een vrij onevenwichtig geleide instelling.  Maar ik ben bevooroordeeld, dat hebben we tenminste in overeenstemming.

Savat


Deze namiddag zal Werner MAGINET in het Vlaams Parlement een vraag wrijven onder de neus van Bourgeois over diens intenties met betrekking tot onze geliefde 0000

"Wil u stilletjes zijn als u binnenkomt, alstublieft ?  Geen licht aansteken ook niet. Dank u.  En niet spreken.  Het is hier dezer dagen zoals in het oude liedje ""Spreken is zilver, zwijgen is goud.  Was het Jetty Guitari die dat zong of Valeer van Pimperzele ?"

Waarom al dat gedoe ?  Omdat onze geliefde Moeder Vlaanderen nog slaapt.  Ze is erg vermoeid van de voorbije 182 dagen dat men over haar gesproken heeft.  Althans zij denkt dat en we laten haar maar in de waan, niet.

Er is zelfs in die miserabele periode nauwelijks een zin uitgebracht met het woord "Vlaanderen".  Dat koewetst namelijk onze francofone broeders en zusters : ze kunnen het niet meer hebben.  Het land B desnoods, mais de préférence la Belgique.  Er waren nog andere termen taboe in de periode van het overleg : "geldelijke transfers" (oei, oei), splitsing (amai, héél veel pijn aan de overzijde, krampen in de hartstreek en lager), het vijfpunten programma van het Vlaamse Parlement (dat zou het begin inluiden van de onafhankelijkheid, bent u gek ?). Herinnert u zich het programmaboek van 84 pagina's dat Leterme bij zich had in Hertoginnedal ?  Ik heb veel gelezen in mijn leven, die teksten behoorden tot de meest cryptische en saaie die ooit op papier gestaan hebben. Niet te verwonderen dat iedereen in een hoek ging zitten roepen en mokken.

Sedert Verhofstadt de kaarten ging schudden om een spelletje "Dictatuur in het voordeel van de mensen" te spelen, komt een nieuwe waarheid naar boven.  De dames en heren kunnen mekaar niet luchten en waren in de grond enkel geïntresseerd om zelf premier te worden of zoveel mogelijk ambten mee te sleuren naar hun partijhoofdkwartieren.  In feite niets nieuws, het werd alleen anders voorgesteld aan de burgers, namelijk  dat er zware onderhandelingen aan de gang waren met grootse vooruitzichten voor de Vlamingen die hun eigen rolstoelenbeleid zouden kunnen vieren en een beetje extra geld voor Brussel in compensatie.  Wart de Wever speelde in het scenario de rol van de onhandige die overal tegenaan loopt  en nog eens extra taarten in het gezicht krijgt.  De manier waarop hij dit onderging was niet hilarisch maar pathetisch.

Verhofstadt, Leterme, Reynders ?  Van de eerste moeten we niets verwachten : hij laat een ander de communautaire sintels met blote handen uit het vuur halen.  Leterme kan zelfs niet over de taalgrens rijden met zijn auto : hij wordt onmiddellijk opgesloten door de Franstaligen, met rechtstreekse verslaggeving van Radio Mille Colinnes.

Vermoedelijk zullen zij die vlug tevreden zijn, van een Luikenaar meer mogen verwachten dan van twee aangeschoten Vlamingen.  Al wat nu verder geknoeid wordt, brengt de zelfstandigheid dichter bij.  En vandaar dat wij vragen om Moeder Vlaanderen nog wat te laten rusten.

Ray

In "de Tijd" maakt de voorzitter van Pro Flandria, Willem Van den Berghe,  een analyse van de huidige toestand, waarmede we het grotendeeels eens zijn.  Hij meent ook enige goedbedoelde adviezen te mogen verstrekken aan Vlaams Belang.  Iedereen mag dat, want iedereen zit al veel langer dan 30 jaar in de Kamer en is veel slimmer dan het Belang.  Vanmorgen stond het ook in le Matin : die van het Belang maken altijd ruzie, da's al dat ze kunnen. Willem zwijgt maar knikt goedkeurend :

Het Vlaams kartel rest weinig opties. Het moet alle andere partijen (ook de Vlaamse) onmiddellijk en zonder schroom duidelijk maken dat zonder grondige staatshervorming er geen federale regering met hen kan worden gevormd. Als de liberalen denken hierin hun moment te zien om de macht te grijpen op federaal niveau, moet het kartel hun duidelijk maken dat ook zij dat kunnen op Vlaams niveau. Het Vlaams kartel heeft samen met het Vlaams Belang en Lijst De Decker een comfortabele meerderheid in het Vlaams Parlement.

Dat laatste blijft een utopie zolang het kartel - ondanks alles - binnen het Belgische referentiekader wil blijven en zich zo permanent wil laten chanteren.

Niet alleen het Vlaams kartel zal zijn pleinvrees moeten overwinnen, ook het Vlaams Belang heeft in dat scenario nog een lange weg te gaan. Het zal zijn hand moeten uitsteken naar de vakbonden voor een vredespact. Een constructief gesprek met de migrantenorganisaties zou ook veel voorbehoud wegnemen. Als die twee belangrijke obstakels weggenomen zijn, dan is veel, om niet te zeggen alles, mogelijk. Het Vlaams Belang kan dan in het parlement de Vlaamse regering steunen, of niet-partijpolitieke figuren op technische departementen afvaardigen.

Lijst De Decker kan als Vlaams-liberale component zeker voor het cement zorgen. Jean-Marie De Decker en zijn medewerkers hebben frisse, soms radicale maar zeer sterk intellectueel onderbouwde programmapunten om onze Vlaamse economie te stimuleren. Alleen moet hij nog even ontnuchteren van de zegeroes van na 10 juni en ook het algemeen Vlaams belang laten primeren op politiek belang op korte termijn.

Wat moet er nu gebeuren? De verkozenen moeten erover waken dat ze hun verantwoordelijkheid niet goedschiks of kwaadschiks delegeren aan politieke monumenten van het verleden. Die laatste liggen aan de basis van de problemen van vandaag en hebben geen democratische legitimiteit om voor de uitdagingen van vandaag en morgen een oplossing te bieden. Voorts is een 'godsvrede' tussen Vlaamse christendemocraten, Vlaams-nationalisten (ook onderling) en 'echte' Vlaamse liberalen een conditio sine qua non om deze crisis het hoofd te bieden. Zo niet, ligt de Vlaamse zelfstandigheid nog zeer ver weg.

Daarnaast moet het behoud en de uitbreiding van de welvaart en het welzijn van alle Vlamingen (ook de nieuwkomers) het leidmotief van politiek handelen worden. Dat betekent niet dat het geïnspireerd moet zijn door groepsegoïsme. Solidariteit kan en mag zolang ze transparant, gerechtvaardigd, omkeerbaar en beperkt in tijd is. De transfers moeten structureel in de Waalse economie geïnvesteerd worden. Tot op heden worden zij grotendeels verkeerd aangewend. Ook moet de Vlaamse regering diplomatieke initiatieven ontwikkelen om het Vlaamse verlangen naar autonomie te duiden en te verdedigen in Europa en daarbuiten. En ten slotte moeten ondernemers, academici, mediafiguren, cultuurpausen en anderen een nieuw middenveld ontwikkelen dat die boodschap draagt en uitstraalt. De dictatuur van het Belgisch-politiek correcte denken moet hen koud laten.

Tot zover dit uittreksel van Willem.  

Zou hij geen ideale president kunnen zijn van Vlaanderen ?  Willem I ?  Hij schijnt alles te weten en terwijl het Vlaams Belang zijn lange weg zal gaan naar Canossa, en passant vergiffenis vragend aan syndicaten en migranten, zal Willem met cultuurpausen een middenveld uittekenen.  Dank u. Dank u !

We zijn nog even bij onze buur van www.defrut.be op bezoek geweest, die man heeft een uitleenbibliotheek en dat is nog verleidelijker dan de Yab Yum in Amsterdam (die trouwens wil sluiten, wegens te veel kliënteel van de penoze.  Yab Yum ?  Het mooiste bordeel van Europa, maar ik beken eerlijk dat ik ze niet allemaal bezocht heb). 

Nog enkele uittreksels uit een Franstalige blog waarbij de deelnemers vooral een dikke vis willen vangen.  Heerlijk, die Franse cultuur !

BIGMIKE : "Le son des bottes au rhythme du pas d'oie se fait de plus en plus audible" (Het laarzengestamp in de ganzenpas wordt steeds meer hoorbaar)

PIET : "Bart de Wever est un sâle type facho" (BdW is een vuile vettige fascist)      

ALBERT : "De Wever n'était pas connu.  Maintenant c'est une vedette.  C'est ça la politique. De mon temps on les mettait au poteau"  (De Wever was niet gekend.  Nu is hij een vedette.  Dat is de politiek.  In mijn tijd zetten we ze tegen de paal)

Radio Mille colinnes is ook zo begonnen.

Ray

Onze lezertjes worden verwend vandaag !  Na een fragmentje uit Le Matin, nu een uittrekseltje uit HUMO (ons overgemaakt door een goede vriend). U weet de weg naar buiten ?

Belgische politici met travestieten

Schiet u maar

Prinses Astrid mee aansprakelijk voor Waalse schulden? ©Trends

11/12/2007 11:00

http://www.trends.be/nl/economie/mensen/4-239-46001/prinses-astrid-mee-aansprakelijk-voor-waalse-schulden-.html

Kan de gewezen voorzitter van het Rode Kruis België, prinses Astrid, haar burgerrechtelijke aansprakelijkheid ontlopen als er lijken uit de kast vallen bij de Franstalige poot van de ngo?

Een vertrouweling van Laken zegt deze week in Trends: "Ze vreest het faillissement, dus dat is een issue. Haar ontslag heeft overigens te maken met het feit dat ze misschien niet herbenoemd zou worden als voorzitter van de koepel. Daar is een dubbele taalmeerderheid voor nodig en een Vlaams veto was niet uitgesloten."

Het koninklijk paleis ontkent dat en stelt dat de prinses concludeerde dat het Rode Kruis te lang talmde met de interne reorganisatie en financiële transparantie. De woordvoerder: "Het klopt dat de prinses vragen stelde over de wettelijkheid van de financiële transacties en geen eensluidend antwoord kreeg. U trekt de conclusies die u wil."

15 miljoen schulden

Rode Kruis Vlaanderen boekt 127,5 miljoen omzet. De Franstalige zusterorganisatie is de helft kleiner. Philippe Vandekerckhove, directeur-generaal van het Rode Kruis-Vlaanderen: "Er bestaat weliswaar een Vlaamse en Franstalige poot met een aparte boekhouding, maar juridisch zijn we een instelling. De schulden van de Waalse zusterorganisatie bedragen volgens mij maximum 15 miljoen euro. We werken aan een oplossing. Ik denk dus dat het risico op een failliet klein is en de aansprakelijkheid van prinses Astrid niet in het gedrang komt."

Hij reageert verbijsterd op persberichten als zou de prinses de organisatie hebben 'gedumpt'. "Het betreft de niet-verlenging van haar mandaat als voorzitter", reageert Vandekerckhove. "Normaal gezien stemde de nationale raad daarover op 15 december. De prinses haalde in het verleden stalinistische scores bij de herbenoeming. Dat zou deze keer waarschijnlijk niet gebeurd zijn." (T)

(H.B.)

Wie onderstaand stuk  schrijft, vlijmscherp maar ook met warmte en caritas heeft onze sympathie voor zeer lang verworven.

Dank u, Rik van Cauwelaert en neem het niet kwalijk dat we het hier overnemen, iedereen weet dat het om Knack gaat. Niet altijd maar opnieuw meer en meer het meest prestigieuze Vlaamse magazine.

De armoede achter de formatie © Knack

http://www.knack.be/blog/opinie/71-63-2935/de-armoede-achter-de-formatie.html

Het vorige week uitgezonden RTBF-programma Questions à la Une , waarin de mislukte formatiepogingen van Yves Leterme werden belicht, was een pijnlijk werkstuk. Niet zozeer omdat de zogenaamde enquête journalistiek ondermaats bleek - want dat was ze óók. Wel omdat na enkele minuten al de dwaze zelfgenoegzaamheid, het cynisme en vooral de onbekwaamheid van de hoofdrolspelers in de politieke reality-tv letterlijk van het scherm dropen.

Om die mediocriteit te verbergen, trokken de onderhandelaars zich wekenlang terug, nu eens in het arcadische Hertoginnedal, dan weer in de salons van het parlement.

In Hertoginnedal lieten de politici en hun hofhouding de meest exquise gerechten uit de keukens van sterrenchefs aanrukken. Tijdens de urendurende vergaderingen in de salons van het Paleis der Natie werden de duurste wijnen uit de kelders van de Kamer van Volksvertegenwoordigers aangebroken.

Zou iemand zich het restaurant herinneren waar Achille Van Acker zijn plannen voor de sociale zekerheid uittekende? Een van die andere belangrijke naoorlogse politieke akkoorden, het Schoolpact, werd bij Gaston Eyskens thuis bedisseld en ondertekend op de tafel van de beste kamer. De oude Eyskens veroorloofde zich geen andere buitenissigheid dan af en toe een slok uit het heupflesje met whisky en een hapje van de reep chocolade die zijn vrouw elke ochtend in zijn overjas stopte.

De nieuwe, door Paars geïnspireerde politieke klasse heeft de politiek geprivatiseerd, maar haar kostennota's stuurt ze naar de overheid.

De staat is voor deze politici niet langer de bezorger van het algemeen belang. Veeleer tonen ze zich de beschermers van het privébelang. 'Belastingverlaging', 'notionele interestaftrek' zijn de nieuwe ordewoorden. De gezondheidszorg, de pensioenen of de veiligheid zijn geen uitdrukkingen meer van solidariteit. Het zijn nu diensten die op de markt beschikbaar zijn. Wie niet kan betalen, zal minder krijgen.

Stilaan bereikt de Belgische staat de ondergrens van de minimumservice. Maar met de verdamping van het algemeen belang en de solidariteit, verdampt allengs ook de staat en blijft er alleen nog een politieke kaste over die zichzelf in stand tracht te houden en steeds meer in een virtuele wereld vertoeft.

In die virtuele wereld volstaan de vergaderruimten van de partijen - nochtans vorstelijk gefinancierd door de overheid - niet langer om formatiegesprekken te voeren. Daarvoor moeten de salons van een van de duurste hotels van Brussel een nachtlang worden afgehuurd.

Op nauwelijks vijfhonderd meter van het hotel waar de onderhandelaars over hun carrièreplanning gebogen zaten, in de buurt van het station Kapellekerk, liggen de zwervers, bedelaars, dolaards en andere uitgeslotenen elke nacht in rijen onder hun kartonnen dozen. Want de stedelijke opvangcentra zitten het jaar door eivol.

En dat is de zichtbare kant van de armoede.

Door de stijgende energieprijzen - à propos, die zouden door de Europese liberalisering toch dálen? - en de almaar duurdere voedingsproducten stijgt ook de verdoken armoede.

Anderhalf miljoen Belgen, of het aantal inwoners van Brussel-Halle-Vilvoorde, leven onder de armoedegrens.

Volgens de Vlaamse Reguleringsinstantie voor de Elektriciteits- en Gasmarkt is het aantal mensen dat de elektriciteitsrekening niet meer kan betalen het voorbije jaar met de helft gestegen.

Voedselbanken deelden hier het afgelopen jaar 9 miljoen ton voedsel uit aan minderbedeelden, armen en alleenstaanden. Onder hen tal van gepensioneerden, van wie één op de acht in armoede leeft. Onze pensioenen behoren tot de laagste in Europa en werken verarming in de hand. Dat geldt ook voor de stijgende gezondheidsfactuur die als bijkomend gevolg heeft dat tal van gezinnen zich de meest noodzakelijke gezondheidszorg moeten ontzeggen.

Terwijl de nieuwe politieke generatie zich opsluit in kastelen en salons, trekken elke dag, elke avond talloze vrijwilligers de steden in om hun minder fortuinlijke medeburgers bij te staan en in het beste geval opnieuw op de been te helpen. Zodoende wassen ze de schande op het blazoen van de staat een heel klein beetje weg.

Voor deze armoedebestrijders en hun organisaties zijn solidariteit en algemeen belang geen loze woorden. Daarom heeft deze redactie die vrijwilligers verkozen tot mensen van het jaar 2007. Dat is het minste wat we kunnen doen om hen te eren.

De collega's van Focus kozen Stubrupresentator Peter Van de Veire en de Weekend -redactie koos Suzanne Van Well, 'de oma van Luna', als hun mensen van het voorbije jaar.

Rik Van Cauwelaert

Niettegenstaande het slechts geruchten zijn die de ronde doen, wordt er serieus rekening gehouden in partijpolitieke kringen dat de heer Verhofstadt (ook wel eens schertsend vergeleken met Pinokkio) eerste-minister zou worden in een regering waarin Yves Leterme (ook wel eens schertsend Deferme genoemd) vice-premier zou zijn voor financiën en staatshervorming.  Welke partijen er verder zouden deelnemen is nog niet geweten evenmin als  de namen van andere ministers., maar het zullen er genoeg zijn om iedereen te vriend te houden.  De Vlamingen hebben al laten weten dat ze zich koest zullen houden en hard zullen blijven werken om de solidariteit in stand te houden. 

Over het beleid is er wel een akkoord  : het zal zoals steeds scheef aan mekaar hangen van compromissen die mekaar tegenspreken.

De Heer Bart de Wever van de NV-A liet onmiddellijk weten, dat hij van bij de aanvang van de onderhandelingen naar deze formule gestreefd had en dat hij klaar zit om mede te werken.  Gelijk wat, gelijk hoe, hij zal er bij zijn : het vaderland roept, de vorst wenkt en er zullen nog vele gelegenheden komen om excuses aan te bieden.

Savat

De doorgaans goed ingelichte redactie van de fijne krant Le Matin (de Morgen voor de domoren) is steeds goed geïnformeerd over de interne keuken van het Belang van Vlaanderen.  Op de eerste rij naast Bruno Valkeniers zat trouwens zondag de voltallige redactie (2 man en een twijfelgeval) hartelijk mee te schudden van het lachen toen Annemans Prinses Astrid nabootste.

Het zal denkelijk daar zijn, dat ze opgevangen hebben dat het zware, zeer zware ruzie is in het straatje : iedereen wil voorzitter worden en wat doe je in zo'n geval ?  De bevriende pers inlichten, in casu Le Matin.  Frank Vanhecke, Filip Dewinter en Gerolf Annemans ieder op stap met een dik dossier over mekaar, verschillende enveloppes (met inhoud - wink-wink) en vandaar het huidige prachtartikel.  De redactie van Le Matin heeft aangeraden om het democratische model van voorzittersverkieizngen van de SP-a te volgen : de vorige duidt de nieuwe aan en iedereen zegt ja.

De lezers van die krant zijn trouwe consumenten : na een halve dag staan er al 4 reacties en het is van Tararaboem : raschischten, faschisten, exssstreem-rechtsen, nazisten, poot in de lucht, enfin geniet even mee :

Het is duidelijk dat het rechts-nationalistische kamp zich teniet gedaan voelt door het racistische kamp, nu de NVA-CD&V en LDD met alle pluimen gaan lopen. Nu er minder zetels te verdelen vallen en ze geen zicht meer hebben op nieuwe overwinningen, komt de postjesneukerij die het VB altijd zo befoeterde eindelijk naar boven. Het wordt eens te meer duidelijk dat het belang enkel een allegaartje is van extreem rechtse groeperingen in maatpakken.

Ludovic Janssens, Schelle

Eens te meer het bewijs dat het Vlaams belang een partij zoals alle andere is (interpreteer dit maar zoals je zelf wil... Politiek is toch vooral een spelletje... Echt belangrijk is het dus niet)