Diegenen die zich omwille van hun religieuze overtuiging op het eerste zicht niet kunnen vinden in mijn definitie kunnen gerust gesteld worden. Nergens schreef ik een poging tot verklaring over het ontstaan of -als men dit verkiest- over de schepping van de koolstofchemie. Ieders intelligente religieuze overtuiging blijft dus als een paal boven water staan. Deze van de Mohammedanen daarentegen ...

Ik ben een organisch product van koolstof-chemie en dat is geen bewuste keuze.
Organismen zoals ik zijn noodzakelijkerwijze reproductief en planten zich voort tijdens hun levenscyclus anders zou mijn soort nooit bestaan hebben. Die kenmerkt zich door mobiliteit en hersenvolume. Daardoor is de mens tot meer in staat dan andere organismen zoals planten en dieren. Door training van de hersenen verwierf mijn soort een organische gegevensbank van genoteerde ervaringen waardoor ze uiteindelijk de kunst ontwikkelde om te communiceren en samen te werken teneinde uiteindelijk prestaties te neer te zetten die de kracht en dus het vermogen van het individueel organisch product exponentieel liet stijgen.
Mijn soort ontwikkelde technieken om zich sneller te verplaatsen dan het geluid, krachten te ontwikkelen die deze van elk individu afzonderlijk vele miljarden keren overtreffen. Dit alles was slechts mogelijk omdat onze hersenen de verbale communicatie verder ontwikkelden tot de geschreven taal en de globale vindingen van denkprocessen vastlegden en steeds intensiever uitwisselden op steeds grotere en krachtiger dragers. Van de stenen tafelen tot ganse bibliotheken vastgelegd op minuscule informatiedragers met steeds grotere capaciteit.
De formele logica die de realiteit beheerst is dualistisch. Zijn of niet zijn, waar of onwaar, wit of zwart sluiten elkaar uit. Uit de complexiteit van de naast elkaar bestaande realiteiten volgt de grijsheid der meeste dingen en de strijd om het eigen gelijk. Agressiviteit is dus vooral een product van een biologisch gestuurd denkproces dat intellectueel niet hoogstaand hoeft de zijn, maar desalniettemin een denkproces.
Het individuele denken ontleent zijn kracht aan de toepassing van de formele logica en de techniek van de vraagstelling. De denk-methode kan filosofisch zijn, staande voor de gecumuleerde wijsheid der vrienden, of modern wetenschappelijk en proefondervindelijk. Een van onze voorouders stelde zich op een bepaald ogenblik voor de allereerste keer een vraag. “Waarom?” of “Hoe?”, wat allebei op hetzelfde neerkomt. De chronologie van oorzaak en gevolg was op een bepaald ogenblik in de geschiedenis zo vaak onbewust geregistreerd dat de eerste vraagstelling er wel moest komen. Het is onwaar dat alle mensen ooit tegelijk dezelfde ervaring bezaten. De ongelijkheid van begaafdheid is dan ook een onontkoombare organische realiteit.
Naarmate de mens zich meer en meer sociaal organiseerde ging hij steeds meer specifieke en uiteindelijk theoretische vragen stellen ,waaronder alle vraagstellingen waaruit ook hypothetische verklaringen voortvloeiden. De religies zijn dus hypotheses geformuleerd naar de oorsprong en de finaliteit van de soort toe. De mens weet zich graag verantwoord en nuttig. Spoedig werden deze theorieën herkend als sociale middelen om macht uit te oefenen. Vanaf dat ogenblik werd de religie of ontologische innerlijke overtuiging een "dienst". Theoretisch aan de Goden maar vooral aan de machthebbers onder de soortgenoten die de niet-machthebbers dwongen in het keurslijf van een enkele religieuze hypothese ten nadele van alle andere hypotheses. Zodra de mondelinge overleveringen werden verdrongen door geschriften ontwikkelde zich schijnbaar de noodzaak om de godsdiensten te toetsen aan de logica. Dit leidde onder andere tot uitgesproken monotheïsme dat door zijn eenvoud perfect beantwoordde aan de basis-dualiteit van de formele logica.
Vermits een bewijs van het bestaan van een God niet proefondervindelijk kan bewezen worden was dit samen met de samenvatting van de leer en overleveringen in religieuze geschriften een keerpunt in de geschiedenis van het denken. De filosofische werkhypothese van een enkele God die aan de oorsprong der dingen ligt en een verklaring biedt voor alles wat nadien kwam laat namelijk geen keuze. Men gelooft of men gelooft niet. Men is een ongelovige of men is het niet. Men is een ketter of men is het niet. Bij de strijd om het eigen gelijk voegde zich een ander soort agressiviteit die van het dogmatisch religieus gelijk van een groep die in totaliteit veel wijzer was geworden op niet-religieus gebied. Het vergt nauwelijks intellectuele inspanning om te beseffen dat de strijd om de heerschappij en dus welvaart en rijkdom ten nadele van de andere groepen, stammen en volkeren, motieven zocht en ook vond op religieuze gronden. Omdat deze gronden vanwege hun motief onwaar zijn konden ze alleen geloofd worden middels een fanatieke indoctrinatie. Hierdoor ontstonden generaties en groepen fanatici, al dan niet aangestuurd door sektarische technieken als de Assasijnen of al dan niet drijvend op de golven van massa-hysterie, bij voorbeeld geïnitieerd door de malleus maleficarum of "heksenhamer".
Tot haar grote schade en schande stelde West-Europa vast, dat de desastreuze gevolgen van het eigen religieus fanatisme onmogelijk blijvend konden behoren tot de finaliteit van de mensheid.
De theocratie werd als een onwerkzaam en destructief model herkend en erkend. De Verlichting bracht niet alleen meer licht in de geesten maar was tevens de aanzet tot een daadwerkelijke verlichting van de lichamelijke en psychische lasten die het leven van de mensen-soort voordien inhield. Deze positieve veranderingen gebeurden niet overal gelijktijdig noch in dezelfde mate, waardoor ongelijkheden ontstonden die op hun beurt aanleiding gaven tot gewapende conflicten die echter niet meer op religieuze doch op ideologische basis werden verantwoord.
Anno 2000 is de Islam wereldwijd de enige monotheïstische religie die theocratisch en derhalve staatkundig onverdraagzaam is. Binnen deze op theocratische leest georganiseerde staten blijven de schadelijke gevolgen niet uit. En deze geven op hun beurt aanleiding tot spanningen en interne problemen die niet als dusdanig erkend mogen of kunnen worden. Derhalve worden ze eerst geëxtrapoleerd en nadien in een eerste fase onbewust maar nadien bewust geëxporteerd om ze intern religieus-ideologisch te kunnen bedwingen.
Zo wordt de theocratische eigengereidheid fanatisme. En agressie wordt gaandeweg beschouwd als een uiting van de 'survival of de fittest'. Bij gebrek aan voldoende weerwerk, is deze religie in de theocratische maar tevens militair uitgeruste staten in een vicieuze cirkel van geïdealiseerde geweldpleging beland.
De plaatselijke echo's van deze haast ideologisch geworden instelling weerklinken hier in West-Europa steeds luider voor diegenen die ter goeder trouw de evolutie van onze soort volgen en zich niet wentelen in een soort relativisme dat wetenschappelijk hoogst onverantwoord begint te lijken. Deze waarheid ontkennen of de rollen argumentorisch omdraaien zoals de Franstaligen in dit land tegen een meerderheid van Vlamingen plegen te doen, kan uiteraard nooit soelaas brengen noch een begin van oplossing aanreiken. Steeds luider klinkt de vraag. Waarom?
Is het kwaadaardigheid of eenvoudig pure domheid zonder meer ? Aan U om het u zelf ook af te vragen.
Lucky9
2 reacties op dit bericht
Hebben de martelaren er wel over nagedacht
Met 72 maagden is geen eeuwigheid te vullen, tenzij er nog een suprahemel is die men bereikt door in de eerste hemel martelaar te worden en zichzelf daar ook te laten exploderen. Wat een leuk vooruitzicht....voor hen.
Waar..
Integratie geslaagd: Marokkaanse vrouwen overvallen door Arabische mannen
Geplaatst op: zaterdag 10 april 2010
Door: Gerard Driehuis
Categorie: Politiek
Bron: BN/De Stem
Zeker zes vrouwen van Marokkaanse afkomst zijn de afgelopen weken door Arabisch sprekende mannen overvallen en mishandeld in de Hoge Vucht in Breda.
De geweldsgolf heeft tot grote onrust in de Marokkaanse gemeenschap geleid.
Volgens Driss Siraji van de Werkgroep Allochtone Ouderen Breda gaat het om groepjes van minstens twee mannen die vrouwen aanspreken in of in de buurt van winkelcentrum Moerwijk.
"Ze spreken het slachtoffer in het Arabisch aan met het smoesje: 'Weet u waar de moskee is?'. Als ze eenmaal aan de praat zijn geraakt, trekken de daders een mes en dwingen ze de vrouwen om geld te pinnen", zegt Siraji.
Ook zijn de daders in sommige gevallen bij vrouwen thuis geweest.
Bron: BN/De Stem