In onze brievenbus : het geval Sloggi

Schepen Guy Lauwers vervangt Patrick Janssens de komende weken als burgemeester. Janssens is met vakantie in het land van de rechts-extreemgevaarlijke mannetjesputter, Berlusconi. 

Woensdagavond, na de viering van de nationale feestdag, is  Janssens vertrokken voor een trip door Italië. De komende drie weken neemt schepen Guy Lauwers (ook sp.a) het roer in handen. Of zoals hij het zelf uitdrukt: “Ik hou de winkel open.” Tot meer is hij ook niet in staat.

Lauwers zal zich niet vervelen, want naast zijn eigen bevoegdheden - Leefmilieu, Decentralisatie, Patrimoniumonderhoud, Stads- en Buurtonderhoud en Openbare Werken - neemt hij ook nog die van zijn collega’s Monica De Coninck, Robert Voorhamme en Marc Van Peel waar. Zo wordt de plaatsvervangende burgemeester onder meer bevoegd voor de haven, onderwijs, economie, sociale zaken en het OCMW.

Veel macht in de handen van één man dus. Maar het gaat slechts om het behandelen van lopende en dringende zaken. Vanaf volgende week telt het college tijdelijk slechts drie leden. Naast Guy Lauwers zijn enkel de schepenen Luc Bungeneers (Open Vld) en Leen Verbist (sp.a) op hun post. Het Sprekend Kostuum (Philippe Heylen) is er tussenuit gemuisd zonder veel te zeggen en Epo van Campenhout die zit in een ver buitenland.

Velen van onze allochtone broeders en zusteren zijn naar hun Prachtland. Antwerpen wordt een klein beetje Antwerps. Angeltjes gaat het rustigaan doen de komende weken tot rond Antwerpen-kermis op 15 augustus.

Ray

Desmond Tutu, de Nobelprijswinnaar voor de Vrede in 1984, wil niet langer in het openbaar verschijnen.

De 78-jarige Zuid-Afrikaan is van plan zich toe te spitsen op zijn familie. "Ik heb alles gedaan wat ik kan", zegt de voormalige aartsbisschop van de Anglicaanse kerk in Kaapstad. "Ik denk dat ik nu tijd nodig heb voor die dingen die ik altijd heb willen doen".

De man is wel van plan om nog één keer per week te werken voor 'The Elders'. Dat is een organisatie van oud-leiders en Nobelprijswinaars die zich buigt over verschillende conflicten.

U herinnert hem zich nog, de bescheiden Engelse mobieltjesverkoper, Paul Potts, die tijdens een Britse talentenjacht de wereld verbaasde met de aria "Nessun Dorma" uit Turandot. Dezer dagen heeft hij een Nederlandse opvolger, Martin Hurkens.  Het Italiaans van Martin is niet perfect maar stukken beter dan het Nederlands van Blondmans die de introductie verzorgt. Zulke exemplaren van het vrouwelijke ras doen mijn begrip voor de Elio's uit onze samenleving toenemen.

Savat

Wij zitten in de jaarlijkse periode van hoge depressies,  het Noordelijk Halfrond reikthalst hunkerend naar de de warme stralen van Laura en de Vlaming heeft zich neergevlijd op warme Zuiderse stranden of koele berghellingen : na 11 juli rust Vlaanderen, zelfvoldaan en tevreden.  Na 21 juli waakt politiek belgië, stiekem en steeds bereid de gelaten Vlamingen een loer te draaien. Zo is de traditie, waarom een goed gebruik veranderen ?

Op geheime locaties, die al lang niet geheim meer zijn, overleggen onvermoeibaar de dames en heren die het nieuwe belgië aan het boetseren zijn. Gehuld in democratisch stilzwijgen.  De grote geheimzinnigheid van de eerste dagen is nochtans aan het wegebben.  Nieuws sijpelt naar buiten. De beoogde stilte wordt regelmatig doorbroken : de bevolking hoort niet alleen de luidruchtige Zwarte Kraai "non-non" krassen als haar vriendjes de ecologisten niet mogen meespelen, ook andere geluiden dringen door tot de buitenwereld.

Vandaag blokletteren de kranten dat de NVA de eerste "vette vis" geserveerd krijgt.  Het kientjesgeld wordt gesplitst. Zou gesplitst worden. Kan gesplitst worden. Eigenlijk wil men het liever niet splitsen, maar er zal een "compromis" gevonden worden om te doen alsof het gesplitst wordt.

Mogen we het probleem, zonder te technisch te worden, even toelichten in grote lijnen ?  De opbouw van de sociale zekerheid bestaat uit een aantal hoofdelementen : pensioenen, werkloosheidsvergoedingen, ziekteverzekering, gezinsbijslag, arbeidsongevallen en beroepsziekteverzekering en jaarlijkse vakantie voor de arbeiders.

Deze grote waaier van solidariteit tussen de werkende burgers van het land onderling met al de anderen,  wordt gefinancierd via afdrachten op de arbeid. Werknemers staan zowat 13,5% van hun wedde af aan de sociale zekerheid en de werkgevers betalen ongeveer 35% van de bruto lonen aan de RSZ. In totaal verdwijnt bijna 50% van de arbeidsopbrengsten naar solidariteit. Met vaste percentages worden die afdrachten verdeeld over de hoofddcomponenten van de sociale zekerheid. (tussen haakjes :  deze situatie verklaart de dure lonen in het land B voor buitenlandse investeerders en voor binnenlandse ondernemingen die zich gaan vestigen waar de solidariteitslasten lager of quasi onbestaand zijn).

De sociale zekerheid is een zuivere federale bevoegdheid en wie aan deze heilige koe wil raken, stuit op groot belgisch verzet : de solidariteit wordt doorbroken, roepen de vakbonden en de Walen, want het zijn de Vlamingen die zorgen voor de meerderheid van de RSZ-inkomsten, terwijl de Walen de grote afnemers zijn.

De bedragen van de kinderbijslag zouden vanuit de RSZ overgemaakt worden aan de gemeenschappen en deze zouden instaan voor de verdeling aan de rechthebbenden. Op die manier is het mogelijk dat er extra's uitbetaald worden, wat een van de bedoelingen is van de NVA. De Vlaamse regering heeft in haar programma een extra-kinderbijslag ingeschreven tijdens deze legislatuur. Méér gezinsbijslag voor Vlaanderen, met andere woorden, zoals we hier al bij herhaling hebben vastgesteld, vooral meer kientjesgeld voor de vele allochtone kroostrijke gezinnen.

Dan is er nog het complexe probleem Brussel. Onder welk stelsel gaan onze hoofdstedelingen vallen ?  Het schijnt dat der NVA een puzzel heeft in mekaar gestoken, die zo ingewikkeld is, dat hij aanleiding zal geven tot verwarring, contestatie en misbruiken (dat laatste is op zich voordelig voor vele rechthebbenden en past helemaal in de belgische filosofie, iedereen die kan besteelt de staat).

Als u ons toelaat : het doorspelen van de kinderbijslaggelden naar gemeenschappen of gewesten, is niet zozeer een vette dan wel een dode vis. Het is niet omdat u van bank verandert, dat uw werkgever u meer geld zal storten op uw bankrekening.  Als u een extraatje wil, zal u daar zelf moeten voor zorgen. De afdrachten van de arbeid worden nog steeds federaal ingezameld en via een overbodige tussenstap doorgesluisd naar de gewesten of  gemeenschappen in plaats van rechtstreeks naar de rechthebbenden.  Waar is de autonomie ?   Zolang Vlaanderen zijn eigen sociale afdrachten niet in eigen handen heeft, kan het geen eigen sociaal beleid voeren.

Het is ook duidelijk dat als dit ballonnetje over de kinderbijslag in de media prijkt, dit een bewuste lek is.  Deze regeringsonderhandelingen  bevestigen wat onvermijdelijk is : het wordt een opeenstapeling van compromissen, ingewikkelde toestanden, toegevingen die niemand tevreden stellen en wederzijdse blokkeringen die een dynamisch beleid onmogelijk maken. 

Dat de neofieten van de NA gerold worden, deert ons niet. Dat Vlaanderen zal blijven opdraven voor de federale solidariteit (zeg maar de wettelijk vastgelegde rooftochten) dat is wel een kwalijke zaak. En over het zogenaamd communautaire luik, willen we zelfs niet nadenken.

Ray

In Het vrije volk van 22 juli 2010 werd een interessante analyse gepubliceerd van Peter Pan onder de titel “Mislukte integratie verklaard als verstoord bestuurlijk proces”

De auteur stelt zeer terecht dat minderheidsgroepen altijd op natuurlijke wijze moeten opgaan in de samenleving en zich daarom moeten aanpassen en dat dit altijd overal ter wereld het geval was, behalve de laatste decennia, meer bepaald in Europa.

In normale gevallen is een dergelijke integratie immers binnen één generatie voltooid maar met gesleutel en gepruts - zoals van een loodgieter die geen koper van plastic kan onderscheiden - ontstaat een soort cyclisch bestuurlijk proces dat als een wandelend-pad-analyse model zich zelf steeds meer ontregelt.

Peter Pan neemt de Nederlandse grondwet als toetssteen voor wat er gebeurt. Hij stelt vast dat de uitvoerende en gerechtelijke macht de legitimiteit van hun acties putten uit de grondwet en dat de voornaamste acties van de uitvoerende macht ordehandhaving en subsidieverstrekking is.

Maar ook dat de acties voorgesteld door pijlen van daaruit doorlopen naar de immigranten-gemeenschap. Een terugkoppeling naar de grondwet is er niet of functioneert niet waar als praktisch gevolg van het eenrichtingsverkeer men doet alsof de grondwettelijkheid uit het model kan geschrapt worden. In België zijn wij allen ten zeerste vertrouwd met dit fenomeen, vandaar het nut van dit stukje.

In Nederland stelt de auteur heeft men alleen nog maar te maken met de ordehandhaving, de subsidieverstrekking en het gerecht. Zij alle zijn onderling verbonden met elkaar en met de immigranten-gemeenschap. “Alle vier de stations koppelen dus terug van en naar elkaar en dat is het cybernetische bestuurlijke model.”

Normaal zou het model binnen één generatie convergeren tot de stabiele eindtoestand van het niveau van de oorspronkelijke inwoners omdat de immigranten dan ingeburgerd zijn. En de uitvoerende macht en de rechterlijke macht dan geen verschil meer tussen allochtonen en autochtonen kunnen vaststellen

Zoals in België en de meeste Europese landen convergeert het model in Nederland echter niet tot een stabiele eindtoestand. “Integendeel het divergeert en extrapoleert, het vliegt de pan uit en het gaat op de loop.” Het gaat met andere woorden zijn eigen leven leiden. Waar hebben we dat nog gehoord?

Het cyclische karakter schuilt in de steeds weerkerende golven van immigratie en de a-posteriori regularisaties over de generaties immigranten heen gekoppeld aan subsidiestromen.

Maar ook binnen de generaties zijn er talrijke cycli waarin ordehandhaving, subsidieverstrekking en rechterlijke macht hun positie ten opzichte van de migrantengemeenschap telkens weer opnieuw moet trachten te bepalen.

De invloed van de Nederlandse Grondwet resulteert in enkele opmerkelijke resultaten met een grootste gemene deler: een uitgelokte tweedeling in de samenleving.

1) Obstructie van het politieoptreden:

De non-discriminatie gronden in de Nederlandse Grondwet hebben geleid tot de permanente obstructie van de norm- en ordehandhaving bij de uitvoerende macht met betrekking tot de minderheden. Hierdoor werd de aanpak van wantoestanden en onaangepastheden bij religieuze etnische minderheden dus ontzien. Hierdoor ontstaat er op aangeven van de Grondwet een tweedeling in de samenleving. In het kader van het cybernetische proces heeft de ordehandhaving dus niet de juiste actie kunnen ondernemen tegen wangedrag en onaangepastheden. Daardoor raakte het proces van welke handhaving dan ook out of control.

2) Vervaging normbesef:

De onrechtmatige bevoordeling van religieuze etnische minderheden in de Grondwet leidde er toe dat het normbesef van de Nederlanders niet op de agenda stond

Wanneer de oorspronkelijke bevolking niet in staat is zijn eigen normen aan de immigranten op te leggen dan kan er van een integratieproces geen sprake zijn. Er wordt dan simpelweg niet geïntegreerd tot in de zoveelste generatie. Het is de fatale fout in het cybernetische model op aangeven van de Grondwet uit 1983.

Als onvermijdelijke terugslag ver in de toekomst kunnen dan de rollen opeens worden omgedraaid en gaat de minderheid zijn normen en waarden dicteren aan de meerderheid. Hiervoor moet dan aan twee voorwaarden zijn voldaan:

- de vrijheid van meningsuiting moet behoorlijk worden ingeperkt.

- etnische minderheden moeten in de Grondwet hun bevoorrechte uitzonderingspositie weten te behouden.

Een groot staatsman verklaarde ooit: “De fascisten zullen ooit terugkomen als anti-fascisten. Door de vervaging van het normbesef wordt dit fascistoïde gedrag als het ware uitgelokt.

3) Het aanjagen van de criminaliteit:

Door deze laissez faire politiek op basis van de Grondwet ontwikkelde zich in het vrije spel der krachten een steeds groter gebrek aan normbesef bij allochtone jongeren en dat leidde vervolgens bij iedere cyclus weertot een steeds groter wordende criminaliteit. Vanaf hier werd een terugkoppeling naar de Grondwet, die matigend had kunnen optreden node gemist. Maar de Grondwet kan niet nadenken. Maar de subsidiegevers wel: lang heeft de overheid gedacht dat door de allochtonen op alle mogelijke manieren ter wille te zijn zij als vanzelf wel zouden integreren. Een wel heel naïeve gedachte.

4) Het vergoelijken van de criminaliteit:

Maar ook het gerecht bleef ernstig in gebreke. Er was daar - op basis van de Grondwet - sprake van een zo overmatig begrip voor de culturele verscheidenheid dat de criminaliteit van allochtonen aanvankelijk lichter werd bestraft dan die van autochtonen. Als gevolg hiervan divergeerden het kleinburgerlijke recht en de basale moraliteit. De burgers herkenden op een gegeven moment hun eigen moraliteit niet meer in het gesproken recht. Dit verscherpte de tweedeling in de samenleving.

5) Het opblazen van subsidiestromen:

Art1 Grondwet 1983 blijkt op deze wijze al bijna dertig jaar een ongekende subsidiestroom uit te lokken bij de uitvoerende macht en dan met name bij de subsidieverlenende instanties.Op deze wijze wordt bij iedere cyclus het wangedrag, de criminaliteit en de onaangepastheid van minderheden in onze samenleving in steeds grotere mate beloond. De non-discriminatie gronden hebben zo een autonome en subsidie aanzwengelende functie gekregen. Een volstrekt falende terugkoppeling in een ongewenst cybernetisch systeem.

Het zijn deze gigantische subsidiestromen die elke mathematisch verwachtingspatroon uit het integratieproces hebben geslagen.. De erkenning zelfs door afbouw van subsidiestromen zou leiden tot onlusten en ongeregeldheden. Daarom mag deze waarheid niet geweten of erkend worden omdat de verantwoordelijkheid dan zou komen vaststaan door bewezen feiten.

Deze vijf kenmerken sociale en bestuurlijke realiteiten behoeven zoals alle Vlamingen in België weten geen grondwet of immigratie. Zij zijn in de zuidelijke Nederlanden gewoon de banale realiteit sinds 180 jaar, niettegenstaande de theoretische grondwettelijke gelijkheid.

Afgezien van deze belangrijke en voor burgers van het koninkrijk der Nederlanden wellicht verbluffende realiteit is het absoluut noodzakelijk deze materie te onderzoeken van uit een multi-nationaal of supranationaal perspectief.

Art 1 van de Nederlandse grondwet van 1983 en artikel 14 van het Europees Verdrag tot Bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden bepalen dat discriminatie wegens godsdienst niet is toegestaan.

Art 14 EVRM Europa luidt als volgt: Verbod van discriminatie Art. 14

“Het genot van de rechten en vrijheden die in dit Verdrag zijn vermeld, moet worden verzekerd zonder enig onderscheid op welke grond ook, zoals geslacht, ras, kleur, taal, godsdienst, politieke of andere mening, nationale of maatschappelijke afkomst, het behoren tot een nationale minderheid, vermogen, geboorte of andere status.”

Dit artikel over non-discriminatie gronden beschermt religieuze etnische minderheden tegen discriminatie.

Het is echter strijdig met de andere bepalingen van het verdrag omdat het de wederkerigheid niet stipuleert en dus de meerderheden discrimineert op basis van een veronderstelde intentie.

Daarmee schendt het verdrag het gelijkheidsbeginsel tussen de Europese burgers en schendt zelf de mensenrechten van laatstgenoemden.

Dit verdrag is dan ook niet toepasbaar, fascistoïde van aard en moet hoogdringend gewijzigd worden.

De formulering van de Nederlandse grondwet die de bepalingen overnam legde dan ook en uiteraard de grondslag voor een tweedeling in de Nederlandse samenleving waar belangengroepen zich kunnen winkelen op basis van de zogenaamde positieve discriminatie die uiteraard en a fortiori strijdig is met het gelijkheidsbeginsel en de fundamentele rechten van de autochtone bevolking.

Afgezien van de absolute noodzaak van wederkerigheid ter verzekering van de handhaving van het gelijkheidsbeginsel dat als grondslag dient voor bepalingen omtrent het verbod op discriminatie mag men stellen dat het ten zeerste de vraag is of de Islam of enige ander allochtoon en geïmporteerd gedachtegoed wel degelijk een Godsdienst is en niet eerder een religieus geïnspireerde politiek doctrine.

Van alle termen die art 14 EVRM gebruikt is het woord Godsdienst het enige dat niet kan getoetst worden aan objectieve en controleerbare maatstaven.

Artikel 14 is dan ook een wangedrocht en een creatie van kortzichtige politici en regeringen die zich wentelden in eigen machtswellust en het lef hadden een internationaal verdrag af te sluiten zonder hun bevolkingen of intelligentsia te raadplegen over aangelegenheden die hun rechten daadwerkelijk verminderden op arbitraire, irrationele en onbillijke wijze.

Het is zonder meer en logischerwijze duidelijk dat een vermeende religie die zijn onderwerping aan het gezag van de door de lekenstaat gestelde rechtsorde niet eenduidig en op algemeen aanvaarde manier kan bewijzen en ook permanent kan blijven bewijzen, geen enkele bescherming mag of kan genieten zonder de fundamentele mensenrechten van alle anderen en dus de meerderheid te schenden.

Om deze reden is artikel 14 dan ook ondemocratisch zo niet fascistoïde te noemen, en in strijd met de fundamentele rechtsbeginselen van elke geciviliseerde rechtsstaat.

Lucky9

Internationaal Gerechtshof erkent Kosovo

De vijftien rechters van het hof besluiten dat de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van de Servische provincie op 17 februari 2008 het algemeen internationaal recht niet heeft geschonden, zegt Hisashi Owada, de voorzitter van het Gerechtshof in Den Haag.

Het Hof argumenteert dat de internationale wetgeving 'geen verbod op onafhankelijkheidsverklaringen bevat'. Daarom kon de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo 'niet in strijd zijn met internationale wetten'. De uitspraak van het hof is niet bindend, maar heeft wel een grote politieke betekenis, die verder reikt dan alleen Servië en Kosovo.

Altijd proeven, veel proeven ...

 ‎"Ik doe mijn werk" zegt de nieuwe NVA-senaatsvoorzitter en hij staat, lichtjes onwennig, te pronken op de eretribune tijdens het belgische nationale feest : de vreemde eend in de bijt, een van de pijnlijke pogingen van de NVA zich te integreren in het belgische systeem. "Je t'aime, moi non plus".

Gelukkig is dit een van de bestbetaalde jobs in de politiek zodat het niet moeilijk is te verkondigen "ik doe mijn werk". Zal Pieters even hard schrikken als Peumans op het einde van de maand ?

De semi Vlaams-nationalist Danny Pieters was aanwezig tijdens het militaire defilé in Brussel, in zijn hoedanigheid van senaatsvoorzitter en eerste burger van het land.

De NVA voegt zich volledig in de logica in van de belgische realiteit. Moet men als radicale Vlaamsgezinde trots zijn de eerste senaatsvoorzitter te leveren in de geschiedenis van dit onaantrekkelijke land ?  Wij zien daar geen enkel voordeel in voor Vlaanderen en de autonomie-gedachte. 

Is het niet bijzonder ongeloofwaardig voor alle betrokken partijen, dat Pieters in dit ambt moet opdraven bij een van de meeste muffe én tegelijk rolbevestigende tradities van het koninkrijk ? De herdenking van de eedaflegging van Leopold I, het misselijke Te Deum in Brussel, het ridicule militaire defilé : zijn dat activiteiten waar je als overtuigde Vlaamsgezinde aan deelneemt ?

De belgische nationale feestdag is een kerngebeuren voor belgicisten, royalisten, militaristen en anti-Vlamingen.  Een echte Vlaams-nationalist, die zichzelf omschrijft als een republikein, hoort daar niet thuis.

Als de functie de aanwezigheid vereist, past de functie helaas niet bij die man.  Mogen we nog enige consequentie verwachten van politici ?  Hetzelfde geldt trouwens voor Peumans, voorzitter van het  Vlaams Parlement, die weigert naar plechtigheden op het Paleis te komen, maar die wel opdraaft als de keuning hem uitnodigt ...

Tot hiertoe heeft de geschiedenis aangetoond dat elke Vlaams-nationalist die geroepen werd tot een belgische hoge functie, zich na verloop van korte tijd, vereenzelvigde met die job. Het tegendeel zou bijna onnatuurlijk zijn. Het punt is, dat dergelijke typisch belgische functies principieel en kordaat moeten geweigerd worden door overtuigde Vlamingen. 

Wie houdt wie voor het lapje ?

Ray 

In "la libre Belgique" verstrekt de Franstalige liberaal, Armand De Decker enige toelichting bij de manier waarop hij uit zijn functie als senaatsvoorzitter gelicht werd. Het was een pijnlijk gebeuren, volgens de belgicist en opperlakei van het koninklijk hof.

"Wat mij verbaasde was de snelheid waarmee alles doorgevoerd werd. Het was slechts één dag vooraf dat ik vernam dat de voorzitters van kamer en senaat moesten vervangen worden. Elio di Rupo en Didier Reynders (de voorzitter van de liberale MR van De Decker) hadden destijds afgesproken dat de vervanging persoonlijk zou meegedeeld worden via de Rupo. Maar zo is het niet gebeurd, vermoedelijk omdat er lange tijd geaarzeld is geworden. En dat begrijp ik. Waarom moeten wij de plaats ruimen temidden het Europese voorzitterschap ? Dat is demotiverend, want wij hadden hard gewerkt aan de voorbereiding. Deze plotse vervanging was voor niets nodig. Ze is enkel ingegeven door de machtshonger (l'appétit) van de NVA. Het is gebruikelijk dat de grootste partijen het voorzitterschap van de twee kamers onder mekaar verdelen. Het is niet normaal dat dit gebeurt vooraleer er een regering is."

En zo gaat De Decker nog een tijdje door. Hij wijst ook op het nationalistische elan van de NVA en hij benadrukt de "Copernicaanse Revolutie" die deze partij nastreeft en de bedreiging die ervan uitgaat voor de monarchie. Veel bittere tranen zijn er ook voor de mogelijke afschaffing van de senaat. In Waals-Brusselse ogen blijft de NVA de baarlijke Vlaamse duivel : ze moesten eens weten !

De Decker schijnt niet gehoord te hebben dat Pieters al heeft laten verstaan, dat het verdwijnen van de eerste Kamer niet kan gebeuren zonder de instemming van de Franstaligen. Zoals trouwens elke ingrijpende beslissing afhankelijk is van het ja of neen van de Franstaligen. Meestal is het Non, zelfs voor de kleur van de autonummerplaten. Dat wordt nu al een afgezaagd plaatje : geen nood, er komen weldra nieuwe obstructies. Daarom is het belangrijk dat er in deze vooraf-fase gegraaid en gegrabbeld wordt, om zeker niet uit de boot te vallen.

Ray

http://www.lalibre.be//actu/belgique/article/597717/une-victoire-de-la-n-va.html

De Antwerpse burgemeester Patrick Janssens wil dat grote steden zelf kunnen beslissen over belangrijke infrastructuurwerken op hun grondgebied. Dat heeft hij gezegd in een toespraak naar aanleiding van de nationale feestdag.

 Janssens vindt dat de steden meer autonoom moeten functioneren. "Ze hebben minder adviserende en meer beslissende bevoegdheid nodig".

Het Antwerpse college gaf onlangs nog een negatief advies voor de milieuvergunning van een steenkoolcentrale omdat die te veel CO2 zou uitstoten.

Slaapmans zet ook graag de voeten in de teljoor, delicate diplomatie is hem vreemd en bovendien heeft hij een slecht geheugen. Hij verwees naar de perikelen die ontstonden naar aanleiding van de Lange Wapper : "Ook daar hadden we te weinig zeggingskracht".

Laten we even de feiten in herinnering brengen. Als inderdaad de stad alleen had moeten besluiten, hadden we al enkele jaren geleden het Lange Wappertracé goedgekeurd gehad, want dat was Slaapmans' eerste keuze (ook die van Groen, nota bene). 

Na die eerste stellingname heeft Slaapmans jarenlang oorverdovend gezwegen. Hij zegt graag dat hij achter de schermen gewerkt heeft. Als dat zo is, heeft dat niet veel opgeleverd, want die periode vormde de hoogdagen voor BAM, die gans alleen het laken naar zich toetrok en de ene peperdure studie na de andere bestelde. Janssens zat intussen  achter de schermen te fezelen. In die tussentijd zagen echter enkele drukkingsgroepen hun kansen schoon, om zich van het dossier meester te maken en werd Janssens zwaar onder linkse druk gezet, om zijn steun aan de Lange Wapper in te trekken.  Hij is toen even van achter de schermen gekomen en heeft gepiept :  "Ik ben van gedachte veranderd, nu ben ik tegen de slingerbrug" ... Die kans zou hij niet gekregen hebben bij méér beslissingsrecht voor de steden, want dan was de eerste beslissing onherroepelijk vastgelegd.

En wat met de centen ?  Wie beslist, die betaalt. Maar de stadskas is leeg. Schulden en leningen zijn er genoeg. Het is een typisch socialistische opvatting, dat de partij alles wil te zeggen hebben, zolang de anderen betalen.

Wi zeggen het hier al jaren : deze burgemeester zou best zo vlug mogelijk opstappen. Hij heeft de sjerp veroverd in dubieuze omstandigheden, door een deel van zijn partijleden tijdens een putsch op non-actief te zetten. Vervolgens is hij weliswaar herverkozen (met een langdurige panne in de stemcomputers) maar de man bakt er niets van. Een actief, sterk beleid voeren voor de wereldhaven Antwerpen vergt andere kwaliteiten dan het regelmatig organiseren van lawaaiconcerten. In Gent heeft men dat goed begrepen : daar is een echte burgemeester en een cultuurschepen die tijdens de Feesten fungeert als feestburgemeester.

Het prijzen en loven van alle vreemdelingen, tegen beter weten in, en de eigen bevolking opzadelen met de lasten van het multicriminele samenleven, is het trieste bewijs van Janssens onvermogen om "onze" stad overeind te houden. Met zijn tot vervelens toe herhaalde verdediging, dat "dit een een lastige stad is met lastige inwoners" onderstreept hij zijn eigen mislukken.

Voor de rest is er niks met Patrick Janssens.

Savat

Beste Ongelovigen,  u kan niet verwachten dat wij voor u enig respect opbrengen, nietwaar. Ha neen, het zal nog niet waar zijn,  beste honden.  Uw hoofdjes mogen nu nog vast zitten, maar omdat u ze niet gebruikt om de wet van allah te aanvaarden, hebben wij de plicht uw hoofd van uw romp te scheiden. Het staat in het boek en wat daarin staat, is de waarheid.  Geen interpretaties, geen Roomse dubbelzinnigheden, klare en duidelijke taal. Het boek is namelijk geschreven door 1 persoon, Mohammed, dit in tegenstelling tot de bijbel of de tora die gespreid in de tijd door vele auteurs werden aangevuld.  Als de koran tegenstrijdigheden bevat, moet de laatst geschreven versie toegepast worden.  Dat heeft Mohammed zelf gezegd, dus daar wordt niet aan getwijfeld.  Vele ongelovigen uit het Westen zijn van oordeel dat zij de islam kunnen vergelijken met een andere godsdienst, die vredelievend is en mededogen predikt. Niets van ! De islam is een veroveringsreligie, een maatschappelijk stelsel dat heel de wereld moet omspannen. Okidoki ?  A la bonne heure. Wie ontbloot als eerste hals en nek ?

PST : we weten intussen dat Engelstalige video's problemen opleveren met de verstaanbaarheid ; daarom dat we een beknopte vrije vertaling meegeven  die niet letterlijk is en waarmede we de essentie proberen weer te geven.

.

zet nu ‘n punt punt achter dat laffe zelfbevlekken


zo heeft het “polderen” dan toch zijn glans verloren
het was een tijdelijk slaapmiddeltje, méér niet
Wij, dus het Volk heeft altijd al geweten

dat verkwanselen de oplossing niet biedt
men dient het eigen standpunt nooit, nooit te vergeten
de eigen grens dus onvermurwbaar blijven trekken

daar heeft het pijnpunt altijd duidelijk gezeten
zet nu ‘n punt punt achter dat laffe zelfbevlekken
en heb de moed weer hoop te laten gloren

het is nog nooit zó duidelijk geweest, dat
‘n zachte heelmeester de wonden niet geneest

jasterke

De Britse premier David Cameron is volgens zijn woordvoerder tegen een verbod van volledige versluiering van islamitische vrouwen in Groot-Brittannië. ”Ik denk, dat de positie van de premier die is, dat dit een persoonlijke beslissing moet zijn en wij over dit thema geen wetten moeten uitvaardigen”, zei de woordvoerder van Cameron maandag in Londen.

Vervolg van het artikel : klik op het logo hierboven  van HVV

‘Dank je wel voor deze mooie actie’, zegt een oudere Turkse man die na het vrijdaggebed uit de ULU-moskee de Utrechtse Kanaalstraat inloopt.

Daar staat een groep hoofdzakelijk Nederlandse activisten van het Palestina Komitee en BDS Nederland met Palestijnse vlaggen te wapperen en Palestijnse dadels uit te delen. Doel van de landelijke actie is dat tijdens de ramadan, die volgende maand begint, de moslims in Nederland geen dadels uit Israël nuttigen.

Zelden zal een Nederlandse actiegroep er zo veel bijval hebben gekregen. Jongeren scanderen gretig het ‘Boycot Israël’ mee. Veel Turkse, Marokkaanse en Iraanse winkeliers hebben de Israëlische dadels inmiddels uit de schappen gehaald en er Palestijnse vruchten voor terug gezet.

Eigenaar Veli Öz van shoarmazaak Orkide heeft de actiegroep geholpen met het mobiliseren van de winkeliers. Hij beklemtoont dat het geen actie is tegen Joden maar tegen het ‘Israëlische beleid’. ‘Niet iedereen heeft de mogelijkheid met een boot naar Gaza te gaan’, zegt Öz. ‘Maar mensen willen toch iets doen en reageren positief.’

Of het wat zal uithalen? ‘Het is natuurlijk maar een druppel op een gloeiende plaat voor meer gerechtigheid’, geeft hij toe. ‘Maar het is beter dan niets.’

De oproep geen dadels en andere producten uit Israël te verkopen of te kopen wordt ondersteund door onder andere de Raad van Marokkaanse Moskeeën Nederland, de Turkse religieuze organisatie Milli Görüs en ook de organisatie Een Ander Joods Geluid.

Soufian (26) is een van de weinigen op de Kanaalstraat die niet zo enthousiast is. ‘Ik vind dat moskeeën zich niet moeten mengen in politieke zaken.’

Bron de Volkskrant

De ramadan valt dit jaar van 11 augustus tot 10 september, het is maar dat u op de hoogte bent om uw snacks op straat te nuttigen, bij wijze van niet-integratie.